Jó 30
Albanian Version (ALB1) vs VC
1 "Tani përkundrazi më të rinjtë se unë më përqeshin, ata që etërit e tyre nuk do të kishin pranuar t'i vija midis qenve të kopesë sime.
1 Agora zombam de mim os mais jovens do que eu, aqueles cujos pais eu desdenharia de colocar com os cães de meu rebanho.
2 Fundja, për çfarë do të më shërbente forca e duarve të tyre? Fuqia e tyre është shkatërruar.
2 Que faria eu com o vigor de seus braços? Não atingirão a idade madura.
3 Të sfilitur nga mizerja dhe nga uria, ikin natën në shketëtirën e shkretuar dhe shterpë,
3 Reduzidos a nada pela miséria e a fome, roem um solo árido e desolado.
4 duke shkulur bar të hidhur pranë gëmushave dhe rrënjë gjineshtre për ushqimin e tyre.
4 Colhem ervas e cascas dos arbustos, por pão têm somente a raiz das giestas.
5 Janë përzënë nga mjediset prej njerëzve që ulërijnë prapa tyre si të ishin vjedhës.
5 São postos para fora do povo, gritam com eles como se fossem ladrões,
6 Janë të detyruar të jetojnë në skërkat e luginave, në shpellat e tokës dhe midis shkëmbinjve;
6 moram em barrancos medonhos, em buracos de terra e de rochedos.
7 ulërijnë midis kaçubeve dhe shtrëngohen bashkë nën ferrishtat;
7 Ouvem-se seus gritos entre os arbustos, amontoam-se debaixo das urtigas,
8 njerëz budallenj, po, njerëz pa vlerë, të dëbuar nga vendi i tyre.
8 filhos de infames e de gente sem nome que são expulsos da terra!
9 Tani jam bërë kënga e tyre e talljes, po, jam bërë gazi i tyre.
9 Agora sou o assunto de suas canções, o tema de seus escárnios;
10 Kanë tmerr nga unë, rrinë larg meje dhe nuk ngurrojnë të më pështyjnë në fytyrë.
10 afastam-se de mim com horror, não receiam cuspir-me no rosto.
11 Meqenëse Perëndia ka lëshuar disi litarin e çadrës sime dhe më ka poshtëruar, ata kanë thyer çdo fre para meje.
11 Desamarraram a corda para humilhar-me, sacudiram de si todo o freio diante de mim.
12 Këta zuzarë çohen në të djathtën time, i shtyjnë larg këmbët e mia dhe përgatitin kundër meje rrugët që të më shkatërrojnë.
12 À minha direita levanta-se a raça deles, tentam atrapalhar meus pés, abrem diante de mim o caminho da sua desgraça.
13 Prishin rrugën time, keqësojnë fatkeqësinë time, megjithëse askush nuk i ndihmon.
13 Cortam minha vereda para me perder, trabalham para minha ruína.
14 Afrohen si nëpërmjet një të çare të madhe, sulen kundër meje si një stuhi.
14 Penetram como por uma grande brecha, irrompem entre escombros.
15 Më sulmojnë tmerre; gjuajnë nderin tim si era, dhe begatia ime zhdavaritet si një re.
15 O pavor me invade. Minha esperança é varrida como se fosse pelo vento, minha felicidade passa como uma nuvem.
16 Unë shkrihem përbrenda, dhe ditët e hidhërimit më kanë pushtuar.
16 Agora minha alma se dissolve, os dias de aflição me dominaram.
17 Natën ndjej sikur më shpojnë kockat, dhe dhembjet më brejnë pa pushim.
17 A noite traspassa meus ossos, consome-os; os males que me roem não dormem.
18 Nga dhuna e madhe rrobat e mia deformohen, më shtrëngojnë përreth si jaka e mantelit tim.
18 Com violência segura a minha veste, aperta-me como o colarinho de minha túnica.
19 Ai më ka hedhur në baltë dhe jam bërë si pluhuri dhe hiri,
19 Deus jogou-me no lodo, tenho o aspecto da poeira e da cinza.
20 Unë të bërtas ty, dhe ti nuk më përgjigjesh; të rri përpara, por ti rri duke më shikuar.
20 Clamo a ti, e não me respondes; ponho-me diante de ti, e não olhas para mim.
21 Je bërë mizor me mua; më përndjek me fuqinë e dorës sate.
21 Tornaste-te cruel para comigo, atacas-me com toda a força de tua mão.
22 Më ngre lart mbi erën, bën që të eci kaluar mbi të dhe më zhduk në stuhi.
22 Arrebatas-me, fazes-me cavalgar o tufão, aniquilas-me na tempestade.
23 E di në të vërtetë që ti më çon në vdekje, në shtëpinë ku mblidhen gjithë të gjallët.
23 Eu bem sei, levas-me à morte, ao lugar onde se encontram todos os viventes.
24 me siguri nuk do ta shtrijë dorën e tij te varri, megjithëse në fatkeqësinë e tij bërtet për të kërkuar ndihmë.
24 Mas poderá aquele que cai não estender a mão, poderá não pedir socorro aquele que perece?
25 A nuk kam qarë vallë për atë që ishte në fatkeqësi, dhe a nuk jam hidhëruar për të varfrin?
25 Não chorei com os oprimidos? Não teve minha alma piedade dos pobres?
26 Kur prisja të mirën, erdhi e keqja; kur prisja dritën, erdhi errësira.
26 Esperava a felicidade e veio a desgraça, esperava a luz e vieram as trevas.
27 Zorrët e mia ziejnë pa pushim, kanë ardhur për mua ditë vuajtjesh.
27 Minhas entranhas abrasam-se sem nenhum descanso, assaltaram-me os dias de aflição.
28 Shkoj rreth e qark i nxirë, krejt, por jo nga dielli; ngrihem në kuvend dhe bërtas për të kërkuar ndihmë.
28 Caminho no luto, sem sol; levanto-me numa multidão de gritos,
29 Jam bërë vëlla me çakallin dhe shok me strucin.
29 tornei-me irmão dos chacais e companheiro dos avestruzes.
30 Lëkura ime që më mbulon është nxirë dhe kockat e mia digjen nga nxehtësia.
30 Minha pele enegrece-se e cai, e meus ossos são consumidos pela febre.
31 Qestja ime shërben vetëm për vajtime dhe flauti im për tinguj vajtues.
31 Minha cítara só dá acordes lúgubres, e minha flauta sons queixosos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.