Jó 30
Albanian Version (ALB1) vs ARIB
1 "Tani përkundrazi më të rinjtë se unë më përqeshin, ata që etërit e tyre nuk do të kishin pranuar t'i vija midis qenve të kopesë sime.
1 Mas agora zombam de mim os de menos idade do que eu, cujos pais teria eu desdenhado de pôr com os cães do meu rebanho.
2 Fundja, për çfarë do të më shërbente forca e duarve të tyre? Fuqia e tyre është shkatërruar.
2 Pois de que me serviria a força das suas mãos, homens nos quais já pereceu o vigor?
3 Të sfilitur nga mizerja dhe nga uria, ikin natën në shketëtirën e shkretuar dhe shterpë,
3 De míngua e fome emagrecem; andam roendo pelo deserto, lugar de ruínas e desolação.
4 duke shkulur bar të hidhur pranë gëmushave dhe rrënjë gjineshtre për ushqimin e tyre.
4 Apanham malvas junto aos arbustos, e o seu mantimento são as raízes dos zimbros.
5 Janë përzënë nga mjediset prej njerëzve që ulërijnë prapa tyre si të ishin vjedhës.
5 São expulsos do meio dos homens, que gritam atrás deles, como atrás de um ladrão.
6 Janë të detyruar të jetojnë në skërkat e luginave, në shpellat e tokës dhe midis shkëmbinjve;
6 Têm que habitar nos desfiladeiros sombrios, nas cavernas da terra e dos penhascos.
7 ulërijnë midis kaçubeve dhe shtrëngohen bashkë nën ferrishtat;
7 Bramam entre os arbustos, ajuntam-se debaixo das urtigas.
8 njerëz budallenj, po, njerëz pa vlerë, të dëbuar nga vendi i tyre.
8 São filhos de insensatos, filhos de gente sem nome; da terra foram enxotados.
9 Tani jam bërë kënga e tyre e talljes, po, jam bërë gazi i tyre.
9 Mas agora vim a ser a sua canção, e lhes sirvo de provérbio.
10 Kanë tmerr nga unë, rrinë larg meje dhe nuk ngurrojnë të më pështyjnë në fytyrë.
10 Eles me abominam, afastam-se de mim, e no meu rosto não se privam de cuspir.
11 Meqenëse Perëndia ka lëshuar disi litarin e çadrës sime dhe më ka poshtëruar, ata kanë thyer çdo fre para meje.
11 Porquanto Deus desatou a minha corda e me humilhou, eles sacudiram de si o freio perante o meu rosto.
12 Këta zuzarë çohen në të djathtën time, i shtyjnë larg këmbët e mia dhe përgatitin kundër meje rrugët që të më shkatërrojnë.
12 À direita levanta-se gente vil; empurram os meus pés, e contra mim erigem os seus caminhos de destruição.
13 Prishin rrugën time, keqësojnë fatkeqësinë time, megjithëse askush nuk i ndihmon.
13 Estragam a minha vereda, promovem a minha calamidade; não há quem os detenha.
14 Afrohen si nëpërmjet një të çare të madhe, sulen kundër meje si një stuhi.
14 Vêm como por uma grande brecha, por entre as ruínas se precipitam.
15 Më sulmojnë tmerre; gjuajnë nderin tim si era, dhe begatia ime zhdavaritet si një re.
15 Sobrevieram-me pavores; é perseguida a minha honra como pelo vento; e como nuvem passou a minha felicidade.
16 Unë shkrihem përbrenda, dhe ditët e hidhërimit më kanë pushtuar.
16 E agora dentro de mim se derrama a minha alma; os dias da aflição se apoderaram de mim.
17 Natën ndjej sikur më shpojnë kockat, dhe dhembjet më brejnë pa pushim.
17 De noite me são traspassados os ossos, e o mal que me corrói não descansa.
18 Nga dhuna e madhe rrobat e mia deformohen, më shtrëngojnë përreth si jaka e mantelit tim.
18 Pela violência do mal está desfigurada a minha veste; como a gola da minha túnica, me aperta.
19 Ai më ka hedhur në baltë dhe jam bërë si pluhuri dhe hiri,
19 Ele me lançou na lama, e fiquei semelhante ao pó e à cinza.
20 Unë të bërtas ty, dhe ti nuk më përgjigjesh; të rri përpara, por ti rri duke më shikuar.
20 Clamo a ti, e não me respondes; ponho-me em pé, e não atentas para mim.
21 Je bërë mizor me mua; më përndjek me fuqinë e dorës sate.
21 Tornas-te cruel para comigo; com a força da tua mão me persegues.
22 Më ngre lart mbi erën, bën që të eci kaluar mbi të dhe më zhduk në stuhi.
22 Levantas-me sobre o vento, fazes-me cavalgar sobre ele, e dissolves-me na tempestade.
23 E di në të vërtetë që ti më çon në vdekje, në shtëpinë ku mblidhen gjithë të gjallët.
23 Pois eu sei que me levarás à morte, e à casa do ajuntamento destinada a todos os viventes.
24 me siguri nuk do ta shtrijë dorën e tij te varri, megjithëse në fatkeqësinë e tij bërtet për të kërkuar ndihmë.
24 Contudo não estende a mão quem está a cair? ou não clama por socorro na sua calamidade?
25 A nuk kam qarë vallë për atë që ishte në fatkeqësi, dhe a nuk jam hidhëruar për të varfrin?
25 Não chorava eu sobre aquele que estava aflito? ou não se angustiava a minha alma pelo necessitado?
26 Kur prisja të mirën, erdhi e keqja; kur prisja dritën, erdhi errësira.
26 Todavia aguardando eu o bem, eis que me veio o mal, e esperando eu a luz, veio a escuridão.
27 Zorrët e mia ziejnë pa pushim, kanë ardhur për mua ditë vuajtjesh.
27 As minhas entranhas fervem e não descansam; os dias da aflição me surpreenderam.
28 Shkoj rreth e qark i nxirë, krejt, por jo nga dielli; ngrihem në kuvend dhe bërtas për të kërkuar ndihmë.
28 Denegrido ando, mas não do sol; levanto-me na congregação, e clamo por socorro.
29 Jam bërë vëlla me çakallin dhe shok me strucin.
29 Tornei-me irmão dos chacais, e companheiro dos avestruzes.
30 Lëkura ime që më mbulon është nxirë dhe kockat e mia digjen nga nxehtësia.
30 A minha pele enegrece e se me cai, e os meus ossos estão queimados do calor.
31 Qestja ime shërben vetëm për vajtime dhe flauti im për tinguj vajtues.
31 Pelo que se tornou em pranto a minha harpa, e a minha flauta em voz dos que choram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.