Jó 30
Albanian Version (ALB1) vs ACF
1 "Tani përkundrazi më të rinjtë se unë më përqeshin, ata që etërit e tyre nuk do të kishin pranuar t'i vija midis qenve të kopesë sime.
1 Agora, porém, se riem de mim os de menos idade do que eu, cujos pais eu teria desdenhado de pôr com os cães do meu rebanho.
2 Fundja, për çfarë do të më shërbente forca e duarve të tyre? Fuqia e tyre është shkatërruar.
2 De que também me serviria a força das mãos daqueles, cujo vigor se tinha esgotado?
3 Të sfilitur nga mizerja dhe nga uria, ikin natën në shketëtirën e shkretuar dhe shterpë,
3 De míngua e fome se debilitaram; e recolhiam-se para os lugares secos, tenebrosos, assolados e desertos.
4 duke shkulur bar të hidhur pranë gëmushave dhe rrënjë gjineshtre për ushqimin e tyre.
4 Apanhavam malvas junto aos arbustos, e o seu mantimento eram as raízes dos zimbros.
5 Janë përzënë nga mjediset prej njerëzve që ulërijnë prapa tyre si të ishin vjedhës.
5 Do meio dos homens eram expulsos, e gritavam contra eles, como contra o ladrão;
6 Janë të detyruar të jetojnë në skërkat e luginave, në shpellat e tokës dhe midis shkëmbinjve;
6 Para habitarem nos barrancos dos vales, e nas cavernas da terra e das rochas.
7 ulërijnë midis kaçubeve dhe shtrëngohen bashkë nën ferrishtat;
7 Bramavam entre os arbustos, e ajuntavam-se debaixo das urtigas.
8 njerëz budallenj, po, njerëz pa vlerë, të dëbuar nga vendi i tyre.
8 Eram filhos de doidos, e filhos de gente sem nome, e da terra foram expulsos.
9 Tani jam bërë kënga e tyre e talljes, po, jam bërë gazi i tyre.
9 Agora, porém, sou a sua canção, e lhes sirvo de provérbio.
10 Kanë tmerr nga unë, rrinë larg meje dhe nuk ngurrojnë të më pështyjnë në fytyrë.
10 Abominam-me, e fogem para longe de mim, e no meu rosto não se privam de cuspir.
11 Meqenëse Perëndia ka lëshuar disi litarin e çadrës sime dhe më ka poshtëruar, ata kanë thyer çdo fre para meje.
11 Porque Deus desatou a sua corda, e me oprimiu, por isso sacudiram de si o freio perante o meu rosto.
12 Këta zuzarë çohen në të djathtën time, i shtyjnë larg këmbët e mia dhe përgatitin kundër meje rrugët që të më shkatërrojnë.
12 À direita se levantam os moços; empurram os meus pés, e preparam contra mim os seus caminhos de destruição.
13 Prishin rrugën time, keqësojnë fatkeqësinë time, megjithëse askush nuk i ndihmon.
13 Desbaratam-me o caminho; promovem a minha miséria; contra eles não há ajudador.
14 Afrohen si nëpërmjet një të çare të madhe, sulen kundër meje si një stuhi.
14 Vêm contra mim como por uma grande brecha, e revolvem-se entre a assolação.
15 Më sulmojnë tmerre; gjuajnë nderin tim si era, dhe begatia ime zhdavaritet si një re.
15 Sobrevieram-me pavores; como vento perseguem a minha honra, e como nuvem passou a minha felicidade.
16 Unë shkrihem përbrenda, dhe ditët e hidhërimit më kanë pushtuar.
16 E agora derrama-se em mim a minha alma; os dias da aflição se apoderaram de mim.
17 Natën ndjej sikur më shpojnë kockat, dhe dhembjet më brejnë pa pushim.
17 De noite se me traspassam os meus ossos, e os meus nervos não descansam.
18 Nga dhuna e madhe rrobat e mia deformohen, më shtrëngojnë përreth si jaka e mantelit tim.
18 Pela grandeza do meu mal está desfigurada a minha veste, que, como a gola da minha túnica, me cinge.
19 Ai më ka hedhur në baltë dhe jam bërë si pluhuri dhe hiri,
19 Lançou-me na lama, e fiquei semelhante ao pó e à cinza.
20 Unë të bërtas ty, dhe ti nuk më përgjigjesh; të rri përpara, por ti rri duke më shikuar.
20 Clamo a ti, porém, tu não me respondes; estou em pé, porém, para mim não atentas.
21 Je bërë mizor me mua; më përndjek me fuqinë e dorës sate.
21 Tornaste-te cruel contra mim; com a força da tua mão resistes violentamente.
22 Më ngre lart mbi erën, bën që të eci kaluar mbi të dhe më zhduk në stuhi.
22 Levantas-me sobre o vento, fazes-me cavalgar sobre ele, e derretes-me o ser.
23 E di në të vërtetë që ti më çon në vdekje, në shtëpinë ku mblidhen gjithë të gjallët.
23 Porque eu sei que me levarás à morte e à casa do ajuntamento determinada a todos os viventes.
24 me siguri nuk do ta shtrijë dorën e tij te varri, megjithëse në fatkeqësinë e tij bërtet për të kërkuar ndihmë.
24 Porém não estenderá a mão para o túmulo, ainda que eles clamem na sua destruição.
25 A nuk kam qarë vallë për atë që ishte në fatkeqësi, dhe a nuk jam hidhëruar për të varfrin?
25 Porventura não chorei sobre aquele que estava aflito, ou não se angustiou a minha alma pelo necessitado?
26 Kur prisja të mirën, erdhi e keqja; kur prisja dritën, erdhi errësira.
26 Todavia aguardando eu o bem, então me veio o mal, esperando eu a luz, veio a escuridão.
27 Zorrët e mia ziejnë pa pushim, kanë ardhur për mua ditë vuajtjesh.
27 As minhas entranhas fervem e não estão quietas; os dias da aflição me surpreendem.
28 Shkoj rreth e qark i nxirë, krejt, por jo nga dielli; ngrihem në kuvend dhe bërtas për të kërkuar ndihmë.
28 Denegrido ando, porém não do sol; levantando-me na congregação, clamo por socorro.
29 Jam bërë vëlla me çakallin dhe shok me strucin.
29 Irmão me fiz dos chacais, e companheiro dos avestruzes.
30 Lëkura ime që më mbulon është nxirë dhe kockat e mia digjen nga nxehtësia.
30 Enegreceu-se a minha pele sobre mim, e os meus ossos estão queimados do calor.
31 Qestja ime shërben vetëm për vajtime dhe flauti im për tinguj vajtues.
31 A minha harpa se tornou em luto, e o meu órgão em voz dos que choram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.