Jó 30
Albanian Version (ALB1) vs ARA
1 "Tani përkundrazi më të rinjtë se unë më përqeshin, ata që etërit e tyre nuk do të kishin pranuar t'i vija midis qenve të kopesë sime.
1 Mas agora se riem de mim os de menos idade do que eu, e cujos pais eu teria desdenhado de pôr ao lado dos cães do meu rebanho.
2 Fundja, për çfarë do të më shërbente forca e duarve të tyre? Fuqia e tyre është shkatërruar.
2 De que também me serviria a força das suas mãos, homens cujo vigor já pereceu?
3 Të sfilitur nga mizerja dhe nga uria, ikin natën në shketëtirën e shkretuar dhe shterpë,
3 De míngua e fome se debilitaram; roem os lugares secos, desde muito em ruínas e desolados.
4 duke shkulur bar të hidhur pranë gëmushave dhe rrënjë gjineshtre për ushqimin e tyre.
4 Apanham malvas e folhas dos arbustos e se sustentam de raízes de zimbro.
5 Janë përzënë nga mjediset prej njerëzve që ulërijnë prapa tyre si të ishin vjedhës.
5 Do meio dos homens são expulsos; grita-se contra eles, como se grita atrás de um ladrão;
6 Janë të detyruar të jetojnë në skërkat e luginave, në shpellat e tokës dhe midis shkëmbinjve;
6 habitam nos desfiladeiros sombrios, nas cavernas da terra e das rochas.
7 ulërijnë midis kaçubeve dhe shtrëngohen bashkë nën ferrishtat;
7 Bramam entre os arbustos e se ajuntam debaixo dos espinheiros.
8 njerëz budallenj, po, njerëz pa vlerë, të dëbuar nga vendi i tyre.
8 São filhos de doidos, raça infame, e da terra são escorraçados.
9 Tani jam bërë kënga e tyre e talljes, po, jam bërë gazi i tyre.
9 Mas agora sou a sua canção de motejo e lhes sirvo de provérbio.
10 Kanë tmerr nga unë, rrinë larg meje dhe nuk ngurrojnë të më pështyjnë në fytyrë.
10 Abominam-me, fogem para longe de mim e não se abstêm de me cuspir no rosto.
11 Meqenëse Perëndia ka lëshuar disi litarin e çadrës sime dhe më ka poshtëruar, ata kanë thyer çdo fre para meje.
11 Porque Deus afrouxou a corda do meu arco e me oprimiu; pelo que sacudiram de si o freio perante o meu rosto.
12 Këta zuzarë çohen në të djathtën time, i shtyjnë larg këmbët e mia dhe përgatitin kundër meje rrugët që të më shkatërrojnë.
12 À direita se levanta uma súcia, e me empurra, e contra mim prepara o seu caminho de destruição.
13 Prishin rrugën time, keqësojnë fatkeqësinë time, megjithëse askush nuk i ndihmon.
13 Arruínam a minha vereda, promovem a minha calamidade; gente para quem já não há socorro.
14 Afrohen si nëpërmjet një të çare të madhe, sulen kundër meje si një stuhi.
14 Vêm contra mim como por uma grande brecha e se revolvem avante entre as ruínas.
15 Më sulmojnë tmerre; gjuajnë nderin tim si era, dhe begatia ime zhdavaritet si një re.
15 Sobrevieram-me pavores, como pelo vento é varrida a minha honra; como nuvem passou a minha felicidade.
16 Unë shkrihem përbrenda, dhe ditët e hidhërimit më kanë pushtuar.
16 Agora, dentro de mim se me derrama a alma; os dias da aflição se apoderaram de mim.
17 Natën ndjej sikur më shpojnë kockat, dhe dhembjet më brejnë pa pushim.
17 A noite me verruma os ossos e os desloca, e não descansa o mal que me rói.
18 Nga dhuna e madhe rrobat e mia deformohen, më shtrëngojnë përreth si jaka e mantelit tim.
18 Pela grande violência do meu mal está desfigurada a minha veste, mal que me cinge como a gola da minha túnica.
19 Ai më ka hedhur në baltë dhe jam bërë si pluhuri dhe hiri,
19 Deus, tu me lançaste na lama, e me tornei semelhante ao pó e à cinza.
20 Unë të bërtas ty, dhe ti nuk më përgjigjesh; të rri përpara, por ti rri duke më shikuar.
20 Clamo a ti, e não me respondes; estou em pé, mas apenas olhas para mim.
21 Je bërë mizor me mua; më përndjek me fuqinë e dorës sate.
21 Tu foste cruel comigo; com a força da tua mão tu me combates.
22 Më ngre lart mbi erën, bën që të eci kaluar mbi të dhe më zhduk në stuhi.
22 Levantas-me sobre o vento e me fazes cavalgá-lo; dissolves-me no estrondo da tempestade.
23 E di në të vërtetë që ti më çon në vdekje, në shtëpinë ku mblidhen gjithë të gjallët.
23 Pois eu sei que me levarás à morte e à casa destinada a todo vivente.
24 me siguri nuk do ta shtrijë dorën e tij te varri, megjithëse në fatkeqësinë e tij bërtet për të kërkuar ndihmë.
24 De um montão de ruínas não estenderá o homem a mão e na sua desventura não levantará um grito por socorro?
25 A nuk kam qarë vallë për atë që ishte në fatkeqësi, dhe a nuk jam hidhëruar për të varfrin?
25 Acaso, não chorei sobre aquele que atravessava dias difíceis ou não se angustiou a minha alma pelo necessitado?
26 Kur prisja të mirën, erdhi e keqja; kur prisja dritën, erdhi errësira.
26 Aguardava eu o bem, e eis que me veio o mal; esperava a luz, veio-me a escuridão.
27 Zorrët e mia ziejnë pa pushim, kanë ardhur për mua ditë vuajtjesh.
27 O meu íntimo se agita sem cessar; e dias de aflição me sobrevêm.
28 Shkoj rreth e qark i nxirë, krejt, por jo nga dielli; ngrihem në kuvend dhe bërtas për të kërkuar ndihmë.
28 Ando de luto, sem a luz do sol; levanto-me na congregação e clamo por socorro.
29 Jam bërë vëlla me çakallin dhe shok me strucin.
29 Sou irmão dos chacais e companheiro de avestruzes.
30 Lëkura ime që më mbulon është nxirë dhe kockat e mia digjen nga nxehtësia.
30 Enegrecida se me cai a pele, e os meus ossos queimam em febre.
31 Qestja ime shërben vetëm për vajtime dhe flauti im për tinguj vajtues.
31 Por isso, a minha harpa se me tornou em prantos de luto, e a minha flauta, em voz dos que choram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.