Jó 30
Albanian Version (ALB1) vs BKJ
1 "Tani përkundrazi më të rinjtë se unë më përqeshin, ata që etërit e tyre nuk do të kishin pranuar t'i vija midis qenve të kopesë sime.
1 Mas agora, aqueles que são mais jovens do que eu estão rindo de mim, cujos pais eu teria recusado deixar com os cães de meu rebanho.
2 Fundja, për çfarë do të më shërbente forca e duarve të tyre? Fuqia e tyre është shkatërruar.
2 Sim, para onde poderia a força de suas mãos me acrescentar, em quem a idade avançada havia perecido?
3 Të sfilitur nga mizerja dhe nga uria, ikin natën në shketëtirën e shkretuar dhe shterpë,
3 Por necessidade e fome eles estiveram solitários; fugindo para dentro do deserto em tempos passados, assolado e devastado.
4 duke shkulur bar të hidhur pranë gëmushave dhe rrënjë gjineshtre për ushqimin e tyre.
4 Eles cortavam malvas dos arbustos, e raízes de zimbro para lhes alimentar.
5 Janë përzënë nga mjediset prej njerëzve që ulërijnë prapa tyre si të ishin vjedhës.
5 Eles eram expulsos do meio dos homens (e gritavam atrás deles como atrás de um ladrão),
6 Janë të detyruar të jetojnë në skërkat e luginave, në shpellat e tokës dhe midis shkëmbinjve;
6 para habitarem nos penhascos dos vales, nas cavernas da terra e nas rochas.
7 ulërijnë midis kaçubeve dhe shtrëngohen bashkë nën ferrishtat;
7 Entre os arbustos eles zurravam; debaixo das urtigas eles se ajuntavam.
8 njerëz budallenj, po, njerëz pa vlerë, të dëbuar nga vendi i tyre.
8 Eles eram filhos de tolos, sim, filhos de homens da base; eram mais vis do que a terra.
9 Tani jam bërë kënga e tyre e talljes, po, jam bërë gazi i tyre.
9 E agora eu sou a sua canção, sim, eu sou o seu motivo de riso.
10 Kanë tmerr nga unë, rrinë larg meje dhe nuk ngurrojnë të më pështyjnë në fytyrë.
10 Eles me abominam, fogem para longe de mim, e não se poupam em cuspir na minha face.
11 Meqenëse Perëndia ka lëshuar disi litarin e çadrës sime dhe më ka poshtëruar, ata kanë thyer çdo fre para meje.
11 Porque ele soltou meu cordão, e me afligiu, eles também soltaram o freio diante de mim.
12 Këta zuzarë çohen në të djathtën time, i shtyjnë larg këmbët e mia dhe përgatitin kundër meje rrugët që të më shkatërrojnë.
12 À minha mão direita levanta-se a juventude; eles empurram meus pés para longe, e levantam contra mim os caminhos de sua destruição.
13 Prishin rrugën time, keqësojnë fatkeqësinë time, megjithëse askush nuk i ndihmon.
13 Eles deterioram o meu caminho; promovem a minha calamidade; eles não têm ajudador.
14 Afrohen si nëpërmjet një të çare të madhe, sulen kundër meje si një stuhi.
14 Eles vieram sobre mim como uma grande destruição de águas; na assolação eles rolaram sobre mim.
15 Më sulmojnë tmerre; gjuajnë nderin tim si era, dhe begatia ime zhdavaritet si një re.
15 Terrores vêm sobre mim; eles perseguem minha alma como o vento; e minha prosperidade passou como uma nuvem.
16 Unë shkrihem përbrenda, dhe ditët e hidhërimit më kanë pushtuar.
16 E agora minha alma se derrama sobre mim; os dias de aflição se apoderaram de mim.
17 Natën ndjej sikur më shpojnë kockat, dhe dhembjet më brejnë pa pushim.
17 Meus ossos são perfurados dentro de mim no período da noite, e meus tendões não têm descanso.
18 Nga dhuna e madhe rrobat e mia deformohen, më shtrëngojnë përreth si jaka e mantelit tim.
18 Pela grande força da minha enfermidade minhas vestes mudaram; elas grudam em mim como a gola da minha túnica.
19 Ai më ka hedhur në baltë dhe jam bërë si pluhuri dhe hiri,
19 Ele me lançou na lama, e eu me tornei como pó e cinzas.
20 Unë të bërtas ty, dhe ti nuk më përgjigjesh; të rri përpara, por ti rri duke më shikuar.
20 Eu clamo a ti, e tu não me ouves; levanto-me, e tu não me consideras.
21 Je bërë mizor me mua; më përndjek me fuqinë e dorës sate.
21 Tornaste-te cruel para mim; com tua mão forte tu te opões contra mim.
22 Më ngre lart mbi erën, bën që të eci kaluar mbi të dhe më zhduk në stuhi.
22 Tu me elevas ao vento, fazes-me cavalgar sobre ele, e dissolves o meu bem.
23 E di në të vërtetë që ti më çon në vdekje, në shtëpinë ku mblidhen gjithë të gjallët.
23 Porque eu sei que me levarás à morte, e à casa determinada a todos os viventes.
24 me siguri nuk do ta shtrijë dorën e tij te varri, megjithëse në fatkeqësinë e tij bërtet për të kërkuar ndihmë.
24 Porém ele não estenderá sua mão ao túmulo, ainda que eles clamem na sua destruição.
25 A nuk kam qarë vallë për atë që ishte në fatkeqësi, dhe a nuk jam hidhëruar për të varfrin?
25 Não chorei por aquele que estava atribulado; não se afligiu a minha alma pelo pobre?
26 Kur prisja të mirën, erdhi e keqja; kur prisja dritën, erdhi errësira.
26 Quando eu procurei pelo bem, o mal veio sobre mim; e quando eu esperei pela luz, vieram trevas.
27 Zorrët e mia ziejnë pa pushim, kanë ardhur për mua ditë vuajtjesh.
27 As minhas entranhas ferveram, e não descansaram; os dias da aflição me impediram.
28 Shkoj rreth e qark i nxirë, krejt, por jo nga dielli; ngrihem në kuvend dhe bërtas për të kërkuar ndihmë.
28 Saí pranteando sem o sol; levantei-me e clamei na congregação.
29 Jam bërë vëlla me çakallin dhe shok me strucin.
29 Eu sou um irmão para dragões, e companhia para corujas.
30 Lëkura ime që më mbulon është nxirë dhe kockat e mia digjen nga nxehtësia.
30 Minha pele está preta sobre mim, e meus ossos estão queimados pelo calor.
31 Qestja ime shërben vetëm për vajtime dhe flauti im për tinguj vajtues.
31 A minha harpa também se tornou em pranto, e o meu órgão na voz dos que choram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.