Jó 30
Albanian Version (ALB1) vs NAA
1 "Tani përkundrazi më të rinjtë se unë më përqeshin, ata që etërit e tyre nuk do të kishin pranuar t'i vija midis qenve të kopesë sime.
1 “Mas agora zombam de mim os que têm menos idade do que eu, cujos pais eu não teria aceito nem para colocar ao lado dos cães do meu rebanho.
2 Fundja, për çfarë do të më shërbente forca e duarve të tyre? Fuqia e tyre është shkatërruar.
2 De que também me serviria a força de suas mãos, se eles são homens cujo vigor já desapareceu?
3 Të sfilitur nga mizerja dhe nga uria, ikin natën në shketëtirën e shkretuar dhe shterpë,
3 Enfraqueceram de tanto passar fome e necessidade; roem a terra seca, desde muito em ruínas e desolada.
4 duke shkulur bar të hidhur pranë gëmushave dhe rrënjë gjineshtre për ushqimin e tyre.
4 Apanham malvas e folhas de arbustos e se alimentam de raízes de zimbro.
5 Janë përzënë nga mjediset prej njerëzve që ulërijnë prapa tyre si të ishin vjedhës.
5 São expulsos do meio das pessoas; grita-se contra eles, como se grita atrás de um ladrão.
6 Janë të detyruar të jetojnë në skërkat e luginave, në shpellat e tokës dhe midis shkëmbinjve;
6 Têm de morar nos desfiladeiros sombrios, nas cavernas da terra e das rochas.
7 ulërijnë midis kaçubeve dhe shtrëngohen bashkë nën ferrishtat;
7 Uivam entre os arbustos e se ajuntam debaixo dos espinheiros.
8 njerëz budallenj, po, njerëz pa vlerë, të dëbuar nga vendi i tyre.
8 São filhos de doidos, gente sem nome, e são escorraçados da terra.”
9 Tani jam bërë kënga e tyre e talljes, po, jam bërë gazi i tyre.
9 “Mas agora sou a canção de deboche dessa gente; sirvo de provérbio no meio deles.
10 Kanë tmerr nga unë, rrinë larg meje dhe nuk ngurrojnë të më pështyjnë në fytyrë.
10 Eles me detestam, fogem para longe de mim e não têm receio de me cuspir no rosto.
11 Meqenëse Perëndia ka lëshuar disi litarin e çadrës sime dhe më ka poshtëruar, ata kanë thyer çdo fre para meje.
11 Deus afrouxou a corda do meu arco e me oprimiu; por isso, sacudiram de si o freio diante de mim.
12 Këta zuzarë çohen në të djathtën time, i shtyjnë larg këmbët e mia dhe përgatitin kundër meje rrugët që të më shkatërrojnë.
12 À minha direita se levanta um bando e me empurra, e contra mim prepara o seu caminho de destruição.
13 Prishin rrugën time, keqësojnë fatkeqësinë time, megjithëse askush nuk i ndihmon.
13 Arruínam o meu caminho; promovem a minha destruição sem a ajuda de ninguém.
14 Afrohen si nëpërmjet një të çare të madhe, sulen kundër meje si një stuhi.
14 Vêm contra mim como por uma grande brecha e se revolvem avante no meio das ruínas.
15 Më sulmojnë tmerre; gjuajnë nderin tim si era, dhe begatia ime zhdavaritet si një re.
15 Sobrevieram-me pavores; a minha honra é como que varrida pelo vento; como nuvem passou a minha felicidade.”
16 Unë shkrihem përbrenda, dhe ditët e hidhërimit më kanë pushtuar.
16 “Agora a minha alma se derrama dentro de mim; os dias da aflição se apoderam de mim.
17 Natën ndjej sikur më shpojnë kockat, dhe dhembjet më brejnë pa pushim.
17 A noite perfura os meus ossos, e o mal que me corrói não descansa.
18 Nga dhuna e madhe rrobat e mia deformohen, më shtrëngojnë përreth si jaka e mantelit tim.
18 Pela grande violência do meu mal está desfigurada a minha roupa; este mal me envolve como a gola da minha túnica.
19 Ai më ka hedhur në baltë dhe jam bërë si pluhuri dhe hiri,
19 Deus me lançou na lama, e me tornei semelhante ao pó e à cinza.”
20 Unë të bërtas ty, dhe ti nuk më përgjigjesh; të rri përpara, por ti rri duke më shikuar.
20 “Clamo a ti, ó Deus, e não me respondes; estou em pé, mas apenas olhas para mim.
21 Je bërë mizor me mua; më përndjek me fuqinë e dorës sate.
21 Tu foste cruel comigo; e, com a força da tua mão, me atacas.
22 Më ngre lart mbi erën, bën që të eci kaluar mbi të dhe më zhduk në stuhi.
22 Tu me levantas sobre o vento e me fazes cavalgá-lo; no estrondo da tempestade me jogas de um lado para outro.
23 E di në të vërtetë që ti më çon në vdekje, në shtëpinë ku mblidhen gjithë të gjallët.
23 Pois eu sei que me levarás à morte e à casa destinada a todos os vivos.”
24 me siguri nuk do ta shtrijë dorën e tij te varri, megjithëse në fatkeqësinë e tij bërtet për të kërkuar ndihmë.
24 “Não é fato que de um montão de ruínas um homem estenderá a sua mão? E, na sua desventura, não levantará um grito por socorro?
25 A nuk kam qarë vallë për atë që ishte në fatkeqësi, dhe a nuk jam hidhëruar për të varfrin?
25 Por acaso, não chorei por aquele que atravessava dias difíceis? Não se angustiou a minha alma pelo necessitado?
26 Kur prisja të mirën, erdhi e keqja; kur prisja dritën, erdhi errësira.
26 Quando eu esperava o bem, eis que me veio o mal; esperava a luz, e veio a escuridão.”
27 Zorrët e mia ziejnë pa pushim, kanë ardhur për mua ditë vuajtjesh.
27 “O meu íntimo se agita sem cessar; e dias de aflição me sobrevêm.
28 Shkoj rreth e qark i nxirë, krejt, por jo nga dielli; ngrihem në kuvend dhe bërtas për të kërkuar ndihmë.
28 Tenho a pele queimada, mas não pelo sol; levanto-me na congregação e clamo por socorro.
29 Jam bërë vëlla me çakallin dhe shok me strucin.
29 Sou irmão dos chacais e companheiro de avestruzes.
30 Lëkura ime që më mbulon është nxirë dhe kockat e mia digjen nga nxehtësia.
30 A minha pele escurece e cai; os meus ossos queimam de febre.
31 Qestja ime shërben vetëm për vajtime dhe flauti im për tinguj vajtues.
31 Por isso, a minha harpa é usada para fazer lamentações, e a minha flauta, para acompanhar os que choram.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.