Jó 30
Albanian Version (ALB1) vs NVT
1 "Tani përkundrazi më të rinjtë se unë më përqeshin, ata që etërit e tyre nuk do të kishin pranuar t'i vija midis qenve të kopesë sime.
1 “Agora, porém, os mais jovens zombam de mim, rapazes cujos pais não são dignos de correr com meus cães pastores.
2 Fundja, për çfarë do të më shërbente forca e duarve të tyre? Fuqia e tyre është shkatërruar.
2 De que me serve a força deles? Seu vigor já desapareceu!
3 Të sfilitur nga mizerja dhe nga uria, ikin natën në shketëtirën e shkretuar dhe shterpë,
3 Enfraquecidos pela pobreza e pela fome, roem a terra seca, em regiões sombrias e desoladas.
4 duke shkulur bar të hidhur pranë gëmushave dhe rrënjë gjineshtre për ushqimin e tyre.
4 Colhem ervas silvestres entre os arbustos e comem as raízes das giestas.
5 Janë përzënë nga mjediset prej njerëzve që ulërijnë prapa tyre si të ishin vjedhës.
5 São expulsos, aos gritos, da companhia das pessoas, como se fossem ladrões.
6 Janë të detyruar të jetojnë në skërkat e luginave, në shpellat e tokës dhe midis shkëmbinjve;
6 Agora, moram em desfiladeiros medonhos, em cavernas e entre as rochas.
7 ulërijnë midis kaçubeve dhe shtrëngohen bashkë nën ferrishtat;
7 Uivam como animais no meio dos arbustos e ajuntam-se debaixo dos espinheiros.
8 njerëz budallenj, po, njerëz pa vlerë, të dëbuar nga vendi i tyre.
8 São gente insensata, sem nome nem valor; foram expulsos da terra.
9 Tani jam bërë kënga e tyre e talljes, po, jam bërë gazi i tyre.
9 “Agora, divertem-se às minhas custas! Sou alvo de piadas e canções vulgares.
10 Kanë tmerr nga unë, rrinë larg meje dhe nuk ngurrojnë të më pështyjnë në fytyrë.
10 Desprezam-me e ficam longe de mim; só se aproximam para cuspir em meu rosto.
11 Meqenëse Perëndia ka lëshuar disi litarin e çadrës sime dhe më ka poshtëruar, ata kanë thyer çdo fre para meje.
11 Pois Deus cortou a corda de meu arco; já que ele me humilhou, eles não se refreiam mais.
12 Këta zuzarë çohen në të djathtën time, i shtyjnë larg këmbët e mia dhe përgatitin kundër meje rrugët që të më shkatërrojnë.
12 Essa gente desprezível se opõe a mim abertamente; lançam-me de um lado para o outro e planejam minha desgraça.
13 Prishin rrugën time, keqësojnë fatkeqësinë time, megjithëse askush nuk i ndihmon.
13 Bloqueiam meu caminho e fazem de tudo para me destruir. Sabem que não tenho quem me ajude;
14 Afrohen si nëpërmjet një të çare të madhe, sulen kundër meje si një stuhi.
14 atacam-me de todos os lados. Quando estou caído, lançam-se sobre mim;
15 Më sulmojnë tmerre; gjuajnë nderin tim si era, dhe begatia ime zhdavaritet si një re.
15 vivo aterrorizado. O vento carregou minha honra; minha prosperidade passou como uma nuvem.
16 Unë shkrihem përbrenda, dhe ditët e hidhërimit më kanë pushtuar.
16 “Agora, minha vida se esvai; a aflição me persegue durante o dia.
17 Natën ndjej sikur më shpojnë kockat, dhe dhembjet më brejnë pa pushim.
17 A noite corrói meus ossos; a dor que me atormenta não descansa.
18 Nga dhuna e madhe rrobat e mia deformohen, më shtrëngojnë përreth si jaka e mantelit tim.
18 Com mão forte, Deus agarra minha roupa; pega-me pela gola de minha túnica.
19 Ai më ka hedhur në baltë dhe jam bërë si pluhuri dhe hiri,
19 Lança-me na lama; não passo de pó e cinza.
20 Unë të bërtas ty, dhe ti nuk më përgjigjesh; të rri përpara, por ti rri duke më shikuar.
20 “Clamo a ti, ó Deus, e não me respondes; fico em pé diante de ti, mas não me dás atenção.
21 Je bërë mizor me mua; më përndjek me fuqinë e dorës sate.
21 Tu me tratas com crueldade e usas teu poder para me perseguir.
22 Më ngre lart mbi erën, bën që të eci kaluar mbi të dhe më zhduk në stuhi.
22 Tu me lanças no redemoinho e me destróis na tempestade.
23 E di në të vërtetë që ti më çon në vdekje, në shtëpinë ku mblidhen gjithë të gjallët.
23 E sei que me envias para a morte, para o destino de todos os que vivem.
24 me siguri nuk do ta shtrijë dorën e tij te varri, megjithëse në fatkeqësinë e tij bërtet për të kërkuar ndihmë.
24 “Por certo, ninguém se voltaria contra os necessitados, quando clamam por socorro em suas dificuldades.
25 A nuk kam qarë vallë për atë që ishte në fatkeqësi, dhe a nuk jam hidhëruar për të varfrin?
25 Acaso eu não chorava pelos aflitos? Não me angustiava pelos pobres?
26 Kur prisja të mirën, erdhi e keqja; kur prisja dritën, erdhi errësira.
26 Esperava o bem, mas em seu lugar veio o mal; aguardava a luz, mas em seu lugar veio a escuridão.
27 Zorrët e mia ziejnë pa pushim, kanë ardhur për mua ditë vuajtjesh.
27 Meu coração está agitado e não sossega; dias de aflição me atormentam.
28 Shkoj rreth e qark i nxirë, krejt, por jo nga dielli; ngrihem në kuvend dhe bërtas për të kërkuar ndihmë.
28 Ando nas sombras, sem a luz do sol; levanto-me em praça pública e clamo por socorro.
29 Jam bërë vëlla me çakallin dhe shok me strucin.
29 Contudo, sou considerado irmão dos chacais e companheiro das corujas.
30 Lëkura ime që më mbulon është nxirë dhe kockat e mia digjen nga nxehtësia.
30 Minha pele escureceu, e meus ossos ardem de febre.
31 Qestja ime shërben vetëm për vajtime dhe flauti im për tinguj vajtues.
31 Minha harpa toca canções fúnebres, e minha flauta acompanha os que choram.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.