Salmos 104
Biblica® ní oore ọ̀fẹ́ láti lo Bíbélì Mímọ́ ní Èdè Yorùbá Òde-Òní (YOR) vs NAA
1 Yin Olúwa, ìwọ ọkàn mi.
1 Bendiga, minha alma, o Senhor ! como tu és grandioso! Estás revestido de glória e majestade,
2 Ìwọ fi ìmọ́lẹ̀ bo ara rẹ gẹ́gẹ́ bí aṣọ;
2 coberto de luz como de um manto. Tu estendes o céu como uma cortina,
3 ìwọ tí ó fi omi ṣe ìtì igi àjà ìyẹ̀wù rẹ.
3 pões nas águas o vigamento da tua morada, tomas as nuvens por carruagem e voas nas asas do vento.
4 Ó fi ẹ̀fúùfù ṣe àwọn ìránṣẹ́ rẹ,
4 Fazes a teus anjos ventos e a teus ministros, labaredas de fogo.
5 O fi ayé gúnlẹ̀ lórí àwọn ìpìlẹ̀;
5 Lançaste os fundamentos da terra, para que ela não se abale em tempo nenhum.
6 Ìwọ fi ibú omi bò ó mọ́lẹ̀ bí aṣọ;
6 Tomaste o abismo por vestuário e a cobriste; as águas ficaram acima das montanhas.
7 Ṣùgbọ́n nípa ìbáwí rẹ ni àwọn omi lọ,
7 Com a tua repreensão, as águas fugiram, com a voz do teu trovão, bateram em retirada.
8 wọ́n sàn kọjá lórí àwọn òkè,
8 Elevaram-se os montes, desceram os vales, até o lugar que lhes havias preparado.
9 Ìwọ gbé òpin tí wọn kò lè kọjá rẹ̀ kálẹ̀;
9 Puseste às águas divisa que não ultrapassarão, para que não voltem a cobrir a terra.
10 Ìwọ mú kí ìsun da omi sí àwọn àfonífojì;
10 Tu fazes rebentar fontes no vale, cujas águas correm entre os montes;
11 Wọ́n fún gbogbo àwọn ẹranko igbó ní omi
11 dão de beber a todos os animais do campo; os jumentos selvagens matam a sua sede.
12 Àwọn ẹyẹ ojú òfúrufú tẹ́ ìtẹ́ wọn lẹ́gbẹ̀ẹ́ omi
12 Junto delas as aves do céu têm o seu pouso e, por entre a ramagem, elas se põem a cantar.
13 Ó bu omi rin àwọn òkè láti ìyẹ̀wù rẹ̀ wá;
13 Do alto de tua morada, regas os montes; a terra farta-se do fruto de tuas obras.
14 Ó mú kí koríko hù jáde fún àwọn ẹranko láti jẹ
14 Fazes crescer a relva para os animais e as plantas que o ser humano cultiva, para que da terra tire o seu alimento:
15 Ọtí wáìnì tí ó ń mú ọkàn ènìyàn yọ̀,
15 o vinho, que alegra o coração, o azeite, que lhe dá brilho ao rosto, e o pão, que lhe sustém as forças.
16 Àwọn igi Olúwa ni a bu omi rin dáradára,
16 São saciadas as árvores do e os cedros do Líbano que ele plantou,
17 Níbẹ̀ ní àwọn ẹyẹ ṣe ìtẹ́ wọn
17 em que as aves fazem os seus ninhos; quanto à cegonha, a sua casa é nos ciprestes.
18 Àwọn òkè gíga ni ààbò fún àwọn ewúrẹ́ igbó;
18 Os altos montes são das cabras-monteses, e as rochas, o refúgio dos arganazes.
19 Òṣùpá jẹ́ àmì fún àkókò
19 Fez a lua para marcar o tempo; o sol conhece a hora de se pôr.
20 Ìwọ mú òkùnkùn wá, ó sì di òru,
20 Envias as trevas e vem a noite, na qual vagueiam os animais da selva.
21 Kìnnìún ń bú ramúramù fún ohun ọdẹ wọn
21 Os leõezinhos rugem pela presa e buscam de Deus o sustento;
22 Oòrùn ràn, wọ́n sì kó ara wọn jọ,
22 em vindo o sol, eles se recolhem e se acomodam nos seus covis.
23 Ọkùnrin jáde lọ sí iṣẹ́ wọn,
23 Então as pessoas saem para o seu trabalho e para o seu serviço até a tarde.
24 Iṣẹ́ rẹ ti pọ̀ tó, Olúwa!
24 Que variedade, Senhor , nas tuas obras! Fizeste todas elas com sabedoria; a terra está cheia das tuas riquezas.
25 Bẹ́ẹ̀ ni Òkun yìí tí ó tóbi, tí ó sì ni ìbú,
25 Eis o mar vasto, imenso, no qual se movem seres sem conta, animais pequenos e grandes.
26 Níbẹ̀ ni ọkọ̀ ń lọ síwá sẹ́yìn,
26 Por ele transitam os navios e o Leviatã que formaste para nele brincar.
27 Àwọn wọ̀nyí ń wò ọ́
27 Todos esperam de ti que lhes dês de comer a seu tempo.
28 Nígbà tí ìwọ bá fi fún wọn,
28 Se lhes dás, eles o recolhem; se abres a mão, eles se fartam de bens.
29 Nígbà tí ìwọ bá pa ojú rẹ mọ́
29 Se escondes o rosto, eles se perturbam; se lhes cortas a respiração, morrem e voltam ao pó.
30 Nígbà tí ìwọ rán ẹ̀mí rẹ,
30 Envias o teu Espírito, eles são criados, e assim renovas a face da terra.
31 Jẹ́ kí ògo Olúwa wà pẹ́ títí láé;
31 Que a glória do Senhor dure para sempre! Exulte o
32 ẹni tí ó wo ayé, tí ó sì wárìrì,
32 Com só olhar para a terra, ele a faz tremer; toca as montanhas, e elas fumegam.
33 Ní gbogbo ayé mi ní n ó kọrin sí Olúwa:
33 Cantarei ao Senhor enquanto eu viver; cantarei louvores ao meu Deus durante a minha vida.
34 Jẹ́ kí ẹ̀kọ́ mi kí ó tẹ́ ọ lọ́rùn
34 Seja-lhe agradável a minha meditação; eu me alegrarei no
35 Ṣùgbọ́n kí ẹlẹ́ṣẹ̀ kúrò láyé
35 Desapareçam da terra os pecadores, e que os perversos deixem de existir. Bendiga, minha alma, o Aleluia!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 104, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.