Jó 32
Biblica® ní oore ọ̀fẹ́ láti lo Bíbélì Mímọ́ ní Èdè Yorùbá Òde-Òní (YOR) vs ARA
1 Bẹ́ẹ̀ ni àwọn ọkùnrin mẹ́tẹ̀ẹ̀ta wọ̀nyí dákẹ́ láti dá Jobu lóhùn, nítorí ó ṣe olódodo lójú ara rẹ̀.
1 Cessaram aqueles três homens de responder a Jó no tocante ao se ter ele por justo aos seus próprios olhos.
2 Nígbà náà ni inú bí Elihu ọmọ Barakeli ará Busi, láti ìbátan ìdílé Ramu; ó bínú si Jobu nítorí ti ó dá ara rẹ̀ láre kàkà ki ó dá Ọlọ́run láre.
2 Então, se acendeu a ira de Eliú, filho de Baraquel, o buzita, da família de Rão; acendeu-se a sua ira contra Jó, porque este pretendia ser mais justo do que Deus.
3 Inú sì bí i sí àwọn ọ̀rẹ́ rẹ̀ mẹ́tẹ̀ẹ̀ta, nítorí tí wọn kò rí ọ̀nà láti dá Jobu lóhùn bẹ́ẹ̀ ni wọ́n dá Jobu lẹ́bi.
3 Também a sua ira se acendeu contra os três amigos, porque, mesmo não achando eles o que responder, condenavam a Jó.
4 Ǹjẹ́ Elihu ti dúró títí tí Jobu fi sọ̀rọ̀ tán nítorí tí àwọn wọ̀nyí dàgbà ju òun lọ ní ọjọ́ orí.
4 Eliú, porém, esperara para falar a Jó, pois eram de mais idade do que ele.
5 Nígbà tí Elihu rí i pé ìdáhùn ọ̀rọ̀ kò sí ní ẹnu àwọn ọkùnrin mẹ́tẹ̀ẹ̀ta wọ̀nyí nígbà náà ni ó bínú.
5 Vendo Eliú que já não havia resposta na boca daqueles três homens, a sua ira se acendeu.
6 Elihu, ọmọ Barakeli, ará Busi, dáhùn ó sì wí pé,
6 Disse Eliú, filho de Baraquel, o buzita: Eu sou de menos idade, e vós sois idosos; arreceei-me e temi de vos declarar a minha opinião.
7 Èmi wí pé ọjọ́ orí ni ìbá sọ̀rọ̀,
7 Dizia eu: Falem os dias, e a multidão dos anos ensine a sabedoria.
8 Ṣùgbọ́n ẹ̀mí kan ní ó wà nínú ènìyàn
8 Na verdade, há um espírito no homem, e o sopro do Todo-Poderoso o faz sábio.
9 Ènìyàn ńlá ńlá kì í ṣe ọlọ́gbọ́n,
9 Os de mais idade não é que são os sábios, nem os velhos, os que entendem o que é reto.
10 “Nítorí náà ní èmí ṣe wí pé, ẹ dẹtí sílẹ̀ sí mi;
10 Pelo que digo: dai-me ouvidos, e também eu declararei a minha opinião.
11 Kíyèsi i, èmí ti dúró de ọ̀rọ̀ yín;
11 Eis que aguardei as vossas palavras e dei ouvidos às vossas considerações, enquanto, quem sabe, buscáveis o que dizer.
12 àní, mo fiyèsí yín tinútinú.
12 Atentando, pois, para vós outros, eis que nenhum de vós houve que refutasse a Jó, nem que respondesse às suas razões.
13 Kí ẹ̀yin kí ó má ṣe wí pé, ‘Àwa wá ọgbọ́n ní àwárí;
13 Não vos desculpeis, pois, dizendo: Achamos sabedoria nele; Deus pode vencê-lo, e não o homem.
14 Bí òun kò ti sọ̀rọ̀ sí mi,
14 Ora, ele não me dirigiu palavra alguma, nem eu lhe retorquirei com as vossas palavras.
15 “Ẹnu sì yà wọ́n, wọn kò sì dáhùn mọ́,
15 Jó, os três estão pasmados, já não respondem, faltam-lhes as palavras.
16 Mo sì retí, nítorí wọn kò sì fọhùn, wọ́n dákẹ́ jẹ́ẹ́;
16 Acaso, devo esperar, pois não falam, estão parados e nada mais respondem?
17 Bẹ́ẹ̀ ni èmí ó sì dáhùn nípa ti èmi,
17 Também eu concorrerei com a minha resposta; declararei a minha opinião.
18 Nítorí pé èmi kún fún ọ̀rọ̀ sísọ,
18 Porque tenho muito que falar, e o meu espírito me constrange.
19 Kíyèsi i, ikùn mi dàbí ọtí wáìnì, tí kò ní ojú-ìhò;
19 Eis que dentro de mim sou como o vinho, sem respiradouro, como odres novos, prestes a arrebentar-se.
20 Èmí ó sọ, kí ara kí ó le rọ̀ mí,
20 Permiti, pois, que eu fale para desafogar-me; abrirei os lábios e responderei.
21 Lóòtítọ́ èmi kì yóò ṣe ojúsàájú sí ẹnìkankan,
21 Não farei acepção de pessoas, nem usarei de lisonjas com o homem.
22 Nítorí pé èmí kò mọ̀ ọ̀rọ̀ ìpọ́nni í sọ ní ṣíṣe bẹ́ẹ̀,
22 Porque não sei lisonjear; em caso contrário, em breve me levaria o meu Criador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.