Deuteronômio 32
ใหม่ฉบับภาษาไทย (THANTV) vs NAA
1 “ฟ้าสวรรค์จงฟังเถิด แล้วเราจะพูด
1 Inclinem os ouvidos, ó céus, e falarei; e ouça a terra as palavras da minha boca.
2 ขอให้คำสั่งสอนของเราหลั่งลงดั่งหยาดฝน
2 Goteje a minha doutrina como a chuva, destile a minha palavra como o orvalho, como chuvisco sobre a relva e como gotas de água sobre a erva.
3 ด้วยว่าเราจะประกาศพระนามของพระผู้เป็นเจ้า
3 Porque proclamarei o nome do Louvem a grandeza do nosso Deus.
4 พระองค์เป็นศิลา การงานของพระองค์เพียบพร้อมทุกประการ
4 Eis a Rocha! Suas obras são perfeitas, porque todos os seus caminhos são juízo. Deus é fidelidade, e nele não há injustiça; é justo e reto.
5 เขาทั้งหลายประพฤติเลวทรามต่อพระองค์
5 Procederam corruptamente contra ele, já não são seus filhos, e sim suas manchas; é geração perversa e deformada.
6 ท่านโง่เขลาและไม่มีสติยั้งคิด
6 É assim que vocês retribuem ao povo tolo e insensato? Não é ele o Pai de vocês, que os adquiriu, que os fez e estabeleceu?
7 จงจำสมัยดึกดำบรรพ์
7 Lembrem-se dos dias da antiguidade, atentem para os anos de sucessivas gerações. Perguntem aos seus pais, e eles informarão; aos seus anciãos, e eles lhes dirão.
8 เมื่อองค์ผู้สูงสุดมอบมรดกแก่บรรดาประชาชาติ
8 Quando o Altíssimo distribuía as heranças às nações, quando separava os filhos dos homens uns dos outros, fixou as fronteiras dos povos, segundo o número dos filhos de Israel.
9 และส่วนที่พระผู้เป็นเจ้าได้รับก็คือชนชาติของพระองค์
9 Porque a porção do Senhor é o seu povo; Jacó é a parte da sua herança.
10 พระองค์พบพวกเขาในถิ่นทุรกันดาร
10 Ele o encontrou numa terra deserta e num ermo solitário povoado de uivos; rodeou-o e cuidou dele, guardou-o como a menina dos olhos.
11 ดั่งนกอินทรีที่เขี่ยกระตุ้นรังของมัน
11 Como a águia desperta a sua ninhada e voeja sobre os seus filhotes, estende as asas e, tomando-os, os leva sobre elas,
12 พระผู้เป็นเจ้าเท่านั้นที่นำพวกเขาไป
12 assim, só o Senhor guiou o seu povo, e não havia com ele deus estranho.
13 พระองค์ให้พวกเขาปกครองในที่สูงแห่งแผ่นดินโลก
13 Ele o fez cavalgar sobre os altos da terra, comer o produto do campo, chupar mel da rocha e azeite da pedra dura;
14 โยเกิร์ตจากนมโค และน้ำนมจากฝูงแพะแกะ
14 alimentou-o com coalhada de vacas e leite de ovelhas, com a gordura dos cordeiros, dos carneiros que pastam em Basã e dos bodes, com o melhor trigo. E vocês beberam o sangue das uvas, o vinho.
15 เยชูรูน อ้วนพีและขัดขืน
15 Mas Jesurum engordou e deu coices — vocês engordaram, engrossaram, se estufaram! Ele abandonou a Deus, que o fez, desprezou a Rocha da sua salvação.
16 พวกเขากระตุ้นให้ความหวงแหนของพระองค์พลุ่งขึ้นด้วยบรรดาเทพเจ้าต่างชาติ
16 Com deuses estranhos eles provocaram ciúmes, com abominações o irritaram.
17 พวกเขาบูชามารซึ่งไม่ใช่พระเจ้า
17 Ofereceram sacrifícios aos demônios, não a Deus; sacrificaram a deuses que não conheceram, novos deuses que vieram há pouco, diante dos quais os seus pais não tremeram.
18 ท่านเพิกเฉยต่อศิลาผู้บังเกิดเกล้าของท่าน
18 Não se lembraram da Rocha que os gerou; e se esqueceram do Deus que os fez nascer.
19 พระผู้เป็นเจ้าเห็นการกระทำเช่นนั้น
19 O Senhor viu isso e os desprezou, por causa da provocação de seus filhos e suas filhas.
20 และพระองค์กล่าวว่า ‘เราจะหลบซ่อนหน้าไปจากพวกเขา
20 Ele disse: “Esconderei deles o rosto, verei qual será o seu fim; porque são uma geração perversa, filhos em quem não há lealdade.
21 พวกเขาได้ปลุกให้เราเกิดหวงแหนด้วยสิ่งที่ไม่ใช่เทพเจ้า
21 Provocaram ciúmes em mim com aquilo que não é Deus; com seus ídolos me provocaram à ira. Portanto, provocarei ciúmes neles com aquele que não é povo; com uma nação tola os despertarei à ira.
22 เพราะเพลิงไฟลุกขึ้นจากความโกรธของเรา
22 Porque um fogo se acendeu no meu furor e queimará até o mais profundo do inferno, consumirá a terra e as suas colheitas e incendiará os fundamentos dos montes.
23 เราจะสุมความวิบัติไว้กับพวกเขา
23 Amontoarei males sobre eles; esgotarei as minhas flechas contra eles.
24 ชีวิตของเขาจะดับลงด้วยความหิวโหย
24 Consumidos serão pela fome, devorados pela febre e peste violenta. Contra eles enviarei animais selvagens e veneno de criaturas que se arrastam no pó.
25 จะมีการฆ่ารันฟันแทงในที่แจ้ง
25 Do lado de fora, a espada causará devastação; em casa, o pavor, tanto ao jovem como à virgem, tanto à criança de peito como ao homem de cabelos brancos.
26 เราจะพูดก็ได้ว่า เราจะทำให้พวกเขากระจัดกระจายไปให้ไกล
26 Eu disse que os espalharia por todos os cantos e que faria cessar a sua memória dentre os homens,
27 แต่เราไม่อยากให้ศัตรูคุยโว
27 se eu não tivesse receado a provocação do inimigo, para que os seus adversários não se iludam, para que não digam: ‘A nossa mão prevaleceu, e não foi o quem fez tudo isto.’
28 พวกเขาเป็นประชาชาติหนึ่งที่ขาดคำปรึกษา
28 Porque o meu povo é gente sem juízo, e neles não há entendimento.
29 ถ้าพวกเขามีสติปัญญาก็จะเข้าใจเรื่องนี้ได้
29 Quem dera fossem eles sábios! Então entenderiam isto e compreenderiam qual será o seu fim.
30 คนเดียวจะขับไล่คนเป็นพัน
30 Como poderia um só perseguir mil, e dois fazerem fugir dez mil, se a sua Rocha não os tivesse vendido, se o não os tivesse entregue?
31 เพราะศิลาของพวกเขาไม่เป็นเช่นศิลาของพวกเรา
31 Porque a rocha deles não é como a nossa Rocha; e os próprios inimigos o atestam.
32 เพราะกิ่งก้านของพวกเขาผลิออกมาจากกิ่งก้านของโสโดม
32 Porque a vinha deles é da vinha de Sodoma e dos campos de Gomorra; as suas uvas são uvas de veneno, seus cachos são amargos;
33 เหล้าองุ่นของพวกเขาเป็นพิษดั่งพิษงู
33 o vinho deles é veneno de serpentes e peçonha terrível de víboras.
34 ‘เราไม่ได้เก็บเรื่องนี้ไว้เอง
34 Não está isto guardado comigo, selado nos meus tesouros?
35 การแก้แค้นและการตอบสนองเป็นของเรา
35 A mim pertence a vingança, a retribuição, a seu tempo, quando o pé deles resvalar; porque o dia da sua calamidade está próximo, e o seu destino se apressa em chegar.”
36 เพราะพระผู้เป็นเจ้าจะพิสูจน์ว่าคนของพระองค์ไม่ผิด
36 Porque o Senhor fará justiça ao seu povo e se compadecerá dos seus servos, quando notar que o poder deles se foi, e já não há nem escravo nem livre.
37 พระองค์จะกล่าวว่า ‘เทพเจ้าของพวกเขาอยู่ที่ไหน
37 Então dirá: “Onde estão os seus deuses? E a rocha em quem confiavam?
38 เทพเจ้าผู้กินเครื่องสักการะที่ดีที่สุดของพวกเขา
38 Deuses que comiam a gordura de seus sacrifícios e bebiam o vinho de suas libações? Que eles se levantem e os ajudem, para que haja um esconderijo para vocês!
39 บัดนี้ จงดูเถิด เรานี่แหละ เราเป็นผู้นั้น
39 Vejam, agora, que eu, sim, eu sou Ele, e que não há nenhum deus além de mim; eu mato e eu faço viver; eu firo e eu saro; e não há quem possa livrar alguém da minha mão.
40 เราชูมือของเราขึ้นสู่สวรรค์ และประกาศว่า
40 Levanto a mão aos céus e afirmo por minha vida eterna:
41 เมื่อเราลับดาบอันวาววับของเรา
41 se eu afiar a minha espada reluzente, e a minha mão exercitar o juízo, tomarei vingança contra os meus adversários e retribuirei aos que me odeiam.
42 เราจะทำให้ลูกธนูของเราอาบชุ่มด้วยเลือด
42 Embriagarei as minhas setas de sangue — a minha espada comerá carne —, do sangue dos mortos e dos prisioneiros, das cabeças cabeludas do inimigo.”
43 บรรดาประชาชาติเอ๋ย จงยินดีกับชนชาติของพระองค์เถิด
43 Ó nações, louvem com o povo de Deus, porque o o sangue dos seus servos, tomará vingança dos seus adversários e fará expiação pela terra do seu povo.
44 แล้วโมเสสก็มากล่าวคำในบทเพลงทั้งหมดให้ประชาชนได้ยิน ทั้งตัวท่านกับโยชูวาบุตรของนูน
44 Moisés veio e falou todas as palavras deste cântico aos ouvidos do povo, ele e Josué, filho de Num.
45 เมื่อโมเสสกล่าวแก่ชาวอิสราเอลจบแล้ว
45 Quando Moisés acabou de falar todas estas palavras a todo o Israel,
46 ท่านกล่าวแก่พวกเขาต่อไปว่า “จงใส่ใจในคำพูดที่เรากำชับพวกท่านในวันนี้ เพื่อท่านจะได้สั่งลูกๆ ของท่านให้กระทำตามคำกล่าวในกฎบัญญัตินี้อย่างระมัดระวัง
46 disse-lhes: — Guardem no coração todas as palavras que hoje testifico entre vocês, para que ordenem a seus filhos que tratem de cumprir todas as palavras desta Lei.
47 เพราะไม่ใช่เรื่องพูดเล่น แต่เป็นชีวิตของพวกท่าน ท่านจะมีชีวิตยืนยาวในแผ่นดินที่ท่านกำลังจะข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปเพื่อยึดครองก็ด้วยการกระทำตามคำสั่งดังกล่าว”
47 Porque esta palavra não é para vocês coisa vã; pelo contrário, é a sua vida; e, por esta mesma palavra, vocês prolongarão os dias na terra em que, passando o Jordão, vocês vão entrar e da qual tomarão posse. O fim da vida de Moisés
48 ในวันเดียวกันนั้นเอง พระผู้เป็นเจ้ากล่าวกับโมเสสว่า
48 Naquele mesmo dia, o Senhor falou a Moisés, dizendo:
49 “จงขึ้นไปที่เทือกเขาอาบาริมนี้ ไปยังภูเขาเนโบซึ่งอยู่ในแผ่นดินโมอับ ตรงข้ามกับเมืองเยรีโค แล้วมองดูแผ่นดินคานาอันที่เรามอบให้ชาวอิสราเอลเป็นเจ้าของ
49 — Suba a este monte de Abarim, ao monte Nebo, que está na terra de Moabe, em frente de Jericó, e veja a terra de Canaã, que dou como propriedade aos filhos de Israel.
50 และสิ้นลมบนภูเขาที่เจ้าขึ้นไป เจ้าจะถูกนำไปรวมอยู่กับชนชาติของเจ้าที่ล่วงลับไปแล้ว อย่างที่อาโรนพี่ชายของเจ้าสิ้นชีวิตที่ภูเขาโฮร์และถูกนำไปรวมอยู่กับชนชาติของเขาที่ล่วงลับไปแล้ว
50 Você vai morrer no monte, ao qual terá subido, e será reunido ao seu povo, como Arão, o seu irmão, morreu no monte Hor e foi reunido ao seu povo.
51 เพราะเจ้าไม่ภักดีต่อเราท่ามกลางชาวอิสราเอลที่แหล่งน้ำเมรีบาห์-คาเดช ในถิ่นทุรกันดารศิน เพราะเจ้าไม่แสดงความเคารพต่อเราท่ามกลางชาวอิสราเอลว่าเราบริสุทธิ์
51 Porque vocês foram infiéis a mim no meio dos filhos de Israel, nas águas de Meribá de Cades, no deserto de Zim, pois não me santificaram no meio dos filhos de Israel.
52 เจ้าจะเห็นแผ่นดินอยู่เบื้องหน้าเจ้า แต่จะไม่ได้ก้าวเท้าเข้าไปยังแผ่นดินที่เรามอบให้แก่ชาวอิสราเอล”
52 Por isso você verá a terra à sua frente, mas não entrará nela, na terra que dou aos filhos de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.