Jó 7
இண்டியன் ரிவைஸ்டு வெர்ஸன் (IRV) - தமிழ் (TAM2017) vs NVT
1 பூமியிலே பாடுபட மனிதனுக்குக் குறிக்கப்பட்ட காலம் உண்டல்லவோ?
1 “Acaso a vida na terra não é uma luta? Nossos dias são como os de um trabalhador braçal,
2 ஒரு வேலையாள் நிழலை விரும்பி,
2 como o servo que anseia pela sombra, como o empregado à espera do pagamento.
3 மாயையான மாதங்கள் என்னுடைய சொந்தமாகி,
3 Recebi de herança meses de puro vazio, fui condenado a passar noites longas em aflição.
4 நான் படுத்துக்கொள்ளுகிறபோது, எப்பொழுது எழுந்திருப்பேன்?
4 Deitado na cama, penso: ‘Quando chegará a manhã?’, mas a noite se arrasta e reviro-me até o amanhecer.
5 என் உடல் பூச்சிகளினாலும்,
5 Meu corpo está coberto de vermes e crostas de feridas; minha pele se racha e vaza pus.”
6 என் நாட்கள் நெய்கிறவன் எறிகிற நாடாவிலும் தீவிரமாக ஓடுகிறது;
6 “Meus dias correm mais depressa que a lançadeira de um tecelão e terminam sem esperança.
7 என் உயிர் காற்றைப்போலிருக்கிறதென்றும்,
7 Lembra-te, ó Deus, de que minha vida é apenas um sopro; nunca mais voltarei a ver a felicidade.
8 இப்போது என்னைக் காண்கிறவர்களின் கண்கள் இனி என்னைக் காண்பதில்லை;
8 Tu me vês agora, mas em breve não me verás; procurarás por mim, mas já não existirei.
9 மேகம் பறந்துபோகிறதுபோல,
9 Como uma nuvem que se dissipa e some, os que descem à sepultura
10 இனி தன் வீட்டிற்குத் திரும்பமாட்டான்,
10 Deixam seu lar para sempre, e ninguém se lembrará deles novamente.
11 ஆகையால் நான் என் வாயை அடக்காமல்,
11 “Não posso me calar, tenho de expressar minha angústia; minha alma amargurada precisa se queixar.
12 தேவரீர் என்மேல் காவல் வைக்கிறதற்கு நான் சமுத்திரமோ?
12 Acaso sou eu o mar revolto ou algum monstro marinho, para que me ponhas sob vigilância?
13 என் கட்டில் எனக்கு ஆறுதல் கொடுக்கும் என்றும்,
13 Penso: ‘Na cama encontrarei descanso, e o leito me aliviará o sofrimento’,
14 நீர் கனவுகளால் என்னைக் கலங்கவைத்து,
14 mas tu me assustas com sonhos e me aterrorizas com visões.
15 அதினால் என் ஆத்துமா,
15 Preferiria ser estrangulado; melhor morrer que sofrer assim.
16 இப்படியிருக்கிறதை வெறுக்கிறேன்;
16 Odeio minha vida e não quero continuar a viver; deixa-me em paz, pois meus dias passam como um sopro.
17 மனிதனை நீர் ஒரு பொருட்டாக நினைக்கிறதற்கும்,
17 “O que é o ser humano, para que lhe dês tanta importância e penses nele com tanta atenção?
18 காலைதோறும் அவனை விசாரிக்கிறதற்கும்,
18 Pois o examinas todas as manhãs e o pões à prova a cada instante.
19 நான் என் உமிழ்நீரை விழுங்காமல் எத்தனைகாலம் என்னை நெகிழாமலும்,
19 Por que não me deixas em paz? Dá-me tempo pelo menos para engolir a saliva!
20 மனிதர்களைக் காப்பவரே,
20 Se eu pequei, o que te fiz, ó Vigia de toda a humanidade? Por que fizeste de mim o teu alvo? Acaso sou um fardo para ti?
21 என் மீறுதலை நீர் மன்னிக்காமலும், என் அக்கிரமத்தை நீக்காமலும் இருக்கிறது என்ன?
21 Por que não perdoas meu pecado e removes minha culpa? Pois em breve me deitarei no pó e morrerei; quando procurares por mim, já não existirei”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.