Jó 7
இண்டியன் ரிவைஸ்டு வெர்ஸன் (IRV) - தமிழ் (TAM2017) vs ARC
1 பூமியிலே பாடுபட மனிதனுக்குக் குறிக்கப்பட்ட காலம் உண்டல்லவோ?
1 Porventura, não tem o homem guerra sobre a terra? E não são os seus dias como os dias do jornaleiro?
2 ஒரு வேலையாள் நிழலை விரும்பி,
2 Como o cervo que suspira pela sombra, e como o jornaleiro que espera pela sua paga,
3 மாயையான மாதங்கள் என்னுடைய சொந்தமாகி,
3 assim me deram por herança meses de vaidade, e noites de trabalho me prepararam.
4 நான் படுத்துக்கொள்ளுகிறபோது, எப்பொழுது எழுந்திருப்பேன்?
4 Deitando-me a dormir, então, digo: quando me levantarei? Mas comprida é a noite, e farto-me de me voltar na cama até à alva.
5 என் உடல் பூச்சிகளினாலும்,
5 A minha carne se tem vestido de bichos e de torrões de pó; a minha pele está gretada e se fez abominável.
6 என் நாட்கள் நெய்கிறவன் எறிகிற நாடாவிலும் தீவிரமாக ஓடுகிறது;
6 Os meus dias são mais velozes do que a lançadeira do tecelão e perecem sem esperança.
7 என் உயிர் காற்றைப்போலிருக்கிறதென்றும்,
7 Lembra-te de que a minha vida é como o vento; os meus olhos não tornarão a ver o bem.
8 இப்போது என்னைக் காண்கிறவர்களின் கண்கள் இனி என்னைக் காண்பதில்லை;
8 Os olhos dos que agora me veem não me verão mais; os teus olhos estarão sobre mim, mas não serei mais.
9 மேகம் பறந்துபோகிறதுபோல,
9 Tal como a nuvem se desfaz e passa, aquele que desce à sepultura nunca tornará a subir.
10 இனி தன் வீட்டிற்குத் திரும்பமாட்டான்,
10 Nunca mais tornará à sua casa, nem o seu lugar jamais o conhecerá.
11 ஆகையால் நான் என் வாயை அடக்காமல்,
11 Por isso, não reprimirei a minha boca; falarei na angústia do meu espírito; queixar-me-ei na amargura da minha alma.
12 தேவரீர் என்மேல் காவல் வைக்கிறதற்கு நான் சமுத்திரமோ?
12 Sou eu, porventura, o mar, ou a baleia, para que me ponhas uma guarda?
13 என் கட்டில் எனக்கு ஆறுதல் கொடுக்கும் என்றும்,
13 Dizendo eu: Consolar-me-á a minha cama, meu leito aliviará a minha ânsia!
14 நீர் கனவுகளால் என்னைக் கலங்கவைத்து,
14 Então, me espantas com sonhos e com visões me assombras;
15 அதினால் என் ஆத்துமா,
15 pelo que a minha alma escolheria, antes, a estrangulação; e, antes, a morte do que estes meus ossos.
16 இப்படியிருக்கிறதை வெறுக்கிறேன்;
16 A minha vida abomino, pois não viverei para sempre; retira-te de mim, pois vaidade são os meus dias.
17 மனிதனை நீர் ஒரு பொருட்டாக நினைக்கிறதற்கும்,
17 Que é o homem, para que tanto o estimes, e ponhas sobre ele o teu coração,
18 காலைதோறும் அவனை விசாரிக்கிறதற்கும்,
18 e cada manhã o visites, e cada momento o proves?
19 நான் என் உமிழ்நீரை விழுங்காமல் எத்தனைகாலம் என்னை நெகிழாமலும்,
19 Até quando me não deixarás, nem me largarás, até que engula a minha saliva?
20 மனிதர்களைக் காப்பவரே,
20 Se pequei, que te farei, ó Guarda dos homens? Por que fizeste de mim um alvo para ti, para que a mim mesmo me seja pesado?
21 என் மீறுதலை நீர் மன்னிக்காமலும், என் அக்கிரமத்தை நீக்காமலும் இருக்கிறது என்ன?
21 E por que me não perdoas a minha transgressão, e não tiras a minha iniquidade? Pois agora me deitarei no pó, e de madrugada me buscarás, e não estarei lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.