Jó 4
புனித பைபிள் படிக்க எளிதாக (TAM2008) vs ACF
1 — ausente —
1 Então respondeu Elifaz o temanita, e disse:
2 — ausente —
2 Se intentarmos falar-te, enfadar-te-ás? Mas quem poderia conter as palavras?
3 யோபுவே, நீ பலருக்குக் கற்பித்தாய்.
3 Eis que ensinaste a muitos, e tens fortalecido as mãos fracas.
4 வீழ்பவர்களுக்கு உன் சொற்கள் உதவின.
4 As tuas palavras firmaram os que tropeçavam e os joelhos desfalecentes tens fortalecido.
5 ஆனால் இப்போது உனக்குத் தொல்லைகள் நேர்கின்றன,
5 Mas agora, que se trata de ti, te enfadas; e tocando-te a ti, te perturbas.
6 நீ தேவனை கனம்பண்ணுகிறாய்.
6 Porventura não é o teu temor de Deus a tua confiança, e a tua esperança a integridade dos teus caminhos?
7 யோபுவே, இதைச் சிந்தித்துப்பார்:
7 Lembra-te agora qual é o inocente que jamais pereceu? E onde foram os sinceros destruídos?
8 நான் தீமையை விளைவிப்போரையும் கொடுமையை விதைப்பவரையும் கண்டிருக்கிறேன்.
8 Segundo eu tenho visto, os que lavram iniqüidade, e semeiam mal, segam o mesmo.
9 தேவனுடைய சுவாசம் அந்த ஜனங்களைக் கொல்கிறது.
9 Com o hálito de Deus perecem; e com o sopro da sua ira se consomem.
10 தீயோர் கெர்ச்சித்துச் சிங்கங்களைப்போல் முழங்குகிறார்கள்.
10 O rugido do leão, e a voz do leão feroz, e os dentes dos leõezinhos se quebram.
11 ஆம், அத்தீயோர், கொல்வதற்கு மிருகங்களைக் காணாத சிங்கங்களைப் போன்றிருக்கிறார்கள்.
11 Perece o leão velho, porque não tem presa; e os filhos da leoa andam dispersos.
12 “இரகசியமாக எனக்கு ஒரு செய்தி தரப்பட்டது.
12 Uma coisa me foi trazida em segredo; e os meus ouvidos perceberam um sussurro dela.
13 இரவின் கெட்ட கனவாய்,
13 Entre pensamentos vindos de visões da noite, quando cai sobre os homens o sono profundo,
14 நான் பயந்து நடுங்கினேன்.
14 Sobrevieram-me o espanto e o tremor, e todos os meus ossos estremeceram.
15 ஒரு ஆவி என் முகத்தைக் கடந்தது.
15 Então um espírito passou por diante de mim; fez-me arrepiar os cabelos da minha carne.
16 ஆவி அசையாது நின்றது, என்னால் அது என்னவென்று பார்க்க முடியவில்லை.
16 Parou ele, porém não conheci a sua feição; um vulto estava diante dos meus olhos; houve silêncio, e ouvi uma voz que dizia:
17 ‘மனிதன் தேவனைவிட நீதிமானாக இருக்க முடியுமா?
17 Seria porventura o homem mais justo do que Deus? Seria porventura o homem mais puro do que o seu Criador?
18 பாரும், தேவன் அவரது பரலோகத்தின் பணியாட்களிடம்கூட நம்பிக்கை வைப்பதில்லை.
18 Eis que ele não confia nos seus servos e aos seus anjos atribui loucura;
19 எனவே நிச்சயமாக ஜனங்கள் மிகவும் மோசமானவர்கள்!
19 Quanto menos àqueles que habitam em casas de lodo, cujo fundamento está no pó, e são esmagados como a traça!
20 ஜனங்கள் சூரிய உதயந்தொடங்கி சூரியனின் மறைவுமட்டும் மரிக்கிறார்கள், யாரும் அதைக் கவனிப்பதுங்கூட இல்லை.
20 Desde a manhã até à tarde são despedaçados; e eternamente perecem sem que disso se faça caso.
21 அவர்கள் கூடாரங்களின் கயிறுகள் இழுக்கப்பட்டன.
21 Porventura não passa com eles a sua excelência? Morrem, mas sem sabedoria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.