Jó 4
புனித பைபிள் படிக்க எளிதாக (TAM2008) vs ARIB
1 — ausente —
1 Então respondeu Elifaz, o temanita, e disse:
2 — ausente —
2 Se alguém intentar falar-te, enfadarte-ás? Mas quem poderá conter as palavras?
3 யோபுவே, நீ பலருக்குக் கற்பித்தாய்.
3 Eis que tens ensinado a muitos, e tens fortalecido as mãos fracas.
4 வீழ்பவர்களுக்கு உன் சொற்கள் உதவின.
4 As tuas palavras têm sustentado aos que cambaleavam, e os joelhos desfalecentes tens fortalecido.
5 ஆனால் இப்போது உனக்குத் தொல்லைகள் நேர்கின்றன,
5 Mas agora que se trata de ti, te enfadas; e, tocando-te a ti, te desanimas.
6 நீ தேவனை கனம்பண்ணுகிறாய்.
6 Porventura não está a tua confiança no teu temor de Deus, e a tua esperança na integridade dos teus caminhos?
7 யோபுவே, இதைச் சிந்தித்துப்பார்:
7 Lembra-te agora disto: qual o inocente que jamais pereceu? E onde foram os retos destruídos?
8 நான் தீமையை விளைவிப்போரையும் கொடுமையை விதைப்பவரையும் கண்டிருக்கிறேன்.
8 Conforme tenho visto, os que lavram iniquidade e semeiam o mal segam o mesmo.
9 தேவனுடைய சுவாசம் அந்த ஜனங்களைக் கொல்கிறது.
9 Pelo sopro de Deus perecem, e pela rajada da sua ira são consumidos.
10 தீயோர் கெர்ச்சித்துச் சிங்கங்களைப்போல் முழங்குகிறார்கள்.
10 Cessa o rugido do leão, e a voz do leão feroz; os dentes dos leõezinhos se quebram.
11 ஆம், அத்தீயோர், கொல்வதற்கு மிருகங்களைக் காணாத சிங்கங்களைப் போன்றிருக்கிறார்கள்.
11 Perece o leão velho por falta de presa, e os filhotes da leoa andam dispersos.
12 “இரகசியமாக எனக்கு ஒரு செய்தி தரப்பட்டது.
12 Ora, uma palavra se me disse em segredo, e os meus ouvidos perceberam um sussurro dela.
13 இரவின் கெட்ட கனவாய்,
13 Entre pensamentos nascidos de visões noturnas, quando cai sobre os homens o sono profundo,
14 நான் பயந்து நடுங்கினேன்.
14 sobrevieram-me o espanto e o tremor, que fizeram estremecer todos os meus ossos.
15 ஒரு ஆவி என் முகத்தைக் கடந்தது.
15 Então um espírito passou por diante de mim; arrepiaram-se os cabelos do meu corpo.
16 ஆவி அசையாது நின்றது, என்னால் அது என்னவென்று பார்க்க முடியவில்லை.
16 Parou ele, mas não pude discernir a sua aparência; um vulto estava diante dos meus olhos; houve silêncio, então ouvi uma voz que dizia:
17 ‘மனிதன் தேவனைவிட நீதிமானாக இருக்க முடியுமா?
17 Pode o homem mortal ser justo diante de Deus? Pode o varão ser puro diante do seu Criador?
18 பாரும், தேவன் அவரது பரலோகத்தின் பணியாட்களிடம்கூட நம்பிக்கை வைப்பதில்லை.
18 Eis que Deus não confia nos seus servos, e até a seus anjos atribui loucura;
19 எனவே நிச்சயமாக ஜனங்கள் மிகவும் மோசமானவர்கள்!
19 quanto mais aos que habitam em casas de lodo, cujo fundamento está no pó, e que são esmagados pela traça!
20 ஜனங்கள் சூரிய உதயந்தொடங்கி சூரியனின் மறைவுமட்டும் மரிக்கிறார்கள், யாரும் அதைக் கவனிப்பதுங்கூட இல்லை.
20 Entre a manhã e a tarde são destruídos; perecem para sempre sem que disso se faça caso.
21 அவர்கள் கூடாரங்களின் கயிறுகள் இழுக்கப்பட்டன.
21 Se dentro deles é arrancada a corda da sua tenda, porventura não morrem, e isso sem atingir a sabedoria?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.