Jó 14
புனித பைபிள் படிக்க எளிதாக (TAM2008) vs ARIB
1 யோபு, “நாமெல்லோரும் மனித ஜீவிகளே.
1 O homem, nascido da mulher, é de poucos dias e cheio de inquietação.
2 மனிதனின் வாழ்க்கை ஒரு மலரைப் போன்றது.
2 Nasce como a flor, e murcha; foge também como a sombra, e não permanece.
3 அது உண்மையே, ஆனால் ஒரு மனிதனாகிய என்னை தேவன் நோக்கிப்பார்ப்பாரா?
3 Sobre esse tal abres os teus olhos, e a mim me fazes entrar em juízo contigo?
4 “ஆனால் அழுக்குப்படிந்த ஒரு பொருளுக்கும்
4 Quem do imundo tirará o puro? Ninguém.
5 மனிதனின் வாழ்க்கை ஒரு எல்லை உடையது.
5 Visto que os seus dias estão determinados, contigo está o número dos seus meses; tu lhe puseste limites, e ele não poderá passar além deles.
6 எனவே, தேவனே எங்களைக் கவனிப்பதை நிறுத்தும்.
6 Desvia dele o teu rosto, para que ele descanse e, como o jornaleiro, tenha contentamento no seu dia.
7 “ஒரு மரத்திற்கும் நம்பிக்கை உண்டு.
7 Porque há esperança para a árvore, que, se for cortada, ainda torne a brotar, e que não cessem os seus renovos.
8 அதன் வேர்கள் பலகாலம் மண்ணிற்குள் வளரும்,
8 Ainda que envelheça a sua raiz na terra, e morra o seu tronco no pó,
9 ஆனால் தண்ணீரினால் அது மீண்டும் வளரும்.
9 contudo ao cheiro das águas brotará, e lançará ramos como uma planta nova.
10 ஆனால் மனிதன் மரிக்கும்போது, அவன் அழிந்து போகிறான்.
10 O homem, porém, morre e se desfaz; sim, rende o homem o espírito, e então onde está?
11 நதிகள் வற்றிப்போகும்படியாகவும் கடல் தண்ணீர் முழுவதும் வற்றிப்போகும்படியாக தண்ணீர் இறைத்தாலும்
11 Como as águas se retiram de um lago, e um rio se esgota e seca,
12 ஒருவன் மரிக்கும்போது அவன் படுத்திருக்கிறான், மீண்டும் எழுகிறதில்லை.
12 assim o homem se deita, e não se levanta; até que não haja mais céus não acordará nem será despertado de seu sono.
13 “நீர் என் கல்லறையில் என்னை ஒளித்து வைப்பீரென விரும்புகிறேன்.
13 Oxalá me escondesses no Seol, e me ocultasses até que a tua ira tenha passado; que me determinasses um tempo, e te lembrasses de mim!
14 ஒருவன் இறந்தால், அவன் மீண்டும் வாழ்வானா?
14 Morrendo o homem, acaso tornará a viver? Todos os dias da minha lida esperaria eu, até que viesse a minha mudança.
15 தேவனே, நீர் என்னைக் கூப்பிடுவீர்,
15 Chamar-me-ias, e eu te responderia; almejarias a obra de tuas mãos.
16 நான் எடுக்கும் ஒவ்வோர் அடியையும் நீர் கண்ணோக்குகிறீர்.
16 Então contarias os meus passos; não estarias a vigiar sobre o meu pecado;
17 நீர் என் பாவங்களை ஒரு பையில் கட்டி வைப்பீர்.
17 a minha transgressão estaria selada num saco, e ocultarias a minha iniqüidade.
18 “நொறுங்கிப்போகும்.
18 Mas, na verdade, a montanha cai e se desfaz, e a rocha se remove do seu lugar.
19 கற்களின் மீது பாயும் வெள்ளம் அவற்றைக் குடையும்.
19 As águas gastam as pedras; as enchentes arrebatam o solo; assim tu fazes perecer a esperança do homem.
20 அவனை முற்றிலும் தோற்கடித்து, பின்பு விலகிப் போகிறீர்.
20 Prevaleces para sempre contra ele, e ele passa; mudas o seu rosto e o despedes.
21 அவன் மகன்கள் பெருமையடையும்போது, அவன் அதை அறியான்.
21 Os seus filhos recebem honras, sem que ele o saiba; são humilhados sem que ele o perceba.
22 அம்மனிதன் தனது உடம்பின் வலியை மட்டுமே உணருகிறான்,
22 Sente as dores do seu próprio corpo somente, e só por si mesmo lamenta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.