Lucas 24
srp1868 (SRP1868) vs ARA
1 А у први дан недељни дођоше врло рано на гроб, и донесоше мирисе што приправише, и неке друге жене с њима;
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, foram elas ao túmulo, levando os aromas que haviam preparado.
2 али нађоше камен одваљен од гроба.
2 E encontraram a pedra removida do sepulcro;
3 И ушавши не нађоше тело Господа Исуса.
3 mas, ao entrarem, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 И кад се оне чуђаху томе, гле, два човека сташе пред њима у сјајним хаљинама;
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois varões com vestes resplandecentes.
5 а кад се оне уплашише и оборише лица к земљи, рекоше им: Што тражите Живога међу мртвима?
5 Estando elas possuídas de temor, baixando os olhos para o chão, eles lhes falaram: Por que buscais entre os mortos ao que vive?
6 Није овде; него устаде; опомените се како вам каза кад беше још у Галилеји,
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como vos preveniu, estando ainda na Galileia,
7 говорећи да Син човечији треба да се преда у руке људи грешника и да се разапне и трећи дан да устане.
7 quando disse: Importa que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, e seja crucificado, e ressuscite no terceiro dia.
8 И опоменуше се речи Његових.
8 Então, se lembraram das suas palavras.
9 И вративши се од гроба јавише све ово једанаесторици и свима осталим.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os mais que com eles estavam.
10 А то беше Магдалина Марија и Јована и Марија Јаковљева и остале с њима које казаше ово апостолима.
10 Eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 И њима се учинише њихове речи као лаж, и не вероваше им.
11 Tais palavras lhes pareciam um como delírio, e não acreditaram nelas.
12 А Петар уставши отрча ка гробу, и наткучивши се виде саме хаљине где леже, и отиде чудећи се у себи шта би.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro. E, abaixando-se, nada mais viu, senão os lençóis de linho; e retirou-se para casa, maravilhado do que havia acontecido.
13 И гле, двојица од њих иђаху у онај дан у село које беше далеко од Јерусалима шездесет потркалишта и зваше се Емаус.
13 Naquele mesmo dia, dois deles estavam de caminho para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 А они говораху међу собом о свима овим догађајима.
14 E iam conversando a respeito de todas as coisas sucedidas.
15 И кад се они разговараху и запиткиваху један другог, и Исус приближи се, и иђаше с њима.
15 Aconteceu que, enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 А очи им се држаху да Га не познаше.
16 Os seus olhos, porém, estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 А Он им рече: Какав је то разговор који имате међу собом идући, и што сте невесели?
17 Então, lhes perguntou Jesus: Que é isso que vos preocupa e de que ides tratando à medida que caminhais? E eles pararam entristecidos.
18 А један, по имену Клеопа, одговарајући рече Му: Зар си ти један од црквара у Јерусалиму који ниси чуо шта је у њему било ових дана?
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu, dizendo: És o único, porventura, que, tendo estado em Jerusalém, ignoras as ocorrências destes últimos dias?
19 И рече им: Шта? А они Му рекоше: За Исуса Назарећанина, који беше пророк, силан у делу и у речи пред Богом и пред свим народом;
19 Ele lhes perguntou: Quais? E explicaram: O que aconteceu a Jesus, o Nazareno, que era varão profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 како Га предадоше главари свештенички и кнезови наши те се осуди на смрт, и разапеше Га?
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 А ми се надасмо да је Он Онај који ће избавити Израиља; али сврх свега тога ово је данас трећи дан како то би.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir a Israel; mas, depois de tudo isto, é já este o terceiro dia desde que tais coisas sucederam.
22 А уплашише нас и жене неке од наших које су биле рано на гробу,
22 É verdade também que algumas mulheres, das que conosco estavam, nos surpreenderam, tendo ido de madrugada ao túmulo;
23 и не нашавши тела његовог дођоше говорећи да су им се анђели јавили који су казали да је Он жив.
23 e, não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo terem tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 И идоше једни од наших на гроб, и нађоше тако као што и жене казаше, али Њега не видеше.
24 De fato, alguns dos nossos foram ao sepulcro e verificaram a exatidão do que disseram as mulheres; mas não o viram.
25 И Он им рече: О безумни и спорог срца за веровање свега што говорише пророци!
25 Então, lhes disse Jesus: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Није ли то требало да Христос претрпи и да уђе у славу своју?
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse e entrasse na sua glória?
27 И почевши од Мојсија и од свих пророка казиваше им шта је за Њега у свему писму.
27 E, começando por Moisés, discorrendo por todos os Profetas, expunha-lhes o que a seu respeito constava em todas as Escrituras.
28 И приближише се к селу у које иђаху, и Он чињаше се да хоће даље да иде.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, fez ele menção de passar adiante.
29 И они Га устављаху говорећи: Остани с нама, јер је дан нагао, и близу је ноћ. И уђе с њима да ноћи.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque é tarde, e o dia já declina. E entrou para ficar com eles.
30 И кад сеђаше с њима за трпезом, узе хлеб и благословивши преломи га и даде им.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, tomando ele o pão, abençoou-o e, tendo-o partido, lhes deu;
31 Тада се њима отворише очи и познаше Га. И Њега нестаде.
31 então, se lhes abriram os olhos, e o reconheceram; mas ele desapareceu da presença deles.
32 И они говораху један другом: Не гораше ли наше срце у нама кад нам говораше путем и кад нам казиваше писмо?
32 E disseram um ao outro: Porventura, não nos ardia o coração, quando ele, pelo caminho, nos falava, quando nos expunha as Escrituras?
33 И уставши онај час, вратише се у Јерусалим, и нађоше у скупу једанаесторицу и који беху с њима,
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 који говораху: Заиста устаде Господ, и јави се Симону.
34 os quais diziam: O Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 И они казаше шта би на путу, и како Га познаше кад преломи хлеб.
35 Então, os dois contaram o que lhes acontecera no caminho e como fora por eles reconhecido no partir do pão.
36 А кад они ово говораху, и сам Исус стаде међу њима, и рече им: Мир вам.
36 Falavam ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse: Paz seja convosco!
37 А они се уплашише, и поплашени будући, мишљаху да виде духа.
37 Eles, porém, surpresos e atemorizados, acreditavam estarem vendo um espírito.
38 И рече им: Шта се плашите? И зашто такве мисли улазе у срца ваша?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que sobem dúvidas ao vosso coração?
39 Видите руке моје и ноге моје: ја сам главом; опипајте ме и видите; јер дух тела и костију нема као што видите да ја имам.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e verificai, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 И ово рекавши показа им руке и ноге.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 А док они још не вероваху од радости и чуђаху се рече им: Имате ли овде шта за јело?
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e estando admirados, Jesus lhes disse: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 А они Му даше комад рибе печене, и меда у саћу.
42 Então, lhe apresentaram um pedaço de peixe assado [e um favo de mel].
43 И узевши изједе пред њима.
43 E ele comeu na presença deles.
44 И рече им: Ово су речи које сам вам говорио још док сам био с вама, да све треба да се сврши шта је за мене написано у закону Мојсијевом и у пророцима и у псалмима.
44 A seguir, Jesus lhes disse: São estas as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco: importava se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Тада им отвори ум да разумеју писмо.
45 Então, lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 И рече им: Тако је писано, и тако је требало да Христос пострада и да устане из мртвих трећи дан;
46 e lhes disse: Assim está escrito que o Cristo havia de padecer e ressuscitar dentre os mortos no terceiro dia
47 и да се проповеда покајање у име Његово и опроштење греха по свим народима почевши од Јерусалима.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando de Jerusalém.
48 А ви сте сведоци овоме.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 И гле, ја ћу послати обећање Оца свог на вас; а ви седите у граду јерусалимском док се не обучете у силу с висине.
49 Eis que envio sobre vós a promessa de meu Pai; permanecei, pois, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 И изведе их напоље до Витаније, и подигнувши руке своје благослови их.
50 Então, os levou para Betânia e, erguendo as mãos, os abençoou.
51 И кад их благосиљаше, одступи од њих, и узношаше се на небо.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 И они Му су поклонише, и вратише се у Јерусалим с великом радошћу.
52 Então, eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém, tomados de grande júbilo;
53 И беху једнако у цркви хвалећи и благосиљајући Бога. Амин.
53 e estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.