Lucas 24
srp1868 (SRP1868) vs ARIB
1 А у први дан недељни дођоше врло рано на гроб, и донесоше мирисе што приправише, и неке друге жене с њима;
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 али нађоше камен одваљен од гроба.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 И ушавши не нађоше тело Господа Исуса.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 И кад се оне чуђаху томе, гле, два човека сташе пред њима у сјајним хаљинама;
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 а кад се оне уплашише и оборише лица к земљи, рекоше им: Што тражите Живога међу мртвима?
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 Није овде; него устаде; опомените се како вам каза кад беше још у Галилеји,
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 говорећи да Син човечији треба да се преда у руке људи грешника и да се разапне и трећи дан да устане.
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 И опоменуше се речи Његових.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 И вративши се од гроба јавише све ово једанаесторици и свима осталим.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 А то беше Магдалина Марија и Јована и Марија Јаковљева и остале с њима које казаше ово апостолима.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 И њима се учинише њихове речи као лаж, и не вероваше им.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 А Петар уставши отрча ка гробу, и наткучивши се виде саме хаљине где леже, и отиде чудећи се у себи шта би.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 И гле, двојица од њих иђаху у онај дан у село које беше далеко од Јерусалима шездесет потркалишта и зваше се Емаус.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 А они говораху међу собом о свима овим догађајима.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 И кад се они разговараху и запиткиваху један другог, и Исус приближи се, и иђаше с њима.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 А очи им се држаху да Га не познаше.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 А Он им рече: Какав је то разговор који имате међу собом идући, и што сте невесели?
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 А један, по имену Клеопа, одговарајући рече Му: Зар си ти један од црквара у Јерусалиму који ниси чуо шта је у њему било ових дана?
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 И рече им: Шта? А они Му рекоше: За Исуса Назарећанина, који беше пророк, силан у делу и у речи пред Богом и пред свим народом;
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 како Га предадоше главари свештенички и кнезови наши те се осуди на смрт, и разапеше Га?
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 А ми се надасмо да је Он Онај који ће избавити Израиља; али сврх свега тога ово је данас трећи дан како то би.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 А уплашише нас и жене неке од наших које су биле рано на гробу,
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 и не нашавши тела његовог дођоше говорећи да су им се анђели јавили који су казали да је Он жив.
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 И идоше једни од наших на гроб, и нађоше тако као што и жене казаше, али Њега не видеше.
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 И Он им рече: О безумни и спорог срца за веровање свега што говорише пророци!
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 Није ли то требало да Христос претрпи и да уђе у славу своју?
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 И почевши од Мојсија и од свих пророка казиваше им шта је за Њега у свему писму.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 И приближише се к селу у које иђаху, и Он чињаше се да хоће даље да иде.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 И они Га устављаху говорећи: Остани с нама, јер је дан нагао, и близу је ноћ. И уђе с њима да ноћи.
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 И кад сеђаше с њима за трпезом, узе хлеб и благословивши преломи га и даде им.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Тада се њима отворише очи и познаше Га. И Њега нестаде.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 И они говораху један другом: Не гораше ли наше срце у нама кад нам говораше путем и кад нам казиваше писмо?
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 И уставши онај час, вратише се у Јерусалим, и нађоше у скупу једанаесторицу и који беху с њима,
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 који говораху: Заиста устаде Господ, и јави се Симону.
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 И они казаше шта би на путу, и како Га познаше кад преломи хлеб.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 А кад они ово говораху, и сам Исус стаде међу њима, и рече им: Мир вам.
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 А они се уплашише, и поплашени будући, мишљаху да виде духа.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 И рече им: Шта се плашите? И зашто такве мисли улазе у срца ваша?
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Видите руке моје и ноге моје: ја сам главом; опипајте ме и видите; јер дух тела и костију нема као што видите да ја имам.
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 И ово рекавши показа им руке и ноге.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 А док они још не вероваху од радости и чуђаху се рече им: Имате ли овде шта за јело?
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 А они Му даше комад рибе печене, и меда у саћу.
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 И узевши изједе пред њима.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 И рече им: Ово су речи које сам вам говорио још док сам био с вама, да све треба да се сврши шта је за мене написано у закону Мојсијевом и у пророцима и у псалмима.
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Тада им отвори ум да разумеју писмо.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 И рече им: Тако је писано, и тако је требало да Христос пострада и да устане из мртвих трећи дан;
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 и да се проповеда покајање у име Његово и опроштење греха по свим народима почевши од Јерусалима.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 А ви сте сведоци овоме.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 И гле, ја ћу послати обећање Оца свог на вас; а ви седите у граду јерусалимском док се не обучете у силу с висине.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 И изведе их напоље до Витаније, и подигнувши руке своје благослови их.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 И кад их благосиљаше, одступи од њих, и узношаше се на небо.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 И они Му су поклонише, и вратише се у Јерусалим с великом радошћу.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 И беху једнако у цркви хвалећи и благосиљајући Бога. Амин.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.