Lucas 18
srp1868 (SRP1868) vs NTLH
1 Каза им пак и причу како се треба свагда молити Богу, и не дати да дотужи,
1 Jesus contou a seguinte parábola , mostrando aos discípulos que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 говорећи: У једном граду беше један судија који се Бога не бојаше и људи не стиђаше.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não
3 А у оном граду беше једна удовица и долажаше к њему говорећи: Не дај ме мом супарнику.
3 Nessa cidade morava uma viúva que sempre o procurava para pedir justiça, dizendo: “Ajude-me e julgue o meu caso contra o meu adversário!”
4 И не хтеде задуго. А најпосле рече у себи: Ако се и не бојим Бога и људи не срамим,
4 — Durante muito tempo o juiz não quis julgar o caso da viúva, mas afinal pensou assim: “É verdade que eu não temo a Deus e também não respeito ninguém.
5 но будући да ми досађује ова удовица, одбранићу је, да ми једнако не долази и не досађује.
5 Porém, como esta viúva continua me aborrecendo, vou dar a sentença a favor dela. Se eu não fizer isso, ela não vai parar de vir me amolar até acabar comigo.”
6 Тада рече Господ: Чујте шта говори неправедни судија.
6 E o Senhor continuou:
7 А камоли Бог неће одбранити избраних својих који Га моле дан и ноћ?
7 Será, então, que Deus não vai fazer justiça a favor do seu próprio povo, que grita por socorro dia e noite? Será que ele vai demorar para ajudá-lo?
8 Кажем вам да ће их одбранити брзо. Али Син човечији кад дође хоће ли наћи веру на земљи?
8 Eu afirmo a vocês que ele julgará a favor do seu povo e fará isso bem depressa. Mas, quando o
9 А и другима који мишљаху за себе да су праведници и друге уништаваху каза причу ову:
9 Jesus também contou esta parábola para os que achavam que eram muito bons e desprezavam os outros:
10 Два човека уђоше у цркву да се моле Богу, један фарисеј и други цариник.
10 — Dois homens foram ao Templo para orar. Um era
11 Фарисеј стаде и мољаше се у себи овако: Боже! Хвалим те што ја нисам као остали људи: хајдуци, неправедници, прељубочинци или као овај цариник.
11 O fariseu ficou de pé e orou sozinho, assim: “Ó Deus, eu te agradeço porque não sou avarento, nem desonesto, nem imoral como as outras pessoas. Agradeço-te também porque não sou como este cobrador de impostos.
12 Постим двапут у недељи; дајем десетак од свега што имам.
12 Jejuo duas vezes por semana e te dou a décima parte de tudo o que ganho.”
13 А цариник издалека стајаше, и не хтеде ни очију подигнути на небо, него бијаше прси своје говорећи: Боже! Милостив буди мени грешноме.
13 — Mas o cobrador de impostos ficou de longe e nem levantava o rosto para o céu. Batia no peito e dizia: “Ó Deus, tem pena de mim, pois sou pecador!”
14 Кажем вам да овај отиде оправдан кући својој, а не онај. Јер сваки који се сам подиже понизиће се; а који се сам понижује подигнуће се.
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Доношаху к Њему и децу да их се дотакне; а кад видеше ученици, запретише им.
15 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos viram isso e repreenderam aquelas pessoas.
16 А Исус дозвавши их рече: Пустите децу нека долазе к мени, и не браните им; јер је таквих царство Божије.
16 Então Jesus chamou as crianças para perto de si e disse:
17 И кажем вам заиста: који не прими царство Божије као дете, неће ући у њега.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
18 И запита Га један кнез говорећи: Учитељу благи! Шта да учиним да наследим живот вечни?
18 Certo líder judeu perguntou a Jesus: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
19 А Исус рече му: Што ме зовеш благим? Нико није благ осим једног Бога.
19 Jesus respondeu:
20 Заповести знаш: не чини прељубе; не убиј; не укради; не сведочи лажно; поштуј оца и матер своју.
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério, não mate, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, respeite o seu pai e a sua mãe.”
21 А он рече: Све сам ово сачувао од младости своје.
21 O homem respondeu: — Desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos.
22 А кад то чу Исус рече му: Још ти једно недостаје: продај све што имаш и раздај сиромасима; и имаћеш благо на небу; и хајде за мном.
22 Quando Jesus ouviu isso, disse:
23 А кад он чу то постаде жалостан, јер беше врло богат.
23 Quando o homem ouviu isso, ficou muito triste, pois era riquíssimo.
24 А кад га виде Исус где постаде жалостан, рече: Како је тешко ући у царство Божије онима који имају богатство!
24 Vendo a tristeza dele, Jesus disse:
25 Лакше је камили проћи кроз иглене уши неголи богатом ући у царство Божије.
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 А они који слушаху рекоше: Ко се дакле може спасти?
26 Os que ouviram isso perguntaram: — Então, quem é que pode se salvar?
27 А Он рече: Шта је у људи немогуће у Бога је могуће.
27 Jesus respondeu:
28 А Петар рече: Ето ми смо оставили све и за Тобом идемо.
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos a nossa família e seguimos o senhor.
29 А Он им рече: Заиста вам кажем: нема ниједнога који би оставио кућу, или родитеље, или браћу, или сестре, или жену, или децу царства ради Божијег,
29 Jesus respondeu:
30 који неће примити више у ово време, и на оном свету живот вечни.
30 receberá ainda nesta vida muito mais e, no futuro, receberá a vida eterna.
31 Узе пак дванаесторицу и рече им: Ево идемо горе у Јерусалим, и све ће се свршити што су пророци писали за Сина човечијег.
31 Jesus levou os doze discípulos para um lado e disse:
32 Јер ће Га предати незнабошцима, и наругаће Му се, и ружиће Га, и попљуваће Га,
32 Ele será entregue aos não judeus, e estes vão zombar dele, insultá-lo, cuspir nele
33 и биће Га, и убиће Га; и трећи дан устаће.
33 e bater nele; e depois o matarão. Mas no terceiro dia ele ressuscitará.
34 И они ништа од тога не разумеше, и беседа ова беше од њих сакривена, и не разумеше шта им се каза.
34 Os discípulos não entenderam nada do que Jesus disse. O que essas palavras queriam dizer estava escondido deles, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 А кад се приближи к Јерихону, један слепац сеђаше крај пута просећи.
35 Jesus já estava chegando perto da cidade de Jericó. Acontece que um cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
36 А кад чу народ где пролази запита: Шта је то?
36 Quando ouviu a multidão passando, ele perguntou o que era aquilo.
37 И казаше му да Исус Назарећанин пролази.
37 — É Jesus de Nazaré que está passando! — responderam.
38 И повика говорећи: Исусе, сине Давидов! Помилуј ме.
38 Aí o cego começou a gritar: — Jesus,
39 И прећаху му они што иђаху напред да ућути; а он још више викаше: Сине Давидов! Помилуј ме.
39 As pessoas que iam na frente o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca. Mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
40 И Исус стаде и заповеди да Му га доведу; а кад Му се приближи, запита га
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. Quando ele chegou perto, Jesus perguntou:
41 говорећи: Шта хоћеш да ти учиним? А он рече: Господе! Да прогледам.
41 — O que é que você quer que eu faça? — Senhor, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
42 А Исус рече: Прогледај; вера твоја поможе ти.
42 Então Jesus disse:
43 И одмах прогледа, и пође за Њим хвалећи Бога. И сви људи који видеше хваљаху Бога.
43 No mesmo instante o homem começou a ver e, dando glória a Deus, foi seguindo Jesus. E todos os que viram isso começaram a louvar a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.