Lucas 18
srp1868 (SRP1868) vs NAA
1 Каза им пак и причу како се треба свагда молити Богу, и не дати да дотужи,
1 Jesus lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 говорећи: У једном граду беше један судија који се Бога не бојаше и људи не стиђаше.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não temia a Deus, nem respeitava ninguém.
3 А у оном граду беше једна удовица и долажаше к њему говорећи: Не дај ме мом супарнику.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que sempre o procurava, dizendo: “Julgue a minha causa contra o meu adversário.”
4 И не хтеде задуго. А најпосле рече у себи: Ако се и не бојим Бога и људи не срамим,
4 Por algum tempo, ele não a quis atender, mas depois pensou assim: “É bem verdade que eu não temo a Deus, nem respeito ninguém.
5 но будући да ми досађује ова удовица, одбранићу је, да ми једнако не долази и не досађује.
5 Porém, como esta viúva fica me incomodando, vou julgar a sua causa, para não acontecer que, por fim, venha a molestar-me.”
6 Тада рече Господ: Чујте шта говори неправедни судија.
6 Então o Senhor disse:
7 А камоли Бог неће одбранити избраних својих који Га моле дан и ноћ?
7 Será que Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Кажем вам да ће их одбранити брзо. Али Син човечији кад дође хоће ли наћи веру на земљи?
8 Digo a vocês que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando o Filho do Homem vier, será que ainda encontrará fé sobre a terra?
9 А и другима који мишљаху за себе да су праведници и друге уништаваху каза причу ову:
9 Jesus também contou esta parábola para alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 Два човека уђоше у цркву да се моле Богу, један фарисеј и други цариник.
10 — Dois homens foram ao templo para orar: um era fariseu e o outro era publicano.
11 Фарисеј стаде и мољаше се у себи овако: Боже! Хвалим те што ја нисам као остали људи: хајдуци, неправедници, прељубочинци или као овај цариник.
11 O fariseu ficou em pé e orava de si para si mesmo, desta forma: “Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano.
12 Постим двапут у недељи; дајем десетак од свега што имам.
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo o que ganho.”
13 А цариник издалека стајаше, и не хтеде ни очију подигнути на небо, него бијаше прси своје говорећи: Боже! Милостив буди мени грешноме.
13 O publicano, estando em pé, longe, nem mesmo ousava levantar os olhos para o céu, mas batia no peito, dizendo: “Ó Deus, tem pena de mim, que sou pecador!”
14 Кажем вам да овај отиде оправдан кући својој, а не онај. Јер сваки који се сам подиже понизиће се; а који се сам понижује подигнуће се.
14 Digo a vocês que este desceu justificado para a sua casa, e não aquele. Porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Доношаху к Њему и децу да их се дотакне; а кад видеше ученици, запретише им.
15 Traziam também as crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos, ao verem isso, os repreendiam.
16 А Исус дозвавши их рече: Пустите децу нека долазе к мени, и не браните им; јер је таквих царство Божије.
16 Jesus, porém, chamando as crianças para junto de si, disse:
17 И кажем вам заиста: који не прими царство Божије као дете, неће ући у њега.
17 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
18 И запита Га један кнез говорећи: Учитељу благи! Шта да учиним да наследим живот вечни?
18 Certo homem de destaque perguntou a Jesus: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 А Исус рече му: Што ме зовеш благим? Нико није благ осим једног Бога.
19 Jesus respondeu:
20 Заповести знаш: не чини прељубе; не убиј; не укради; не сведочи лажно; поштуј оца и матер своју.
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério”, “não mate”, “não furte”, “não dê falso testemunho”, “honre o seu pai e a sua mãe”.
21 А он рече: Све сам ово сачувао од младости своје.
21 Então o homem disse: — Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 А кад то чу Исус рече му: Још ти једно недостаје: продај све што имаш и раздај сиромасима; и имаћеш благо на небу; и хајде за мном.
22 Ouvindo isso, Jesus lhe disse:
23 А кад он чу то постаде жалостан, јер беше врло богат.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 А кад га виде Исус где постаде жалостан, рече: Како је тешко ући у царство Божије онима који имају богатство!
24 Jesus, vendo-o assim triste, disse:
25 Лакше је камили проћи кроз иглене уши неголи богатом ући у царство Божије.
25 Porque é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 А они који слушаху рекоше: Ко се дакле може спасти?
26 Os que ouviram isto perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 А Он рече: Шта је у људи немогуће у Бога је могуће.
27 Mas Jesus respondeu:
28 А Петар рече: Ето ми смо оставили све и за Тобом идемо.
28 Então Pedro disse: — Eis que nós deixamos nossa casa e seguimos o senhor.
29 А Он им рече: Заиста вам кажем: нема ниједнога који би оставио кућу, или родитеље, или браћу, или сестре, или жену, или децу царства ради Божијег,
29 Jesus lhes respondeu:
30 који неће примити више у ово време, и на оном свету живот вечни.
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Узе пак дванаесторицу и рече им: Ево идемо горе у Јерусалим, и све ће се свршити што су пророци писали за Сина човечијег.
31 Chamando os doze para um lado, Jesus lhes disse:
32 Јер ће Га предати незнабошцима, и наругаће Му се, и ружиће Га, и попљуваће Га,
32 Ele será entregue aos gentios, que vão zombar dele, insultá-lo e cuspir nele.
33 и биће Га, и убиће Га; и трећи дан устаће.
33 Depois de açoitá-lo, eles o matarão, mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 И они ништа од тога не разумеше, и беседа ова беше од њих сакривена, и не разумеше шта им се каза.
34 Eles, porém, não entenderam nada disso. O significado dessas palavras lhes era encoberto, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 А кад се приближи к Јерихону, један слепац сеђаше крај пута просећи.
35 Aconteceu que, quando Jesus se aproximava de Jericó, um cego estava sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 А кад чу народ где пролази запита: Шта је то?
36 E, ouvindo o barulho da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 И казаше му да Исус Назарећанин пролази.
37 Anunciaram-lhe que Jesus, o Nazareno, estava passando.
38 И повика говорећи: Исусе, сине Давидов! Помилуј ме.
38 Então ele gritou: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
39 И прећаху му они што иђаху напред да ућути; а он још више викаше: Сине Давидов! Помилуј ме.
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse. Mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
40 И Исус стаде и заповеди да Му га доведу; а кад Му се приближи, запита га
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. E, tendo ele chegado, Jesus perguntou:
41 говорећи: Шта хоћеш да ти учиним? А он рече: Господе! Да прогледам.
41 — O que você quer que eu lhe faça? Ele respondeu: — Senhor, que eu possa ver de novo.
42 А Исус рече: Прогледај; вера твоја поможе ти.
42 Jesus lhe disse:
43 И одмах прогледа, и пође за Њим хвалећи Бога. И сви људи који видеше хваљаху Бога.
43 Imediatamente ele passou a ver de novo e seguia Jesus, glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.