Salmos 78
Pyhä Raamattu (PR-1938) vs BKJ
1 Aasafin mietevirsi. Kuuntele, kansani, minun opetustani, kallistakaa korvanne minun suuni sanoille.
1 Masquil de Asafe. Dai ouvidos, ó meu povo, à minha lei; inclinai teus ouvidos às palavras da minha boca.
2 Minä avaan suuni mietelmiin, tuon ilmi muinaisaikojen arvoituksia.
2 Abrirei a minha boca numa parábola; proferirei obscuros provérbios de antigamente.
3 Mitä olemme kuulleet, minkä olemme saaneet tietää ja mitä isämme ovat meille kertoneet,
3 Os quais ouvimos e conhecemos, e nossos pais nos contaram.
4 sitä me emme heidän lapsiltansa salaa, vaan me kerromme tulevalle polvelle Herran ylistettävistä teoista, hänen voimastansa ja ihmeistänsä, jotka hän on tehnyt.
4 Nós não os esconderemos de seus filhos, mostrando à geração que está por vir os louvores do SENHOR, e a sua força, e as suas obras maravilhosas que ele fez.
5 Hän asetti todistuksen Jaakobiin, hän sääti Israeliin lain ja käski meidän isiemme julistaa ne lapsillensa,
5 Pois ele estabeleceu um testemunho em Jacó, e nomeou uma lei em Israel, a qual ele comandou aos nossos pais, de que eles deveriam fazê-la conhecida a seus filhos.
6 että jälkipolvi saisi ne tietää, saisivat tietää vastedes syntyvät lapset, ja nekin nousisivat ja kertoisivat niistä lapsillensa.
6 Que a geração futura possa conhecê-las, até mesmo as crianças que viriam a nascer; que deveriam se levantar e declará-las a seus filhos.
7 Niin nämä panisivat uskalluksensa Jumalaan eivätkä unhottaisi Jumalan tekoja, vaan ottaisivat hänen käskyistänsä vaarin.
7 Para que eles pusessem a sua esperança em Deus, e não esquecessem as obras de Deus, mas guardassem os seus mandamentos.
8 Ja niin ei heistä tulisi, niinkuin heidän isistänsä, kapinoitseva ja niskoitteleva polvi, sukupolvi, jonka sydän ei pysynyt lujana ja jonka henki ei pysynyt uskollisena Jumalalle.
8 E que não fossem como seus pais, uma geração teimosa e rebelde; uma geração que não pôs o seu coração corretamente, e cujo espírito não estava firme com Deus.
9 Efraimin lapset, asestetut jousimiehet, kääntyivät pakoon taistelun päivänä.
9 Os filhos de Efraim, armados e carregando arcos, se voltaram no dia da batalha.
10 Eivät he pitäneet Jumalan liittoa, eivät tahtoneet vaeltaa hänen lakinsa mukaan,
10 Eles não mantiveram o pacto de Deus, e se recusaram a andar na sua lei.
11 vaan he unhottivat hänen suuret tekonsa ja hänen ihmeensä, jotka hän heille näytti.
11 E se esqueceram das suas obras, e das suas maravilhas que ele havia lhes mostrado.
12 Heidän isiensä nähden hän ihmeitä teki Egyptin maassa, Sooanin kedolla.
12 Coisas maravilhosas fez ele à vista de seus pais, na terra do Egito, no campo de Zoã.
13 Hän halkaisi meren ja vei heidät sen läpi, hän seisotti vedet roukkioksi.
13 Ele dividiu o mar, e os fez passar através, e fez as águas ficarem de pé como que amontoadas.
14 Hän johdatti heitä päivän aikaan pilvellä ja tulen valolla kaiket yöt.
14 Durante o dia também os guiou com uma nuvem, e toda a noite com uma luz de fogo.
15 Hän halkoi kalliot erämaassa ja juotti heitä runsaasti, kuin syvistä vesistä.
15 Ele fendeu as rochas no deserto, e deu-lhes bebida como de grandes profundidades.
16 Hän juoksutti puroja kalliosta ja vuodatti virtanaan vettä.
16 Ele também fez brotar riachos da rocha, e fez as águas correrem como rios.
17 Yhä he kuitenkin tekivät syntiä häntä vastaan ja olivat uppiniskaisia Korkeimmalle erämaassa.
17 E eles pecaram ainda mais contra ele, provocando o Altíssimo no deserto.
18 He kiusasivat Jumalaa sydämessänsä, vaatien ruokaa himonsa tyydyttämiseksi.
18 E eles tentaram a Deus em seu coração, pedindo carne para o seu desejo.
19 — ausente —
19 Sim, falaram contra Deus; eles disseram: Pode Deus preparar uma mesa no deserto?
20 — ausente —
20 Eis que ele feriu a rocha, de onde as águas jorravam, e os riachos transbordaram; pode ele dar pão também? Pode ele prover carne para o seu povo?
21 Sentähden Herra, kun hän sen kuuli, julmistui; ja tuli syttyi Jaakobissa, ja Israelia vastaan nousi viha,
21 Portanto o SENHOR ouviu isto, e ficou irado; então um fogo se acendeu contra Jacó, e a ira também veio contra Israel.
22 koska he eivät uskoneet Jumalaan eivätkä luottaneet hänen apuunsa.
22 Porque eles não acreditaram em Deus, e não confiaram na sua salvação;
23 Hän käski pilviä korkeudessa ja avasi taivaan ovet;
23 embora ele tivesse ordenado às nuvens lá de cima, e aberto as portas do céu.
24 hän satoi heille ruuaksi mannaa, hän antoi heille taivaan viljaa.
24 E choveu maná sobre eles para comerem, e lhes deu o trigo do céu.
25 Ihmiset söivät enkelien leipää; hän lähetti heille evästä yllin kyllin.
25 O homem comeu da comida dos anjos; ele lhes enviou alimento para que ficassem cheios.
26 Hän nosti taivaalle itätuulen ja ajoi voimallaan esiin etelätuulen;
26 Ele fez um vento leste soprar no céu, e pelo seu poder ele trouxe o vento do sul.
27 hän antoi sataa heille lihaa kuin tomua, siivekkäitä lintuja kuin meren hiekkaa;
27 Ele também fez chover sobre eles carne como a poeira, e aves de asas como as areias do mar.
28 hän pudotti ne leirinsä keskeen, yltympäri asuntonsa.
28 E ele a fez cair no meio do seu acampamento, ao redor de suas habitações.
29 Niin he söivät ja tulivat kylläisiksi; mitä he olivat himoinneet, sitä hän salli heidän saada.
29 Então eles comeram, e foram bem servidos; porquanto ele lhes deu o seu próprio desejo;
30 Eivät olleet he vielä himoansa tyydyttäneet, ja ruoka oli vielä heidän suussaan,
30 eles não se afastaram do seu desejo. Mas, enquanto a carne ainda estava em suas bocas;
31 kun heitä vastaan jo nousi Jumalan viha: hän tappoi heidän voimakkaimpansa ja kaatoi maahan Israelin nuoret miehet.
31 a ira de Deus veio sobre eles, e matou os mais gordos deles, e feriu os homens escolhidos de Israel.
32 Mutta sittenkin he yhä vielä tekivät syntiä eivätkä uskoneet hänen ihmeitänsä.
32 Por tudo isto eles ainda pecaram, e não creram nas suas maravilhosas obras.
33 Sentähden hän lopetti heidän päivänsä niinkuin tuulahduksen, antoi heidän vuottensa päättyä äkilliseen perikatoon.
33 Por isso ele consumiu os seus dias em vaidade, e os seus anos em tribulação.
34 Kun hän surmasi heitä, kysyivät he häntä, kääntyivät ja etsivät Jumalaa.
34 Quando ele os matava, então eles os buscaram; e eles se voltaram e chamavam cedo por Deus.
35 He muistivat, että Jumala oli heidän kallionsa, ja että Jumala, Korkein, oli heidän lunastajansa.
35 E se lembraram de que Deus era a sua rocha, e o alto Deus, seu redentor.
36 Mutta he pettivät häntä suullaan ja valhettelivat hänelle kielellänsä;
36 Mesmo assim eles os lisonjearam com a sua boca, e mentiram a ele com a sua língua.
37 sillä heidän sydämensä ei ollut vakaa häntä kohtaan, eivätkä he olleet uskolliset hänen liitossansa.
37 Pois o seu coração não estava certo com ele, nem estavam eles firmes no seu pacto.
38 Mutta hän on laupias, antaa anteeksi rikkomukset eikä tahdo hukuttaa. Sentähden hän usein kääntyi vihastansa eikä antanut kaiken kiivautensa nousta.
38 Mas ele, sendo cheio de compaixão, perdoou sua iniquidade, e não os destruiu; sim, muitas vezes desviou a sua ira, e não agitou toda a sua cólera.
39 Sillä hän muisti, että he ovat liha, tuulahdus, joka menee eikä enää palaja.
39 Pois se lembrara de que eles eram apenas de carne; um vento que passa, e não volta novamente.
40 Kuinka usein he niskoittelivat häntä vastaan korvessa ja murehduttivat hänen mielensä erämaassa!
40 Quão frequentemente eles o provocaram no deserto, e o afligiram no deserto!
41 Ja yhä edelleen he kiusasivat Jumalaa ja vihoittivat Israelin Pyhän.
41 Sim, eles viraram as costas e tentaram a Deus, e limitaram o Santo de Israel.
42 He eivät muistaneet hänen kättänsä, eivät sitä päivää, jona hän päästi heidät ahdistajasta,
42 Eles não se lembraram da sua mão, nem do dia em que ele os livrou do inimigo.
43 jona hän teki tunnustekonsa Egyptissä ja ihmeensä Sooanin kedolla,
43 de como ele havia operado seus sinais no Egito, e as suas maravilhas no campo de Zoã.
44 muutti heidän virtansa vereksi, niin etteivät he voineet vesiojistaan juoda;
44 E havia transformado seus rios em sangue; e suas enchentes, para que não pudessem beber.
45 lähetti heidän sekaansa paarmoja, jotka heitä söivät, ja sammakoita, jotka tuottivat heille häviötä;
45 Ele enviou diversos tipos de moscas entre eles, que os devoraram; e rãs que os destruíram.
46 antoi heidän satonsa tuhosirkoille ja heinäsirkoille heidän vaivannäkönsä;
46 Ele também deu os seus incrementos à lagarta, e o seu trabalho à locusta.
47 hävitti rakeilla heidän viiniköynnöksensä ja raekivillä heidän metsäviikunapuunsa;
47 Ele destruiu as suas vinhas com granizo, e os seus sicômoros com a geada.
48 antoi heidän karjansa alttiiksi rakeille ja heidän laumansa salamoille.
48 Ele também entregou o seu gado ao granizo, e os seus rebanhos aos quentes relâmpagos.
49 Hän lähetti heitä vastaan vihansa hehkun, kiivastuksen, vihastuksen ja ahdistuksen, parven pahoja enkeleitä.
49 Lançou sobre eles a ferocidade de sua raiva, ira e indignação, e tribulação, enviando anjos maus entre eles.
50 Hän raivasi tien vihallensa, ei säästänyt heidän sielujansa kuolemasta, vaan antoi heidän henkensä ruton valtaan.
50 Ele preparou um caminho para sua ira; não poupou a sua alma da morte, mas deu-lhes a sua vida para a peste.
51 Hän surmasi kaikki esikoiset Egyptistä, miehuuden ensimmäiset Haamin majoista.
51 E feriu todos os primogênitos do Egito; o chefe da sua força nos tabernáculos de Cam.
52 Mutta kansansa hän pani liikkeelle kuin lampaat ja johdatti heitä erämaassa kuin laumaa.
52 Todavia fez o seu próprio povo ir adiante como ovelhas, e os guiou no deserto como um rebanho.
53 Hän johti heitä turvallisesti, heidän ei tarvinnut peljätä; mutta heidän vihollisensa peitti meri.
53 E os guiou em segurança para que eles não temessem; mas o mar submergiu os seus inimigos.
54 Ja hän vei heidät pyhälle alueellensa, vuorelle, jonka hänen oikea kätensä oli hankkinut.
54 E os trouxe para a fronteira do seu santuário, até o seu monte, que a sua mão direita havia adquirido.
55 Hän karkoitti pakanat pois heidän tieltänsä, jakoi ne heille arvalla perintöosaksi ja antoi Israelin sukukuntain asua niiden majoissa.
55 Ele também expulsou os pagãos diante deles, e dividiu entre eles uma herança por linha, e fez as tribos de Israel habitarem em suas tendas.
56 Mutta niskoittelullaan he kiusasivat Jumalaa, Korkeinta, eivätkä ottaneet hänen todistuksistansa vaaria,
56 Contudo, eles tentaram e provocaram o Deus Altíssimo, e não guardaram os seus testemunhos.
57 vaan luopuivat pois ja olivat uskottomia isiensä lailla, kävivät kelvottomiksi kuin veltto jousi.
57 Mas viraram as costas, e agiram infielmente como seus pais; eles estavam virados como um arco enganoso.
58 He vihoittivat hänet uhrikukkuloillansa ja herättivät hänen kiivautensa epäjumaliensa kuvilla.
58 Pois o provocaram à ira com os seus lugares altos, e o levaram ao ciúme com suas imagens esculpidas.
59 Jumala kuuli sen ja julmistui, ja hän hylkäsi Israelin peräti.
59 Quando Deus ouviu isto, ele ficou irado, e abominou Israel grandemente.
60 Hän hylkäsi asumuksensa Siilossa, majan, jonka hän oli pystyttänyt ihmisten keskelle.
60 Tanto que ele abandonou o tabernáculo de Siló, a tenda que ele colocou entre os homens.
61 Hän salli väkevyytensä joutua vankeuteen ja kunniansa vihollisten käsiin.
61 E entregou a sua força ao cativeiro, e a sua glória nas mãos do inimigo.
62 Hän antoi kansansa alttiiksi miekalle ja julmistui perintöosaansa.
62 Ele também entregou o seu povo à espada; e irou-se com a sua herança.
63 Heidän nuorukaisensa kulutti tuli, ja heidän neitsyensä jäivät häälauluja vaille.
63 O fogo consumiu os seus jovens, e as suas donzelas não foram dadas em casamento.
64 Heidän pappinsa kaatuivat miekkaan, eivätkä heidän leskensä voineet itkuja itkeä.
64 Seus sacerdotes caíram à espada, e as suas viúvas não lamentaram.
65 Silloin Herra heräsi niinkuin nukkuja, niinkuin viinin voittama sankari.
65 Mas então, como quem acorda do sono, e como um homem poderoso que brada por causa do vinho, despertou o Senhor.
66 Hän löi vihollisensa pakoon, tuotti heille ikuisen häpeän.
66 E feriu os seus inimigos nas partes de trás; ele os pôs à vergonha perpétua.
67 Hän hylkäsi myös Joosefin majan eikä valinnut Efraimin sukukuntaa,
67 Além disso, ele recusou o tabernáculo de José, e não escolheu a tribo de Efraim.
68 vaan valitsi Juudan sukukunnan, Siionin vuoren, jota hän rakastaa.
68 Mas escolheu a tribo de Judá, o monte Sião que ele amava.
69 Ja hän rakensi pyhäkkönsä korkeuksien tasalle, rakensi sen kuin maan, jonka hän on perustanut ikiajoiksi.
69 E construiu seu santuário como palácios altos, como a terra que ele estabeleceu para sempre.
70 Hän valitsi Daavidin, palvelijansa, ja otti hänet lammastarhoista.
70 Ele também escolheu a Davi o seu servo, e o tirou dos currais;
71 Hän toi hänet imettäväisten lammasten jäljestä kaitsemaan kansaansa, Jaakobia, ja Israelia, perintöosaansa.
71 de seguir as ovelhas com as suas crias, ele o trouxe para alimentar Jacó, seu povo, e a Israel a sua herança.
72 Ja Daavid kaitsi heitä vilpittömin sydämin ja johti heitä taitavalla kädellä.
72 Então ele os alimentou segundo a integridade do seu coração; e os guiou pela habilidade das suas mãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 78, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.