Jó 21
Pyhä Raamattu (PR-1938) vs ARA
1 Job vastasi ja sanoi:
1 Respondeu, porém, Jó:
2 — ausente —
2 Ouvi atentamente as minhas razões, e já isso me será a vossa consolação.
3 Kärsikää minua, että saan puhua. Kun olen puhunut, pilkatkaa sitten.
3 Tolerai-me, e eu falarei; e, havendo eu falado, podereis zombar.
4 Ihmisiäkö vastaan minä valitan? Tahi kuinka en kävisi kärsimättömäksi?
4 Acaso, é do homem que eu me queixo? Não tenho motivo de me impacientar?
5 Kääntykää minuun, niin tyrmistytte ja panette kätenne suullenne.
5 Olhai para mim e pasmai; e ponde a mão sobre a boca;
6 Kun käyn ajattelemaan, niin kauhistun, ja vavistus valtaa ruumiini:
6 porque só de pensar nisso me perturbo, e um calafrio se apodera de toda a minha carne.
7 Miksi jumalattomat saavat elää, vanheta, jopa voimassa vahvistua?
7 Como é, pois, que vivem os perversos, envelhecem e ainda se tornam mais poderosos?
8 Heidän sukunsa on vankkana heidän edessään, heidän jälkeläisensä heidän silmäinsä alla.
8 Seus filhos se estabelecem na sua presença; e os seus descendentes, ante seus olhos.
9 Heidän kotinsa ovat rauhassa, kauhuista kaukana; ei satu heihin Jumalan vitsa.
9 As suas casas têm paz, sem temor, e a vara de Deus não os fustiga.
10 Hänen sonninsa polkee eikä turhaan, hänen lehmänsä poikii eikä kesken.
10 O seu touro gera e não falha, suas novilhas têm a cria e não abortam.
11 Poikansa he laskevat ulos niinkuin lammaslauman, heidän lapsensa hyppelevät leikiten.
11 Deixam correr suas crianças, como a um rebanho, e seus filhos saltam de alegria;
12 He virittävät laulujaan vaskirummun ja kanteleen kaikuessa ja iloitsevat huilun soidessa.
12 cantam com tamboril e harpa e alegram-se ao som da flauta.
13 He viettävät päivänsä onnessa, mutta äkkiä heidät säikähytetään alas tuonelaan.
13 Passam eles os seus dias em prosperidade e em paz descem à sepultura.
14 Ja kuitenkin he sanoivat Jumalalle: 'Mene pois meidän luotamme, sinun teistäsi emme tahdo tietää.
14 E são estes os que disseram a Deus: Retira-te de nós! Não desejamos conhecer os teus caminhos.
15 Mikä on Kaikkivaltias, että häntä palvelisimme? Ja mitä hyötyä meillä on siitä, että häntä rukoilemme?'
15 Que é o Todo-Poderoso, para que nós o sirvamos? E que nos aproveitará que lhe façamos orações?
16 Katso, heidän onnensa ei ole heidän omassa kädessänsä. Jumalattomain neuvo olkoon minusta kaukana.
16 Vede, porém, que não provém deles a sua prosperidade; longe de mim o conselho dos perversos!
17 Kuinkapa usein jumalattomain lamppu sammuu ja heidät yllättää heidän turmionsa? Kuinkapa usein hän jakelee arpaosat vihassansa?
17 Quantas vezes sucede que se apaga a lâmpada dos perversos? Quantas vezes lhes sobrevém a destruição? Quantas vezes Deus na sua ira lhes reparte dores?
18 Ovatko he niinkuin tuulen vietävät oljet, niinkuin akanat, jotka tuulispää tempaa mukaansa?
18 Quantas vezes são como a palha diante do vento e como a pragana arrebatada pelo remoinho?
19 Jumala muka säästää hänen lapsilleen hänen onnettomuutensa. Kostakoon hän hänelle itselleen, niin että hän sen tuntee.
19 Deus, dizeis vós, guarda a iniquidade do perverso para seus filhos. Mas é a ele que deveria Deus dar o pago, para que o sinta.
20 Nähköön hän perikatonsa omin silmin, juokoon itse Kaikkivaltiaan vihan.
20 Seus próprios olhos devem ver a sua ruína, e ele, beber do furor do Todo-Poderoso.
21 Sillä mitä hän välittää perheestänsä, jälkeensä jäävistä, kun hänen kuukausiensa luku on täysi!
21 Porque depois de morto, cortado já o número dos seus meses, que interessa a ele a sua casa?
22 Onko opetettava ymmärrystä Jumalalle, hänelle, joka taivaallisetkin tuomitsee?
22 Acaso, alguém ensinará ciência a Deus, a ele que julga os que estão nos céus?
23 Toinen kuolee täydessä onnessansa, kaikessa rauhassa ja levossa;
23 Um morre em pleno vigor, despreocupado e tranquilo,
24 hänen astiansa ovat maitoa täynnä, ja hänen luunsa juotetaan ytimellä.
24 com seus baldes cheios de leite e fresca a medula dos seus ossos.
25 Toinen kuolee katkeralla mielellä, saamatta onnea maistaa.
25 Outro, ao contrário, morre na amargura do seu coração, não havendo provado do bem.
26 Yhdessä he panevat maata multaan, ja madot peittävät heidät.
26 Juntamente jazem no pó, onde os vermes os cobrem.
27 Katso, minä tunnen teidän ajatuksenne ja juonet, joilla mielitte sortaa minut.
27 Vede que conheço os vossos pensamentos e os injustos desígnios com que me tratais.
28 Kun sanotte: 'Missä on nyt mahtimiehen talo, missä maja, jossa jumalattomat asuivat?'
28 Porque direis: Onde está a casa do príncipe, e onde, a tenda em que morava o perverso?
29 niin ettekö ole kysyneet maita kulkeneilta? Ette voi kieltää, mitä he ovat todeksi nähneet,
29 Porventura, não tendes interrogado os que viajam? E não considerastes as suas declarações,
30 että paha säästetään onnettomuuden päivältä, vihan päivältä hänet saatetaan suojaan.
30 que o mau é poupado no dia da calamidade, é socorrido no dia do furor?
31 Kuka puhuu hänelle vasten kasvoja hänen vaelluksestaan, kuka kostaa hänelle, mitä hän on tehnyt?
31 Quem lhe lançará em rosto o seu proceder? Quem lhe dará o pago do que faz?
32 Hänet saatetaan kalmistoon, ja hänen hautakumpuansa vaalitaan.
32 Finalmente, é levado à sepultura, e sobre o seu túmulo se faz vigilância.
33 Kepeät ovat hänelle laakson turpeet. Kaikki ihmiset seuraavat hänen jäljessänsä, niinkuin epälukuiset ovat kulkeneet hänen edellänsä.
33 Os torrões do vale lhe são leves, todos os homens o seguem, assim como não têm número os que foram adiante dele.
34 — ausente —
34 Como, pois, me consolais em vão? Das vossas respostas só resta falsidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.