Salmos 102
Polska Biblia (POLAND) vs NTLH
1 102.1 Modlitwa utrapionego, gdy będąc w ucisku, przed Panem wylewa żądość swoję. 102.2 Panie! wysłuchaj modlitwę moję, a wołanie moje niechaj przyjdzie do ciebie.
1 Ó Senhor , ouve a minha oração e escuta o meu grito pedindo socorro!
2 102.3 Nie ukrywaj oblicza twego przedemną; w dzień ucisku mego nakłoń ku mnie ucha twego; w dzień którego cię wzywam, prędko mię wysłuchaj.
2 Não te escondas de mim quando estou aflito. Ouve-me quando eu te chamar e responde depressa.
3 102.4 Albowiem niszczeją jako dym dni moje, a kości moje jako ognisko wypalone są.
3 A minha vida está desaparecendo como fumaça, e o meu corpo queima como se estivesse no fogo.
4 102.5 Porażone jest jako trawa, i uwiędło serce moje, tak, żem zapomniał jeść chleba swego.
4 Estou acabado como a grama que foi cortada e pisada; não tenho nem vontade de comer.
5 102.6 Od głosu wzdychania mego przylgnęły kości moje do ciała mego.
5 Fico gemendo alto; sou apenas pele e osso.
6 102.7 Stałem się podobnym pelikanowi na puszczy; jestem jako puhacz na pustyniach.
6 Sou como um pássaro em lugares desertos, como uma coruja numa casa abandonada.
7 102.8 Czuję, a jestem jako wróbel samotny na dachu.
7 Não consigo dormir; sou como um pássaro solitário em cima do telhado.
8 102.9 Przez cały dzień urągają mi nieprzyjaciele moi, a naśmiewcy moi przeklinają mię.
8 Os meus inimigos me insultam o dia todo; aqueles que zombam de mim usam o meu nome para rogar pragas. as cinzas são a minha comida, e as lágrimas se misturam com a minha bebida. Tu me pegaste e me jogaste fora.
9 102.10 Bo jadam popiół jako chleb, a napój mój mięszam ze łzami,
9 — ausente —
10 102.11 Dla rozgniewania twego, i dla zapalczywości gniewu twego; albowiem podniósłszy mię porzuciłeś mię.
10 — ausente —
11 102.12 Dni moje są jako cień nachylony, a jam jako trawa uwiądł;
11 A minha vida é como as sombras do anoitecer; vou secando como o capim.
12 102.13 Ale ty, Panie! trwasz na wieki, a pamiątka twoja od narodu do narodu.
12 Mas tu, ó Senhor Deus, és Rei para sempre; todas as
13 102.14 Ty powstawszy zmiłujesz się nad Syonem; boć czas, żebyś się zlitował nad nim, gdyż przyszedł czas naznaczony.
13 Tu te levantarás e terás pena de Jerusalém. Já é hora de teres compaixão dela, a hora certa já chegou.
14 102.15 Albowiem upodobały się sługom twoim kamienie jego, i nad prochem jego zmiłują się;
14 Ainda que ela esteja destruída, os teus eles têm compaixão dela, embora esteja arrasada.
15 102.16 Aby się bali poganie imienia Pańskiego, a wszyscy królowie ziemscy chwały twojej;
15 As nações temerão o Senhor ; todos os reis do mundo temerão o seu poder.
16 102.17 Gdy pobuduje Pan Syon, i okaże się w chwale swojej;
16 Quando o Senhor tornar a construir Jerusalém, ele mostrará a sua
17 102.18 Gdy wejrzy na modlitwę poniżonych, nie gardząc modlitwą ich.
17 Ele ouvirá o seu povo abandonado e escutará a sua oração.
18 102.19 To zapiszą dla narodu potomnego, a lud, który ma być stworzony, chwalić będzie Pana,
18 Que isso fique escrito para que os nossos descendentes saibam o que o e para que o louvem aqueles que ainda vão nascer!
19 102.20 Że wejrzał z wysokości świątnicy swojej, że z nieba na ziemię spojrzał;
19 Do seu lugar santo, nas alturas, o do céu ele olhou para a terra
20 102.21 Aby wysłuchał wzdychania więźniów, i rozwiązał na śmierć skazanych;
20 a fim de ouvir os gemidos dos prisioneiros e libertar os que tinham sido condenados à morte.
21 102.22 Aby opowiadali na Syonie imię Pańskie, a chwałę jego w Jeruzalemie,
21 Por isso, o Senhor Deus será louvado em Jerusalém, e a sua fama será anunciada ali
22 102.23 Gdy się pospołu zgromadzą narody i królestwa, aby służyły Panu.
22 quando as nações e os reinos se reunirem para adorá-lo.
23 102.24 Utrapił w drodze siłę moję, ukrócił dni moich;
23 Ainda sou moço, mas Deus me tirou as forças e encurtou a minha vida.
24 102.25 Ażem rzekł; Boże mój! nie bierz mię w połowie dni moich; od narodu bowiem aż do narodu trwają lata twoje.
24 Ó meu Deus, tu que vives para sempre, não me leves agora, antes que eu envelheça!
25 102.26 I pierwej niżeliś założył ziemię, i niebiosa, dzieło rąk twoich.
25 No começo, criaste a terra e, com as tuas próprias mãos, fizeste o céu.
26 102.27 One pominą, ale ty zostajesz; wszystkie te rzeczy jako szata zwiotszeją, jako odzienie odmienisz je, i odmienione będą.
26 A terra e o céu vão acabar, mas tu viverás para sempre. A terra e o céu se gastarão como roupas. Tu os trocarás como se troca de roupa, e eles serão jogados fora.
27 102.28 Ale ty tenżeś zawżdy jest, a lata twoje nigdy nie ustaną.
27 Mas tu és sempre o mesmo, e a tua vida não tem fim.
28 102.29 Synowie sług twoich, u ciebie mieszkać będą, a nasienie ich zmocni się przed tobą.
28 Os nossos filhos viverão em segurança, e os seus descendentes terão sempre a tua proteção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 102, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.