Jó 3
Polska Biblia (POLAND) vs NAA
1 Potem otworzył Ijob usta swoje, i złorzeczył dniowi swemu.
1 Depois disto, Jó passou a falar e amaldiçoou o dia do seu nascimento.
2 I zawołał Ijob, mówiąc:
2 Jó disse:
3 Bodaj był zginął dzień, któregom się urodził! i noc, w którą rzeczono: Począł się mężczyzna!
3 “Pereça o dia em que nasci e a noite em que se disse: ‘Foi concebido um homem!’
4 Bodaj się był on dzień obrócił w ciemność! By się był o nim nie pytał Bóg z wysokości, i nie był oświecony światłością!
4 Que aquele dia se transforme em trevas, e Deus, lá de cima, não se importe com ele, nem resplandeça sobre ele a luz.
5 Bodaj go była zaćmiła ciemność i cień śmierci! by go był ogarnął obłok, i ustraszyła go gorącość dzienna!
5 Que as trevas e a sombra da morte se apoderem desse dia; que uma nuvem habite sobre ele; que tudo o que pode escurecer o dia o espante.
6 Bodaj była noc onę osiadła ciemność, aby nie szła w liczbę dni rocznych, i w liczbę miesięcy nie przyszła!
6 Aquela noite, que dela se apoderem densas trevas; que ela não se alegre entre os dias do ano, nem entre na conta dos meses.
7 Bodaj noc ona była samotna, a śpiewania aby nie było w niej!
7 Sim, que seja estéril aquela noite, e dela sejam banidos os gritos de alegria.
8 Bodaj ją byli przeklęli, którzy przeklinają dzień, którzy są gotowi, wzruszać płacz swój!
8 Amaldiçoem-na aqueles que sabem amaldiçoar o dia e sabem instigar o Leviatã.
9 Bodaj się były zaćmiły gwiazdy przy zmierzkaniu jej! a czekając światła, aby się go była nie doczekała, ani nie oglądała zorzy porannej!
9 Escureçam-se as estrelas do seu alvorecer; que a noite espere a luz, e a luz não venha; que não veja o despontar da alvorada,
10 Iż nie zawarła drzwi żywota mego, a nie skryła boleści od oczu moich.
10 pois não fechou as portas do ventre da minha mãe, nem escondeu dos meus olhos o sofrimento.”
11 Przeczżem w żywocie nie umarł, albo, gdym z żywota wyszedł, czemum nie zginął?
11 “Por que não morri ao nascer? Por que não expirei ao sair do ventre de minha mãe?
12 Przeczże mię piastowano na kolanach? a przeczżem ssał piersi?
12 Por que houve um colo que me acolhesse, e seios, para que eu mamasse?
13 Albowiembym teraz leżał i odpoczywał; spałbym i miałbym pokój,
13 Porque agora eu repousaria tranquilo; dormiria, e então haveria para mim descanso,
14 Z królmi i z radcami ziemi, którzy sobie budowali na miejscach pustych;
14 com os reis e conselheiros da terra que construíram para si mausoléus;
15 Albo z książętami, którzy mieli złoto, a napełniali domy swe srebrem,
15 ou com os príncipes que tinham ouro e encheram as suas casas de prata;
16 Albo czemum się nie stał jako martwy płód skryty? albo jako niemowlątka, które nie oglądały światłości?
16 ou, como aborto oculto, eu não existiria, como crianças que nunca viram a luz.
17 Tam niepobożni przestawają straszyć, i tam odpoczywają zwątleni w siłę.
17 Ali os maus cessam de perturbar, e ali repousam os cansados.
18 Tamże więźniowie sobie wydychają, a nie słyszą głosu trapiącego ich,
18 Ali os presos juntamente repousam e não ouvem a voz do capataz.
19 Mały i wielki tam sobie są równi a niewolnik wolny od pana swego.
19 Ali está tanto o pequeno como o grande, e o servo fica livre de seu senhor.”
20 Przecz nędznemu dana jest światłość, a żywot tym, którzy są utrapionego ducha?
20 “Por que se concede luz ao miserável e vida aos de coração amargurado,
21 Którzy czekają śmierci, a nie przychodzi, choć jej pilniej szukają niż skarbów skrytych;
21 que esperam a morte, e ela não vem, que cavam em procura dela mais do que tesouros ocultos,
22 Którzyby się z radością weselili, pląsając, gdyby znaleźli grób.
22 que se alegrariam por um túmulo e exultariam se achassem a sepultura?
23 Przecz dana jest światłość mężowi, którego droga skryta jest, a którego Bóg ciężkościami ogarnął?
23 Por que se concede luz ao homem cujo caminho é oculto, e a quem Deus cercou de todos os lados?”
24 Albowiem kiedy mam jeść, wzdychanie moje przychodzi, a rozchodzi się jako woda ryczenie moje;
24 “Porque em vez do meu pão me vêm gemidos, e os meus lamentos se derramam como água.
25 Bo strach, któregom się lękał, przyszedł na mię, a czegom się obawiał, przydało mi się.
25 Aquilo que temo me sobrevém, e o que receio me acontece.
26 Nie byłem bezpieczny, anim się uspokoił, anim odpoczywał, a przecież na mię przyszła trwoga.
26 Não tenho descanso, não tenho sossego, não tenho repouso; só tenho inquietação.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.