Apocalipse 14
Di Heilich Shrift (PDC) vs VC
1 No habb ich gegukt un habb's Lamm ksenna uf em Berg shtay vo Zion hayst, un mitt eem voahra en hunnaht un fiah un fatzich dausend es sei Faddah sei nohma uf iahra shtann kshrivva katt henn.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Un ich habb en shtimm keaht fumm Himmel es voah vi en raushich vassah un vi laut gviddah. Di shtimm es ich keaht habb voah vi harf-shpeelah am iahra harfa shpeela.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Un si henn en nei leet ksunga fannich em kaynich-shtool, fannich di fiah levendicha diahra un fannich di eldishti. Nimmand hott sell leet lanna kenna vi yusht di hunnaht un fiah un fatzich dausend es gekawft voahra funn di eaht.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Dess sinn dee vo sich nett unrein gmacht henn bei sindicha mitt veibsleit, fa si henn sich rein kalda. Dess sinn dee vo em Lamm ivvahrawlich nohch gayn. Si sinn selli es gekawft voahra aus di mensha, un sinn di eahsht-frucht gevva zu Gott un zumm Lamm.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 In iahrem maul is nix falshes kfunna, fa si sinn unni faylah fannich em kaynich-shtool funn Gott.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 No habb ich noch en engel ksenna am fleeya in di mitt fumm Himmel. Eah hott's ayvich Effangaylium katt fa breddicha zu selli vo uf di eaht layva, zu alli land, kshlecht, shprohch un leit.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Eah hott ksawt mitt en laudi shtimm, “Firchtet Gott, un gevvet eem di eah un hallichkeit, fa di shtund funn sei gericht is kumma. Un baydet een oh, deah vo da Himmel un di eaht, da say un di vassah-shpringa gmacht hott.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Un noch en engel, da zvett, is nohch kumma un hott ksawt, “See is kfalla, see is kfalla, Babylon, di grohs shtatt is kfalla; see is dee vo di leit in alli lendah gmacht hott da vei funn iahra huahrahrei drinka.”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Un noch en engel, da dritt, is eena nohch kumma un hott ksawt, “Vann ennich ebbah dess diah un sei abgott-gleichnis ohbayt, un nemd sei meik uf di shtann adda di hand,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 dann zayld eah aw da vei funn Gott sei zann drinka, deah vei vo ausgleaht is in sei kobli funn zann unni fadinnaht vadda. Un eah zayld kshtrohft sei mitt feiyah un shvevvel fannich di heilicha engel un em Lamm.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Un da shmohk funn iahra shtrohf gayt nuff fa immah un immah. Dee vo's diah un sei abgott-gleichnis ohbayda, un nemma's meik funn seim nohma oh, zayla kenn roo havva dawk un nacht.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Dess frohkt fa geduld funn di saylicha es di gebodda funn Gott un iahra glawva in Jesus halda.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 No habb ich en shtimm fumm Himmel keaht sawwa zu miah, “Shreib, ‘Ksaykend sinn di dohda, dee vo shtauva im Hah funn nau on.’” “Yau,” sawkt da Geisht, “Si zayla roowa funn iahra eahvet, un iahra verka kumma eena nohch.”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Ich habb no gegukt, un habb en veisi volk ksenna, un uf di volk hott aynah kokt vi en Mensha Sohn. Uf seim kobb voah en goldichah krohn un eah hott en shaufi sichel in sei hand katt.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 No is noch en engel aus em tempel kumma, un hott naus gegrisha mitt en laudi shtimm zu sellem vo uf di volk kokt hott, “Loss dei sichel shneida, un bring di eahn rei. Di zeit fa eahnda is do. Di eahn funn di eaht is zeidich.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Un deah vo uf di volk kokt hott, hott sei sichel ivvah di eaht kshvunga, un di eahn funn di eaht voah rei gebrocht.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 No is noch en engel aus em tempel fumm Himmel kumma. Eah hott aw en shaufi sichel katt.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Un no is noch en engel raus kumma fumm awldah. Deah engel hott graft katt ivvah's feiyah. Eah hott naus gegrisha mitt en laudi shtimm zu sellem vo di shauf sichel katt hott, “Loss dei shaufi sichel shneida un geddah di drauva fumm vei-shtokk funn di eaht, fa di drauva sinn zeidich.”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 No hott da engel sei sichel uf di eaht kshvunga un hott di drauva funn di eaht gegeddaht, un hott si in di grohs vei-press funn Gott sei zann kshmissa.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Si voahra ausgedredda in di vei-press autseit di shtatt, un's bloot is gloffa funn di vei-press so hohch es en gaul sei zohm fa zvay hunnaht meil.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.