Apocalipse 14
Di Heilich Shrift (PDC) vs NVT
1 No habb ich gegukt un habb's Lamm ksenna uf em Berg shtay vo Zion hayst, un mitt eem voahra en hunnaht un fiah un fatzich dausend es sei Faddah sei nohma uf iahra shtann kshrivva katt henn.
1 Então vi o Cordeiro em pé no monte Sião, e com ele estavam os 144 mil que tinham o nome dele e o nome de seu Pai escritos na testa.
2 Un ich habb en shtimm keaht fumm Himmel es voah vi en raushich vassah un vi laut gviddah. Di shtimm es ich keaht habb voah vi harf-shpeelah am iahra harfa shpeela.
2 E ouvi um som que vinha do céu, como o som de fortes ondas do mar, como o som de um poderoso trovão. Era como o som de muitos harpistas tocando juntos.
3 Un si henn en nei leet ksunga fannich em kaynich-shtool, fannich di fiah levendicha diahra un fannich di eldishti. Nimmand hott sell leet lanna kenna vi yusht di hunnaht un fiah un fatzich dausend es gekawft voahra funn di eaht.
3 Esse grande coral cantava um cântico novo diante do trono de Deus e diante dos quatro seres vivos e dos 24 anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os 144 mil que haviam sido comprados da terra.
4 Dess sinn dee vo sich nett unrein gmacht henn bei sindicha mitt veibsleit, fa si henn sich rein kalda. Dess sinn dee vo em Lamm ivvahrawlich nohch gayn. Si sinn selli es gekawft voahra aus di mensha, un sinn di eahsht-frucht gevva zu Gott un zumm Lamm.
4 Eles se conservaram puros, sem manter relações com mulheres, e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os habitantes da terra como oferta especial a Deus e ao Cordeiro.
5 In iahrem maul is nix falshes kfunna, fa si sinn unni faylah fannich em kaynich-shtool funn Gott.
5 Não mentem; são irrepreensíveis.
6 No habb ich noch en engel ksenna am fleeya in di mitt fumm Himmel. Eah hott's ayvich Effangaylium katt fa breddicha zu selli vo uf di eaht layva, zu alli land, kshlecht, shprohch un leit.
6 Vi outro anjo que voava no ponto mais alto do céu, levando as boas-novas eternas para anunciá-las aos habitantes da terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Eah hott ksawt mitt en laudi shtimm, “Firchtet Gott, un gevvet eem di eah un hallichkeit, fa di shtund funn sei gericht is kumma. Un baydet een oh, deah vo da Himmel un di eaht, da say un di vassah-shpringa gmacht hott.”
7 “Temam a Deus!”, dizia em alta voz. “Deem glória a ele, pois chegou o tempo em que ele julgará a humanidade. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e todas as fontes de água.”
8 Un noch en engel, da zvett, is nohch kumma un hott ksawt, “See is kfalla, see is kfalla, Babylon, di grohs shtatt is kfalla; see is dee vo di leit in alli lendah gmacht hott da vei funn iahra huahrahrei drinka.”
8 Então outro anjo o seguiu, dizendo em alta voz: “Caiu a Babilônia! Caiu a grande cidade que fez todas as nações beberem do vinho da fúria de sua imoralidade!”.
9 Un noch en engel, da dritt, is eena nohch kumma un hott ksawt, “Vann ennich ebbah dess diah un sei abgott-gleichnis ohbayt, un nemd sei meik uf di shtann adda di hand,
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: “Aqueles que adorarem a besta e sua estátua, ou aceitarem sua marca na testa ou na mão,
10 dann zayld eah aw da vei funn Gott sei zann drinka, deah vei vo ausgleaht is in sei kobli funn zann unni fadinnaht vadda. Un eah zayld kshtrohft sei mitt feiyah un shvevvel fannich di heilicha engel un em Lamm.
10 beberão do vinho da fúria de Deus, que foi derramado, sem mistura, na taça da ira de Deus. E serão atormentados com fogo e enxofre na presença dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Un da shmohk funn iahra shtrohf gayt nuff fa immah un immah. Dee vo's diah un sei abgott-gleichnis ohbayda, un nemma's meik funn seim nohma oh, zayla kenn roo havva dawk un nacht.”
11 A fumaça de seu tormento subirá para todo o sempre, e não terão alívio de dia nem de noite, pois adoraram a besta e sua estátua e aceitaram a marca de seu nome”.
12 Dess frohkt fa geduld funn di saylicha es di gebodda funn Gott un iahra glawva in Jesus halda.
12 Isso significa que o povo santo deve ser perseverante, obedecendo aos mandamentos de Deus e permanecendo fiel a Jesus.
13 No habb ich en shtimm fumm Himmel keaht sawwa zu miah, “Shreib, ‘Ksaykend sinn di dohda, dee vo shtauva im Hah funn nau on.’” “Yau,” sawkt da Geisht, “Si zayla roowa funn iahra eahvet, un iahra verka kumma eena nohch.”
13 E ouvi uma voz que vinha do céu, dizendo: “Escreva isto: Felizes os que, de agora em diante, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, eles são verdadeiramente felizes, pois descansarão de seu trabalho árduo; porque suas boas obras os acompanharão”.
14 Ich habb no gegukt, un habb en veisi volk ksenna, un uf di volk hott aynah kokt vi en Mensha Sohn. Uf seim kobb voah en goldichah krohn un eah hott en shaufi sichel in sei hand katt.
14 Em seguida, vi uma nuvem branca e, sentado na nuvem, alguém semelhante ao Filho do Homem. Tinha uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 No is noch en engel aus em tempel kumma, un hott naus gegrisha mitt en laudi shtimm zu sellem vo uf di volk kokt hott, “Loss dei sichel shneida, un bring di eahn rei. Di zeit fa eahnda is do. Di eahn funn di eaht is zeidich.”
15 Então outro anjo veio do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: “Use a foice e comece a ceifar, pois chegou a hora da colheita; a safra da terra está madura!”.
16 Un deah vo uf di volk kokt hott, hott sei sichel ivvah di eaht kshvunga, un di eahn funn di eaht voah rei gebrocht.
16 Assim, aquele que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra, e toda a terra foi ceifada.
17 No is noch en engel aus em tempel fumm Himmel kumma. Eah hott aw en shaufi sichel katt.
17 Depois disso, outro anjo saiu do templo no céu, e ele também tinha uma foice afiada.
18 Un no is noch en engel raus kumma fumm awldah. Deah engel hott graft katt ivvah's feiyah. Eah hott naus gegrisha mitt en laudi shtimm zu sellem vo di shauf sichel katt hott, “Loss dei shaufi sichel shneida un geddah di drauva fumm vei-shtokk funn di eaht, fa di drauva sinn zeidich.”
18 Então ainda outro anjo, que tinha poder para destruir com fogo, veio do altar e gritou bem forte para o anjo que segurava a foice afiada: “Agora use sua foice para ajuntar os cachos de uvas da videira da terra, pois estão maduras!”.
19 No hott da engel sei sichel uf di eaht kshvunga un hott di drauva funn di eaht gegeddaht, un hott si in di grohs vei-press funn Gott sei zann kshmissa.
19 O anjo passou a foice sobre a terra e encheu de uvas o grande tanque de prensar da fúria de Deus.
20 Si voahra ausgedredda in di vei-press autseit di shtatt, un's bloot is gloffa funn di vei-press so hohch es en gaul sei zohm fa zvay hunnaht meil.
20 As uvas foram pisadas no tanque, fora da cidade, e dele correu sangue como um rio de quase trezentos quilômetros de comprimento, com altura que chegava aos freios de um cavalo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.