Apocalipse 14
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARA
1 No habb ich gegukt un habb's Lamm ksenna uf em Berg shtay vo Zion hayst, un mitt eem voahra en hunnaht un fiah un fatzich dausend es sei Faddah sei nohma uf iahra shtann kshrivva katt henn.
1 Olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, tendo na fronte escrito o seu nome e o nome de seu Pai.
2 Un ich habb en shtimm keaht fumm Himmel es voah vi en raushich vassah un vi laut gviddah. Di shtimm es ich keaht habb voah vi harf-shpeelah am iahra harfa shpeela.
2 Ouvi uma voz do céu como voz de muitas águas, como voz de grande trovão; também a voz que ouvi era como de harpistas quando tangem a sua harpa.
3 Un si henn en nei leet ksunga fannich em kaynich-shtool, fannich di fiah levendicha diahra un fannich di eldishti. Nimmand hott sell leet lanna kenna vi yusht di hunnaht un fiah un fatzich dausend es gekawft voahra funn di eaht.
3 Entoavam novo cântico diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém pôde aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Dess sinn dee vo sich nett unrein gmacht henn bei sindicha mitt veibsleit, fa si henn sich rein kalda. Dess sinn dee vo em Lamm ivvahrawlich nohch gayn. Si sinn selli es gekawft voahra aus di mensha, un sinn di eahsht-frucht gevva zu Gott un zumm Lamm.
4 São estes os que não se macularam com mulheres, porque são castos. São eles os seguidores do Cordeiro por onde quer que vá. São os que foram redimidos dentre os homens, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 In iahrem maul is nix falshes kfunna, fa si sinn unni faylah fannich em kaynich-shtool funn Gott.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 No habb ich noch en engel ksenna am fleeya in di mitt fumm Himmel. Eah hott's ayvich Effangaylium katt fa breddicha zu selli vo uf di eaht layva, zu alli land, kshlecht, shprohch un leit.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que se assentam sobre a terra, e a cada nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Eah hott ksawt mitt en laudi shtimm, “Firchtet Gott, un gevvet eem di eah un hallichkeit, fa di shtund funn sei gericht is kumma. Un baydet een oh, deah vo da Himmel un di eaht, da say un di vassah-shpringa gmacht hott.”
7 dizendo, em grande voz: Temei a Deus e dai-lhe glória, pois é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Un noch en engel, da zvett, is nohch kumma un hott ksawt, “See is kfalla, see is kfalla, Babylon, di grohs shtatt is kfalla; see is dee vo di leit in alli lendah gmacht hott da vei funn iahra huahrahrei drinka.”
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia que tem dado a beber a todas as nações do vinho da fúria da sua prostituição.
9 Un noch en engel, da dritt, is eena nohch kumma un hott ksawt, “Vann ennich ebbah dess diah un sei abgott-gleichnis ohbayt, un nemd sei meik uf di shtann adda di hand,
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo, em grande voz: Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na fronte ou sobre a mão,
10 dann zayld eah aw da vei funn Gott sei zann drinka, deah vei vo ausgleaht is in sei kobli funn zann unni fadinnaht vadda. Un eah zayld kshtrohft sei mitt feiyah un shvevvel fannich di heilicha engel un em Lamm.
10 também esse beberá do vinho da cólera de Deus, preparado, sem mistura, do cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Un da shmohk funn iahra shtrohf gayt nuff fa immah un immah. Dee vo's diah un sei abgott-gleichnis ohbayda, un nemma's meik funn seim nohma oh, zayla kenn roo havva dawk un nacht.”
11 A fumaça do seu tormento sobe pelos séculos dos séculos, e não têm descanso algum, nem de dia nem de noite, os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do seu nome.
12 Dess frohkt fa geduld funn di saylicha es di gebodda funn Gott un iahra glawva in Jesus halda.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 No habb ich en shtimm fumm Himmel keaht sawwa zu miah, “Shreib, ‘Ksaykend sinn di dohda, dee vo shtauva im Hah funn nau on.’” “Yau,” sawkt da Geisht, “Si zayla roowa funn iahra eahvet, un iahra verka kumma eena nohch.”
13 Então, ouvi uma voz do céu, dizendo: Escreve: Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Ich habb no gegukt, un habb en veisi volk ksenna, un uf di volk hott aynah kokt vi en Mensha Sohn. Uf seim kobb voah en goldichah krohn un eah hott en shaufi sichel in sei hand katt.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 No is noch en engel aus em tempel kumma, un hott naus gegrisha mitt en laudi shtimm zu sellem vo uf di volk kokt hott, “Loss dei sichel shneida, un bring di eahn rei. Di zeit fa eahnda is do. Di eahn funn di eaht is zeidich.”
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando em grande voz para aquele que se achava sentado sobre a nuvem: Toma a tua foice e ceifa, pois chegou a hora de ceifar, visto que a seara da terra já amadureceu!
16 Un deah vo uf di volk kokt hott, hott sei sichel ivvah di eaht kshvunga, un di eahn funn di eaht voah rei gebrocht.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra, e a terra foi ceifada.
17 No is noch en engel aus em tempel fumm Himmel kumma. Eah hott aw en shaufi sichel katt.
17 Então, saiu do santuário, que se encontra no céu, outro anjo, tendo ele mesmo também uma foice afiada.
18 Un no is noch en engel raus kumma fumm awldah. Deah engel hott graft katt ivvah's feiyah. Eah hott naus gegrisha mitt en laudi shtimm zu sellem vo di shauf sichel katt hott, “Loss dei shaufi sichel shneida un geddah di drauva fumm vei-shtokk funn di eaht, fa di drauva sinn zeidich.”
18 Saiu ainda do altar outro anjo, aquele que tem autoridade sobre o fogo, e falou em grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Toma a tua foice afiada e ajunta os cachos da videira da terra, porquanto as suas uvas estão amadurecidas!
19 No hott da engel sei sichel uf di eaht kshvunga un hott di drauva funn di eaht gegeddaht, un hott si in di grohs vei-press funn Gott sei zann kshmissa.
19 Então, o anjo passou a sua foice na terra, e vindimou a videira da terra, e lançou-a no grande lagar da cólera de Deus.
20 Si voahra ausgedredda in di vei-press autseit di shtatt, un's bloot is gloffa funn di vei-press so hohch es en gaul sei zohm fa zvay hunnaht meil.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e correu sangue do lagar até aos freios dos cavalos, numa extensão de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.