Apocalipse 14

Di Heilich Shrift (PDC) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 No habb ich gegukt un habb's Lamm ksenna uf em Berg shtay vo Zion hayst, un mitt eem voahra en hunnaht un fiah un fatzich dausend es sei Faddah sei nohma uf iahra shtann kshrivva katt henn.
1 E olhei, e eis que estava o Cordeiro sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que em suas testas tinham escrito o nome de seu Pai.
2 Un ich habb en shtimm keaht fumm Himmel es voah vi en raushich vassah un vi laut gviddah. Di shtimm es ich keaht habb voah vi harf-shpeelah am iahra harfa shpeela.
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão; e ouvi uma voz de harpistas, que tocavam com as suas harpas.
3 Un si henn en nei leet ksunga fannich em kaynich-shtool, fannich di fiah levendicha diahra un fannich di eldishti. Nimmand hott sell leet lanna kenna vi yusht di hunnaht un fiah un fatzich dausend es gekawft voahra funn di eaht.
3 E cantavam um como cântico novo diante do trono, e diante dos quatro animais e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Dess sinn dee vo sich nett unrein gmacht henn bei sindicha mitt veibsleit, fa si henn sich rein kalda. Dess sinn dee vo em Lamm ivvahrawlich nohch gayn. Si sinn selli es gekawft voahra aus di mensha, un sinn di eahsht-frucht gevva zu Gott un zumm Lamm.
4 Estes são os que não estão contaminados com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes são os que dentre os homens foram comprados como primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 In iahrem maul is nix falshes kfunna, fa si sinn unni faylah fannich em kaynich-shtool funn Gott.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis diante do trono de Deus.
6 No habb ich noch en engel ksenna am fleeya in di mitt fumm Himmel. Eah hott's ayvich Effangaylium katt fa breddicha zu selli vo uf di eaht layva, zu alli land, kshlecht, shprohch un leit.
6 E vi outro anjo voar pelo meio do céu, e tinha o evangelho eterno, para o proclamar aos que habitam sobre a terra, e a toda a nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Eah hott ksawt mitt en laudi shtimm, “Firchtet Gott, un gevvet eem di eah un hallichkeit, fa di shtund funn sei gericht is kumma. Un baydet een oh, deah vo da Himmel un di eaht, da say un di vassah-shpringa gmacht hott.”
7 Dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é vinda a hora do seu juízo. E adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Un noch en engel, da zvett, is nohch kumma un hott ksawt, “See is kfalla, see is kfalla, Babylon, di grohs shtatt is kfalla; see is dee vo di leit in alli lendah gmacht hott da vei funn iahra huahrahrei drinka.”
8 E outro anjo seguiu, dizendo: Caiu, caiu Babilônia, aquela grande cidade, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua fornicação.
9 Un noch en engel, da dritt, is eena nohch kumma un hott ksawt, “Vann ennich ebbah dess diah un sei abgott-gleichnis ohbayt, un nemd sei meik uf di shtann adda di hand,
9 E seguiu-os o terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na sua testa, ou na sua mão,
10 dann zayld eah aw da vei funn Gott sei zann drinka, deah vei vo ausgleaht is in sei kobli funn zann unni fadinnaht vadda. Un eah zayld kshtrohft sei mitt feiyah un shvevvel fannich di heilicha engel un em Lamm.
10 Também este beberá do vinho da ira de Deus, que se deitou, não misturado, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Un da shmohk funn iahra shtrohf gayt nuff fa immah un immah. Dee vo's diah un sei abgott-gleichnis ohbayda, un nemma's meik funn seim nohma oh, zayla kenn roo havva dawk un nacht.”
11 E a fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, e aquele que receber o sinal do seu nome.
12 Dess frohkt fa geduld funn di saylicha es di gebodda funn Gott un iahra glawva in Jesus halda.
12 Aqui está a paciência dos santos; aqui estão os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 No habb ich en shtimm fumm Himmel keaht sawwa zu miah, “Shreib, ‘Ksaykend sinn di dohda, dee vo shtauva im Hah funn nau on.’” “Yau,” sawkt da Geisht, “Si zayla roowa funn iahra eahvet, un iahra verka kumma eena nohch.”
13 E ouvi uma voz do céu, que me dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, e as suas obras os seguem.
14 Ich habb no gegukt, un habb en veisi volk ksenna, un uf di volk hott aynah kokt vi en Mensha Sohn. Uf seim kobb voah en goldichah krohn un eah hott en shaufi sichel in sei hand katt.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante ao Filho do homem, que tinha sobre a sua cabeça uma coroa de ouro, e na sua mão uma foice aguda.
15 No is noch en engel aus em tempel kumma, un hott naus gegrisha mitt en laudi shtimm zu sellem vo uf di volk kokt hott, “Loss dei sichel shneida, un bring di eahn rei. Di zeit fa eahnda is do. Di eahn funn di eaht is zeidich.”
15 E outro anjo saiu do templo, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice, e sega; a hora de segar te é vinda, porque já a seara da terra está madura.
16 Un deah vo uf di volk kokt hott, hott sei sichel ivvah di eaht kshvunga, un di eahn funn di eaht voah rei gebrocht.
16 E aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi segada.
17 No is noch en engel aus em tempel fumm Himmel kumma. Eah hott aw en shaufi sichel katt.
17 E saiu do templo, que está no céu, outro anjo, o qual também tinha uma foice aguda.
18 Un no is noch en engel raus kumma fumm awldah. Deah engel hott graft katt ivvah's feiyah. Eah hott naus gegrisha mitt en laudi shtimm zu sellem vo di shauf sichel katt hott, “Loss dei shaufi sichel shneida un geddah di drauva fumm vei-shtokk funn di eaht, fa di drauva sinn zeidich.”
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice aguda, dizendo: Lança a tua foice aguda, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 No hott da engel sei sichel uf di eaht kshvunga un hott di drauva funn di eaht gegeddaht, un hott si in di grohs vei-press funn Gott sei zann kshmissa.
19 E o anjo lançou a sua foice à terra e vindimou as uvas da vinha da terra, e atirou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 Si voahra ausgedredda in di vei-press autseit di shtatt, un's bloot is gloffa funn di vei-press so hohch es en gaul sei zohm fa zvay hunnaht meil.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até aos freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.