Apocalipse 14

Di Heilich Shrift (PDC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 No habb ich gegukt un habb's Lamm ksenna uf em Berg shtay vo Zion hayst, un mitt eem voahra en hunnaht un fiah un fatzich dausend es sei Faddah sei nohma uf iahra shtann kshrivva katt henn.
1 Olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião. Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil, que tinham escrito na testa o nome do Cordeiro e o nome de seu Pai.
2 Un ich habb en shtimm keaht fumm Himmel es voah vi en raushich vassah un vi laut gviddah. Di shtimm es ich keaht habb voah vi harf-shpeelah am iahra harfa shpeela.
2 Ouvi uma voz do céu como som de muitas águas, como som de um forte trovão. A voz que ouvi era como de harpistas quando tocam as suas harpas.
3 Un si henn en nei leet ksunga fannich em kaynich-shtool, fannich di fiah levendicha diahra un fannich di eldishti. Nimmand hott sell leet lanna kenna vi yusht di hunnaht un fiah un fatzich dausend es gekawft voahra funn di eaht.
3 Entoavam um cântico novo diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém podia aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Dess sinn dee vo sich nett unrein gmacht henn bei sindicha mitt veibsleit, fa si henn sich rein kalda. Dess sinn dee vo em Lamm ivvahrawlich nohch gayn. Si sinn selli es gekawft voahra aus di mensha, un sinn di eahsht-frucht gevva zu Gott un zumm Lamm.
4 Estes são os que não se macularam com mulheres, porque são virgens. Eles seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. São os que foram comprados dentre todos os seres humanos, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 In iahrem maul is nix falshes kfunna, fa si sinn unni faylah fannich em kaynich-shtool funn Gott.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 No habb ich noch en engel ksenna am fleeya in di mitt fumm Himmel. Eah hott's ayvich Effangaylium katt fa breddicha zu selli vo uf di eaht layva, zu alli land, kshlecht, shprohch un leit.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que habitam na terra, e a cada nação, tribo, língua e povo,
7 Eah hott ksawt mitt en laudi shtimm, “Firchtet Gott, un gevvet eem di eah un hallichkeit, fa di shtund funn sei gericht is kumma. Un baydet een oh, deah vo da Himmel un di eaht, da say un di vassah-shpringa gmacht hott.”
7 dizendo com voz forte: — Temam a Deus e deem glória a ele, pois é chegada a hora em que ele vai julgar. E adorem aquele que fez o céu, a terra, o mar e as fontes das águas.
8 Un noch en engel, da zvett, is nohch kumma un hott ksawt, “See is kfalla, see is kfalla, Babylon, di grohs shtatt is kfalla; see is dee vo di leit in alli lendah gmacht hott da vei funn iahra huahrahrei drinka.”
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia que fez com que todas as nações bebessem o vinho do furor da sua prostituição.
9 Un noch en engel, da dritt, is eena nohch kumma un hott ksawt, “Vann ennich ebbah dess diah un sei abgott-gleichnis ohbayt, un nemd sei meik uf di shtann adda di hand,
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo com voz forte: — Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na testa ou na mão,
10 dann zayld eah aw da vei funn Gott sei zann drinka, deah vei vo ausgleaht is in sei kobli funn zann unni fadinnaht vadda. Un eah zayld kshtrohft sei mitt feiyah un shvevvel fannich di heilicha engel un em Lamm.
10 também esse beberá do vinho do furor de Deus, preparado, sem mistura, no cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Un da shmohk funn iahra shtrohf gayt nuff fa immah un immah. Dee vo's diah un sei abgott-gleichnis ohbayda, un nemma's meik funn seim nohma oh, zayla kenn roo havva dawk un nacht.”
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre. E os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do nome da besta não têm descanso algum, nem de dia nem de noite.
12 Dess frohkt fa geduld funn di saylicha es di gebodda funn Gott un iahra glawva in Jesus halda.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 No habb ich en shtimm fumm Himmel keaht sawwa zu miah, “Shreib, ‘Ksaykend sinn di dohda, dee vo shtauva im Hah funn nau on.’” “Yau,” sawkt da Geisht, “Si zayla roowa funn iahra eahvet, un iahra verka kumma eena nohch.”
13 Então ouvi uma voz do céu, dizendo: — Escreva: “Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor.” — Sim — diz o Espírito —, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Ich habb no gegukt, un habb en veisi volk ksenna, un uf di volk hott aynah kokt vi en Mensha Sohn. Uf seim kobb voah en goldichah krohn un eah hott en shaufi sichel in sei hand katt.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 No is noch en engel aus em tempel kumma, un hott naus gegrisha mitt en laudi shtimm zu sellem vo uf di volk kokt hott, “Loss dei sichel shneida, un bring di eahn rei. Di zeit fa eahnda is do. Di eahn funn di eaht is zeidich.”
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando com voz forte para aquele que estava sentado sobre a nuvem: — Pegue a sua foice e comece a colher, pois chegou a hora da colheita, visto que os campos da terra já amadureceram!
16 Un deah vo uf di volk kokt hott, hott sei sichel ivvah di eaht kshvunga, un di eahn funn di eaht voah rei gebrocht.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra e fez a colheita.
17 No is noch en engel aus em tempel fumm Himmel kumma. Eah hott aw en shaufi sichel katt.
17 Então outro anjo saiu do santuário que se encontra no céu, tendo também ele uma foice afiada.
18 Un no is noch en engel raus kumma fumm awldah. Deah engel hott graft katt ivvah's feiyah. Eah hott naus gegrisha mitt en laudi shtimm zu sellem vo di shauf sichel katt hott, “Loss dei shaufi sichel shneida un geddah di drauva fumm vei-shtokk funn di eaht, fa di drauva sinn zeidich.”
18 Ainda outro anjo saiu do altar, o anjo que tem autoridade sobre o fogo, e clamou com voz forte ao que tinha a foice afiada, dizendo: — Pegue a sua foice afiada e ajunte os cachos da videira da terra, porque as suas uvas estão maduras!
19 No hott da engel sei sichel uf di eaht kshvunga un hott di drauva funn di eaht gegeddaht, un hott si in di grohs vei-press funn Gott sei zann kshmissa.
19 Então o anjo passou a sua foice na terra, ajuntou os cachos da videira da terra e os lançou no grande lagar da ira de Deus.
20 Si voahra ausgedredda in di vei-press autseit di shtatt, un's bloot is gloffa funn di vei-press so hohch es en gaul sei zohm fa zvay hunnaht meil.
20 O lagar foi pisado fora da cidade. E correu sangue do lagar, chegando até a altura dos freios dos cavalos, numa extensão de cerca de trezentos quilômetros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.