Hebreus 11

¹ ความเจื้อคือความแน่ใจ๋ในสิ่งตี้เฮาหวังไว้ เป๋นความมั่นใจ๋ในสิ่งตี้เฮาผ่อบ่หัน

¹ A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.

² ย้อนความเจื้อ คนสมัยก่อนจึงได้ฮับก๋านยกย่องจากพระเจ้า

² Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.

³ ย้อนความเจื้อ เฮาจึงเข้าใจ๋ว่าพระเจ้าสร้างจักรวาลขึ้นมาโดยถ้อยกำของพระองค์ จาอั้นสิ่งตี้คนเฮาหันได้ก็เกิดจากสิ่งตี้คนเฮาผ่อบ่หัน

³ É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.

⁴ ย้อนความเจื้อ อาแบลได้เอาเครื่องปู่จาตี้ดีเหลือของคาอินมาถวายพระเจ้า ย้อนความเจื้อ อาแบลจึงได้ฮับก๋านยกย่องจากพระเจ้าว่าเป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรม โดยตี้พระองค์ยอมฮับของถวายของเขา ย้อนความเจื้อ เถิงแม้ว่าอาแบลต๋ายแล้วแต่เรื่องความเจื้อของเขาก็ยังสอนใจ๋เฮาอยู่

⁴ Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.

⁵ ย้อนความเจื้อของเอโนค พระเจ้าจึงฮับเขาขึ้นไปสวรรค์ เขาจึงบ่ต้องต๋าย บ่มีใผปะเขาแหมย้อนพระเจ้าฮับเขาขึ้นไปแล้ว ก่อนตี้พระองค์จะฮับเขาขึ้นไปนั้น เขาได้ฮับก๋านยกย่องจากพระเจ้าว่าเป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรม

⁵ Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.

⁶ ถ้าคนใดบ่มีความเจื้อก็เป๋นไปบ่ได้ตี้พระเจ้าจะเปิงใจ๋เขา ย้อนว่าคนตี้มาหาพระเจ้าต้องเจื้อว่าพระเจ้ามีแต๊ กับพระองค์จะหื้อรางวัลแก่คนหมู่นั้นตี้เซาะหาพระองค์

⁶ Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.

⁷ ย้อนความเจื้อ เมื่อโนอาห์ได้ฮับกำเตื๋อนจากพระเจ้าเถิงเรื่องในปายหน้าตี้ยังผ่อบ่หันเตื้อ โนอาห์ก็เจื้อฟังกำเตื๋อนนั้น แล้วเขาก็ได้แป๋งเฮือลำใหญ่เปื้อจ้วยคนในครอบครัวของเขาหื้อรอดต๋าย ย้อนความเจื้อของเขา เขาเยียะหื้อหันว่าโลกนี้ผิดบาป กับเขาได้เป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรมโดยความเจื้อ

⁷ Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.

⁸ ย้อนความเจื้อ เมื่ออับราฮัมได้ฮับก๋านฮ้องจากพระเจ้าหื้อไปอยู่ตี้ตี้พระองค์สัญญาไว้ว่าจะหื้อ ต้านก็เจื้อฟัง แล้วออกเตียวตางไปโดยบ่ฮู้ว่าจะไปตี้ไหนตังใด

⁸ Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.

⁹ ย้อนความเจื้อต้านได้เข้าไปอยู่อาศัยในแผ่นดินตี้พระเจ้าสัญญาว่าจะหื้อ กับอยู่อย่างคนต่างด้าว ต้านอาศัยอยู่ในเต็นท์เหมือนกั๋นกับอิสอัคกับยาโคบ เซิ่งได้ฮับพระสัญญาเดียวกั๋นจากพระเจ้า

⁹ Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.

¹⁰ ตี้ต้านเยียะจาอี้ก็ย้อนว่าต้านก่ำลังรอถ้าเมืองตี้ตั้งอยู่บนฐานตี้มั่นคง เซิ่งเป๋นเมืองตี้พระเจ้าเป๋นผู้ออกแบบกับแป๋งขึ้น

¹⁰ Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.

¹¹ ย้อนความเจื้อ เถิงแม้ว่าอับราฮัมเฒ่าแล้ว กับซาราห์เมียของต้านก็เป๋นหมันตวย อับราฮัมก็สามารถมีลูกได้ย้อนว่าต้านเจื้อว่าพระเจ้าจะฮักษาพระสัญญาของพระองค์

¹¹ Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.

¹² ย้อนจาอั้นป้อจายคนนี้ตี้เฒ่าจ๋นใก้จะต๋ายก็ยังเกิดลูกหลานสืบเจื๊อสายจ๋ำนวนนักเหมือนดาวบนต๊องฟ้า กับเหมือนเม็ดทรายจ๋ำนวนนับจ๋นบ่ได้ตี้บนฝั่งทะเล

¹² Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.

¹³ คนหมู่นี้ต๋ายไปโดยยังมีความเจื้ออยู่ หมู่เขาบ่ได้ฮับสิ่งตี้พระเจ้าสัญญาไว้ว่าจะหื้อ แต่ก็เหมือนได้หันอยู่ไก๋ๆ กับเกียมตั๋วจะฮับด้วยความจื้นจมยินดีเต้าอั้น หมู่เขายอมฮับว่าเป๋นก้าคนแปลกหน้ากับเป๋นคนต่างด้าวในโลกนี้

¹³ Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.

¹⁴ คนตี้อู้จาอี้ส่อหื้อหันว่าก่ำลังผ่อหาบ้านเมืองตี้จะได้เป๋นของตั๋วเก่า

¹⁴ E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.

¹⁵ ถ้าหมู่เขากึ๊ดเถิงบ้านเมืองเก่าตี้จากมา หมู่เขาจะปิ๊กไปเหียก็ได้

¹⁵ Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.

¹⁶ แต่หมู่เขาใค่ได้บ้านเมืองตี้ดีเหลือนั้น คือเมืองสวรรค์ ย้อนจาอั้นพระเจ้าจึงบ่อายตี้หมู่เขาฮ้องพระองค์ว่าเป๋นพระเจ้าของหมู่เขา ย้อนพระองค์เกียมเมืองนึ่งไว้หื้อหมู่เขาแล้ว

¹⁶ Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.

¹⁷ ย้อนความเจื้อ เมื่อพระเจ้าทดสอบอับราฮัม ต้านก็ได้เอาอิสอัคมาถวายเป๋นเครื่องปู่จา ต้านเป๋นผู้ตี้ได้ฮับพระสัญญาจากพระเจ้าเกี่ยวกับลูกคนนี้ แต่ก็พร้อมตี้จะถวายลูกคนเดียวของตั๋วเก่า

¹⁷ Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.

¹⁸ เถิงแม้ว่าพระเจ้าได้อู้ว่า “ลูกหลานของอิสอัคเต้าอั้น จะนับว่าเป๋นเจื๊อสายของเจ้า”

¹⁸ Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”

¹⁹ อับราฮัมเจื้อว่าพระเจ้าเยียะหื้อคนเป๋นขึ้นจากความต๋ายได้ ก็ถือได้ว่าต้านได้อิสอัคคืนมาจากความต๋าย

¹⁹ Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.

²⁰ ย้อนความเจื้ออิสอัคปั๋นปอนยาโคบกับเอซาวสำหรับจีวิตปายหน้าของหมู่เขา

²⁰ Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.

²¹ ย้อนความเจื้อ ต๋อนตี้ยาโคบก่ำลังจะต๋าย ต้านได้ปั๋นปอนลูกๆ แต่ละคนของโยเซฟ กับต้านได้ก้มนมัสก๋านพระเจ้าโดยมีไม้เต๊ายันตั๋วไว้

²¹ Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.

²² ย้อนความเจื้อ ต๋อนตี้โยเซฟใก้จะต๋าย ต้านได้อู้เถิงก๋านตี้จาวอิสราเอลจะอพยพออกจากประเทศอียิปต์ กับได้สั่งหื้อจัดก๋านเรื่องก๋านฝังกระดูกของต้าน

²² Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.

²³ ย้อนความเจื้อ หลังจากโมเสสเกิด ป้อแม่ได้ซ่อนต้านไว้เถิงสามเดือน ป้อแม่ของโมเสสบ่กั๋วกำสั่งของกษัตริย์เลย ย้อนตึงสองหันว่าโมเสสน่าฮักบ่เหมือนหละอ่อนคนอื่น

²³ Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.

²⁴ ย้อนความเจื้อเมื่อโมเสสเป๋นคนใหญ่ขึ้นแล้ว ต้านบ่ยอมหื้อใผฮ้องต้านว่าเป๋นลูกของลูกสาวฟาโรห์

²⁴ Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.

²⁵ ต้านเลือกตี้จะถูกข่มเหงฮ่วมกับคนของพระเจ้า แตนตี้จะเยียะบาปแล้วมีความสุขสบายสักบึดสักเมื่อ

²⁵ Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.

²⁶ ต้านถือว่าก๋านยอมถูกดูถูกดูแควนเปื้อพระคริสต์ยังมีก้านักเหลือสมบัติต่างๆ ของประเทศอียิปต์ ย้อนต้านผ่อไปตังหน้าเถิงรางวัลตี้จะได้ฮับ

²⁶ Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.

²⁷ ย้อนความเจื้อต้านออกจากประเทศอียิปต์อย่างบ่กั๋วก๋านโขดของกษัตริย์ ต้านตั้งใจ๋แน่วแน่ อย่างกับได้หันพระเจ้าผู้ตี้ผ่อหันบ่ได้

²⁷ Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.

²⁸ ย้อนความเจื้อ ต้านได้ตั้งมื้อปัสกากับสั่งหื้อพรมเลือดตี้ขอบปะตู๋ เปื้อทูตแห่งความต๋ายตี้พระเจ้าส่งมา จะบ่ฆ่าลูกป้อจายคนเก๊าของจาวอิสราเอล

²⁸ Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.

²⁹ ย้อนความเจื้อ จาวอิสราเอลคนของพระเจ้าเตียวข้ามทะเลแดงเหมือนเตียวบนปื๊นดินแห้ง แต่เมื่อจาวอียิปต์ฮิจะข้ามพ่อง หมู่เขาก็จ๋มน้ำต๋ายกั๋นหมด

²⁹ Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.

³⁰ ย้อนความเจื้อ จาวอิสราเอลเตียวแวดเมืองเยรีโคได้เจ็ดวัน เยียะหื้อก่ำแปงหล้มลงมา

³⁰ Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.

³¹ ย้อนความเจื้อ แม่ญิงขายตั๋วจื้อราหับได้ต้อนฮับคนสอดแนมไว้ เยียะหื้อนางบ่ได้ถูกฆ่าต๋ายฮ่วมกับคนตังหลายตี้บ่เจื้อฟังพระเจ้า

³¹ Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.

³² แล้วจะหื้อข้าพเจ้ายกตั๋วอย่างแหมกา ข้าพเจ้าบ่มีเวลาปอตี้จะอู้เถิงเรื่องของกิเดโอน บาราค แซมสัน เยฟธาห์ ดาวิด ซามูเอล กับผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าตังหลาย

³² O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .

³³ ย้อนความเจื้อของคนหมู่นี้ เขาได้ฮบจ๋นมีชัยเหนือประเทศต่างๆ ได้เยียะสิ่งตี้ถูกต้อง ได้ฮับสิ่งต่างๆ ตี้พระเจ้าสัญญาไว้ ได้ปิดปากสิงโต

³³ Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,

³⁴ ได้ดับไฟแฮงตี้ก่ำลังไหม้ กับได้รอดต๋ายจากคมดาบ เขาเกยเป๋นคนอ่อนแอ แต่ก๋ายเป๋นคนมีก๋ำลังนักในสงคราม กับมีชัยเหนือก๋องทัพต่างจ้าด

³⁴ apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.

³⁵ ย้อนความเจื้อ หมู่แม่ญิงได้ฮับญาติปี้น้องของนางคืนมาจากความต๋าย บางคนถูกทรมานจ๋นต๋าย แต่ก็บ่ยอมฮับก๋านป่อยหื้อมีอิสระ เปื้อจะได้ฮับจีวิตตี้ดีเหลือนั้นเมื่อเป๋นขึ้นจากความต๋าย

³⁵ Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.

³⁶ บางคนโดนดูถูกดูแควนกับถูกเฆี่ยน แล้วบางคนก็ถูกล่ามเจื้อกเหล็กกับถูกขังคอก

³⁶ Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.

³⁷ บางคนถูกบ่าหินตุ๊บจ๋นต๋าย บางคนถูกเล่ยจ๋นตั๋วปุดเกิ่ง บางคนถูกดาบฟันต๋าย บางคนห่มหนังแป๊ะหนังแกะ บ่ได้อยู่เป๋นหลักเป๋นแหล่ง ตุ๊กจ๋นหมดเนื้อหมดตั๋ว โดนค่ำกับถูกเยียะฮ้าย

³⁷ Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.

³⁸ โลกนี้ก็บ่ดีปอสำหรับคนหมู่นี้เลย หมู่เขาอยู่บ่เป๋นหลักเป๋นแหล่ง อาศัยอยู่ต๋ามดินแดนทุรกั๋นดารกับบนดอย อยู่ในถ้ำ กับเซาะโหม้งอยู่พ่อง

³⁸ Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!

³⁹ คนหมู่นี้กู้คนพระเจ้ายกย่องย้อนความเจื้อของหมู่เขา แต่ก็ยังบ่มีใผคนใดในหมู่เขาได้ฮับสิ่งตี้พระเจ้าสัญญาไว้

³⁹ Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.

⁴⁰ พระเจ้าเกียมสิ่งตี้ดีเหลือนั้นไว้หื้อเฮา เปื้อหมู่เขาจะได้สมบูรณ์แบบฮ่วมกับหมู่เฮา

⁴⁰ Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia