Atos 5

¹ มีป้อจายคนนึ่งจื้ออานาเนียกับเมียของเขาจื้อสัปฟีรา ปากั๋นขายตี้ดินของต๋นเหมือนกั๋น

¹ Um homem chamado Ananias, juntamente com Safira, sua mulher, também vendeu uma propriedade.

² แต่เขาเก็บสตางค์เอาไว้บางส่วน เมียของเขาก็ฮู้ก็หันตวย จากนั้นเขาจึงนำเอาสตางค์ส่วนตี้เหลือมาหื้อกับหมู่อัครทูต

² Ele reteve parte do dinheiro para si, sabendo disso também sua mulher; e o restante levou e colocou aos pés dos apóstolos.

³ เปโตรอู้กับอานาเนียว่า “เป๋นจาใดเถิงยอมหื้อซาต๋านครอบงำจิตใจ๋หื้อจุล่ายต่อพระวิญญาณบริสุทธิ์ แบ่งสตางค์ส่วนนึ่งตี้ได้จากก๋านขายตี้ดินเอาไว้

³ Então perguntou Pedro: "Ananias, como você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, a ponto de você mentir ao Espírito Santo e guardar para si uma parte do dinheiro que recebeu pela propriedade?

⁴ ตี้ดินนั้นก็เป๋นของเจ้าอยู่แล้วก่อนตี้จะขายบ่ใจ้กา หลังจากตี้ขายแล้ว เงินนั้นก็ยังเป๋นสิทธิ์ของเจ้าบ่ใจ้กา แล้วเป๋นจาใดเจ้ากึ๊ดเยียะจาอี้ เจ้าบ่ได้จุล่ายต่อหมู่เฮานา แต่ก่ำลังจุล่ายต่อพระเจ้าเน่อ”

⁴ Ela não lhe pertencia? E, depois de vendida, o dinheiro não estava em seu poder? O que o levou a pensar em fazer tal coisa? Você não mentiu aos homens, mas sim a Deus".

⁵ เมื่ออานาเนียได้ยินกำว่าจาอั้นก็โก้นลงจั๊กต๋ายขำตี้ คนตังหลายตี้หันจาอั้นก็กั๋วขนาด

⁵ Ouvindo isso, Ananias caiu e morreu. Grande temor apoderou-se de todos os que ouviram o que tinha acontecido.

⁶ ป้อจายคนหนุ่มหลายคนก็มาห่อศพอานาเนีย แล้วปากั๋นหามออกไปฝังเหีย

⁶ Então os moços vieram, envolveram seu corpo, levaram-no para fora e o sepultaram.

⁷ หลังจากนั้นบ่เมินประมาณสักสามจั้วโมง เมียของอานาเนียก็เตียวเข้ามา ยังบ่ฮู้เรื่องตี้เกิดขึ้นกับผัวของเขาสักอย่างเตื้อ

⁷ Cerca de três horas mais tarde, entrou sua mulher, sem saber o que havia acontecido.

⁸ เปโตรก็ถามนางว่า “บอกเฮาลอว่า เจ้ากับผัวขายตี้ดินได้สตางค์เต้าอี้แต๊กา” สัปฟีราตอบว่า “แม่นแล้ว ได้เต้าอั้นแต๊ๆ”

⁸ Pedro lhe perguntou: "Diga-me, foi esse o preço que vocês conseguiram pela propriedade? " Respondeu ela: "Sim, foi esse mesmo".

⁹ เปโตรก็อู้กับนางว่า “เป๋นจาใดสองคนผัวเมียกู้นี้ เถิงปากั๋นจุล่ายลองดีพระวิญญาณบริสุทธิ์ขององค์พระผู้เป๋นเจ้า ผ่อหั้นแล่ คนหมู่นั้นตี้ไปฝังศพผัวของเจ้าก่ำลังเข้ามา หมู่เขาก็จะปากั๋นหามศพของเจ้าออกไปฝังเหมือนกั๋น”

⁹ Pedro lhe disse: "Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Veja! Estão à porta os pés dos que sepultaram seu marido, e eles a levarão também".

¹⁰ สัปฟีราก็โก้นลงจั๊กต๋ายฮิมตี๋นส่องหน้าเปโตรบ่าเดี่ยวนั้นเลย เมื่อป้อจายหนุ่มหมู่นั้นเตียวเข้ามาก็หันว่านางต๋ายแล้ว หมู่เขาจึงหามศพของนางออกไปฝังไว้แหมะกับผัวของนางหั้น

¹⁰ Naquele mesmo instante, ela caiu aos pés dele e morreu. Então os moços entraram e, encontrando-a morta, levaram-na e a sepultaram ao lado de seu marido.

¹¹ ส่วนคนตังหลายในคริสตจักรตึงหมู่คนอื่นตี้ได้ยินเรื่องตี้เกิดขึ้นนี้ก็ปากั๋นกั๋วขนาด

¹¹ E grande temor apoderou-se de toda a igreja e de todos os que ouviram falar desses acontecimentos.

¹² หมู่อัครทูตได้แสดงก๋านปาฏิหาริย์ตึงหมายสำคัญหลายอย่างในคนตังหลาย กับหมู่ผู้เจื้อก็มาจุมนุมกั๋นตี้ระเบียงวิหารของซาโลมอน

¹² Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos os que creram costumavam reunir-se no Pórtico de Salomão.

¹³ คนอื่นๆ บ่ก้าเข้าไปฮ่วม เถิงแม้ว่าเคารพนับถือหมู่เขานักขนาดก็ต๋าม

¹³ Dos demais, ninguém ousava juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alto conceito.

¹⁴ แต่ยังมีตึงป้อจายแม่ญิงตี้ฮับเจื้อในองค์พระผู้เป๋นเจ้าเข้ามาเพิ่มนักขึ้นติกๆ

¹⁴ Em número cada vez maior, homens e mulheres criam no Senhor e lhes eram acrescentados,

¹⁵ ย้อนสิ่งตี้หมู่อัครทูตได้เยียะนั้น คนตังหลายก็ปากั๋นหามคนเจ็บคนป่วยไปวางบนตี้นอนกับสาดแล้วไปไว้ข้างตาง เปื้ออย่างหน้อยเวลาตี้เปโตรเตียวก๋ายไป เงาของต้านอาจจะฟาดถูกตั๋วของคนป่วยหมู่นั้นพ่อง แล้วจะหายป่วย

¹⁵ de modo que o povo também levava os doentes às ruas e os colocava em camas e macas, para que pelo menos a sombra de Pedro se projetasse sobre alguns, enquanto ele passava.

¹⁶ มีหมู่คนจ๋ำนวนนักเข้ามาในกรุงเยรูซาเล็มตี้มาจากหมู่บ้านต่างๆ แวดกรุงหั้น หมู่เขาปาคนป่วยกับคนตี้ตุ๊กทรมานจากผีฮ้ายเข้ามาตวย คนหมู่นี้ก็ฮับก๋านฮักษาหื้อหายหมดกู้คน

¹⁶ Afluíam também multidões das cidades próximas a Jerusalém, trazendo seus doentes e os que eram atormentados por espíritos imundos; e todos eram curados.

¹⁷ มหาปุโรหิตตึงหมู่ของเขาเซิ่งเป๋นสมาชิกสะดูสีก็ขอยหมู่อัครทูตขนาด

¹⁷ Então o sumo sacerdote e todos os seus companheiros, membros do partido dos saduceus, ficaram cheios de inveja.

¹⁸ จึงยับหมู่อัครทูตไปขังคอกไว้

¹⁸ Por isso, mandaram prender os apóstolos, colocando-os numa prisão pública.

¹⁹ แต่เมื่อคืนนั้น ทูตสวรรค์ขององค์พระผู้เป๋นเจ้ามาไขปะตู๋คอก แล้วปาหมู่อัครทูตออกจากคอกไป ทูตสวรรค์อู้ว่า

¹⁹ Mas durante a noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere, levou-os para fora e

²⁰ “หื้อไปตี้ข่วงพระวิหาร บอกคนตังหลายเถิงเรื่องจีวิตใหม่นี้ตี้หั้นเน่อ”

²⁰ disse: "Dirijam-se ao templo e relatem ao povo toda a mensagem desta Vida".

²¹ หมู่อัครทูตก็เจื้อฟัง แจ้งบ่แจ้งหมู่เขาก็เข้าไปตี้ข่วงพระวิหาร แล้วตั้งเก๊าสั่งสอนคนตังหลาย

²¹ Ao amanhecer, eles entraram no pátio do templo, como haviam sido instruídos, e começaram a ensinar o povo. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que os seus companheiros, convocaram o Sinédrio — toda a assembléia dos líderes religiosos de Israel — e mandaram buscar os apóstolos na prisão.

²² แต่เมื่อเจ้าหน้าตี้ไปแผวคอกบ่ปะหมู่อัครทูตอยู่ในหั้น หมู่เขาก็ปิ๊กมารายงานว่า

²² Todavia, ao chegarem à prisão, os guardas não os encontraram ali. Então, voltaram e relataram:

²³ “หมู่เฮาหันคอกปิดแน่นหนาจ้าดดี ยามก็ยังเฝ้าอยู่ตี้ปะตู๋ แต่เมื่อไขปะตู๋เข้าไป ก็บ่หันมีใผอยู่ในหั้นสักคน”

²³ "Encontramos a prisão trancada com toda a segurança, com os guardas diante das portas; mas, quando as abrimos não havia ninguém".

²⁴ เมื่อนายทหารฮักษาพระวิหารตึงหมู่หัวหน้าปุโรหิตได้ยินจาอั้น ก็งืดอิกขะหลิกใจ๋ว่าจะมีอะหยังเกิดขึ้นแหมต่อไป

²⁴ Diante desse relato, o capitão da guarda do templo e os chefes dos sacerdotes ficaram perplexos, imaginando o que teria acontecido.

²⁵ แล้วมีคนนึ่งเข้ามารายงานว่า “หมู่คนตี้ต้านยับไปขังคอกไว้นั้น บ่าเดี่ยวนี้ก่ำลังยืนสั่งสอนคนตังหลายอยู่ตี้ข่วงพระวิหารปู๊นลอ”

²⁵ Nesse momento chegou alguém e disse: "Os homens que os senhores puseram na prisão estão no pátio do templo, ensinando o povo".

²⁶ แล้วนายทหารฮักษาพระวิหารกับเจ้าหน้าตี้ก็ออกไปปาหมู่อัครทูตเข้ามา แต่บ่ใจ๊ก่ำลังบังคับ ย้อนกั๋วคนตังหลายจะเอาบ่าหินขว้างใส่

²⁶ Então, indo para lá com os guardas, o capitão trouxe os apóstolos, mas sem o uso de força, pois temiam que o povo os apedrejasse.

²⁷ หมู่เขาปาหมู่อัครทูตเข้ามายืนอยู่ต่อหน้าตี้ประชุมสภา แล้วมหาปุโรหิตก็ถามหมู่เขาว่า

²⁷ Tendo levado os apóstolos, apresentaram-nos ao Sinédrio para serem interrogados pelo sumo sacerdote,

²⁸ “หมู่เฮาสั่งห้ามอย่างเด็ดขาดแล้วว่า บ่หื้อสอนในนามของพระเยซูเวลาตี้สั่งสอนบ่ใจ้กา แต่หมู่เจ้าก็ยังเผยแพ่กำสอนของเจ้านี้ไปใคว่กรุงเยรูซาเล็ม แล้วตั้งใจ๋นาบโต้ษหมู่เฮาว่าเยียะหื้อเยซูต้องต๋าย”

²⁸ que lhes disse: "Demos ordens expressas a vocês para que não ensinassem neste nome. Todavia, vocês encheram Jerusalém com sua doutrina e nos querem tornar culpados do sangue desse homem".

²⁹ เปโตรกับหมู่อัครทูตคนอื่นๆ ก็อู้ว่า “หมู่เฮาจ๋ำเป๋นต้องเจื้อฟังกำสั่งของพระเจ้านักเหลือเจื้อฟังกำสั่งของมนุษย์

²⁹ Pedro e os outros apóstolos responderam: "É preciso obedecer antes a Deus do que aos homens!

³⁰ พระเจ้าของป้ออุ๊ยแม่หม่อนของเฮาเยียะหื้อพระเยซูเป๋นขึ้นจากความต๋าย ผู้ตี้ต้านตังหลายฆ่าโดยเอาพระองค์เขิงบนไม้ก๋างเขนจ๋นต๋ายนั้น

³⁰ O Deus dos nossos antepassados ressuscitou Jesus, a quem os senhores mataram, suspendendo-o num madeiro.

³¹ พระเจ้ายกพระเยซูไว้หื้ออยู่ตังเผิกขวาของพระองค์ ในฐานะเป๋นเจ้าเป๋นนายกับเป๋นพระผู้จ้วยหื้อรอดป๊นบาปโต้ษ เปื้อคนจ้าดอิสราเอลจะสามารถกลับใจ๋จากบาป แล้วฮับก๋านยกโต้ษบาป

³¹ Deus o exaltou, colocando-o à sua direita como Príncipe e Salvador, para dar a Israel arrependimento e perdão de pecados.

³² หมู่เฮาเป๋นพยานในเรื่องนี้ พระวิญญาณบริสุทธิ์ตี้พระเจ้ามอบหื้อกับกู้คนตี้เจื้อฟังพระองค์ ก็เป๋นพยานตวยเหมือนกั๋น”

³² Nós somos testemunhas destas coisas, bem como o Espírito Santo, que Deus concedeu aos que lhe obedecem".

³³ เมื่อหมู่สมาชิกในสภาได้ยินจาอั้นก็หมิ้งขนาด กับกึ๊ดว่าจะฆ่าอัครทูตหมู่นี้

³³ Ouvindo isso, eles ficaram furiosos e queriam matá-los.

³⁴ แต่มีสมาชิกสภาคนนึ่งจื้อกามาลิเอล เป๋นฟาริสีกับเป๋นครูสอนบทบัญญัติตวย เป๋นคนตี้คนตังหลายนับถือ เขาลุกขึ้นยืน แล้วสั่งหื้อปาหมู่อัครทูตออกไปตังนอกเหียสักบึดก่อน

³⁴ Mas um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, levantou-se no Sinédrio e pediu que os homens fossem retirados por um momento.

³⁵ แล้วต้านอู้ว่า “จาวอิสราเอลตังหลาย หละวังตั๋วหื้อดีเน่อ ในสิ่งตี้ต้านตังหลายจะเยียะกับป้อจายหมู่นี้

³⁵ Então lhes disse: "Israelitas, considerem cuidadosamente o que pretendem fazer a esses homens.

³⁶ จ๋ำได้ก่อต๋อนตี้มีป้อจายคนนึ่งจื้อธุดาสอ้างว่าตั๋วเขาเป๋นผู้ยิ่งใหญ่ มีคนติดต๋ามหลามตวยเขาประมาณสี่ร้อยคน เมื่อเขาถูกฆ่าต๋าย หมู่คนตี้ติดต๋ามเขาก็แตกขะแลขะแจไปเหียหมด บ่หันมีอะหยังเกิดขึ้นสักอย่าง

³⁶ Há algum tempo, apareceu Teudas, reivindicando ser alguém, e cerca de quatrocentos homens se juntaram a ele. Ele foi morto, todos os seus seguidores se dispersaram e acabaram em nada.

³⁷ หลังจากธุดาสต๋ายก็มียูดาสจาวกาลิลีแหมคนนึ่ง เมื่อต๋อนตี้จดทะเบียนสำมะโนครัว เขาได้จั๊กจู๋งหมู่คนหื้อติดต๋ามเขาไป แต่เขาก็ถูกฆ่าต๋าย แล้วหมู่ศิษย์ของเขาก็แตกขะแลขะแจไปเหมือนกั๋น

³⁷ Depois dele, nos dias do recenseamento, apareceu Judas, o galileu, que liderou um grupo em rebelião. Ele também foi morto, e todos os seus seguidores foram dispersos.

³⁸ บ่าเดี่ยวนี้ก็เหมือนกั๋น ข้าพเจ้าจึงขอแนะนำหมู่ต้านหื้ออยู่ห่างๆ จากคนหมู่นี้ ห้ามยุ่งกับหมู่เขาปะล้ำปะเหลือ ย้อนว่าถ้าแผนก๋านกาว่าก๋านหมู่นี้ของหมู่เขามาจากมนุษย์ ก็จะหุยหายตุยตายไปคนเดียว

³⁸ Portanto, neste caso eu os aconselho: deixem esses homens em paz e soltem-nos. Se o propósito ou atividade deles for de origem humana, fracassará;

³⁹ แต่ถ้าแผนก๋านนี้มาจากพระเจ้าลอ ต้านบ่สามารถเกิ็ดเกิ้งได้เน่อ แล้วต้านก็จะตั้งตั๋วต่อสู้กับพระเจ้า”

³⁹ se proceder de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los, pois se acharão lutando contra Deus".

⁴⁰ หมู่เขาก็ยอมฟังกำแนะนำของกามาลิเอล จึงฮ้องหมู่อัครทูตเข้ามา แล้วก็ใจ๊คนเฆี่ยน กับสั่งห้ามบ่หื้ออู้ในนามพระเยซูแหม แล้วก็ปล่อยตั๋วไป

⁴⁰ Eles foram convencidos pelo discurso de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram-lhes que não falassem em nome de Jesus e os deixaram sair em liberdade.

⁴¹ หมู่อัครทูตก็ออกจากสภามาด้วยความยินดีขนาด ย้อนว่าพระเจ้าหันว่าหมู่เขามีก้าปอตี้จะฮับก๋านดูถูกดูแควน เปื้อนามของพระเยซู

⁴¹ Os apóstolos saíram do Sinédrio, alegres por terem sido considerados dignos de serem humilhados por causa do Nome.

⁴² แล้วกู้วันในข่วงพระวิหารตึงในบ้านเฮือนของคนตังหลาย หมู่อัครทูตก็สั่งสอนตึงบอกข่าวดีบ่เกยขาดว่าพระเยซูคือพระคริสต์

⁴² Todos os dias, no templo e de casa em casa, não deixavam de ensinar e proclamar que Jesus é o Cristo.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia