Atos 5

¹ มีป้อจายคนนึ่งจื้ออานาเนียกับเมียของเขาจื้อสัปฟีรา ปากั๋นขายตี้ดินของต๋นเหมือนกั๋น

¹ Mas um homem chamado Ananias, casado com uma mulher que se chamava Safira, vendeu um terreno

² แต่เขาเก็บสตางค์เอาไว้บางส่วน เมียของเขาก็ฮู้ก็หันตวย จากนั้นเขาจึงนำเอาสตางค์ส่วนตี้เหลือมาหื้อกับหมู่อัครทูต

² e só entregou uma parte do dinheiro aos apóstolos , ficando com o resto. E Safira sabia disso.

³ เปโตรอู้กับอานาเนียว่า “เป๋นจาใดเถิงยอมหื้อซาต๋านครอบงำจิตใจ๋หื้อจุล่ายต่อพระวิญญาณบริสุทธิ์ แบ่งสตางค์ส่วนนึ่งตี้ได้จากก๋านขายตี้ดินเอาไว้

³ Então Pedro disse a Ananias: — Por que você deixou Satanás dominar o seu coração? Por que mentiu para o Espírito Santo? Por que você ficou com uma parte do dinheiro que recebeu pela venda daquele terreno?

⁴ ตี้ดินนั้นก็เป๋นของเจ้าอยู่แล้วก่อนตี้จะขายบ่ใจ้กา หลังจากตี้ขายแล้ว เงินนั้นก็ยังเป๋นสิทธิ์ของเจ้าบ่ใจ้กา แล้วเป๋นจาใดเจ้ากึ๊ดเยียะจาอี้ เจ้าบ่ได้จุล่ายต่อหมู่เฮานา แต่ก่ำลังจุล่ายต่อพระเจ้าเน่อ”

⁴ Antes de você vendê-lo, ele era seu; e, depois de vender, o dinheiro também era seu. Então por que resolveu fazer isso? Você não mentiu para seres humanos — mentiu para Deus!

⁵ เมื่ออานาเนียได้ยินกำว่าจาอั้นก็โก้นลงจั๊กต๋ายขำตี้ คนตังหลายตี้หันจาอั้นก็กั๋วขนาด

⁵ Assim que ouviu isso, Ananias caiu morto; e todos os que souberam do que havia acontecido ficaram com muito medo.

⁶ ป้อจายคนหนุ่มหลายคนก็มาห่อศพอานาเนีย แล้วปากั๋นหามออกไปฝังเหีย

⁶ Então vieram alguns moços, cobriram o corpo de Ananias, levaram para fora e o sepultaram.

⁷ หลังจากนั้นบ่เมินประมาณสักสามจั้วโมง เมียของอานาเนียก็เตียวเข้ามา ยังบ่ฮู้เรื่องตี้เกิดขึ้นกับผัวของเขาสักอย่างเตื้อ

⁷ A mulher de Ananias chegou umas três horas depois, sem saber do que havia acontecido com o marido.

⁸ เปโตรก็ถามนางว่า “บอกเฮาลอว่า เจ้ากับผัวขายตี้ดินได้สตางค์เต้าอี้แต๊กา” สัปฟีราตอบว่า “แม่นแล้ว ได้เต้าอั้นแต๊ๆ”

⁸ Aí Pedro perguntou a ela: — Me diga! Foi por este preço que você e o seu marido venderam o terreno? — Foi! — respondeu ela.

⁹ เปโตรก็อู้กับนางว่า “เป๋นจาใดสองคนผัวเมียกู้นี้ เถิงปากั๋นจุล่ายลองดีพระวิญญาณบริสุทธิ์ขององค์พระผู้เป๋นเจ้า ผ่อหั้นแล่ คนหมู่นั้นตี้ไปฝังศพผัวของเจ้าก่ำลังเข้ามา หมู่เขาก็จะปากั๋นหามศพของเจ้าออกไปฝังเหมือนกั๋น”

⁹ Então Pedro disse: — Por que você e o seu marido resolveram pôr à prova o Espírito do Senhor? Os moços que acabaram de sepultar o seu marido já estão lá na porta e agora vão levar você também.

¹⁰ สัปฟีราก็โก้นลงจั๊กต๋ายฮิมตี๋นส่องหน้าเปโตรบ่าเดี่ยวนั้นเลย เมื่อป้อจายหนุ่มหมู่นั้นเตียวเข้ามาก็หันว่านางต๋ายแล้ว หมู่เขาจึงหามศพของนางออกไปฝังไว้แหมะกับผัวของนางหั้น

¹⁰ No mesmo instante ela caiu morta aos pés de Pedro. Os moços entraram e, vendo que ela estava morta, levaram o corpo dela e o sepultaram ao lado do marido.

¹¹ ส่วนคนตังหลายในคริสตจักรตึงหมู่คนอื่นตี้ได้ยินเรื่องตี้เกิดขึ้นนี้ก็ปากั๋นกั๋วขนาด

¹¹ E toda a igreja e todos aqueles que souberam disso ficaram apavorados.

¹² หมู่อัครทูตได้แสดงก๋านปาฏิหาริย์ตึงหมายสำคัญหลายอย่างในคนตังหลาย กับหมู่ผู้เจื้อก็มาจุมนุมกั๋นตี้ระเบียงวิหารของซาโลมอน

¹² Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas entre o povo, e os seguidores de Jesus se reuniam no Alpendre de Salomão .

¹³ คนอื่นๆ บ่ก้าเข้าไปฮ่วม เถิงแม้ว่าเคารพนับถือหมู่เขานักขนาดก็ต๋าม

¹³ Ninguém de fora tinha coragem de se juntar ao grupo deles, mas o povo falava muito bem deles.

¹⁴ แต่ยังมีตึงป้อจายแม่ญิงตี้ฮับเจื้อในองค์พระผู้เป๋นเจ้าเข้ามาเพิ่มนักขึ้นติกๆ

¹⁴ Uma multidão de homens e mulheres também creu no Senhor e veio aumentar ainda mais o grupo.

¹⁵ ย้อนสิ่งตี้หมู่อัครทูตได้เยียะนั้น คนตังหลายก็ปากั๋นหามคนเจ็บคนป่วยไปวางบนตี้นอนกับสาดแล้วไปไว้ข้างตาง เปื้ออย่างหน้อยเวลาตี้เปโตรเตียวก๋ายไป เงาของต้านอาจจะฟาดถูกตั๋วของคนป่วยหมู่นั้นพ่อง แล้วจะหายป่วย

¹⁵ Por causa dos milagres que os apóstolos faziam, as pessoas punham os doentes nas ruas, em camas e esteiras. Faziam isso para que, quando Pedro passasse, pelo menos a sua sombra cobrisse alguns deles.

¹⁶ มีหมู่คนจ๋ำนวนนักเข้ามาในกรุงเยรูซาเล็มตี้มาจากหมู่บ้านต่างๆ แวดกรุงหั้น หมู่เขาปาคนป่วยกับคนตี้ตุ๊กทรมานจากผีฮ้ายเข้ามาตวย คนหมู่นี้ก็ฮับก๋านฮักษาหื้อหายหมดกู้คน

¹⁶ Multidões vinham das cidades vizinhas de Jerusalém trazendo os seus doentes e os que eram dominados por espíritos maus, e todos eram curados.

¹⁷ มหาปุโรหิตตึงหมู่ของเขาเซิ่งเป๋นสมาชิกสะดูสีก็ขอยหมู่อัครทูตขนาด

¹⁷ Então o Grande Sacerdote e todos os seus companheiros, que eram do partido dos saduceus , ficaram com inveja dos apóstolos e resolveram fazer alguma coisa.

¹⁸ จึงยับหมู่อัครทูตไปขังคอกไว้

¹⁸ Prenderam os apóstolos e os puseram na cadeia.

¹⁹ แต่เมื่อคืนนั้น ทูตสวรรค์ขององค์พระผู้เป๋นเจ้ามาไขปะตู๋คอก แล้วปาหมู่อัครทูตออกจากคอกไป ทูตสวรรค์อู้ว่า

¹⁹ Mas naquela noite um anjo do Senhor abriu os portões da cadeia, levou os apóstolos para fora e disse:

²⁰ “หื้อไปตี้ข่วงพระวิหาร บอกคนตังหลายเถิงเรื่องจีวิตใหม่นี้ตี้หั้นเน่อ”

²⁰ — Vão para o Templo e anunciem ao povo tudo a respeito desta nova vida.

²¹ หมู่อัครทูตก็เจื้อฟัง แจ้งบ่แจ้งหมู่เขาก็เข้าไปตี้ข่วงพระวิหาร แล้วตั้งเก๊าสั่งสอนคนตังหลาย

²¹ Os apóstolos obedeceram e no dia seguinte, bem cedo, entraram no pátio do Templo e começaram a ensinar. Então o Grande Sacerdote e os seus companheiros chamaram os líderes do povo para uma reunião do

²² แต่เมื่อเจ้าหน้าตี้ไปแผวคอกบ่ปะหมู่อัครทูตอยู่ในหั้น หมู่เขาก็ปิ๊กมารายงานว่า

²² Porém, quando os guardas chegaram lá, não encontraram os apóstolos. Então voltaram para o lugar onde o Conselho estava reunido

²³ “หมู่เฮาหันคอกปิดแน่นหนาจ้าดดี ยามก็ยังเฝ้าอยู่ตี้ปะตู๋ แต่เมื่อไขปะตู๋เข้าไป ก็บ่หันมีใผอยู่ในหั้นสักคน”

²³ e disseram: — Nós fomos até lá e encontramos a cadeia bem-fechada, e os guardas vigiando os portões; mas, quando os abrimos, não achamos ninguém lá dentro.

²⁴ เมื่อนายทหารฮักษาพระวิหารตึงหมู่หัวหน้าปุโรหิตได้ยินจาอั้น ก็งืดอิกขะหลิกใจ๋ว่าจะมีอะหยังเกิดขึ้นแหมต่อไป

²⁴ Quando os chefes dos sacerdotes e o chefe da guarda do Templo ouviram isso, ficaram sem saber o que pensar sobre o que havia acontecido com os apóstolos.

²⁵ แล้วมีคนนึ่งเข้ามารายงานว่า “หมู่คนตี้ต้านยับไปขังคอกไว้นั้น บ่าเดี่ยวนี้ก่ำลังยืนสั่งสอนคนตังหลายอยู่ตี้ข่วงพระวิหารปู๊นลอ”

²⁵ Nesse momento chegou alguém, dizendo: — Escutem! Os homens que vocês prenderam estão lá no pátio do Templo ensinando o povo!

²⁶ แล้วนายทหารฮักษาพระวิหารกับเจ้าหน้าตี้ก็ออกไปปาหมู่อัครทูตเข้ามา แต่บ่ใจ๊ก่ำลังบังคับ ย้อนกั๋วคนตังหลายจะเอาบ่าหินขว้างใส่

²⁶ Então o chefe da guarda do Templo e os seus homens saíram e trouxeram os apóstolos. Mas não os maltrataram porque tinham medo de serem apedrejados pelo povo.

²⁷ หมู่เขาปาหมู่อัครทูตเข้ามายืนอยู่ต่อหน้าตี้ประชุมสภา แล้วมหาปุโรหิตก็ถามหมู่เขาว่า

²⁷ Depois puseram os apóstolos em frente do Conselho. E o Grande Sacerdote disse:

²⁸ “หมู่เฮาสั่งห้ามอย่างเด็ดขาดแล้วว่า บ่หื้อสอนในนามของพระเยซูเวลาตี้สั่งสอนบ่ใจ้กา แต่หมู่เจ้าก็ยังเผยแพ่กำสอนของเจ้านี้ไปใคว่กรุงเยรูซาเล็ม แล้วตั้งใจ๋นาบโต้ษหมู่เฮาว่าเยียะหื้อเยซูต้องต๋าย”

²⁸ — Nós ordenamos que vocês não ensinassem nada a respeito daquele homem. E o que foi que vocês fizeram? Espalharam esse ensinamento por toda a cidade de Jerusalém e ainda querem nos culpar pela morte dele!

²⁹ เปโตรกับหมู่อัครทูตคนอื่นๆ ก็อู้ว่า “หมู่เฮาจ๋ำเป๋นต้องเจื้อฟังกำสั่งของพระเจ้านักเหลือเจื้อฟังกำสั่งของมนุษย์

²⁹ Então Pedro e os outros apóstolos responderam: — Nós devemos obedecer a Deus e não às pessoas.

³⁰ พระเจ้าของป้ออุ๊ยแม่หม่อนของเฮาเยียะหื้อพระเยซูเป๋นขึ้นจากความต๋าย ผู้ตี้ต้านตังหลายฆ่าโดยเอาพระองค์เขิงบนไม้ก๋างเขนจ๋นต๋ายนั้น

³⁰ Os senhores crucificaram Jesus, mas o Deus dos nossos antepassados o ressuscitou.

³¹ พระเจ้ายกพระเยซูไว้หื้ออยู่ตังเผิกขวาของพระองค์ ในฐานะเป๋นเจ้าเป๋นนายกับเป๋นพระผู้จ้วยหื้อรอดป๊นบาปโต้ษ เปื้อคนจ้าดอิสราเอลจะสามารถกลับใจ๋จากบาป แล้วฮับก๋านยกโต้ษบาป

³¹ E Deus o colocou à sua direita como Líder e Salvador, para dar ao povo de Israel oportunidade de se arrepender e receber o perdão dos seus pecados.

³² หมู่เฮาเป๋นพยานในเรื่องนี้ พระวิญญาณบริสุทธิ์ตี้พระเจ้ามอบหื้อกับกู้คนตี้เจื้อฟังพระองค์ ก็เป๋นพยานตวยเหมือนกั๋น”

³² Nós somos testemunhas de tudo isso — nós e o Espírito Santo, que Deus dá aos que lhe obedecem.

³³ เมื่อหมู่สมาชิกในสภาได้ยินจาอั้นก็หมิ้งขนาด กับกึ๊ดว่าจะฆ่าอัครทูตหมู่นี้

³³ Quando os membros do Conselho ouviram isso, ficaram com tanta raiva, que resolveram matar os apóstolos.

³⁴ แต่มีสมาชิกสภาคนนึ่งจื้อกามาลิเอล เป๋นฟาริสีกับเป๋นครูสอนบทบัญญัติตวย เป๋นคนตี้คนตังหลายนับถือ เขาลุกขึ้นยืน แล้วสั่งหื้อปาหมู่อัครทูตออกไปตังนอกเหียสักบึดก่อน

³⁴ Mas levantou-se um dos membros do Conselho, um fariseu chamado Gamaliel, que era um mestre da Lei respeitado por todos. Ele mandou que levassem os apóstolos para fora e os deixassem ali um pouco.

³⁵ แล้วต้านอู้ว่า “จาวอิสราเอลตังหลาย หละวังตั๋วหื้อดีเน่อ ในสิ่งตี้ต้านตังหลายจะเยียะกับป้อจายหมู่นี้

³⁵ Então disse ao Conselho: — Homens de Israel, cuidado com o que vão fazer com estes homens.

³⁶ จ๋ำได้ก่อต๋อนตี้มีป้อจายคนนึ่งจื้อธุดาสอ้างว่าตั๋วเขาเป๋นผู้ยิ่งใหญ่ มีคนติดต๋ามหลามตวยเขาประมาณสี่ร้อยคน เมื่อเขาถูกฆ่าต๋าย หมู่คนตี้ติดต๋ามเขาก็แตกขะแลขะแจไปเหียหมด บ่หันมีอะหยังเกิดขึ้นสักอย่าง

³⁶ Há pouco tempo apareceu um homem chamado Teudas, que se dizia muito importante e que com isso conseguiu reunir quatrocentos seguidores. Mas ele foi morto, todos os seus seguidores foram espalhados, e a revolta dele fracassou.

³⁷ หลังจากธุดาสต๋ายก็มียูดาสจาวกาลิลีแหมคนนึ่ง เมื่อต๋อนตี้จดทะเบียนสำมะโนครัว เขาได้จั๊กจู๋งหมู่คนหื้อติดต๋ามเขาไป แต่เขาก็ถูกฆ่าต๋าย แล้วหมู่ศิษย์ของเขาก็แตกขะแลขะแจไปเหมือนกั๋น

³⁷ Depois disso apareceu Judas, o Galileu, na época do recenseamento. Este também conseguiu juntar muita gente, mas foi morto, e todos os seus seguidores foram espalhados.

³⁸ บ่าเดี่ยวนี้ก็เหมือนกั๋น ข้าพเจ้าจึงขอแนะนำหมู่ต้านหื้ออยู่ห่างๆ จากคนหมู่นี้ ห้ามยุ่งกับหมู่เขาปะล้ำปะเหลือ ย้อนว่าถ้าแผนก๋านกาว่าก๋านหมู่นี้ของหมู่เขามาจากมนุษย์ ก็จะหุยหายตุยตายไปคนเดียว

³⁸ Portanto, neste caso de agora, não façam nada contra estes homens. Deixem que vão embora porque, se este plano ou este trabalho vem de seres humanos, ele desaparecerá.

³⁹ แต่ถ้าแผนก๋านนี้มาจากพระเจ้าลอ ต้านบ่สามารถเกิ็ดเกิ้งได้เน่อ แล้วต้านก็จะตั้งตั๋วต่อสู้กับพระเจ้า”

³⁹ Mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-lo, pois neste caso estariam lutando contra Deus. E o Conselho aceitou a opinião de Gamaliel.

⁴⁰ หมู่เขาก็ยอมฟังกำแนะนำของกามาลิเอล จึงฮ้องหมู่อัครทูตเข้ามา แล้วก็ใจ๊คนเฆี่ยน กับสั่งห้ามบ่หื้ออู้ในนามพระเยซูแหม แล้วก็ปล่อยตั๋วไป

⁴⁰ Então chamaram os apóstolos e os chicotearam; e aí mandaram que nunca mais falassem nada a respeito de Jesus. Depois os soltaram.

⁴¹ หมู่อัครทูตก็ออกจากสภามาด้วยความยินดีขนาด ย้อนว่าพระเจ้าหันว่าหมู่เขามีก้าปอตี้จะฮับก๋านดูถูกดูแควน เปื้อนามของพระเยซู

⁴¹ Os apóstolos saíram do Conselho muito alegres porque Deus havia achado que eles eram dignos de serem insultados por serem seguidores de Jesus.

⁴² แล้วกู้วันในข่วงพระวิหารตึงในบ้านเฮือนของคนตังหลาย หมู่อัครทูตก็สั่งสอนตึงบอกข่าวดีบ่เกยขาดว่าพระเยซูคือพระคริสต์

⁴² E, todos os dias, no pátio do Templo e de casa em casa, eles continuavam a ensinar e a anunciar a boa notícia a respeito de Jesus, o Messias .

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia