Atos 5

¹ มีป้อจายคนนึ่งจื้ออานาเนียกับเมียของเขาจื้อสัปฟีรา ปากั๋นขายตี้ดินของต๋นเหมือนกั๋น

¹ Entretanto, certo homem chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,

² แต่เขาเก็บสตางค์เอาไว้บางส่วน เมียของเขาก็ฮู้ก็หันตวย จากนั้นเขาจึงนำเอาสตางค์ส่วนตี้เหลือมาหื้อกับหมู่อัครทูต

² mas reteve uma parte do dinheiro. E Safira estava ciente disso. Levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.

³ เปโตรอู้กับอานาเนียว่า “เป๋นจาใดเถิงยอมหื้อซาต๋านครอบงำจิตใจ๋หื้อจุล่ายต่อพระวิญญาณบริสุทธิ์ แบ่งสตางค์ส่วนนึ่งตี้ได้จากก๋านขายตี้ดินเอาไว้

³ Então Pedro disse: — Ananias, por que você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, para que você mentisse ao Espírito Santo, retendo parte do valor do campo?

⁴ ตี้ดินนั้นก็เป๋นของเจ้าอยู่แล้วก่อนตี้จะขายบ่ใจ้กา หลังจากตี้ขายแล้ว เงินนั้นก็ยังเป๋นสิทธิ์ของเจ้าบ่ใจ้กา แล้วเป๋นจาใดเจ้ากึ๊ดเยียะจาอี้ เจ้าบ่ได้จุล่ายต่อหมู่เฮานา แต่ก่ำลังจุล่ายต่อพระเจ้าเน่อ”

⁴ Não é verdade que, conservando a propriedade, seria sua? E, depois de vendida, o dinheiro não estaria em seu poder? Por que você decidiu fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para os homens, mas para Deus.

⁵ เมื่ออานาเนียได้ยินกำว่าจาอั้นก็โก้นลงจั๊กต๋ายขำตี้ คนตังหลายตี้หันจาอั้นก็กั๋วขนาด

⁵ Ouvindo estas palavras, Ananias caiu morto. E sobreveio grande temor a todos os que souberam do que tinha acontecido.

⁶ ป้อจายคนหนุ่มหลายคนก็มาห่อศพอานาเนีย แล้วปากั๋นหามออกไปฝังเหีย

⁶ Levantando-se os moços, cobriram o corpo de Ananias e, levando-o para fora, o sepultaram.

⁷ หลังจากนั้นบ่เมินประมาณสักสามจั้วโมง เมียของอานาเนียก็เตียวเข้ามา ยังบ่ฮู้เรื่องตี้เกิดขึ้นกับผัวของเขาสักอย่างเตื้อ

⁷ Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, sem saber o que tinha acontecido.

⁸ เปโตรก็ถามนางว่า “บอกเฮาลอว่า เจ้ากับผัวขายตี้ดินได้สตางค์เต้าอี้แต๊กา” สัปฟีราตอบว่า “แม่นแล้ว ได้เต้าอั้นแต๊ๆ”

⁸ Então Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou: — Diga-me: foi por este valor que vocês venderam aquela terra? Ela respondeu: — Sim, foi por esse valor.

⁹ เปโตรก็อู้กับนางว่า “เป๋นจาใดสองคนผัวเมียกู้นี้ เถิงปากั๋นจุล่ายลองดีพระวิญญาณบริสุทธิ์ขององค์พระผู้เป๋นเจ้า ผ่อหั้นแล่ คนหมู่นั้นตี้ไปฝังศพผัวของเจ้าก่ำลังเข้ามา หมู่เขาก็จะปากั๋นหามศพของเจ้าออกไปฝังเหมือนกั๋น”

⁹ Então Pedro disse: — Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o seu marido, e eles levarão você também.

¹⁰ สัปฟีราก็โก้นลงจั๊กต๋ายฮิมตี๋นส่องหน้าเปโตรบ่าเดี่ยวนั้นเลย เมื่อป้อจายหนุ่มหมู่นั้นเตียวเข้ามาก็หันว่านางต๋ายแล้ว หมู่เขาจึงหามศพของนางออกไปฝังไว้แหมะกับผัวของนางหั้น

¹⁰ No mesmo instante, ela caiu aos pés de Pedro e morreu. Entrando os moços, viram que ela estava morta e, levando-a, sepultaram-na ao lado do marido.

¹¹ ส่วนคนตังหลายในคริสตจักรตึงหมู่คนอื่นตี้ได้ยินเรื่องตี้เกิดขึ้นนี้ก็ปากั๋นกั๋วขนาด

¹¹ E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos aqueles que ouviram falar destes acontecimentos.

¹² หมู่อัครทูตได้แสดงก๋านปาฏิหาริย์ตึงหมายสำคัญหลายอย่างในคนตังหลาย กับหมู่ผู้เจื้อก็มาจุมนุมกั๋นตี้ระเบียงวิหารของซาโลมอน

¹² Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E todos costumavam se reunir, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.

¹³ คนอื่นๆ บ่ก้าเข้าไปฮ่วม เถิงแม้ว่าเคารพนับถือหมู่เขานักขนาดก็ต๋าม

¹³ Mas, dos restantes, ninguém ousava juntar-se a eles; porém o povo tinha grande admiração por eles.

¹⁴ แต่ยังมีตึงป้อจายแม่ญิงตี้ฮับเจื้อในองค์พระผู้เป๋นเจ้าเข้ามาเพิ่มนักขึ้นติกๆ

¹⁴ E aumentava sempre mais o número de crentes no Senhor, uma multidão de homens e mulheres,

¹⁵ ย้อนสิ่งตี้หมู่อัครทูตได้เยียะนั้น คนตังหลายก็ปากั๋นหามคนเจ็บคนป่วยไปวางบนตี้นอนกับสาดแล้วไปไว้ข้างตาง เปื้ออย่างหน้อยเวลาตี้เปโตรเตียวก๋ายไป เงาของต้านอาจจะฟาดถูกตั๋วของคนป่วยหมู่นั้นพ่อง แล้วจะหายป่วย

¹⁵ a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse sobre alguns deles.

¹⁶ มีหมู่คนจ๋ำนวนนักเข้ามาในกรุงเยรูซาเล็มตี้มาจากหมู่บ้านต่างๆ แวดกรุงหั้น หมู่เขาปาคนป่วยกับคนตี้ตุ๊กทรมานจากผีฮ้ายเข้ามาตวย คนหมู่นี้ก็ฮับก๋านฮักษาหื้อหายหมดกู้คน

¹⁶ Vinha também muita gente das cidades vizinhas de Jerusalém, levando doentes e atormentados por espíritos imundos, e todos eram curados.

¹⁷ มหาปุโรหิตตึงหมู่ของเขาเซิ่งเป๋นสมาชิกสะดูสีก็ขอยหมู่อัครทูตขนาด

¹⁷ Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, o partido dos saduceus, ficaram com muita inveja,

¹⁸ จึงยับหมู่อัครทูตไปขังคอกไว้

¹⁸ prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.

¹⁹ แต่เมื่อคืนนั้น ทูตสวรรค์ขององค์พระผู้เป๋นเจ้ามาไขปะตู๋คอก แล้วปาหมู่อัครทูตออกจากคอกไป ทูตสวรรค์อู้ว่า

¹⁹ Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, levando-os para fora, lhes disse:

²⁰ “หื้อไปตี้ข่วงพระวิหาร บอกคนตังหลายเถิงเรื่องจีวิตใหม่นี้ตี้หั้นเน่อ”

²⁰ — Vão ao templo e digam ao povo todas as palavras desta Vida.

²¹ หมู่อัครทูตก็เจื้อฟัง แจ้งบ่แจ้งหมู่เขาก็เข้าไปตี้ข่วงพระวิหาร แล้วตั้งเก๊าสั่งสอนคนตังหลาย

²¹ Tendo ouvido isto, logo ao amanhecer entraram no templo e ensinavam. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o Sinédrio e todo o conselho dos anciãos do povo de Israel e mandaram buscar os apóstolos na prisão.

²² แต่เมื่อเจ้าหน้าตี้ไปแผวคอกบ่ปะหมู่อัครทูตอยู่ในหั้น หมู่เขาก็ปิ๊กมารายงานว่า

²² Mas, quando os guardas chegaram lá, não os encontraram no cárcere. E, voltando, relataram,

²³ “หมู่เฮาหันคอกปิดแน่นหนาจ้าดดี ยามก็ยังเฝ้าอยู่ตี้ปะตู๋ แต่เมื่อไขปะตู๋เข้าไป ก็บ่หันมีใผอยู่ในหั้นสักคน”

²³ dizendo: — Encontramos a prisão fechada com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo as portas, não encontramos ninguém dentro.

²⁴ เมื่อนายทหารฮักษาพระวิหารตึงหมู่หัวหน้าปุโรหิตได้ยินจาอั้น ก็งืดอิกขะหลิกใจ๋ว่าจะมีอะหยังเกิดขึ้นแหมต่อไป

²⁴ Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.

²⁵ แล้วมีคนนึ่งเข้ามารายงานว่า “หมู่คนตี้ต้านยับไปขังคอกไว้นั้น บ่าเดี่ยวนี้ก่ำลังยืนสั่งสอนคนตังหลายอยู่ตี้ข่วงพระวิหารปู๊นลอ”

²⁵ Nesse momento, alguém chegou e lhes comunicou: — Vejam! Os homens que os senhores prenderam estão no templo ensinando o povo.

²⁶ แล้วนายทหารฮักษาพระวิหารกับเจ้าหน้าตี้ก็ออกไปปาหมู่อัครทูตเข้ามา แต่บ่ใจ๊ก่ำลังบังคับ ย้อนกั๋วคนตังหลายจะเอาบ่าหินขว้างใส่

²⁶ Então o capitão e os guardas foram e os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.

²⁷ หมู่เขาปาหมู่อัครทูตเข้ามายืนอยู่ต่อหน้าตี้ประชุมสภา แล้วมหาปุโรหิตก็ถามหมู่เขาว่า

²⁷ Trouxeram os apóstolos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou,

²⁸ “หมู่เฮาสั่งห้ามอย่างเด็ดขาดแล้วว่า บ่หื้อสอนในนามของพระเยซูเวลาตี้สั่งสอนบ่ใจ้กา แต่หมู่เจ้าก็ยังเผยแพ่กำสอนของเจ้านี้ไปใคว่กรุงเยรูซาเล็ม แล้วตั้งใจ๋นาบโต้ษหมู่เฮาว่าเยียะหื้อเยซูต้องต๋าย”

²⁸ dizendo: — Não é verdade que ordenamos expressamente que vocês não ensinassem nesse nome? No entanto, vocês encheram Jerusalém com a doutrina de vocês e ainda querem lançar sobre nós o sangue desse homem.

²⁹ เปโตรกับหมู่อัครทูตคนอื่นๆ ก็อู้ว่า “หมู่เฮาจ๋ำเป๋นต้องเจื้อฟังกำสั่งของพระเจ้านักเหลือเจื้อฟังกำสั่งของมนุษย์

²⁹ Então Pedro e os demais apóstolos afirmaram: — É mais importante obedecer a Deus do que aos homens.

³⁰ พระเจ้าของป้ออุ๊ยแม่หม่อนของเฮาเยียะหื้อพระเยซูเป๋นขึ้นจากความต๋าย ผู้ตี้ต้านตังหลายฆ่าโดยเอาพระองค์เขิงบนไม้ก๋างเขนจ๋นต๋ายนั้น

³⁰ O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, a quem vocês mataram, pendurando-o num madeiro.

³¹ พระเจ้ายกพระเยซูไว้หื้ออยู่ตังเผิกขวาของพระองค์ ในฐานะเป๋นเจ้าเป๋นนายกับเป๋นพระผู้จ้วยหื้อรอดป๊นบาปโต้ษ เปื้อคนจ้าดอิสราเอลจะสามารถกลับใจ๋จากบาป แล้วฮับก๋านยกโต้ษบาป

³¹ Deus, porém, com a sua mão direita, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.

³² หมู่เฮาเป๋นพยานในเรื่องนี้ พระวิญญาณบริสุทธิ์ตี้พระเจ้ามอบหื้อกับกู้คนตี้เจื้อฟังพระองค์ ก็เป๋นพยานตวยเหมือนกั๋น”

³² E nós somos testemunhas destes fatos — nós e o Espírito Santo, que Deus deu aos que lhe obedecem.

³³ เมื่อหมู่สมาชิกในสภาได้ยินจาอั้นก็หมิ้งขนาด กับกึ๊ดว่าจะฆ่าอัครทูตหมู่นี้

³³ Eles, porém, ouvindo isso, se enfureceram e queriam matá-los.

³⁴ แต่มีสมาชิกสภาคนนึ่งจื้อกามาลิเอล เป๋นฟาริสีกับเป๋นครูสอนบทบัญญัติตวย เป๋นคนตี้คนตังหลายนับถือ เขาลุกขึ้นยืน แล้วสั่งหื้อปาหมู่อัครทูตออกไปตังนอกเหียสักบึดก่อน

³⁴ Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, mandou que os apóstolos fossem levados para fora, por um momento.

³⁵ แล้วต้านอู้ว่า “จาวอิสราเอลตังหลาย หละวังตั๋วหื้อดีเน่อ ในสิ่งตี้ต้านตังหลายจะเยียะกับป้อจายหมู่นี้

³⁵ Então disse ao Sinédrio: — Israelitas, tenham cuidado com o que vão fazer a estes homens.

³⁶ จ๋ำได้ก่อต๋อนตี้มีป้อจายคนนึ่งจื้อธุดาสอ้างว่าตั๋วเขาเป๋นผู้ยิ่งใหญ่ มีคนติดต๋ามหลามตวยเขาประมาณสี่ร้อยคน เมื่อเขาถูกฆ่าต๋าย หมู่คนตี้ติดต๋ามเขาก็แตกขะแลขะแจไปเหียหมด บ่หันมีอะหยังเกิดขึ้นสักอย่าง

³⁶ Porque algum tempo atrás se levantou Teudas, dizendo ser alguém muito importante, ao qual se juntaram cerca de quatrocentos homens. Mas ele foi morto, e todos os que lhe obedeciam se dispersaram e foram reduzidos a nada.

³⁷ หลังจากธุดาสต๋ายก็มียูดาสจาวกาลิลีแหมคนนึ่ง เมื่อต๋อนตี้จดทะเบียนสำมะโนครัว เขาได้จั๊กจู๋งหมู่คนหื้อติดต๋ามเขาไป แต่เขาก็ถูกฆ่าต๋าย แล้วหมู่ศิษย์ของเขาก็แตกขะแลขะแจไปเหมือนกั๋น

³⁷ Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo. Também este foi morto, e todos os que lhe obedeciam foram dispersos.

³⁸ บ่าเดี่ยวนี้ก็เหมือนกั๋น ข้าพเจ้าจึงขอแนะนำหมู่ต้านหื้ออยู่ห่างๆ จากคนหมู่นี้ ห้ามยุ่งกับหมู่เขาปะล้ำปะเหลือ ย้อนว่าถ้าแผนก๋านกาว่าก๋านหมู่นี้ของหมู่เขามาจากมนุษย์ ก็จะหุยหายตุยตายไปคนเดียว

³⁸ Neste caso de agora, digo a vocês: Não façam nada contra esses homens. Deixem que vão embora, porque, se este plano ou esta obra vem de homens, será destruído;

³⁹ แต่ถ้าแผนก๋านนี้มาจากพระเจ้าลอ ต้านบ่สามารถเกิ็ดเกิ้งได้เน่อ แล้วต้านก็จะตั้งตั๋วต่อสู้กับพระเจ้า”

³⁹ mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-los e correm o risco de estar lutando contra Deus. E os membros do Sinédrio concordaram com Gamaliel.

⁴⁰ หมู่เขาก็ยอมฟังกำแนะนำของกามาลิเอล จึงฮ้องหมู่อัครทูตเข้ามา แล้วก็ใจ๊คนเฆี่ยน กับสั่งห้ามบ่หื้ออู้ในนามพระเยซูแหม แล้วก็ปล่อยตั๋วไป

⁴⁰ Então chamaram os apóstolos e os açoitaram. E, ordenando-lhes que não falassem no nome de Jesus, os soltaram.

⁴¹ หมู่อัครทูตก็ออกจากสภามาด้วยความยินดีขนาด ย้อนว่าพระเจ้าหันว่าหมู่เขามีก้าปอตี้จะฮับก๋านดูถูกดูแควน เปื้อนามของพระเยซู

⁴¹ E eles se retiraram do Sinédrio muito alegres por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.

⁴² แล้วกู้วันในข่วงพระวิหารตึงในบ้านเฮือนของคนตังหลาย หมู่อัครทูตก็สั่งสอนตึงบอกข่าวดีบ่เกยขาดว่าพระเยซูคือพระคริสต์

⁴² E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar que Jesus é o Cristo.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia