2 Samuel 12

Newar (NEW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 परमप्रभुं नातान अगमवक्तायात दाऊदयाथाय् छ्वयादिल, अले व दाऊदया न्‍ह्यःने वनाः थथे धाल, “छगू शहरय् निम्‍ह मनूत दु, छम्‍ह तःमिम्‍ह मेम्‍ह चीमिम्‍ह।
1 Então o S enhor enviou o profeta Natã a Davi. Ele foi até o rei e lhe disse: “Havia dois homens em certa cidade. Um era rico, e o outro, pobre.
2 तःमिम्‍ह मनूया यक्‍व फैच्‍वलय्‌या बथां व सा द्वहंया बथां दु।
2 O rico era dono de muitas ovelhas e muito gado.
3 तर चीमिम्‍ह मनूया चिधिंकःम्‍ह फैचा बाहेक छुं नं मदु। वं थःम्‍हं हे वयात नकेत्‍वंके यानाः थःगु हे छेँ थः काय्‌म्‍ह्याय्‌पिं नापं तुं ब्‍वलंकल। वं वयागु हे भुइ नइगु अले वयागु हे ख्‍वल्‍चाय् त्‍वनीगु अले वयागु हे मुलय् द्यनिगु। वं वयात थःम्‍ह्याय्‌यात थें याइगु खः।
3 O pobre não tinha nada, exceto uma cordeirinha que ele havia comprado. Ele criou a cordeirinha, e ela cresceu com os filhos dele. Comia de seu prato, bebia de seu copo e até dormia em seus braços; ela era como sua filha.
4 छन्‍हु छम्‍ह परदेशी व तःमिम्‍ह मनूया छेँय् वल, अले व तःमिम्‍ह मनूयात पाहांयात थें थःगु सा द्वहं व फैच्‍वलय्‌या बथांनं छुं बीगु मतिइ मतल। तर व चीमिम्‍ह मनूया चिधिंकःम्‍ह फैचा कयाः पाहांया निंतिं भ्‍वय् ज्‍वरय् यात।”
4 Certo dia, um visitante chegou à casa do rico. Em vez de matar um dos animais de seu próprio rebanho, o rico tomou a cordeirinha do pobre, a matou e a preparou para seu visitante”.
5 दाऊद व मनू खनाः तसकं तंम्‍वल, अले वं नातानयात धाल, “धात्‍थें परमप्रभु म्‍वाःम्‍ह खः थें, थुकथं ज्‍या याःम्‍ह मनू मृत्‍युया योग्‍य जू!
5 Davi ficou furioso com esse homem rico e jurou: “Tão certo como vive o S enhor , o homem que faz uma coisa dessas merece morrer!
6 वं दयामाया मयासें थज्‍याःगु ज्‍या याःगु व चिधिंकःम्‍ह फैचाया पलेसा प्‍यदुगं पुलेमाः।”
6 Deve restituir quatro ovelhas ao pobre por ter roubado a cordeirinha e não ter mostrado compaixão”.
7 अनंलि नातानं दाऊदयात धाल, “व मनू ला छि हे खः! परमप्रभु इस्राएलया परमेश्‍वरं धयादी, ‘जिं छन्‍त इस्राएलीतय् जुजु अभिषेक याना। जिं छन्‍त शाऊलया ल्‍हातं बचय् याना।
7 Então Natã disse a Davi: “Você é esse homem! Assim diz o S enhor , o Deus de Israel: ‘Eu o ungi rei de Israel e o livrei das mãos de Saul.
8 जिं छिमि मालिकया छेँ व वया कलाःत छंगु हे निंतिं बिया। जिं छन्‍त इस्राएलया घराना व यहूदाया घराना बिया। उलिं नं मगाःगु जूसा जिं छन्‍त मेगु यक्‍व हे बीगु खः।
8 Dei-lhe a casa e as mulheres de seu senhor e os reinos de Israel e Judá. E, se isso não bastasse, teria lhe dado muito mais.
9 तर छं परमप्रभुया मिखाय् छु मभिं व हे यात। छाय् परमप्रभुया वचनयात क्‍वह्यंकूगु? छं हित्ती उरियाहयात तरवारं स्‍याकल। अले छं वया कलाःयात थःम्‍ह कलाः यायेत यंकल। छं उम्‍ह मनूयात अम्‍मोनीतय्‌गु तरवारं स्‍याकेबिल।
9 Por que, então, você desprezou a palavra do S enhor e fez algo tão horrível? Você assassinou Urias, o hitita, com a espada dos amonitas e roubou a esposa dele!
10 छं जितः क्‍वह्यंकूगुलिं व हित्ती उरियाहया कलाःयात छं थः कलाः यायेत यंकूगुलिं छिमि परिवारं गुबलय् नं तरवारपाखें आराम कायेखनि मखु।’”
10 De agora em diante, a espada não se afastará de sua família, pois você me desprezou ao tomar para si a mulher de Urias’.
11 “परमप्रभुं धयादी, ‘जिं छंगु थःगु हे परिवारया दथुं छन्‍थाय् विपत्ति हये। जिं छिमि कलाःतय्‌त यंकाः छंगु हे मिखां खंक छं लिक्‍क लाःम्‍ह मनूयात बी अले न्‍हिनय् हे व उपिं नापं द्यनी।
11 “Assim diz o S enhor : ‘De sua própria família farei surgir seu castigo. Tomarei suas mulheres diante de seus olhos e as darei a outro homem; ele se deitará com elas à vista de todos.
12 छं छु यात व सुं मदुगु थासय् यात तर जिं थ्‍व फुक्‍क इस्राएलं खंक न्‍हिनय् जःलय् हे याये।’”
12 O que você fez em segredo, eu farei acontecer abertamente, diante de todo o Israel’”.
13 अनंलि दाऊदं नातानयात धाल, “जिं परमप्रभुया विरोधय् पाप यानागु दु।”
13 Então Davi confessou a Natã: “Pequei contra o S enhor ”. Natã respondeu: “Sim, mas o S
14 तर थ्‍व ज्‍या यानाः छिं परमप्रभुया शत्रुतय्‌त हेस्‍यायेगु मौका ब्‍यूगु दु, अथे जुयाः छिपाखें दुम्‍ह काय् सी।”
14 Contudo, uma vez que você demonstrou o mais absoluto desprezo pela palavra do S enhor ao agir desse modo, seu filho morrerá”.
15 नातान थःगु छेँ लिहां वने धुंकाः उरियाहया कलाःपाखें दुम्‍ह दाऊदया काय्‌यात परमप्रभुं कय्‌कल अले व म्‍हं मफुत।
15 Depois que Natã voltou para casa, o S enhor fez adoecer gravemente o filho de Davi com a mulher de Urias.
16 दाऊदं व मचाया निंतिं परमप्रभुयाके बिन्‍ति यात। व अपसं च्‍वन। अले थःगु छेँय् दुहां वनाः बँय् भ्‍वसुलाः चा छ्यात।
16 Davi suplicou ao S enhor que poupasse a criança. Jejuou e passou a noite prostrado no chão.
17 छेँय् दुपिं हाकिमतय्‌सं वयात थनेगु कुतः यात तर वं म्‍हाः धाल, अले इपिं नापं छुं नयेगु मन नं मयात।
17 Os oficiais do palácio insistiram para que ele se levantasse e comesse com eles, mas Davi se recusou.
18 न्‍हय्‌न्‍हु दुखुन्‍हु मचा सित। दाऊदया च्‍यःतय्‌सं वयात मचा सीगु खँ कने ग्‍यात। इमिसं धाल, “मचा मसीनिबलय् जिमिसं वयात धयाः अय्‌नं वं जिमिगु खँ हे मन्‍यं। आः झीसं वय्‌कःयात गुकथं मचा सीगु खँ धायेगु? वय्‌कलं थःत छुं हानि यानादी ला?”
18 No sétimo dia, a criança morreu. Os servos de Davi ficaram com medo de contar para ele. “Não ouviu nossos conselhos quando a criança estava doente”, disseram. “Se lhe contarmos que a criança morreu, poderá cometer uma insanidade.”
19 तर दाऊदं थः च्‍यःत सल्‍लाह यानाच्‍वंगु खन अले मचा सी धुंकल धकाः सिल। अथे जुयाः वं न्‍यन, “मचा सित ला की छु?”
19 Davi percebeu que estavam cochichando e compreendeu o que havia acontecido. “A criança morreu?”, perguntou. “Sim”, responderam eles. “Está morta.”
20 अनंलि दाऊदं दनावनाः म्‍वःल्‍हुयाः म्‍हय् चिकं बुयाः लं फित। अले वं परमप्रभुया नापलायेगु पालय् वनाः आराधना यात। अनंलि व थःगु छेँ वन, अले वं नयेगु नसा हयेत आज्ञा बिल, नसा तयार जुइ धुंकाः वं नल।
20 Então Davi levantou-se do chão, lavou-se, perfumou-se e trocou de roupa. Foi ao santuário e adorou o S enhor . Depois, voltou ao palácio, pediu que lhe trouxessem alimento e comeu.
21 वया च्‍यःतय्‌सं वयात न्‍यन, “थ्‍व छु खः? मचा म्‍वानाच्‍वंबलय् छि अपसं व दुखं च्‍वनादिल। तर आः व सित अले छि दनावनाः नसा नयेत झाल।”
21 Seus servos ficaram perplexos. “Não o entendemos”, disseram. “Enquanto a criança estava viva, o senhor chorou e jejuou. Agora que a criança morreu, o senhor parou de lamentar e voltou a comer.”
22 वं लिसः बिल, “मचा म्‍वानाच्‍वंतले परमप्रभुं जितः दया यानादी अले मचा म्‍वाइ धकाः जिं मतिइ तयाः ख्‍वयाः अपसं च्‍वना।
22 Davi respondeu: “Enquanto a criança estava viva, jejuei e chorei, pois pensava: ‘Quem sabe o S enhor terá compaixão de mim e deixará a criança viver’.
23 तर आः व सी धुंकल धाःसा जि छाय् अपसं च्‍वनेगु? छु जिं वयागु प्राण हाकनं लिफ्‍यानाहये फइ ला? व गन दु जि वयाथाय् वनीगु जुइ तर व जिथाय् वये फइ मखु।”
23 Mas por que jejuar agora que ela morreu? Poderia eu fazê-la voltar? Um dia irei até ela, mas ela não voltará a mim”.
24 अनंलि दाऊदं थः कलाः बतशेबायात सान्‍त्‍वना बिल। दाऊद वयाथाय् वन, अले वनापं द्यन, अले वं छम्‍ह काय् बुइकल। वयागु नां सोलोमन तल। परमप्रभुं वयात माया यानादिल।
24 Então Davi consolou Bate-Seba, sua mulher, e teve relações com ela. Bate-Seba engravidou e deu à luz um filho, a quem Davi chamou Salomão. O S enhor amou a criança
25 परमप्रभुं वयात माया यानादीगुलिं वयागु नां यददीयाह ति धकाः नातान अगमवक्तापाखें वय्‌कलं दाऊदयाथाय् खबर छ्वल।
25 e enviou uma mensagem por meio do profeta Natã, dizendo que o menino devia se chamar Jedidias, conforme o S enhor havia ordenado.
26 थुबलय् हे योआबं अम्‍मोनीतय्‌गु शहर रब्‍बायात हमला यानाः जुजुया किल्‍ला त्‍याका काल।
26 Enquanto isso, Joabe continuou a lutar contra Rabá, a capital de Amom, e tomou a cidade real.
27 योआबं थथे खबर बियाः दूतत दाऊदयाथाय् छ्वल, “जिं रब्‍बायात हमला यानाः अनयागु लः बुयावइगु थाय् त्‍याकाकाये धुन।
27 Joabe enviou mensageiros a Davi para lhe dizer: “Lutei contra Rabá e capturei seus reservatórios de água.
28 छिगु ल्‍यंदुपिं सिपाइँत छथाय् मुंकाः थःम्‍हं हे शहरयात घेरय् यानाः त्‍याका का। मखुसा जिं हे व शहरयात त्‍याकाकाये अले अन जिगु नां न्‍ह्याबलें दयाच्‍वनी।”
28 Traga o restante do exército aqui e conquiste a cidade. De outro modo, eu a tomarei e levarei o crédito pela vitória”.
29 अथे जुयाः दाऊदं फुक्‍क सिपाइँत छथाय् मुंकल अले रब्‍बा शहरय् वनाः उकियात हमला यानाः त्‍याका काल।
29 Então Davi reuniu o restante do exército e foi a Rabá. Eles atacaram a cidade e a conquistaram.
30 दाऊदं इमि जुजुया छेनं लुँयागु श्रीपेच काल। उकियागु तौल स्‍विन्‍यागू किलोग्राम दु, उकी रत्‍नत थुनातःगु दु। दाऊदं उपिं रत्‍नत कयाः थःगु श्रीपेचय् तल। हानं वं शहरं यक्‍व हे सामान त्‍याकाहल।
30 Davi removeu a coroa da cabeça do rei, e ela foi colocada sobre sua cabeça. A coroa era feita de ouro, enfeitada com pedras preciosas, e pesava cerca de 35 quilos. Davi tomou grande quantidade de despojos da cidade.
31 वं शहरयापिं मनूतय्‌त पिने पितहल अले इमित कःति, नया कू व पा ज्‍वंकाः ज्‍या याकल। अले अप्‍पा दय्‌कीगु ज्‍या याकल। दाऊदं अम्‍मोनीतय् फुक्‍क शहरय् थथे हे यात। अनंलि दाऊद व वया सकल मनूत यरूशलेमय् लिहां वल।
31 Também tornou os habitantes de Rabá seus escravos e os obrigou a trabalhar com serras, picaretas e machados de ferro, e também nos fornos de tijolos. Foi assim que Davi tratou o povo de todas as cidades amonitas. Então ele e todo o exército voltaram para Jerusalém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.