Gênesis 29

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yakop ɓeyaatte waali, yuliɗte ginna púlëen naꞌ.
1 Jacó pôs-se de novo a caminho e foi para a terra dos filhos do oriente.
2 Ɗi tíl tílë níi lahte bis, ɗi otte yéem luufa. Bi hen yéemë hënndëe, yup éeyë yí lahaꞌ har a peꞌ ɓoofute tal yéemë. Ɓúk yéemë kúnúu a laꞌ gaan.
2 Olhando em torno de si, viu no campo um poço junto do qual estavam deitados três rebanhos de ovelhas. Este poço servia de bebedouro para os rebanhos. Mas, sendo grande a pedra que cobria a abertura do poço
3 Yuppa ɓéeɓ teeꞌaꞌ raa, níirëh yë píníŋ laꞌa hom ɓúk yéemë rë ndín, wa hëníɗ. Woc raa, wa wëegísíɗ laꞌa ɓúk yéemë.
3 somente a removiam de cima quando todos os rebanhos fossem recolhidos. Davam então de beber aos animais e recolocavam a pedra no seu lugar.
4 Yakop lahte na wodoh, meelte níirëh yë won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Cëlíirí yaawe⁠ ⁠! Ɗon ɓëy dih⁠ ⁠?⁠ ⁠» Wa tahute wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fun ɓëy Haran.⁠ ⁠»
4 Jacó disse aos pastores: "Meus irmãos, de, onde sois?" "Somos de Harã", responderam.
5 Ɗi meelaatte wa won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon yúhú sédée ké Nahoor hínú Laban raa⁠ ⁠?⁠ ⁠» Wa wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fun yúhú rí kay⁠ ⁠!⁠ ⁠»
5 "Conheceis porventura Labão, filho de Nacor?" "Sim."
6 Yakop ɓaatte won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon heluu ri lahte sos-faan a⁠ ⁠?⁠ ⁠» Wa tahute wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗi yíilté ces⁠ ⁠! Kúkëyí ɓelaa na ac bín rë sah kúɗ yuba ra koohi Rasel.⁠ ⁠»
6 "Como vai ele?" "Vai muito bem; e eis justamente sua filha Raquel que vem com o rebanho."
7 Yakop tíkílté won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yúhí biti naꞌa lís sun⁠ ⁠! Yup lahayti hëellú doom⁠ ⁠; ɗon sehu yi hënndí wë a kúrí wë mburukliin⁠ ⁠?⁠ ⁠»
7 "É ainda pleno dia, tornou Jacó, e não é hora de se recolherem os rebanhos. Dai de beber às ovelhas e levai-as de novo ao pasto."
8 Níirëh yë wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ëe-ëeꞌ⁠ ⁠! Fun na héníh ɗah⁠ ⁠! Fun sehuu sehoo níi yuppa ɓéeɓ teeꞌaꞌ, fun anti píníŋ laꞌa kúnúu ɓúk yéemë rë ndín, fun hëndíɗ.⁠ ⁠»
8 "Não o podemos, responderam eles, antes que todos os rebanhos estejam reunidos. Tiramos então a pedra de cima do poço e damos de beber aos animais."
9 Lahi Rasel a yubi boffi, ɗeef Yakop líssí goneel a níirëh yë. Ɗi fi Rasel níirëh ɓal.
9 Falava ainda com eles, quando chegou Raquel com o rebanho do seu pai, porque era pastora.
10 Olaꞌ Yakop koy taani a yuba, ɗi lahte yéemë, píníŋké laꞌa kúnúu ɓúgë rë, hëníɗté yubi taani.
10 Logo que Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, aproximou-se, rolou a pedra de cima da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão.
11 Kolaꞌ Yakop dah, yabaalohte sun fi Rasel, muun mi na yookoh.
11 Depois beijou Raquel e pôs-se a chorar.
12 Yakop won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Boffu taan soꞌ yaa-ow⁠ ⁠! Mi koy Rebekaa.⁠ ⁠» Rasel yíppée múkë woni boffi baaha.
12 Contou-lhe que era parente de seu pai e filho de Rebeca; e ela correu a anunciar isto ao seu pai.
13 Kelaꞌ Laban ban fi ayi Yakop jarbaadi, ɗi yíppée koloh téebílëhté rí, yabaalohte sun fi antee rii kúɗ faami. Ɗaaha, Yakop ɓílíɗté rí iña kat ri ra ɓéeɓ.
13 Tendo Labão ouvido falar de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o conduziu à sua casa. Jacó contou-lhe tudo o que se tinha passado,
14 Laban won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Moo fu non faam fa kaah, ñif mi yen yínë⁠ ⁠!⁠ ⁠»
14 e Labão disse-lhe: "Sim, tu és de meus ossos e de minha carne." Jacó ficou em casa dele um mês inteiro.
15 Lahte bis, Laban won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ƴaal soꞌ, biti fu jarbaadi soꞌ ɓanay tah fu légéyéré sëꞌ pëtíh. Won soꞌ yee nay fuu waafu ra.⁠ ⁠»
15 E Labão disse-lhe: "Acaso, porque és meu parente, servir-me-ás de. raça? Dize-me que salário queres."
16 Ɗeef Laban lahte koy ɓeleɓ ana. Ɓahaa hínú Leyaa, ñéedë hínú Rasel.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: a mais velha chamava-se Lia, e a mais nova Raquel.
17 Íllí Leyaa ɗamay, ndaa Rasel húmú ɗampe ɓeleɓ te neɓpe yeel.
17 Lia tinha os olhos embaciados, e Raquel era bela de talhe e rosto.
18 Bi ɗeef Yakop liiltee fahaꞌ Rasel, ɗi won Laban tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fu tah oni soꞌ koohu Rasel ɓeleɓ raa, may roo légéyíɗ kíil paana.⁠ ⁠»
18 Jacó, que amava Raquel, disse a Labão: "Eu te servirei sete anos por Raquel tua filha mais nova."
19 Laban tahte won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mi on ɗo ri daa nay géné biti mi ona ri ow kay dih⁠ ⁠! Home faam soꞌ deh⁠ ⁠!⁠ ⁠»
19 "E melhor, respondeu Labão, dá-la a ti que a outro: fica comigo."
20 Fahaꞌi ɓeyi Rasel ɓeleɓ tahte níi kíillí paana ya légéyíɗ Yakop Laban ra man i waal ɗii na nen, bi fahaꞌ ri Rasel níi fahaꞌ.
20 Assim, Jacó serviu por Raquel sete anos, que lhe pareceram dias, tão grande era o amor que lhe tinha.
21 Ɗi antee won Laban tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Aappii yen lahte maan ɓahaa⁠ ⁠? Mi fahaꞌ biti koon fu yeɗ soꞌ ɓeleɓ soꞌ, mi kooɗ ɗi.⁠ ⁠»
21 Disse, pois, a Labão: "Dá-me minha mulher, porque está completo o meu tempo e quero desposá-la."
22 Laban kolaꞌ daa yíppé ndaje, gappe ɓëy hatni baa ɓéeɓ kílëegë.
22 Labão reuniu. todos os habitantes do lugar e deu um banquete.
23 Ndaa yúhëꞌ rí biti Koo ñúkúffé rë, ɗi ɓeɓ Leyaa kompe Yakop neeꞌte ɗii na.
23 Mas, à noite, conduziu, Lia a Jacó, que se uniu com ela.
24 Laban ɓeɓpe Silpaa súrgíi, yeraalohte ri koohi Leyaa.
24 E deu à sua filha Lia, sua escrava Zelfa.
25 Yíilëꞌ Koo kéy fín, Yakop ot Leyaa⁠ ⁠! Tígí daaha, ɗi payte won Laban tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fu pagaꞌ soꞌ yii baa ɗíh⁠ ⁠? Af Rasel daa húmú tah mi légéyíɗ ɗo neh a⁠ ⁠? Haalaꞌ yi níi fa na nofaꞌ soꞌ⁠ ⁠?⁠ ⁠»
25 Pela manhã, viu Jacó que tinha ficado com Lia. E disse a Labão: "Que me fizeste? Não foi por Raquel que te servi? Por que me enganaste?"
26 Laban won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fun ɓaahuuy biti kúkëy ɓeleɓ ɗéɓ ɓahii kooru daa tah ɗee ƴaal soꞌ⁠ ⁠!
26 "Aqui, respondeu Labão, não é costume casar a mais nova antes da mais velha.
27 Lúsɗé waalli paana yi kílëegë a ɓahaa. Woc raa, fun ay roo on ñéedë ɓal, biti fu tah légéyíɗí sëꞌ kíil paana kay fíi.⁠ ⁠»
27 Acaba a semana com esta, e depois te darei também sua irmã, na condição que me sirvas ainda sete anos."
28 Yakop tahte yee won ɗi Laban ra. Lúsɗëꞌ rí waalli paana yi kílëegë a Leyaa ra, Laban yeɗte ri Rasel.
28 Assim fez Jacó: acabou a semana com Lia, e depois lhe deu Labão por mulher sua filha Raquel,
29 Laban ɓeyaalohte Bilhaa súrgíi, yeɗte ri koohi Rasel.
29 dando por serva a Raquel sua escrava Bala.
30 Yakop namiltee neeꞌ a Rasel fa ɗi lukki fahaꞌ ri ra. Ɗi yabilte légéyíɗí Laban, yuliɗte ri kíil paana kay.
30 Jacó uniu-se também a Raquel, a quem amou mais do que a Lia. E serviu ainda por sete anos em casa de Labão.
31 Olaꞌ Koo-Yahwee biti Yakop lukki fahaꞌ Rasel ra, ɗi keñilte Leyaa, ndaa teeɓay Rasel koy.
31 O Senhor, vendo que Lia era desprezada, tornou-a fecunda enquanto Raquel permanecia estéril.
32 Leyaa pokke loo, lahte koy ƴaal, dëekëꞌté rí Ruben (daa ri⁠ ⁠: ëlí⁠ ⁠! Bee koy ƴaal). Ɗi won tígí daaha tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yahwee otte súfúñ fí sëꞌ⁠ ⁠; nda ƴaali soꞌ mín sëe fahaꞌ waay⁠ ⁠!⁠ ⁠»
32 Lia concebeu e deu à luz um filho, ao qual chamou Rubem, "porque, dizia ela, o Senhor olhou minha aflição; agora meu marido me amará".
33 Leyaa pokaatte loo, lahaatte koy ƴaal kay. Ɗi won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Biti mi fahuuy, Yahwee keloh na, daa kúɗ koy ki ƴaali ana fi beh.⁠ ⁠» Ɗi dëekëꞌté rí Simewoŋ (daa ri⁠ ⁠: kelohte).
33 Concebeu de novo e deu à luz outro filho. "O Senhor, disse ela, vendo que era desdenhada, deu-me ainda este." E pôs-lhe o nome de Simeão.
34 Ɗi pokilte loo kay lahilte koy ƴaal. Ɗi won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Waali beh, ƴaali soꞌ ay pokoh soo na koma kom mi ri koy ƴaal éeyë rë.⁠ ⁠» Koy ka dëekúuté Léwí (daa ri⁠ ⁠: ay pokoh).
34 Concebeu ainda e deu à luz mais um filho. "Desta vez, disse ela, meu marido se apegará a mim, porque já lhe dei à luz três filhos." Por isso deu-lhe o nome de Levi.
35 Ɗi poklaatte loo, lahlaatte koy ƴaal. Ɗi won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Waali yíníi beh, may kañe Yahwee⁠ ⁠!⁠ ⁠» Ɗi dëekëꞌté rí Yudaa (daa ri⁠ ⁠: ay kañ). Ɗi antee caŋ, lécíɗté lah koy.
35 Concebeu ainda e deu à luz um filho. E disse: "Desta vez, louvarei ao Senhor." E chamou-o Judá. Depois cessou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.