Gênesis 29

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yakop ɓeyaatte waali, yuliɗte ginna púlëen naꞌ.
1 Jacó se pôs a caminho e foi à terra do povo do Oriente.
2 Ɗi tíl tílë níi lahte bis, ɗi otte yéem luufa. Bi hen yéemë hënndëe, yup éeyë yí lahaꞌ har a peꞌ ɓoofute tal yéemë. Ɓúk yéemë kúnúu a laꞌ gaan.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos. E havia uma grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Yuppa ɓéeɓ teeꞌaꞌ raa, níirëh yë píníŋ laꞌa hom ɓúk yéemë rë ndín, wa hëníɗ. Woc raa, wa wëegísíɗ laꞌa ɓúk yéemë.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Yakop lahte na wodoh, meelte níirëh yë won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Cëlíirí yaawe⁠ ⁠! Ɗon ɓëy dih⁠ ⁠?⁠ ⁠» Wa tahute wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fun ɓëy Haran.⁠ ⁠»
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus irmãos? Responderam: — Somos de Harã.
5 Ɗi meelaatte wa won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon yúhú sédée ké Nahoor hínú Laban raa⁠ ⁠?⁠ ⁠» Wa wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fun yúhú rí kay⁠ ⁠!⁠ ⁠»
5 Perguntou-lhes: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? Responderam: — Conhecemos.
6 Yakop ɓaatte won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗon heluu ri lahte sos-faan a⁠ ⁠?⁠ ⁠» Wa tahute wonu tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ɗi yíilté ces⁠ ⁠! Kúkëyí ɓelaa na ac bín rë sah kúɗ yuba ra koohi Rasel.⁠ ⁠»
6 Jacó perguntou ainda: — Ele vai bem? Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Yakop tíkílté won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yúhí biti naꞌa lís sun⁠ ⁠! Yup lahayti hëellú doom⁠ ⁠; ɗon sehu yi hënndí wë a kúrí wë mburukliin⁠ ⁠?⁠ ⁠»
7 Então Jacó disse: — É ainda pleno dia, não é tempo de recolher os rebanhos. Deem de beber às ovelhas e vão apascentá-las.
8 Níirëh yë wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ëe-ëeꞌ⁠ ⁠! Fun na héníh ɗah⁠ ⁠! Fun sehuu sehoo níi yuppa ɓéeɓ teeꞌaꞌ, fun anti píníŋ laꞌa kúnúu ɓúk yéemë rë ndín, fun hëndíɗ.⁠ ⁠»
8 Mas eles responderam: — Não podemos, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, seja removida a pedra da boca do poço e demos de beber às ovelhas.
9 Lahi Rasel a yubi boffi, ɗeef Yakop líssí goneel a níirëh yë. Ɗi fi Rasel níirëh ɓal.
9 Enquanto Jacó ainda falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, porque era pastora.
10 Olaꞌ Yakop koy taani a yuba, ɗi lahte yéemë, píníŋké laꞌa kúnúu ɓúgë rë, hëníɗté yubi taani.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Kolaꞌ Yakop dah, yabaalohte sun fi Rasel, muun mi na yookoh.
11 Feito isso, Jacó beijou Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Yakop won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Boffu taan soꞌ yaa-ow⁠ ⁠! Mi koy Rebekaa.⁠ ⁠» Rasel yíppée múkë woni boffi baaha.
12 Então Jacó contou a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca. Ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Kelaꞌ Laban ban fi ayi Yakop jarbaadi, ɗi yíppée koloh téebílëhté rí, yabaalohte sun fi antee rii kúɗ faami. Ɗaaha, Yakop ɓílíɗté rí iña kat ri ra ɓéeɓ.
13 Quando Labão ouviu as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu ao encontro dele, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E Jacó contou a Labão tudo o que havia acontecido.
14 Laban won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Moo fu non faam fa kaah, ñif mi yen yínë⁠ ⁠!⁠ ⁠»
14 Então Labão disse: — De fato, você é meu osso e minha carne. Jacó ficou na casa de Labão durante um mês.
15 Lahte bis, Laban won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ƴaal soꞌ, biti fu jarbaadi soꞌ ɓanay tah fu légéyéré sëꞌ pëtíh. Won soꞌ yee nay fuu waafu ra.⁠ ⁠»
15 Depois, Labão disse a Jacó: — Será que você vai trabalhar de graça, só por ser meu parente? Diga-me qual deve ser o seu salário.
16 Ɗeef Laban lahte koy ɓeleɓ ana. Ɓahaa hínú Leyaa, ñéedë hínú Rasel.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais nova.
17 Íllí Leyaa ɗamay, ndaa Rasel húmú ɗampe ɓeleɓ te neɓpe yeel.
17 Lia tinha uns olhos sem brilho, porém Raquel era bonita e formosa.
18 Bi ɗeef Yakop liiltee fahaꞌ Rasel, ɗi won Laban tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fu tah oni soꞌ koohu Rasel ɓeleɓ raa, may roo légéyíɗ kíil paana.⁠ ⁠»
18 Como Jacó amava Raquel, disse a Labão: — Trabalharei para o senhor durante sete anos para poder casar com Raquel, sua filha mais nova.
19 Laban tahte won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mi on ɗo ri daa nay géné biti mi ona ri ow kay dih⁠ ⁠! Home faam soꞌ deh⁠ ⁠!⁠ ⁠»
19 Labão respondeu: — É melhor dá-la a você do que a outro homem. Fique aqui comigo.
20 Fahaꞌi ɓeyi Rasel ɓeleɓ tahte níi kíillí paana ya légéyíɗ Yakop Laban ra man i waal ɗii na nen, bi fahaꞌ ri Rasel níi fahaꞌ.
20 Assim, por amor a Raquel, Jacó trabalhou durante sete anos. E esses anos lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Ɗi antee won Laban tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Aappii yen lahte maan ɓahaa⁠ ⁠? Mi fahaꞌ biti koon fu yeɗ soꞌ ɓeleɓ soꞌ, mi kooɗ ɗi.⁠ ⁠»
21 Então ele disse a Labão: — Dê-me a minha mulher, pois já venceu o prazo, para que eu me case com ela.
22 Laban kolaꞌ daa yíppé ndaje, gappe ɓëy hatni baa ɓéeɓ kílëegë.
22 Assim, Labão reuniu todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Ndaa yúhëꞌ rí biti Koo ñúkúffé rë, ɗi ɓeɓ Leyaa kompe Yakop neeꞌte ɗii na.
23 À noite, ele trouxe Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E eles tiveram relações.
24 Laban ɓeɓpe Silpaa súrgíi, yeraalohte ri koohi Leyaa.
24 (Labão tinha dado sua serva Zilpa para que fosse serva de Lia, sua filha.)
25 Yíilëꞌ Koo kéy fín, Yakop ot Leyaa⁠ ⁠! Tígí daaha, ɗi payte won Laban tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fu pagaꞌ soꞌ yii baa ɗíh⁠ ⁠? Af Rasel daa húmú tah mi légéyíɗ ɗo neh a⁠ ⁠? Haalaꞌ yi níi fa na nofaꞌ soꞌ⁠ ⁠?⁠ ⁠»
25 Ao amanhecer, Jacó viu que era Lia. Por isso, disse a Labão: — O que é isso que o senhor fez comigo? Não é verdade que eu trabalhei por amor a Raquel? Por que, então, o senhor me enganou?
26 Laban won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fun ɓaahuuy biti kúkëy ɓeleɓ ɗéɓ ɓahii kooru daa tah ɗee ƴaal soꞌ⁠ ⁠!
26 Labão respondeu: — Em nossa terra não se costuma dar em casamento a mais nova antes da primogênita.
27 Lúsɗé waalli paana yi kílëegë a ɓahaa. Woc raa, fun ay roo on ñéedë ɓal, biti fu tah légéyíɗí sëꞌ kíil paana kay fíi.⁠ ⁠»
27 Complete a semana de festa de casamento da primogênita. Depois, daremos a você também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que você ainda me servirá.
28 Yakop tahte yee won ɗi Laban ra. Lúsɗëꞌ rí waalli paana yi kílëegë a Leyaa ra, Laban yeɗte ri Rasel.
28 Jacó fez o que Labão pediu e completou a semana de festa da primogênita. Depois, Labão lhe deu por mulher a sua filha Raquel.
29 Laban ɓeyaalohte Bilhaa súrgíi, yeɗte ri koohi Rasel.
29 (Labão tinha dado sua serva Bila para que fosse serva de Raquel, sua filha.)
30 Yakop namiltee neeꞌ a Rasel fa ɗi lukki fahaꞌ ri ra. Ɗi yabilte légéyíɗí Laban, yuliɗte ri kíil paana kay.
30 E Jacó teve relações também com Raquel. Ele amava Raquel mais do que amava Lia. E continuou trabalhando para Labão durante mais sete anos.
31 Olaꞌ Koo-Yahwee biti Yakop lukki fahaꞌ Rasel ra, ɗi keñilte Leyaa, ndaa teeɓay Rasel koy.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, fez com que ela fosse fecunda, ao passo que Raquel era estéril.
32 Leyaa pokke loo, lahte koy ƴaal, dëekëꞌté rí Ruben (daa ri⁠ ⁠: ëlí⁠ ⁠! Bee koy ƴaal). Ɗi won tígí daaha tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yahwee otte súfúñ fí sëꞌ⁠ ⁠; nda ƴaali soꞌ mín sëe fahaꞌ waay⁠ ⁠!⁠ ⁠»
32 Assim, Lia ficou grávida e deu à luz um filho, a quem deu o nome de Rúben, pois disse: — O
33 Leyaa pokaatte loo, lahaatte koy ƴaal kay. Ɗi won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Biti mi fahuuy, Yahwee keloh na, daa kúɗ koy ki ƴaali ana fi beh.⁠ ⁠» Ɗi dëekëꞌté rí Simewoŋ (daa ri⁠ ⁠: kelohte).
33 Ela ficou grávida outra vez e deu à luz um filho. E disse: — O E deu-lhe o nome de Simeão.
34 Ɗi pokilte loo kay lahilte koy ƴaal. Ɗi won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Waali beh, ƴaali soꞌ ay pokoh soo na koma kom mi ri koy ƴaal éeyë rë.⁠ ⁠» Koy ka dëekúuté Léwí (daa ri⁠ ⁠: ay pokoh).
34 Lia ficou grávida ainda outra vez e deu à luz um filho. E disse: — Agora, desta vez, o meu marido se unirá mais a mim, porque lhe dei à luz três filhos. Por isso lhe deu o nome de Levi.
35 Ɗi poklaatte loo, lahlaatte koy ƴaal. Ɗi won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Waali yíníi beh, may kañe Yahwee⁠ ⁠!⁠ ⁠» Ɗi dëekëꞌté rí Yudaa (daa ri⁠ ⁠: ay kañ). Ɗi antee caŋ, lécíɗté lah koy.
35 Mais uma vez ela ficou grávida e deu à luz um filho. Então disse: — Desta vez louvarei o E por isso lhe deu o nome de Judá. E depois disso não teve mais filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.