João 10

Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 “Gəpəh à akul la dziriga, dza uwana aguw la gay gamagày aŋa gargar aŋa azla­tuwaŋ aw, ama aguwa à ahəŋ kà la gəl aŋa zlagam, bi aguway la slaka anik kà, masla kà masla gəl, masla nabəra.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 Ama dza uwana aguwa à gày la gamagày kà, masla manəŋla azla­tuwaŋ.
2 Mas quem entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Masla manəŋla gamagày kà apəzlal gamagày, azla­tuwaŋ bay tatsən kuda aŋha. Azàllàh azla­tuwaŋ aŋha, sləm la sləm, ŋgaha atsala atà à uda.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz. Ele chama as ovelhas pelo nome e as conduz à pastagem.
4 Baŋa adasa à atà à uda gesina kà, masla aguwa atà à huma, azla­tuwaŋ tanəfay, kà uwana tasəl kuda aŋha.
4 Depois de conduzir todas as suas ovelhas para fora, vai adiante delas; e as ovelhas seguem-no, pois lhe conhecem a voz.
5 Ama tanəf məlok dza aw, tahoyal à ahàl, kà uwana tasəl kuda aŋha aw.”
5 Mas não seguem o estranho; antes fogem dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Yesu apə̀h à atà gay la gay la abà uwaga, ama tasə̀l tatak uwana apə̀h à atà aw.
6 Jesus disse-lhes essa parábola, mas não entendiam do que ele queria falar.
7 Yesu agòɗ aya: “Gəpəh à akul la dziriga, gi la uwana gi gamagày aŋa gargar aŋa azla­tuwaŋ.
7 Jesus tornou a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Azla­uwana tatsà à vok à waŋ kà gi kà, gesina kà, azlaməna gəl, azlaməna nabəra. Ama azla­tuwaŋ tatsə̀ɓ à atà sləm aw.
8 Todos quantos vieram antes de mim foram ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.
9 Gi la uwana gi gamagày. Dza uwana adàda à gày la sləm gulo adà­ɓelay, aslala vok ada à gày, atsa à uda, aɓəz tatak may.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim será salvo; tanto entrará como sairá e encontrará pastagem.
10 Masla gəl kà, atsa à waŋ kà, kà mad à gəl pəra, makaɗay, la madà­dasàh atà ala. Ama gi kà gəsà à waŋ kà azladza aŋa maɓəzal sifa uwana aɗuwa vok kaykay.”
10 O ladrão não vem senão para furtar, matar e destruir. Eu vim para que as ovelhas tenham vida e para que a tenham em abundância.
11 “Gi masla manəŋla azla­tuwaŋ delga. Masla manəŋla azla­tuwaŋ delga av sifa aŋha kà azla­tuwaŋ aŋha.
11 Eu sou o bom pastor. O bom pastor expõe a sua vida pelas ovelhas.
12 Dza uwana aɗàh sləray kà aŋa sili pəra, uwala azla­tuwaŋ aŋha aw kà, dza aŋa azla­tuwaŋ aw. Asakay azla­tuwaŋ à ahəŋ, ahoy aŋha à baŋa anəŋa kəda fəta atsa à waŋ à slaka aŋha, ŋgaha kəda fəta akəs atà, adà­dasàh atà gesina.
12 O mercenário, porém, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, quando vê que o lobo vem vindo, abandona as ovelhas e foge; o lobo rouba e dispersa as ovelhas.
13 Ahoy aŋha kà uwana aɗàh sləray kà aŋa sili, ŋgaha af sləm à azla­tuwaŋ aw.
13 O mercenário, porém, foge, porque é mercenário e não se importa com as ovelhas.
14 — ausente —
14 Eu sou o bom pastor. Conheço as minhas ovelhas e as minhas ovelhas conhecem a mim,
15 — ausente —
15 como meu Pai me conhece e eu conheço o Pai. Dou a minha vida pelas minhas ovelhas.
16 Azla­tuwaŋ gulo anik la ahəŋ à uwana atà la ahəŋ la gargar uwanay la abà aw. Say gəsəlla atà à waŋ babay kà atà aŋa masəl kuda gulo lagwa. Kiya uwaga adagay maham à ahəŋ tuwaŋ tekula, la masla manəŋla atà tekula à ahàl.”
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco. Preciso conduzi-las também, e ouvirão a minha voz e haverá um só rebanho e um só pastor.
17 “Baba awoya gi, kà uwana gəvà sifa gulo, kà gi aŋa maulal à tsəh aya.
17 O Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Dza la ahəŋ azəɓ sifa la slaka gulo la ndzəɗa aw, ama gi la uwana gəvày la mawoyəŋ gulo. Gi la maslay kà mavày, ŋgaha gi la maslay aŋa maulal à tsəh aya. Kiya uwaga la uwana: ‘Ɗahàŋ’, Baba gulo agòɗ à gi.”
18 Ninguém a tira de mim, mas eu a dou de mim mesmo e tenho o poder de a dar, como tenho o poder de a reassumir. Tal é a ordem que recebi de meu Pai.
19 Kà gay uwaga matsakla ahàd à tataka azla Yahu­diya à abà aya.
19 A propósito dessas palavras, originou-se nova divisão entre os judeus.
20 Aŋuvaw la tataka aŋatà la abà tagòɗ: “Masla la masasəɗok mawi­siga, bada, kà mana katsəɓawwal sləm ma?”
20 Muitos deles diziam: Ele está possuído do demônio. Ele delira. Por que o escutais vós?
21 Azlaanik tagòɗ: “Dza uwana la masasəɗok mawi­siga aslala vok aŋa maɗehəŋ kiya uwanay aw. Kakay masasəɗok mawi­siga aslala vok mawur guləf ala ma?”
21 Outros diziam: Estas palavras não são de quem está endemoninhado. Acaso pode o demônio abrir os olhos a um cego?
22 Madəvaday matsi­kasl məŋ gày Zəzagəla ala apakà vok la Uru­sa­lima la təla awkusa.
22 Celebrava-se em Jerusalém a festa da Dedicação. Era inverno.
23 Yesu auguzàh la məŋ gày Zəzagəla la aku la tsəh tsa­tsa­gla aŋa Salomon.
23 Jesus passeava no templo, no pórtico de Salomão.
24 Kiya uwaga azla Yahu­diya takə̀sal gay à adi, tagòɗal: “Mbà kadàsəlla à anu à uda la madzugway gami la abà ma? Baŋa kak Kristu kà, pə̀h à anu la dazu­waya, lakana!”
24 Os judeus rodearam-no e perguntaram-lhe: Até quando nos deixarás na incerteza? Se tu és o Cristo, dize-nos claramente.
25 Yesu agòɗ à atà: “Gədapəh à akul nəma, asa à akul matsəɓ gi sləm aw pəra. Sləray uwanay gəɗehəŋ la ndzəɗa aŋa Baba gulo kà sayda gulo.
25 Jesus respondeu-lhes : Eu vo-lo digo, mas não credes. As obras que faço em nome de meu Pai, estas dão testemunho de mim.
26 Ama akul kà, kadi­ŋawwal gəl à vok aw, kà uwana akul la tataka aŋa azla­tuwaŋ gulo la abà aw.
26 Entretanto, não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Azla­tuwaŋ gulo tatsəna kuda gulo, gəsəl atà, ŋgaha tanəfa gi.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, eu as conheço e elas me seguem.
28 Gəvà à atà sifa adəv à gay aw, tadàmətsay didi aw, dza aslala vok aŋa mahəl atà la ahàl gulo aw.
28 Eu llhes dou a vida eterna; elas jamais hão de perecer, e ninguém as roubará de minha mão.
29 Tatak uwana Baba gulo aɓə̀k gi atà kà, aɗuwaŋ azla­tatak gesina, dza la ahəŋ ahəl atà la ahàl aŋa Baba gulo aw.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém as pode arrebatar da mão de meu Pai.
30 Anu la Baba kà anu tekula.”
30 Eu e o Pai somos um.
31 Azla Yahu­diya tahə̀l akur kà matsàhla aya.
31 Os judeus pegaram pela segunda vez em pedras para o apedejar.
32 Ama Yesu agòɗ à atà: “Gəɗahà azlasləray dzəɓa aŋha səla aw gà uwanay, la huma aŋkul gesina la maslay aŋa Baba gulo uwana avà à gi, ŋgaha ma kà sləray ma uwala asa à akul matsàhgəla akur la?”
32 Disse-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte de meu Pai. Por qual dessas obras me apedrejais?
33 Azla Yahu­diya tawulà ala: “Asa à anu kà matsàh kà la akur kà sləray uwana kaɗahàŋ aw, ama kà uwana kapə̀h mawi­siga lakəl aŋa Zəzagəla: Tsa kak dza deyday kà pəra, kaga­gazləla gəl aŋak la Zəzagəla ma, məgoɗ.”
33 Os judeus responderam-lhe: Não é por causa de alguma boa obra que te queremos apedrejar, mas por uma blasfêmia, porque, sendo homem, te fazes Deus.
34 Yesu awulà à atà ala: “Tatsetsèr à wakità mapəhay akul à abà kà, Zəzagəla agòɗ à akul azla­zəzagəla,
34 Replicou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses {Sl 81,6}?
35 məsəl la paraka kà, kà dza aslala vok aŋa mawisəŋ ala uwana matse­tse­rayga la wakità mapəhay la abà aw. Zəzagəla azal azla­zəzagəla azladza uwana takəs gay aŋha.
35 Se a lei chama deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {ora, a Escritura não pode ser desprezada},
36 Gi kà, Zəzagəla akə̀sànì, aslə̀l gi à waŋ à gudəŋ uwanay à vok, ŋgaha ma kakay kagoɗaw kà, gəpə̀h mawi­siga à Zəzagəla à vok ma? Tsa gəpə̀hla dziriga kà gi Kona aŋa aŋha ma?
36 como acusais de blasfemo aquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, porque eu disse: Sou o Filho de Deus?
37 Tsa baŋa sləray aŋa Baba gulo la uwana gəɗehəŋ, awkà kadiŋaw gi gəl à vok zlà ma aw.
37 Se eu não faço as obras de meu Pai, não me creiais.
38 Ama baŋa sləray aŋha la uwana gəɗehəŋ kà, dìŋàw gi gəl à vok, kadiŋaw gi gəl à sləray gà uwana à vok tsi, kà akul aŋa masəl la paraka aw kà gi la Baba la abà, ŋgaha Baba babay la gi la abà.”
38 Mas se as faço, e se não quiserdes crer em mim, crede nas minhas obras, para que saibais e reconheçais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Tatàhkà à makəsay gotənaŋ, ama atəf kà atà.
39 Procuraram então prendê-lo, mas ele se esquivou das suas mãos.
40 Yesu adà aŋha à gay dərəv à uda aŋa mukwà Urdun, la slaka uwana Yuhana aɗahàhà batem uwarà. Ŋgaha adzà à ahəŋ la abatà.
40 Ele se retirou novamente para além do Jordão, para o lugar onde João começara a batizar, e lá permaneceu.
41 Azladza aŋuvaw tasàh à slaka aŋha. Tagòɗ: “Ɗi­ki­ɗiki Yuhana kà, adaɗah nadzipo aw, ama uwana apə̀h lakəl aŋa dza uwanay kà agə̀ɗ à afik, ndzer.”
41 Muitos foram a ele e diziam: João não fez milagre algum,
42 La abatà azladza aŋuvaw tadìŋ gəl à masla à vok.
42 mas tudo o que João falou deste homem era verdade. E muitos acreditaram nele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.