João 10
Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs ARA
1 “Gəpəh à akul la dziriga, dza uwana aguw la gay gamagày aŋa gargar aŋa azlatuwaŋ aw, ama aguwa à ahəŋ kà la gəl aŋa zlagam, bi aguway la slaka anik kà, masla kà masla gəl, masla nabəra.
1 Em verdade, em verdade vos digo: o que não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e salteador.
2 Ama dza uwana aguwa à gày la gamagày kà, masla manəŋla azlatuwaŋ.
2 Aquele, porém, que entra pela porta, esse é o pastor das ovelhas.
3 Masla manəŋla gamagày kà apəzlal gamagày, azlatuwaŋ bay tatsən kuda aŋha. Azàllàh azlatuwaŋ aŋha, sləm la sləm, ŋgaha atsala atà à uda.
3 Para este o porteiro abre, as ovelhas ouvem a sua voz, ele chama pelo nome as suas próprias ovelhas e as conduz para fora.
4 Baŋa adasa à atà à uda gesina kà, masla aguwa atà à huma, azlatuwaŋ tanəfay, kà uwana tasəl kuda aŋha.
4 Depois de fazer sair todas as que lhe pertencem, vai adiante delas, e elas o seguem, porque lhe reconhecem a voz;
5 Ama tanəf məlok dza aw, tahoyal à ahàl, kà uwana tasəl kuda aŋha aw.”
5 mas de modo nenhum seguirão o estranho; antes, fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Yesu apə̀h à atà gay la gay la abà uwaga, ama tasə̀l tatak uwana apə̀h à atà aw.
6 Jesus lhes propôs esta parábola, mas eles não compreenderam o sentido daquilo que lhes falava.
7 Yesu agòɗ aya: “Gəpəh à akul la dziriga, gi la uwana gi gamagày aŋa gargar aŋa azlatuwaŋ.
7 Jesus, pois, lhes afirmou de novo: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Azlauwana tatsà à vok à waŋ kà gi kà, gesina kà, azlaməna gəl, azlaməna nabəra. Ama azlatuwaŋ tatsə̀ɓ à atà sləm aw.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não lhes deram ouvido.
9 Gi la uwana gi gamagày. Dza uwana adàda à gày la sləm gulo adàɓelay, aslala vok ada à gày, atsa à uda, aɓəz tatak may.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim, será salvo; entrará, e sairá, e achará pastagem.
10 Masla gəl kà, atsa à waŋ kà, kà mad à gəl pəra, makaɗay, la madàdasàh atà ala. Ama gi kà gəsà à waŋ kà azladza aŋa maɓəzal sifa uwana aɗuwa vok kaykay.”
10 O ladrão vem somente para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 “Gi masla manəŋla azlatuwaŋ delga. Masla manəŋla azlatuwaŋ delga av sifa aŋha kà azlatuwaŋ aŋha.
11 Eu sou o bom pastor. O bom pastor dá a vida pelas ovelhas.
12 Dza uwana aɗàh sləray kà aŋa sili pəra, uwala azlatuwaŋ aŋha aw kà, dza aŋa azlatuwaŋ aw. Asakay azlatuwaŋ à ahəŋ, ahoy aŋha à baŋa anəŋa kəda fəta atsa à waŋ à slaka aŋha, ŋgaha kəda fəta akəs atà, adàdasàh atà gesina.
12 O mercenário, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, vê vir o lobo, abandona as ovelhas e foge; então, o lobo as arrebata e dispersa.
13 Ahoy aŋha kà uwana aɗàh sləray kà aŋa sili, ŋgaha af sləm à azlatuwaŋ aw.
13 O mercenário foge, porque é mercenário e não tem cuidado com as ovelhas.
14 — ausente —
14 Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem a mim,
15 — ausente —
15 assim como o Pai me conhece a mim, e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Azlatuwaŋ gulo anik la ahəŋ à uwana atà la ahəŋ la gargar uwanay la abà aw. Say gəsəlla atà à waŋ babay kà atà aŋa masəl kuda gulo lagwa. Kiya uwaga adagay maham à ahəŋ tuwaŋ tekula, la masla manəŋla atà tekula à ahàl.”
16 Ainda tenho outras ovelhas, não deste aprisco; a mim me convém conduzi-las; elas ouvirão a minha voz; então, haverá um rebanho e um pastor.
17 “Baba awoya gi, kà uwana gəvà sifa gulo, kà gi aŋa maulal à tsəh aya.
17 Por isso, o Pai me ama, porque eu dou a minha vida para a reassumir.
18 Dza la ahəŋ azəɓ sifa la slaka gulo la ndzəɗa aw, ama gi la uwana gəvày la mawoyəŋ gulo. Gi la maslay kà mavày, ŋgaha gi la maslay aŋa maulal à tsəh aya. Kiya uwaga la uwana: ‘Ɗahàŋ’, Baba gulo agòɗ à gi.”
18 Ninguém a tira de mim; pelo contrário, eu espontaneamente a dou. Tenho autoridade para a entregar e também para reavê-la. Este mandato recebi de meu Pai.
19 Kà gay uwaga matsakla ahàd à tataka azla Yahudiya à abà aya.
19 Por causa dessas palavras, rompeu nova dissensão entre os judeus.
20 Aŋuvaw la tataka aŋatà la abà tagòɗ: “Masla la masasəɗok mawisiga, bada, kà mana katsəɓawwal sləm ma?”
20 Muitos deles diziam: Ele tem demônio e enlouqueceu; por que o ouvis?
21 Azlaanik tagòɗ: “Dza uwana la masasəɗok mawisiga aslala vok aŋa maɗehəŋ kiya uwanay aw. Kakay masasəɗok mawisiga aslala vok mawur guləf ala ma?”
21 Outros diziam: Este modo de falar não é de endemoninhado; pode, porventura, um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Madəvaday matsikasl məŋ gày Zəzagəla ala apakà vok la Urusalima la təla awkusa.
22 Celebrava-se em Jerusalém a Festa da Dedicação. Era inverno.
23 Yesu auguzàh la məŋ gày Zəzagəla la aku la tsəh tsatsagla aŋa Salomon.
23 Jesus passeava no templo, no Pórtico de Salomão.
24 Kiya uwaga azla Yahudiya takə̀sal gay à adi, tagòɗal: “Mbà kadàsəlla à anu à uda la madzugway gami la abà ma? Baŋa kak Kristu kà, pə̀h à anu la dazuwaya, lakana!”
24 Rodearam-no, pois, os judeus e o interpelaram: Até quando nos deixarás a mente em suspenso? Se tu és o Cristo, dize-o francamente.
25 Yesu agòɗ à atà: “Gədapəh à akul nəma, asa à akul matsəɓ gi sləm aw pəra. Sləray uwanay gəɗehəŋ la ndzəɗa aŋa Baba gulo kà sayda gulo.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo disse, e não credes. As obras que eu faço em nome de meu Pai testificam a meu respeito.
26 Ama akul kà, kadiŋawwal gəl à vok aw, kà uwana akul la tataka aŋa azlatuwaŋ gulo la abà aw.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Azlatuwaŋ gulo tatsəna kuda gulo, gəsəl atà, ŋgaha tanəfa gi.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz; eu as conheço, e elas me seguem.
28 Gəvà à atà sifa adəv à gay aw, tadàmətsay didi aw, dza aslala vok aŋa mahəl atà la ahàl gulo aw.
28 Eu lhes dou a vida eterna; jamais perecerão, e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Tatak uwana Baba gulo aɓə̀k gi atà kà, aɗuwaŋ azlatatak gesina, dza la ahəŋ ahəl atà la ahàl aŋa Baba gulo aw.
29 Aquilo que meu Pai me deu é maior do que tudo; e da mão do Pai ninguém pode arrebatar.
30 Anu la Baba kà anu tekula.”
30 Eu e o Pai somos um.
31 Azla Yahudiya tahə̀l akur kà matsàhla aya.
31 Novamente, pegaram os judeus em pedras para lhe atirar.
32 Ama Yesu agòɗ à atà: “Gəɗahà azlasləray dzəɓa aŋha səla aw gà uwanay, la huma aŋkul gesina la maslay aŋa Baba gulo uwana avà à gi, ŋgaha ma kà sləray ma uwala asa à akul matsàhgəla akur la?”
32 Disse-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte do Pai; por qual delas me apedrejais?
33 Azla Yahudiya tawulà ala: “Asa à anu kà matsàh kà la akur kà sləray uwana kaɗahàŋ aw, ama kà uwana kapə̀h mawisiga lakəl aŋa Zəzagəla: Tsa kak dza deyday kà pəra, kagagazləla gəl aŋak la Zəzagəla ma, məgoɗ.”
33 Responderam-lhe os judeus: Não é por obra boa que te apedrejamos, e sim por causa da blasfêmia, pois, sendo tu homem, te fazes Deus a ti mesmo.
34 Yesu awulà à atà ala: “Tatsetsèr à wakità mapəhay akul à abà kà, Zəzagəla agòɗ à akul azlazəzagəla,
34 Replicou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei:
35 məsəl la paraka kà, kà dza aslala vok aŋa mawisəŋ ala uwana matsetserayga la wakità mapəhay la abà aw. Zəzagəla azal azlazəzagəla azladza uwana takəs gay aŋha.
35 Se ele chamou deuses àqueles a quem foi dirigida a palavra de Deus, e a Escritura não pode falhar,
36 Gi kà, Zəzagəla akə̀sànì, aslə̀l gi à waŋ à gudəŋ uwanay à vok, ŋgaha ma kakay kagoɗaw kà, gəpə̀h mawisiga à Zəzagəla à vok ma? Tsa gəpə̀hla dziriga kà gi Kona aŋa aŋha ma?
36 então, daquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, dizeis: Tu blasfemas; porque declarei: sou Filho de Deus?
37 Tsa baŋa sləray aŋa Baba gulo la uwana gəɗehəŋ, awkà kadiŋaw gi gəl à vok zlà ma aw.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis;
38 Ama baŋa sləray aŋha la uwana gəɗehəŋ kà, dìŋàw gi gəl à vok, kadiŋaw gi gəl à sləray gà uwana à vok tsi, kà akul aŋa masəl la paraka aw kà gi la Baba la abà, ŋgaha Baba babay la gi la abà.”
38 mas, se faço, e não me credes, crede nas obras; para que possais saber e compreender que o Pai está em mim, e eu estou no Pai.
39 Tatàhkà à makəsay gotənaŋ, ama atəf kà atà.
39 Nesse ponto, procuravam, outra vez, prendê-lo; mas ele se livrou das suas mãos.
40 Yesu adà aŋha à gay dərəv à uda aŋa mukwà Urdun, la slaka uwana Yuhana aɗahàhà batem uwarà. Ŋgaha adzà à ahəŋ la abatà.
40 Novamente, se retirou para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio; e ali permaneceu.
41 Azladza aŋuvaw tasàh à slaka aŋha. Tagòɗ: “Ɗikiɗiki Yuhana kà, adaɗah nadzipo aw, ama uwana apə̀h lakəl aŋa dza uwanay kà agə̀ɗ à afik, ndzer.”
41 E iam muitos ter com ele e diziam: Realmente, João não fez nenhum sinal, porém tudo quanto disse a respeito deste era verdade.
42 La abatà azladza aŋuvaw tadìŋ gəl à masla à vok.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.