1 अलीफज तेमानीने उत्तर दिले आणि तो म्हणाला,
2 “जर कोणी तुझ्यासोबत बोलण्याचा प्रयत्न केला, तर तू दु:खी होशील का? परंतू बोलण्यापासून स्वत:ला कोण आवरेल?
3 पाहा, तू पुष्कळांना शिकवले आहेस.
4 तू तुझ्या शब्दांनी खाली पडणाऱ्यांना सावरले आहेस.
5 पण आता संकटे तुझ्यावर आली आहेत, आणि तू खचला आहेस,
6 तुझ्या देवभिरूपणाची तुला खात्री नाही काय, तुझी सात्वीकत्ता तुझ्या आशेचे मार्ग नाही काय?
7 मी तुला विंनती करतो, कोणी निष्पाप कधी नाश पावला का?
8 मी असे पाहीले आहे की जे घोर अन्यायाची नांगरणी करीतात, आणि कष्ट पेरतात ते तशीच कापणी करतात.
9 देवाच्या श्वासाने ते नाश पावतात.
10 सिंहाची गर्जना, सिंहाचा विक्राळ ध्वनी नष्ट होतो,
11 म्हातारा सिंह शिकार न मिळाल्यामुळे मरण पावतो, सिंहिणीचे छावे सगळीकडे पांगतात
12 आता माझ्याकडे एक गुप्त निरोप आला,
13 जेव्हा लोक गाढ झोपेत असतात, मी रात्रीच्या दृष्टांताच्या विचारात असतो,
14 मी घाबरलो आणि माझा थरकाप झाला.
15 एक आत्मा अगदी माझ्या चेहऱ्याजवळून गेला आणि
16 तो आत्मा निश्चल उभा राहिला, पण त्याचा आकार मला दिसू शकला नाही,
17 मर्त्य मनुष्य देवापेक्षा नितीमान असू शकतो काय?
18 पाहा, जर देव त्याच्या सेवकावर विश्वास ठेवत नाही.
19 तर जे मातीच्या घरात राहतात त्यांच्याविषयी हे किती सत्य आहे,
20 आणि सकाळपासून संध्याकाळपर्यंत ते नाश पावतात, ते कायमचे नष्ट होतात व कोणीही त्यांच्याकडे लक्ष देत नाही.
21 त्यांच्या तंबूच्या दोऱ्या वर खेचल्या जात नाही काय?