Deuteronômio 32
lth (LTH) vs NTLH
1 Cïk unu ithwu, un polo ëka lobo,
1 Escutem, ó céu e terra, e deem atenção às minhas palavras.
2 Wëk pwonyna ööny ï komwu calö köth,
2 Que o meu ensino seja como a chuva que cai mansamente sobre a terra; que as minhas palavras sejam como o orvalho que se espalha sobre as plantas.
3 An abino pakö nyïng Rwoth,
3 Eu louvarei o nome do Senhor . Anunciem a grandeza do nosso Deus!
4 Ën obedo Lëla, na bal mörö ope ï tic mërë,
4 O Senhor é a nossa rocha; ele é perfeito e justo em tudo o que faz. Ele é fiel e correto e julga com justiça e honestidade.
5 Gïn ötïmö bal ï kome;
5 Mas o seu povo se entregou ao pecado e por isso eles não merecem ser filhos dele. São gente pecadora e má.
6 Man ënë kite na un ïcülö kï Rwoth,
6 Povo sem juízo e sem sabedoria, é assim que tratam o Ele é o seu Pai, que os criou; foi ele quem fundou e firmou a nação de vocês.
7 Po ï kom karë na cön;
7 Lembrem do passado, daquilo que aconteceu há muitos anos. Perguntem aos seus pais o que foi que aconteceu e peçam aos velhos que lhes contem o que se passou.
8 Ï karë na ën na Malö Rwök ömïö both rok lobo n'obedo mëgï,
8 Quando o Altíssimo separou os povos e deu a cada povo as suas terras, ele marcou as fronteiras das nações, dando a cada uma o seu próprio deus.
9 Jö Icarael obedo gïnï jö ka Rwoth,
9 Mas escolheu Israel para ser o seu povo; os descendentes de Jacó pertencem ao
10 Rwoth obino onwongo jö Icarael ï thim,
10 Deus os encontrou perdidos no deserto, numa região onde viviam animais ferozes. Chegou perto, cuidou deles e os protegeu como se fossem a menina dos seus olhos.
11 Ën cal kï jür na pwonyo ëthïnë kï ngwëc malö
11 Como a águia ensina os filhotes a voar e com as asas estendidas os pega quando estão caindo, assim o
12 Rwoth kënë ënë ötëlögï;
12 Ele os guiou sozinho, sem a ajuda de outro deus.
13 Ën ömïögï öïdhö malö ï lobo n'otingere malö,
13 O Senhor deixou que o seu povo dominasse as montanhas, e eles se alimentaram das plantações dos campos. Deu-lhes mel de abelhas nos rochedos e fez com que as oliveiras produzissem em terreno cheio de pedras.
14 kï cak na wac më dhok ëka kï cak ka rom ëka dyegi
14 Alimentou-os com leite de vaca e de cabra, deu-lhes a carne dos melhores carneirinhos, carneiros e bodes, o melhor trigo e o vinho mais fino.
15 Jecurun ödöngö n'öcwëë ëka öjëm;
15 O povo escolhido ficou rico, mas se revoltou contra Deus. Enriqueceu, progrediu, ficou satisfeito, mas abandonou a Deus, o seu Criador, e rejeitou o seu protetor e Salvador.
16 Gïn ömïö nyeko ömakö Obanga pï wörö obangagï
16 Com os seus deuses falsos eles provocaram a Deus, adoraram ídolos nojentos, e por isso ele ficou
17 Gïn ömïö tyërgï both jwogi na ba obedo Obanga—
17 Ofereceram sacrifícios aos demônios, a deuses falsos que não haviam adorado antes, novos deuses que os seus antepassados não conheciam.
18 Un ïkwërö Lëla, n'ögwököwu;
18 Esqueceram o seu protetor; desprezaram o seu Pai e Criador.
19 Ëntö Rwoth önënö man cë ökwërögï ökö
19 O Senhor Deus viu isso, ficou irado e rejeitou os seus filhos e filhas.
20 Ëka okobo nï, “An abino kanö wanga ökö kï bothgï,
20 Ele disse: “Eu os abandonarei e então verei o que vai acontecer com eles, pois são um povo rebelde, são filhos desobedientes.
21 Gïn ömïö nyeko ömaka ï kom gin na ba obedo Obanga
21 Com as suas imagens provocaram a minha ira, e fiquei com ciúmes dos seus deuses falsos. Portanto, eu farei com que eles fiquem com ciúmes de um povo que não é nação; e, com gente sem juízo, eu provocarei a ira deles.
22 Pïën akëmöna dong omoko mac ökö,
22 A minha ira se acenderá como fogo e acabará com tudo o que há na terra; ela queimará até o e incendiará as bases das montanhas.
23 “Abino dhuro can ï wigï
23 “Farei cair sobre eles desgraças sem fim e os ferirei com muitos sofrimentos.
24 An abino mïö kec dïögï,
24 A fome os matará, febres e doenças sem cura os destruirão. Mandarei animais selvagens para atacá-los e cobras venenosas para picá-los.
25 Pala abadë bino tyekogï ökö kï ï yodhi,
25 Fora de casa morrerão na guerra e dentro de casa morrerão de medo. Serão mortos os moços e as moças, as crianças e os velhos também.
26 An akobo nï an abino këthögï
26 Eu os poderia ter espalhado pelo mundo inteiro, e todos os esqueceriam.
27 Ëntö an ba amïö lang-gï,
27 Porém eu não queria que os seus inimigos zombassem e mentissem, dizendo que haviam derrotado o meu povo, afirmando que não fui eu, o
28 Jö Icarael obedo gïnï rok na ba ryëk,
28 Israel é um povo sem juízo, um povo que não entende nada.
29 Ka onwongo gïn ryëk, ëka önïang gïnï ï köp ni,
29 Se eles fossem sábios, entenderiam por que foram derrotados, saberiam qual a razão do seu castigo.
30 Pïngö dhanö acël öryëmö jö elip,
30 Por que foi que mil deles fugiram de um só inimigo, e dez mil foram perseguidos por dois? Foi porque o seu protetor os abandonou; o
31 Pïën lëlagï ba cal kï Lëla onu.
31 Os deuses dos nossos inimigos não são tão poderosos como o nosso Deus; os próprios inimigos dizem isso.
32 Jang ölökgï ekelo kï ï jang ölök ka jö Codom,
32 Eles são tão maus como a gente de Sodoma e Gomorra; são como uvas amargas e venenosas;
33 Köngö ölökgï cal kï kwir ka thwol,
33 são como vinho feito de veneno de cobra, do veneno mortal das serpentes.
34 Rwoth okobo nï, “Manön kïbëc ba obedo gin na an akanö botha
34 Deus lembra daquilo que os inimigos fizeram e espera o tempo certo para castigá-los.
35 Obedo ticna më cülö kwor; an abino cülö.
35 Deus se vingará; ele acertará contas com eles. Virá o tempo em que os inimigos cairão; o dia da desgraça deles está chegando depressa.
36 Rwoth bino ngölö köp ï kom jögë
36 O Senhor Deus terá pena do seu povo quando vir que eles estão fracos. Ele salvará aqueles que o servem, pois todos eles foram derrotados.
37 Cë Rwoth bino kobo nï, “Obangagï tye gïnï kwene,
37 Então ele perguntará ao seu povo: “Onde estão os seus deuses? Onde está o protetor em quem vocês confiavam?
38 obanga n'obino öcamö möö tyër awangagï
38 Vocês lhes ofereciam sacrifícios e lhes davam animais e vinho. Pois que agora eles os ajudem, que eles venham socorrê-los!
39 Rwoth okobo nï, “Nën dong kobedini an ëka an këna ënë abedo Obanga;
39 “Saibam todos que eu, somente eu, sou Deus; não há outro deus além de mim. Eu mato e eu faço viver; eu firo e eu curo. Ninguém pode me impedir de fazer o que quero.
40 Atingo cïnga malö yo polo ëka akobo nï:
40 Agora levanto a mão para o céu e juro pela minha vida eterna que farei isto:
41 ka apakö pala abadëna na mïmïla
41 Afiarei a minha espada brilhante e começarei a fazer justiça. Vou me vingar dos meus inimigos e castigar os que me odeiam.
42 An abino mïö athëröna mër kï remo,
42 As minhas flechas ficarão manchadas de sangue, e a minha espada matará os meus inimigos. Não escapará nenhum dos que lutam contra mim; até os prisioneiros serão mortos.”
43 Pak unu jögë, un rok kïbëc,
43 Que todas as nações louvem o povo de Deus! Deus se vingará dos que mataram os seus Ele se vingará dos seus inimigos e perdoará os pecados do seu povo.
44 Muca obino gïn kï Yocua wod ka Nun ëka ötwakö köp më wer ni kïbëc na jïï tye ka winyo.
44 Moisés e Josué, filho de Num, recitaram essa canção inteira na presença do povo.
45 Ï karë na Muca owero köp ni kïbëc kï wie both jö Icarael,
45 Moisés acabou de ensinar ao povo de Israel toda a lei de Deus
46 ën okobo bothgï nï, “Gwök unu köp ni kïbëc ï cwinywu na tin an atye ka kobo bothwu, ëk ïcïk unu k'ëthïnöwu më lübö köp më cïk ni kïbëc na bër.
46 e então disse: — Pensem bem em tudo o que lhes ensinei hoje e mandem que os seus filhos obedeçam a tudo o que está escrito nesta Lei de Deus.
47 Köp ni ba obedo köp na körë ope niwu—gïn obedo kwöwu. Gwök unu cïk ni cë ibino bedo unu pï karë na lac ï lobo na un ï tye ka cïdhö më ngölö kulo Jordan më gamö bedo mewu.”
47 Não pensem que esta Lei não vale nada; pelo contrário, é ela que lhes dará vida. Se vocês obedecerem a esta Lei, viverão muitos anos na terra que estão para possuir no outro lado do rio Jordão.
48 Ï nïnö nön kikokome Rwoth okobo both Muca nï,
48 Naquele mesmo dia o Senhor Deus disse a Moisés:
49 “Cïdh ëk ïïdh malö ï wi kite më Abarim, na tye ï lobo Moab; ïïdh ï wi kidi më Nebo n'opimere kï Jeriko ëka ïnën lobo Kanaan na an acwök mïö both jö Icarael.
49 — Vá até a serra de Abarim, aqui na terra de Moabe, e suba o monte Nebo, na altura de Jericó, que fica do outro lado do rio. Lá de cima você verá a terra de Canaã, que estou dando ao povo de Israel.
50 In ibino thöö ï wi kidi nön na in ïïdhö cë ibino cïdhö nywakö kabedo kï kwereni kite n'omeru Aron öthöö ködë ï wi kidi më Kor cë önywakö kabedo kï kwere mërë.
50 Você vai morrer ali no monte, como Arão, o seu irmão, morreu no monte Hor.
51 Pïën un kïbëc ba ibino ibedo unu kï gen ï koma ï nyim jö Icarael ï dhö pii më Meriba Kadec ï thim më Jin, un ïkwërö wöröna ï nyim jö Icarael na calö Obanga na leng.
51 Vocês dois foram infiéis a mim diante do povo de Israel. Quando estavam perto das fontes de Meribá, não longe da cidade de Cades, no deserto de Zim, vocês dois me desrespeitaram.
52 Pï manön, in ibino nënö lobo nön kï kanya bor; in ba ibino dönyö ï lobo na an abino mïö both jö Icarael.”
52 Por isso você verá de longe a terra que eu estou dando aos israelitas, porém não entrará nela.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.