Jó 14

Biblica® Kiugo Gĩtheru Kĩa Ngai Kĩhingũre (KIK) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 “Mũndũ ũciarĩtwo nĩ mũndũ-wa-nja-rĩ,
1 “Todos somos fracos desde o nascimento; a nossa vida é curta e muito agitada.
2 Akũraga ta ihũa na agacooka akooma;
2 O ser humano é como a flor que se abre e logo murcha; como uma sombra ele passa e desaparece.
3 Mũndũ ta ũcio wakĩmũkũũrĩra maitho?
3 Nada somos; então por que nos dás atenção? E quem sou eu para que me leves ao tribunal?
4 Nũũ ũngĩhota kũruta kĩndũ gĩtheru kuuma harĩ kĩndũ kĩrĩa gĩtarĩ gĩtheru?
4 O ser humano, que é impuro, nunca produz nada que seja puro.
5 Matukũ ma mũndũ nĩ matare;
5 Tu já marcaste quantos meses e dias cada um vai viver; isso está resolvido, e ninguém pode mudar.
6 Nĩ ũndũ ũcio tiga kũmũrora, tigana nake,
6 Para de olhar para nós e deixa-nos em paz, até que o nosso dia chegue ao fim, como chega ao fim o dia de um trabalhador.
7 “Mũtĩ-rĩ, nĩwĩrĩgagĩrĩrwo atĩ ũngĩtemwo,
7 “Para uma árvore há esperança; se for cortada, brota de novo e torna a viver.
8 O na mĩri yaguo ĩngĩkũrĩra thĩ
8 Mesmo que as suas raízes envelheçam, e o seu toco morra na terra,
9 ũngĩkaguucia maaĩ-rĩ, nĩũgathethũka
9 basta um pouco de água, e ela brota, soltando galhos como uma planta nova.
10 No mũndũ akuuaga agathikwo;
10 Mas, quando alguém morre, está acabado; depois de entregar a alma, para onde vai?
11 O ta ũrĩa maaĩ mahũũaga kũu iria-inĩ,
11 “Como lagoas que secam, como rios que deixam de correr,
12 ũguo noguo mũndũ akomaga na ndacookaga gũũkĩra rĩngĩ;
12 assim, enquanto o céu existir, todos vamos morrer. Vamos dormir o sono da morte, para nunca mais levantar.
13 “Naarĩ korwo wahitha thĩinĩ wa mbĩrĩra,
13 “Ah! Se tu me pusesses no mundo dos mortos e ali me escondesses até que a tua e então marcasses um prazo para lembrares de mim!
14 Mũndũ akua-rĩ, nĩagatũũra muoyo rĩngĩ?
14 Mas será que alguém tornará a viver depois de ter morrido? Eu, porém, esperarei por melhores tempos, até que as minhas lutas acabem.
15 Wee ũgetana, na niĩ nĩngagwĩtĩka;
15 Então me chamarás, e eu responderei; e tu ficarás contente comigo, pois me criaste.
16 Hĩndĩ ĩyo nĩũgatara makinya makwa,
16 Cuidarás para que eu não erre, em vez de ficares espiando para me veres pecar.
17 Mahĩtia makwa meekĩrĩtwo mondo-inĩ,
17 Esquecerás os meus pecados e apagarás os meus erros.
18 “No rĩrĩ, o ta ũrĩa kĩrĩma kĩenjekaga na gĩkamomoka,
18 “Mas assim como as montanhas vão se desmoronando, e as rochas saem dos seus lugares;
19 na o ta ũrĩa maaĩ mamuthũraga mahiga,
19 e assim como as águas escavam as pedras, e as correntezas levam a terra, assim tu acabas com a esperança do ser humano.
20 Wee ũmũtooragia o rĩmwe rĩa kũigana, nake agathira;
20 Tu o derrotas, ele se vai para sempre, e mudas a sua aparência quando o despedes deste mundo.
21 Ariũ ake mangĩheo gĩtĩĩo, ndangĩmenya ũhoro ũcio;
21 Se os seus filhos recebem homenagens, ele não fica sabendo e, se caem na desgraça, ele não tem notícia.
22 We no ruo rwa mwĩrĩ wake aiguaga,
22 Ele sente apenas as dores do seu próprio corpo e a agonia do seu espírito.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.