Salmos 69
Biblica® Opna Lifandi Orð Nýja testamentið og Sálmarnir™ (ISL) vs VC
1 — ausente —
1 Ao mestre de canto. Segundo a melodia: Os lírios. Salvai-me, ó Deus, porque as águas me vão submergir.
2 — ausente —
2 Estou imerso num abismo de lodo, no qual não há onde firmar o pé. Vim a dar em águas profundas, encobrem-me as ondas.
3 og ég sekk æ dýpra í þessa botnlausu leðju.
3 Já cansado de tanto gritar, enrouqueceu-me a garganta. Finaram-se-me os olhos, enquanto espero meu Deus.
4 Ég er útgrátinn og örmagna, hálsinn þurr og sár og augun þrútin. Góði Guð, bjargaðu mér!
4 Mais numerosos que os cabelos de minha cabeça são os que me detestam sem razão. São mais fortes que meus ossos os meus injustos inimigos. Porventura posso restituir o que não roubei?
5 Þeir eru margir sem hata mig að ástæðulausu, fjöldi manna sem brugga mér banaráð. Þó er ég saklaus. Þeir heimta að ég bæti það sem ég hef ekki brotið!
5 Vós conheceis, ó Deus, a minha insipiência, e minhas faltas não vos são ocultas.
6 Ó, Guð, þú þekkir heimsku mína og syndir.
6 Os que esperam em vós, ó Senhor, Senhor dos exércitos, por minha causa não sejam confundidos. Que os que vos procuram, ó Deus de Israel, não tenham de que se envergonhar por minha causa,
7 Drottinn Guð, þú sem ræður hersveitum himnanna, láttu mig ekki verða til hneykslunar þeim sem treysta þér. Þú Guð Ísraels, forðaðu mér frá því að valda þeim vonbrigðum,
7 pois foi por vós que eu sofri afrontas, cobrindo-se-me o rosto de confusão.
8 þó svo að þín vegna sé ég hæddur og smáður.
8 Tornei-me um estranho para meus irmãos, um desconhecido para os filhos de minha mãe.
9 Jafnvel bræður mínir sniðganga mig!
9 É que o zelo de vossa casa me consumiu, e os insultos dos que vos ultrajam caíram sobre mim.
10 Guð, þú ert í huga mér öllum stundum og um musteri þitt hugsa ég. Og vegna þess að ég held uppi málstað þínum, hata þeir mig, rétt eins og þig.
10 Por mortificar minha alma com jejuns, só recebi ultrajes.
11 Ég hef fastað og iðrast frammi fyrir þér, en þeir hæddu mig engu að síður.
11 Por trocar minhas roupas por um saco, tornei-me ludíbrio deles.
12 Ég klæddist hærusekk – tákni auðmýktar og iðrunar – og þá ortu þeir um mig níðvísu!
12 Falam de mim os que se assentam às portas da cidade, escarnecem-me os que bebem vinho.
13 Ég er nýjasta fréttin í bænum og jafnvel rónarnir spotta mig!
13 Minha oração, porém, sobe até vós, Senhor, na hora de vossa misericórdia, ó Deus. Na vossa imensa bondade, escutai-me, segundo a fidelidade de vosso socorro.
14 En ég held áfram að biðja til þín, Drottinn, og gefst ekki upp, því að þú hlustar! Svaraðu mér með blessun þinni og miskunnaðu mér.
14 Tirai-me do lodo, para que não me afunde. Livrai-me dos que me detestam, salvai-me das águas profundas.
15 Dragðu mig upp úr leðjunni, Drottinn, ég finn að ég er að sökkva! Forðaðu mér frá óvinum mínum, úr þessum hræðilega pytti!
15 Não me deixeis submergir nas muitas águas, nem me devore o abismo. Nem se feche sobre mim a boca do poço.
16 Láttu ekki flóðið taka mig, hringiðuna svelgja mig!
16 Ouvi-me, Senhor, pois que vossa bondade é compassiva; em nome de vossa misericórdia, voltai-vos para mim.
17 Ó, Drottinn, svaraðu bænum mínum, vegna gæsku þinnar og náðar við mig.
17 Não escondais ao vosso servo a vista de vossa face; atendei-me depressa, pois estou muito atormentado.
18 Snúðu ekki við mér bakinu, því að ég er í nauðum staddur! Flýttu þér! Komdu og frelsaðu mig!
18 Aproximai-vos de minha alma, livrai-me de meus inimigos.
19 Drottinn, komdu og bjargaðu mér! Leystu mig undan ofríki óvina minna.
19 Bem vedes minha vergonha, confusão e ignomínia. Ante vossos olhos estão os que me perseguem:
20 Þú sérð þá og þekkir háðsglósur þeirra, hvernig þeir níða mig niður.
20 seus ultrajes abateram meu coração e desfaleci. Esperei em vão quem tivesse compaixão de mim, quem me consolasse, e não encontrei.
21 Háðsyrði þeirra hafa sært mig djúpu sári og andi minn örmagnast. Ó, ef einhver hefði sýnt mér samúð og einhver viljað hugga mig!
21 Puseram fel no meu alimento, na minha sede deram-me vinagre para beber.
22 Þeir færðu mér eitraðan mat – malurt – og edik við þorstanum.
22 Torne-se a sua mesa um laço para eles, e uma armadilha para os seus amigos.
23 Verði gleði þeirra að sorg og friður þeirra að skelfingu.
23 Que seus olhos se escureçam para não mais ver, que seus passos sejam sempre vacilantes.
24 Myrkur komi yfir þá, blinda og ringulreið.
24 Despejai sobre eles a vossa cólera, e os atinja o fogo de vossa ira.
25 Reiði þín upptendrist gegn þeim og eldur þinn tortími þeim.
25 Seja devastada a sua morada, não haja quem habite em suas tendas,
26 Leggðu hús þeirra í rúst svo að þar búi enginn framar.
26 porque perseguiram aquele a quem atingistes, e aumentaram a dor daquele a quem feristes.
27 Því að þeir ofsækja þann sem þú hefur slegið og hlæja að kvöl þess sem þú hefur gegnumstungið.
27 Deixai-os acumular falta sobre falta, e jamais sejam por vós reconhecidos como justos.
28 Skráðu hjá þér allar syndir þeirra, já láttu enga gleymast.
28 Sejam riscados do livro dos vivos, e não se inscrevam os seus nomes entre os justos.
29 Strikaðu þá út af listanum yfir þá sem fá að lifa, leyfðu þeim ekki að njóta lífsins með réttlátum.
29 Eu, porém, miserável e sofredor, seja protegido, ó Deus, pelo vosso auxílio.
30 Ó, Guð, frelsaðu mig úr þessari neyð! Ég veit að þú munt bjarga mér!
30 Cantarei um cântico de louvor ao nome do Senhor, e o glorificarei com um hino de gratidão.
31 Ég lofa Guð í ljóði, mikla hann með lofsöng.
31 E isto a Deus será mais agradável que um touro, do que um novilho com chifres e unhas.
32 Það mun gleðja hann meira en margs konar fórnir.
32 Ó vós, humildes, olhai e alegrai-vos; vós que buscais a Deus, reanime-se o vosso coração,
33 Hinir auðmjúku munu sjá að Drottinn hjálpar mér og þeir munu gleðjast. Já, gleðjist, þið sem leitið Guðs!
33 porque o Senhor ouve os necessitados, e seu povo cativo não despreza.
34 Því að Drottinn heyrir hróp hinna snauðu, og snýr ekki við þeim bakinu.
34 Louvem-no os céus e a terra, os mares e tudo o que neles se move.
35 Himinn og jörð, lofið Drottin, og hafið og allt sem í því er!
35 Sim, Deus salvará Sião e reconstruirá as cidades de Judá; para aí hão de voltar e a possuirão.
36 Því að Guð mun frelsa Jerúsalem og endurreisa borgirnar í Júda og þjóð hans mun búa við öryggi.
36 A linhagem de seus servos a receberá em herança, e os que amam o seu nome aí fixarão sua morada.
37 Börnin munu erfa landið og þeir sem elska Drottin njóta þar friðar og velgengni.
37 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 69, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.