Salmos 69
Biblica® Opna Lifandi Orð Nýja testamentið og Sálmarnir™ (ISL) vs ARIB
1 — ausente —
1 Salva-me, ó Deus, pois as águas me sobem até o pescoço.
2 — ausente —
2 Atolei-me em profundo lamaçal, onde não se pode firmar o pé; entrei na profundeza das águas, onde a corrente me submerge.
3 og ég sekk æ dýpra í þessa botnlausu leðju.
3 Estou cansado de clamar; secou-se-me a garganta; os meus olhos desfalecem de esperar por meu Deus.
4 Ég er útgrátinn og örmagna, hálsinn þurr og sár og augun þrútin. Góði Guð, bjargaðu mér!
4 Aqueles que me odeiam sem causa são mais do que os cabelos da minha cabeça; poderosos são aqueles que procuram destruir-me, que me atacam com mentiras; por isso tenho de restituir o que não extorqui.
5 Þeir eru margir sem hata mig að ástæðulausu, fjöldi manna sem brugga mér banaráð. Þó er ég saklaus. Þeir heimta að ég bæti það sem ég hef ekki brotið!
5 Tu, ó Deus, bem conheces a minha estultícia, e as minhas culpas não são ocultas.
6 Ó, Guð, þú þekkir heimsku mína og syndir.
6 Não sejam envergonhados por minha causa aqueles que esperam em ti, ó Senhor Deus dos exércitos; não sejam confundidos por minha causa aqueles que te buscam, ó Deus de Israel.
7 Drottinn Guð, þú sem ræður hersveitum himnanna, láttu mig ekki verða til hneykslunar þeim sem treysta þér. Þú Guð Ísraels, forðaðu mér frá því að valda þeim vonbrigðum,
7 Porque por amor de ti tenho suportado afrontas; a confusão me cobriu o rosto.
8 þó svo að þín vegna sé ég hæddur og smáður.
8 Tornei-me como um estranho para os meus irmãos, e um desconhecido para os filhos de minha mãe.
9 Jafnvel bræður mínir sniðganga mig!
9 Pois o zelo da tua casa me devorou, e as afrontas dos que te afrontam caíram sobre mim.
10 Guð, þú ert í huga mér öllum stundum og um musteri þitt hugsa ég. Og vegna þess að ég held uppi málstað þínum, hata þeir mig, rétt eins og þig.
10 Quando chorei e castiguei com jejum a minha alma, isto se me tornou em afrontas.
11 Ég hef fastað og iðrast frammi fyrir þér, en þeir hæddu mig engu að síður.
11 Quando me vesti de cilício, fiz-me para eles um provérbio.
12 Ég klæddist hærusekk – tákni auðmýktar og iðrunar – og þá ortu þeir um mig níðvísu!
12 Aqueles que se sentem à porta falam de mim; e sou objeto das cantigas dos bêbedos.
13 Ég er nýjasta fréttin í bænum og jafnvel rónarnir spotta mig!
13 Eu, porém, faço a minha oração a ti, ó Senhor, em tempo aceitável; ouve-me, ó Deus, segundo a grandeza da tua benignidade, segundo a fidelidade da tua salvação.
14 En ég held áfram að biðja til þín, Drottinn, og gefst ekki upp, því að þú hlustar! Svaraðu mér með blessun þinni og miskunnaðu mér.
14 Tira-me do lamaçal, e não me deixes afundar; seja eu salvo dos meus inimigos, e das profundezas das águas.
15 Dragðu mig upp úr leðjunni, Drottinn, ég finn að ég er að sökkva! Forðaðu mér frá óvinum mínum, úr þessum hræðilega pytti!
15 Não me submerja a corrente das águas e não me trague o abismo, nem cerre a cova a sua boca sobre mim.
16 Láttu ekki flóðið taka mig, hringiðuna svelgja mig!
16 Ouve-me, Senhor, pois grande é a tua benignidade; volta-te para mim segundo a tua muitíssima compaixão.
17 Ó, Drottinn, svaraðu bænum mínum, vegna gæsku þinnar og náðar við mig.
17 Não escondas o teu rosto do teu servo; ouve-me depressa, pois estou angustiado.
18 Snúðu ekki við mér bakinu, því að ég er í nauðum staddur! Flýttu þér! Komdu og frelsaðu mig!
18 Aproxima-te da minha alma, e redime-a; resgata-me por causa dos meus inimigos.
19 Drottinn, komdu og bjargaðu mér! Leystu mig undan ofríki óvina minna.
19 Tu conheces o meu opróbrio, a minha vergonha, e a minha ignomínia; diante de ti estão todos os meus adversários.
20 Þú sérð þá og þekkir háðsglósur þeirra, hvernig þeir níða mig niður.
20 Afrontas quebrantaram-me o coração, e estou debilitado. Esperei por alguém que tivesse compaixão, mas não houve nenhum; e por consoladores, mas não os achei.
21 Háðsyrði þeirra hafa sært mig djúpu sári og andi minn örmagnast. Ó, ef einhver hefði sýnt mér samúð og einhver viljað hugga mig!
21 Deram-me fel por mantimento, e na minha sede me deram a beber vinagre.
22 Þeir færðu mér eitraðan mat – malurt – og edik við þorstanum.
22 Torne-se a sua mesa diante deles em laço, e sejam-lhes as suas ofertas pacíficas uma armadilha.
23 Verði gleði þeirra að sorg og friður þeirra að skelfingu.
23 Obscureçam-se-lhes os olhos, para que não vejam, e faze com que os seus lombos tremam constantemente.
24 Myrkur komi yfir þá, blinda og ringulreið.
24 Derrama sobre eles a tua indignação, e apanhe-os o ardor da tua ira.
25 Reiði þín upptendrist gegn þeim og eldur þinn tortími þeim.
25 Fique desolada a sua habitação, e não haja quem habite nas suas tendas.
26 Leggðu hús þeirra í rúst svo að þar búi enginn framar.
26 Pois perseguem a quem afligiste, e aumentam a dor daqueles a quem feriste.
27 Því að þeir ofsækja þann sem þú hefur slegið og hlæja að kvöl þess sem þú hefur gegnumstungið.
27 Acrescenta iniqüidade à iniqüidade deles, e não encontrem eles absolvição na tua justiça.
28 Skráðu hjá þér allar syndir þeirra, já láttu enga gleymast.
28 Sejam riscados do livro da vida, e não sejam inscritos com os justos.
29 Strikaðu þá út af listanum yfir þá sem fá að lifa, leyfðu þeim ekki að njóta lífsins með réttlátum.
29 Eu, porém, estou aflito e triste; a tua salvação, ó Deus, me ponha num alto retiro.
30 Ó, Guð, frelsaðu mig úr þessari neyð! Ég veit að þú munt bjarga mér!
30 Louvarei o nome de Deus com um cântico, e engrandecê-lo-ei com ação de graças.
31 Ég lofa Guð í ljóði, mikla hann með lofsöng.
31 Isto será mais agradável ao Senhor do que um boi, ou um novilho que tem pontas e unhas.
32 Það mun gleðja hann meira en margs konar fórnir.
32 Vejam isto os mansos, e se alegrem; vós que buscais a Deus reviva o vosso coração.
33 Hinir auðmjúku munu sjá að Drottinn hjálpar mér og þeir munu gleðjast. Já, gleðjist, þið sem leitið Guðs!
33 Porque o Senhor ouve os necessitados, e não despreza os seus, embora sejam prisioneiros.
34 Því að Drottinn heyrir hróp hinna snauðu, og snýr ekki við þeim bakinu.
34 Louvem-no os céus e a terra, os mares e tudo quanto neles se move.
35 Himinn og jörð, lofið Drottin, og hafið og allt sem í því er!
35 Porque Deus salvará a Sião, e edificará as cidades de Judá, e ali habitarão os seus servos e a possuirão.
36 Því að Guð mun frelsa Jerúsalem og endurreisa borgirnar í Júda og þjóð hans mun búa við öryggi.
36 E herdá-la-á a descendência de seus servos, e os que amam o seu nome habitarão nela.
37 Börnin munu erfa landið og þeir sem elska Drottin njóta þar friðar og velgengni.
37 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 69, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.