Atos 23
Ignaciano NT (IGN_SBB) vs NVT
1 Tacahe, ema Pablo máesenimurihapa ena aquenucarahana, máichavacapa: —Nuparapenaveana. Núti eta nítaresirahi puíticha juca nucahehi, tájina níchiraváinahi eta nusamiravahi te mamirahu ema Viya —macahepa.
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Ema corregidor Ananías, tisemapa eta masamirahi eta máechajiriruvana ema Pablo. Macavanairipipa ena titupihanahi te machacaya ema Pablo. Máichapa: —¡Ésapajacacha ema mácatátaji!
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Émasera ema Pablo majicapapa: —¡Pítira téhaviyare ema Viya, táichavene eta apimirairavi! Te juésvihipuca píti eta péjasirahi eta te jara, tatuparacavi pímatinuma te tatiarihipuca eta néjecapirava apaesa pémehanu. ¿Tájaha tacayema eta juca pivanairipihi? —máichapa.
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Ena apamuriana achaneana natiarihiqueneanahi náichapa ema Pablo: —¿Tájaha tacayema piácapaemacha ema corregidor, macapicahuquenehi tiyujaracarahi mayehe ema Viya? —náichapa.
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Ema Pablo majicapapa: —Tátanaveana, eperdonachanu. Vahi néchahini eta émairahipuca corregidor, macapicahuquenehi tiyujaracarahi. Tájina nímatiya nucajachareca ena tuparairucana, taicha nusuapa eta máechajiriruva ema Viya. Ani tacahe: “Vahi picucajacha mácani tuparairuca tayehe eta piávasa”.
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Tacahe, ema Pablo máimativacapa ena aquenucarahana, natiarihirahi ena saducéoana, énapa ena apamuriana fariséoana. Tásiha, tijaranupa eta máechajisirahi: —Nuparapenaveana. Nútirichuvare fariséonu. Énerichuvare ena ticachichanuana fariséoanahivare. Ecatupiacanuhi te juca emirahu táichavenehi eta nucuchapirahi eta véchepusiraya te táequenenapa eta vépenira —máichavacapa.
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Te nasamapa eta juca, ena fariséoana énapa ena saducéoana típutsimuriávanapa, napanerequenehapa.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 (Taicha ena saducéoana, vahi nasuapa eta náechepusiraya ena náepenaqueneana; váhivare nasuapa eta natiarihirahi ena ángeleana; váhivare nasuapa eta tatiarihirahi eta náchaneva ena náepenaqueneana. Énasera ena fariséoana nasuapa tamutu eta juca.)
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Tacahe, téchajicanapa muraca. Tacahe, te nataracu ena fariséoana, natiarihihi ena escribánoana. Téchepucana. Nacahepa: —Ema maca achane, tájina matapiravaina. Éneserapuca táechajicahi eta máchaneva ema Jesús, ángelepuca mácani. Vahi vicucanara ema Viya —nacahepa.
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Tacahe, ichape eta semanere. Tíñepipa náicha. Tacahe, ema comandante, eta máimairahi eta nasemavahi, tipicanecha tájahapuca náicharacahini ema Pablo. Tásiha, máimichuhavanepa ena suntaruana navehapa ema Pablo, náimijunijicapa te namirahu ena mánaranahi. Náimichavavárepa ema Pablo te cuartel.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Tásiha, te jena yátiquenehi máechajicapa ema Viya ema Pablo, máichapa: —Túmevinachucha, Pablo. Taicha tiúrihi eta péchajisihairahi eta níjare te juca Jerusalén. Puiti piyanayare eta te Roma, éneyareichu tacaheyare eta péchajisiraya —máichapa.
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Te apanaquenepa sache, natiarihihi ena apamuriana napanerechapa eta nacapasiraya ema Pablo. Nacahepa eta náechajiriruvahi: —Tacamunurine máepenavane ema mácatátaji Pablo. Tásiha puiti, víti vinacaya eta juca vícutiaraya. Vuíchaha vinicaimahi, vuíchahavare véraimahi, machu vásapiha vicaicuña me Viya te vahi vicuitaucha eta juca vipanereruhi. Tiámainucava te víturucapa vicapaca ema maca, vinicapa —nacahepa.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Náetavicahipuca cuarentana ena ajairana, ena tíjaracavanahi ticaechajiriruvanahi eta juca.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Tacahe, tiyananavarepa nayehe ena tuparairucana. Náichapa: —Víti víjaracavapa eta vítaequeneháiraya ema mácatátaji Pablo. Vinacaripa eta juca vícutiaraya. Vuíchaha vinicaimahi, vuíchahavare véraimahi, machu vásapiha vicaicuña me Viya te vuíchaha vicuitaucha eta juca vipanereruhi.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Tacahe, puiti eti tuparairucana eyaseacayare ema comandante máma achichu te emirahu, etanuca eta etseraruina macayaserehi ema Pablo eta juca máichavaquenévahi. Tásiha, víti vitsecavayare eta vicapasirayare éma te vímahapa máuchuca —náichapa.
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Tiuri, matiarihi ema suchicha esu maparape ema Pablo. Masamairiricapa eta juca. Tiyanapa te cuartel mametapana ema Pablo.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Tacahe, ema Pablo máichuhapa ema nacapitara ena suntaruana, máichapa: —Piáma ema maca amaperu te mamirahu ema comandante. Jucarihi eta juca mametacaya —máichapa.
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Tásiha, ema nacapitara mámapa ema amaperu mayehe ema comandante. Máichapa: —Ema máena macaerataquene Pablo tiyaseacanuhi náma eta piyehe ema maca amaperu. Jucarihiji eta timetacaviya —máichapa.
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Tacahe, ema comandante macaratavauchapa ema amaperu, mámapa máiputsiacapa. Tásiha, mayaserecapa, máichapa: —¿Tájahasica eta pimetacanuya?
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Ema amaperu máichapa: —Nararihi ena nujaneanana navarahahi nacapaca ema nécuca. Achichu tiyaseacavianayare piama éma te namirahu ena tuparairucana te cabildo. Nacaetseraruya ticayaseserehiyare eta juca máichavaquenévahi.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Váhisera picusuapavaca taicha cuarentana ena ajairana ticuchapanahi te picuchucapa éma, nacapacayarepa. Taicha najurachahi eta nacapasiraya ema Pablo, tásiha napaenumavainapa te náitauchapa eta napanereruhi, tinipananainapa. Puiti éna, pítinecha nacuchapahi te pisuapayarepuca éna —máichapa ema amaperu.
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Tacahe, ema comandante macahepa: —Tiuri, piyana te pipena. Nacuijasera picumetaca eta juca pimetarunuhi —macahepa.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Tiuri, ema comandante máichuhapa ena apinana nacapitarana ena suntaruana. Máichapa: —Etsecayare ena docientoana suntaruana tiámanaya eta espada, docientoanavare ena tiámanaya eta lanza, setentana ena ticaperanayarepahi. Enápanayare ema Pablo te Cesarea. Iúchuca puiti te las nueve yati.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Énerichuva etsecayare étanaina cavayu maperainapahi ema Pablo. Táurisera eta iámirainapahi. Íjaracaya ema Prefecto Félix —máichavacapa.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Tacahe, máimiamarecavarepa eta carta. Eta juca táechajiriruvapahi eta carta:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 — ausente —
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 — ausente —
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 — ausente —
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 — ausente —
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 — ausente —
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Tacahe, ena suntaruana náitauchahi eta vanairipi. Námapa ema Pablo te jena yati. Títecapanapa te avasarechicha ticaijare Antípatris.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Étapa nachavinehi te apanapa sache ena suntaruana ena tipaicanapahi. Énasera ena ticaperana tímiyanavánapa eta nanapaniraya ema Pablo.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Tacahe, te títecapanapa te Cesarea, náijaracapa ema prefecto eta carta, émapa ema Pablo.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Te tamutupa eta máechajicuirahi eta carta, ema prefecto mayaserecapa ema Pablo: —¿Táviha eta piúchusine píti? —macahepa. —Núti núchusine te Cilicia —máichapa ema Pablo.
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 Tacahe, ema prefecto máichapa: —Tiuri, véchayare te náitecapa ena piánarana —máichapa. Tásiha, macavanairipipa macajaneha te palacio máepiyaruinihi ema ichavicaini Aluresi.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.