Atos 23

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Tacahe, ema Pablo máeseni­mu­rihapa ena aquenu­ca­rahana, máichavacapa: —Nupara­pe­naveana. Núti eta nítare­sirahi puíticha juca nucahehi, tájina níchira­váinahi eta nusami­ravahi te mamirahu ema Viya —macahepa.
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Varões irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Ema corregidor Ananías, tisemapa eta masamirahi eta máechaji­ri­ruvana ema Pablo. Macava­nai­ripipa ena titupi­hanahi te machacaya ema Pablo. Máichapa: —¡Ésapa­jacacha ema mácatátaji!
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Émasera ema Pablo majicapapa: —¡Pítira téhaviyare ema Viya, táichavene eta apimi­rairavi! Te juésvihipuca píti eta péjasirahi eta te jara, tatupa­racavi pímatinuma te tatiari­hipuca eta néjeca­pirava apaesa pémehanu. ¿Tájaha tacayema eta juca pivanai­ripihi? —máichapa.
3 Então, Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada! Tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei e, contra a lei, me mandas ferir?
4 Ena apamuriana achaneana natiari­hi­que­neanahi náichapa ema Pablo: —¿Tájaha tacayema piácapaemacha ema corregidor, macapi­ca­hu­quenehi tiyuja­ra­carahi mayehe ema Viya? —náichapa.
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Ema Pablo majicapapa: —Tátanaveana, eperdo­nachanu. Vahi néchahini eta émaira­hipuca corregidor, macapi­ca­hu­quenehi tiyuja­ra­carahi. Tájina nímatiya nucaja­chareca ena tuparai­rucana, taicha nusuapa eta máechaji­riruva ema Viya. Ani tacahe: “Vahi picucajacha mácani tuparairuca tayehe eta piávasa”.
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Tacahe, ema Pablo máimati­vacapa ena aquenu­ca­rahana, natiari­hirahi ena saducéoana, énapa ena apamuriana fariséoana. Tásiha, tijaranupa eta máechaji­sirahi: —Nupara­pe­naveana. Nútiri­chuvare fariséonu. Éneri­chuvare ena ticachi­chanuana fariséoa­na­hivare. Ecatu­pia­canuhi te juca emirahu táichavenehi eta nucucha­pirahi eta véchepu­siraya te táequenenapa eta vépenira —máichavacapa.
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus, e outra, de fariseus, clamou no conselho: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu! No tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Te nasamapa eta juca, ena fariséoana énapa ena saducéoana típutsi­mu­riá­vanapa, napane­re­que­nehapa.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 (Taicha ena saducéoana, vahi nasuapa eta náechepu­siraya ena náepena­queneana; váhivare nasuapa eta natiari­hirahi ena ángeleana; váhivare nasuapa eta tatiari­hirahi eta náchaneva ena náepena­queneana. Énasera ena fariséoana nasuapa tamutu eta juca.)
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Tacahe, téchaji­canapa muraca. Tacahe, te nataracu ena fariséoana, natiarihihi ena escribá­noana. Téchepucana. Nacahepa: —Ema maca achane, tájina matapi­ravaina. Énese­rapuca táechajicahi eta máchaneva ema Jesús, ángelepuca mácani. Vahi vicucanara ema Viya —nacahepa.
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Tacahe, ichape eta semanere. Tíñepipa náicha. Tacahe, ema comandante, eta máimairahi eta nasemavahi, tipicanecha tájahapuca náichara­cahini ema Pablo. Tásiha, máimichu­ha­vanepa ena suntaruana navehapa ema Pablo, náimiju­ni­jicapa te namirahu ena mánaranahi. Náimicha­va­várepa ema Pablo te cuartel.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Tásiha, te jena yátiquenehi máechajicapa ema Viya ema Pablo, máichapa: —Túmevi­nachucha, Pablo. Taicha tiúrihi eta péchaji­si­hairahi eta níjare te juca Jerusalén. Puiti piyanayare eta te Roma, éneyareichu tacaheyare eta péchaji­siraya —máichapa.
11 E, na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo! Porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Te apanaquenepa sache, natiarihihi ena apamuriana napanerechapa eta nacapasiraya ema Pablo. Nacahepa eta náechajiriruvahi: —Tacamu­nurine máepenavane ema mácatátaji Pablo. Tásiha puiti, víti vinacaya eta juca vícutiaraya. Vuíchaha vinicaimahi, vuíchahavare véraimahi, machu vásapiha vicaicuña me Viya te vahi vicuitaucha eta juca vipane­reruhi. Tiámainucava te víturucapa vicapaca ema maca, vinicapa —nacahepa.
12 Quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração e juraram dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Náetavi­ca­hipuca cuarentana ena ajairana, ena tíjara­ca­vanahi ticaecha­ji­ri­ru­vanahi eta juca.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Tacahe, tiyana­na­varepa nayehe ena tuparai­rucana. Náichapa: —Víti víjara­cavapa eta vítaeque­ne­háiraya ema mácatátaji Pablo. Vinacaripa eta juca vícutiaraya. Vuíchaha vinicaimahi, vuíchahavare véraimahi, machu vásapiha vicaicuña me Viya te vuíchaha vicuitaucha eta juca vipane­reruhi.
14 Estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Tacahe, puiti eti tuparai­rucana eyasea­cayare ema comandante máma achichu te emirahu, etanuca eta etseraruina macaya­serehi ema Pablo eta juca máichava­que­névahi. Tásiha, víti vitseca­vayare eta vicapa­si­rayare éma te vímahapa máuchuca —náichapa.
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Tiuri, matiarihi ema suchicha esu maparape ema Pablo. Masamai­ri­ricapa eta juca. Tiyanapa te cuartel mametapana ema Pablo.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Tacahe, ema Pablo máichuhapa ema nacapitara ena suntaruana, máichapa: —Piáma ema maca amaperu te mamirahu ema comandante. Jucarihi eta juca mametacaya —máichapa.
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Tásiha, ema nacapitara mámapa ema amaperu mayehe ema comandante. Máichapa: —Ema máena macaera­taquene Pablo tiyasea­canuhi náma eta piyehe ema maca amaperu. Jucarihiji eta timeta­caviya —máichapa.
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, me rogou que te trouxesse este jovem, que tem alguma coisa que dizer-te.
19 Tacahe, ema comandante macara­ta­vauchapa ema amaperu, mámapa máiputsiacapa. Tásiha, mayase­recapa, máichapa: —¿Tájahasica eta pimeta­canuya?
19 E o tribuno, tomando- o pela mão e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Ema amaperu máichapa: —Nararihi ena nujaneanana navarahahi nacapaca ema nécuca. Achichu tiyasea­ca­via­nayare piama éma te namirahu ena tuparai­rucana te cabildo. Nacaetse­raruya ticaya­se­se­re­hiyare eta juca máichava­que­névahi.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho como tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Váhisera picusua­pavaca taicha cuarentana ena ajairana ticucha­panahi te picuchucapa éma, nacapa­ca­yarepa. Taicha najurachahi eta nacapa­siraya ema Pablo, tásiha napaenu­ma­vainapa te náitauchapa eta napane­reruhi, tinipa­na­nainapa. Puiti éna, pítinecha nacuchapahi te pisuapa­ya­repuca éna —máichapa ema amaperu.
21 Mas tu não os creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe andam armando ciladas, os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comerem nem beberem até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Tacahe, ema comandante macahepa: —Tiuri, piyana te pipena. Nacuijasera picumetaca eta juca pimeta­runuhi —macahepa.
22 Então, o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Tiuri, ema comandante máichuhapa ena apinana nacapi­tarana ena suntaruana. Máichapa: —Etsecayare ena docientoana suntaruana tiámanaya eta espada, docientoa­navare ena tiámanaya eta lanza, setentana ena ticape­ra­na­ya­repahi. Enápa­nayare ema Pablo te Cesarea. Iúchuca puiti te las nueve yati.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalo, e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Énerichuva etsecayare étanaina cavayu maperai­napahi ema Pablo. Táurisera eta iámirai­napahi. Íjaracaya ema Prefecto Félix —máichavacapa.
24 e aparelhai cavalgaduras, para que, pondo nelas a Paulo, o levem salvo ao governador Félix.
25 Tacahe, máimiama­re­ca­varepa eta carta. Eta juca táechaji­ri­ru­vapahi eta carta:
25 E escreveu uma carta que continha isto:
26 — ausente —
26 Cláudio Lísias a Félix, potentíssimo governador, saúde.
27 — ausente —
27 Este homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca e o livrei, informado de que era romano.
28 — ausente —
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 — ausente —
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 — ausente —
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Tacahe, ena suntaruana náitauchahi eta vanairipi. Námapa ema Pablo te jena yati. Títeca­panapa te avasa­rechicha ticaijare Antípatris.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhes fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Étapa nachavinehi te apanapa sache ena suntaruana ena tipaica­napahi. Énasera ena ticaperana tímiya­na­vánapa eta nanapa­niraya ema Pablo.
32 No dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza;
33 Tacahe, te títeca­panapa te Cesarea, náijaracapa ema prefecto eta carta, émapa ema Pablo.
33 os quais, logo que chegaram a Cesareia e entregaram a carta ao governador, lhe apresentaram Paulo.
34 Te tamutupa eta máechaji­cuirahi eta carta, ema prefecto mayase­recapa ema Pablo: —¿Táviha eta piúchusine píti? —macahepa. —Núti núchusine te Cilicia —máichapa ema Pablo.
34 E o governador, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 Tacahe, ema prefecto máichapa: —Tiuri, véchayare te náitecapa ena piánarana —máichapa. Tásiha, macava­nai­ripipa macajaneha te palacio máepiya­ruinihi ema ichavicaini Aluresi.
35 disse: Ouvir-te-ei quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.