Atos 23

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Tacahe, ema Pablo máeseni­mu­rihapa ena aquenu­ca­rahana, máichavacapa: —Nupara­pe­naveana. Núti eta nítare­sirahi puíticha juca nucahehi, tájina níchira­váinahi eta nusami­ravahi te mamirahu ema Viya —macahepa.
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: "Meus irmãos, tenho cumprido meu dever para com Deus com toda a boa consciência, até o dia de hoje".
2 Ema corregidor Ananías, tisemapa eta masamirahi eta máechaji­ri­ruvana ema Pablo. Macava­nai­ripipa ena titupi­hanahi te machacaya ema Pablo. Máichapa: —¡Ésapa­jacacha ema mácatátaji!
2 Diante disso o sumo sacerdote Ananias deu ordens aos que estavam perto de Paulo para que lhe batessem na boca.
3 Émasera ema Pablo majicapapa: —¡Pítira téhaviyare ema Viya, táichavene eta apimi­rairavi! Te juésvihipuca píti eta péjasirahi eta te jara, tatupa­racavi pímatinuma te tatiari­hipuca eta néjeca­pirava apaesa pémehanu. ¿Tájaha tacayema eta juca pivanai­ripihi? —máichapa.
3 Então Paulo lhe disse: "Deus te ferirá, parede branqueada! Estás aí sentado para me julgar conforme a lei, mas contra a lei me mandas ferir? "
4 Ena apamuriana achaneana natiari­hi­que­neanahi náichapa ema Pablo: —¿Tájaha tacayema piácapaemacha ema corregidor, macapi­ca­hu­quenehi tiyuja­ra­carahi mayehe ema Viya? —náichapa.
4 Os que estavam perto de Paulo disseram: "Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus? "
5 Ema Pablo majicapapa: —Tátanaveana, eperdo­nachanu. Vahi néchahini eta émaira­hipuca corregidor, macapi­ca­hu­quenehi tiyuja­ra­carahi. Tájina nímatiya nucaja­chareca ena tuparai­rucana, taicha nusuapa eta máechaji­riruva ema Viya. Ani tacahe: “Vahi picucajacha mácani tuparairuca tayehe eta piávasa”.
5 Paulo respondeu: "Irmãos, eu não sabia que ele era o sumo sacerdote, pois está escrito: ‘Não fale mal de uma autoridade do seu povo’ ".
6 Tacahe, ema Pablo máimati­vacapa ena aquenu­ca­rahana, natiari­hirahi ena saducéoana, énapa ena apamuriana fariséoana. Tásiha, tijaranupa eta máechaji­sirahi: —Nupara­pe­naveana. Nútiri­chuvare fariséonu. Éneri­chuvare ena ticachi­chanuana fariséoa­na­hivare. Ecatu­pia­canuhi te juca emirahu táichavenehi eta nucucha­pirahi eta véchepu­siraya te táequenenapa eta vépenira —máichavacapa.
6 Então Paulo, sabendo que alguns deles eram saduceus e os outros fariseus, bradou no Sinédrio: "Irmãos, sou fariseu, filho de fariseu. Estou sendo julgado por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos! "
7 Te nasamapa eta juca, ena fariséoana énapa ena saducéoana típutsi­mu­riá­vanapa, napane­re­que­nehapa.
7 Dizendo isso, surgiu uma violenta discussão entre os fariseus e os saduceus, e a assembléia ficou dividida.
8 (Taicha ena saducéoana, vahi nasuapa eta náechepu­siraya ena náepena­queneana; váhivare nasuapa eta natiari­hirahi ena ángeleana; váhivare nasuapa eta tatiari­hirahi eta náchaneva ena náepena­queneana. Énasera ena fariséoana nasuapa tamutu eta juca.)
8 ( Os saduceus dizem que não há ressurreição nem anjos nem espíritos, mas os fariseus admitem todas essas coisas. )
9 Tacahe, téchaji­canapa muraca. Tacahe, te nataracu ena fariséoana, natiarihihi ena escribá­noana. Téchepucana. Nacahepa: —Ema maca achane, tájina matapi­ravaina. Énese­rapuca táechajicahi eta máchaneva ema Jesús, ángelepuca mácani. Vahi vicucanara ema Viya —nacahepa.
9 Houve um grande alvoroço, e alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir intensamente, dizendo: "Não encontramos nada de errado neste homem. Quem sabe se algum espírito ou anjo falou com ele? "
10 Tacahe, ichape eta semanere. Tíñepipa náicha. Tacahe, ema comandante, eta máimairahi eta nasemavahi, tipicanecha tájahapuca náichara­cahini ema Pablo. Tásiha, máimichu­ha­vanepa ena suntaruana navehapa ema Pablo, náimiju­ni­jicapa te namirahu ena mánaranahi. Náimicha­va­várepa ema Pablo te cuartel.
10 A discussão tornou-se tão violenta que o comandante teve medo que Paulo fosse despedaçado por eles. Então ordenou que as tropas descessem e o retirassem à força do meio deles, levando-o para a fortaleza.
11 Tásiha, te jena yátiquenehi máechajicapa ema Viya ema Pablo, máichapa: —Túmevi­nachucha, Pablo. Taicha tiúrihi eta péchaji­si­hairahi eta níjare te juca Jerusalén. Puiti piyanayare eta te Roma, éneyareichu tacaheyare eta péchaji­siraya —máichapa.
11 Na noite seguinte o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: "Coragem! Assim como você testemunhou a meu respeito em Jerusalém, deverá testemunhar também em Roma".
12 Te apanaquenepa sache, natiarihihi ena apamuriana napanerechapa eta nacapasiraya ema Pablo. Nacahepa eta náechajiriruvahi: —Tacamu­nurine máepenavane ema mácatátaji Pablo. Tásiha puiti, víti vinacaya eta juca vícutiaraya. Vuíchaha vinicaimahi, vuíchahavare véraimahi, machu vásapiha vicaicuña me Viya te vahi vicuitaucha eta juca vipane­reruhi. Tiámainucava te víturucapa vicapaca ema maca, vinicapa —nacahepa.
12 Na manhã seguinte os judeus tramaram uma conspiração e juraram solenemente que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem Paulo.
13 Náetavi­ca­hipuca cuarentana ena ajairana, ena tíjara­ca­vanahi ticaecha­ji­ri­ru­vanahi eta juca.
13 Mais de quarenta homens estavam envolvidos nessa conspiração.
14 Tacahe, tiyana­na­varepa nayehe ena tuparai­rucana. Náichapa: —Víti víjara­cavapa eta vítaeque­ne­háiraya ema mácatátaji Pablo. Vinacaripa eta juca vícutiaraya. Vuíchaha vinicaimahi, vuíchahavare véraimahi, machu vásapiha vicaicuña me Viya te vuíchaha vicuitaucha eta juca vipane­reruhi.
14 E, dirigindo-se aos chefes dos sacerdotes e aos líderes dos judeus, disseram: "Juramos solenemente, sob maldição, que não comeremos nada enquanto não matarmos Paulo.
15 Tacahe, puiti eti tuparai­rucana eyasea­cayare ema comandante máma achichu te emirahu, etanuca eta etseraruina macaya­serehi ema Pablo eta juca máichava­que­névahi. Tásiha, víti vitseca­vayare eta vicapa­si­rayare éma te vímahapa máuchuca —náichapa.
15 Agora, portanto, vocês e o Sinédrio peçam ao comandante que o faça comparecer diante de vocês com o pretexto de obter informações mais exatas sobre o seu caso. Estaremos prontos para matá-lo antes que ele chegue aqui".
16 Tiuri, matiarihi ema suchicha esu maparape ema Pablo. Masamai­ri­ricapa eta juca. Tiyanapa te cuartel mametapana ema Pablo.
16 Entretanto, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, teve conhecimento dessa conspiração, foi à fortaleza e contou tudo a Paulo,
17 Tacahe, ema Pablo máichuhapa ema nacapitara ena suntaruana, máichapa: —Piáma ema maca amaperu te mamirahu ema comandante. Jucarihi eta juca mametacaya —máichapa.
17 que, chamando um dos centuriões, disse: "Leve este rapaz ao comandante; ele tem algo para lhe dizer".
18 Tásiha, ema nacapitara mámapa ema amaperu mayehe ema comandante. Máichapa: —Ema máena macaera­taquene Pablo tiyasea­canuhi náma eta piyehe ema maca amaperu. Jucarihiji eta timeta­caviya —máichapa.
18 Assim ele o levou ao comandante. Então disse o centurião: "Paulo, o prisioneiro, chamou-me, pediu-me que te trouxesse este rapaz, pois ele tem algo para te falar".
19 Tacahe, ema comandante macara­ta­vauchapa ema amaperu, mámapa máiputsiacapa. Tásiha, mayase­recapa, máichapa: —¿Tájahasica eta pimeta­canuya?
19 O comandante tomou o rapaz pela mão, levou-o à parte e perguntou: "Que você tem para me dizer? "
20 Ema amaperu máichapa: —Nararihi ena nujaneanana navarahahi nacapaca ema nécuca. Achichu tiyasea­ca­via­nayare piama éma te namirahu ena tuparai­rucana te cabildo. Nacaetse­raruya ticaya­se­se­re­hiyare eta juca máichava­que­névahi.
20 Ele respondeu: "Os judeus planejaram pedir-te que apresentes Paulo ao Sinédrio amanhã, sob pretexto de buscar informações mais exatas a respeito dele.
21 Váhisera picusua­pavaca taicha cuarentana ena ajairana ticucha­panahi te picuchucapa éma, nacapa­ca­yarepa. Taicha najurachahi eta nacapa­siraya ema Pablo, tásiha napaenu­ma­vainapa te náitauchapa eta napane­reruhi, tinipa­na­nainapa. Puiti éna, pítinecha nacuchapahi te pisuapa­ya­repuca éna —máichapa ema amaperu.
21 Não te deixes convencer, pois mais de quarenta deles estão preparando uma emboscada contra Paulo. Eles juraram solenemente não comer nem beber enquanto não o matarem. Estão preparados agora, esperando que prometas atender-lhes o pedido".
22 Tacahe, ema comandante macahepa: —Tiuri, piyana te pipena. Nacuijasera picumetaca eta juca pimeta­runuhi —macahepa.
22 O comandante despediu o rapaz e recomendou-lhe: "Não diga a ninguém que você me contou isso".
23 Tiuri, ema comandante máichuhapa ena apinana nacapi­tarana ena suntaruana. Máichapa: —Etsecayare ena docientoana suntaruana tiámanaya eta espada, docientoa­navare ena tiámanaya eta lanza, setentana ena ticape­ra­na­ya­repahi. Enápa­nayare ema Pablo te Cesarea. Iúchuca puiti te las nueve yati.
23 Então ele chamou dois de seus centuriões e ordenou-lhes: "Preparem um destacamento de duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros a fim de irem para Cesaréia esta noite, às nove horas da noite.
24 Énerichuva etsecayare étanaina cavayu maperai­napahi ema Pablo. Táurisera eta iámirai­napahi. Íjaracaya ema Prefecto Félix —máichavacapa.
24 Providenciem montarias para Paulo, e levem-no em segurança ao governador Félix".
25 Tacahe, máimiama­re­ca­varepa eta carta. Eta juca táechaji­ri­ru­vapahi eta carta:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 — ausente —
26 Cláudio Lísias, ao Excelentíssimo Governador Félix, Saudações.
27 — ausente —
27 Este homem foi preso pelos judeus, que estavam prestes a matá-lo quando eu, chegando com minhas tropas, o resgatei, pois soube que ele é cidadão romano.
28 — ausente —
28 Querendo saber por que o estavam acusando, levei-o ao Sinédrio deles.
29 — ausente —
29 Descobri que ele estava sendo acusado em questões acerca da lei deles, mas não havia contra ele nenhuma acusação que merecesse morte ou prisão.
30 — ausente —
30 Quando fui informado de que estava sendo preparada uma cilada contra ele, enviei-o imediatamente a Vossa Excelência. Também ordenei que os seus acusadores apresentassem a Vossa Excelência aquilo que têm contra ele.
31 Tacahe, ena suntaruana náitauchahi eta vanairipi. Námapa ema Pablo te jena yati. Títeca­panapa te avasa­rechicha ticaijare Antípatris.
31 Os soldados, cumprindo o seu dever, levaram Paulo durante a noite, e chegaram a Antipátride.
32 Étapa nachavinehi te apanapa sache ena suntaruana ena tipaica­napahi. Énasera ena ticaperana tímiya­na­vánapa eta nanapa­niraya ema Pablo.
32 No dia seguinte deixaram a cavalaria prosseguir com ele, e voltaram para a fortaleza.
33 Tacahe, te títeca­panapa te Cesarea, náijaracapa ema prefecto eta carta, émapa ema Pablo.
33 Quando a cavalaria chegou a Cesaréia, deu a carta ao governador e lhe entregou Paulo.
34 Te tamutupa eta máechaji­cuirahi eta carta, ema prefecto mayase­recapa ema Pablo: —¿Táviha eta piúchusine píti? —macahepa. —Núti núchusine te Cilicia —máichapa ema Pablo.
34 O governador leu a carta e perguntou de que província era ele. Informado de que era da Cilícia,
35 Tacahe, ema prefecto máichapa: —Tiuri, véchayare te náitecapa ena piánarana —máichapa. Tásiha, macava­nai­ripipa macajaneha te palacio máepiya­ruinihi ema ichavicaini Aluresi.
35 disse: "Ouvirei seu caso quando os seus acusadores chegarem aqui". Então ordenou que Paulo fosse mantido sob custódia no palácio de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.