Atos 23
Ignaciano NT (IGN_SBB) vs NTLH
1 Tacahe, ema Pablo máesenimurihapa ena aquenucarahana, máichavacapa: —Nuparapenaveana. Núti eta nítaresirahi puíticha juca nucahehi, tájina níchiraváinahi eta nusamiravahi te mamirahu ema Viya —macahepa.
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Ema corregidor Ananías, tisemapa eta masamirahi eta máechajiriruvana ema Pablo. Macavanairipipa ena titupihanahi te machacaya ema Pablo. Máichapa: —¡Ésapajacacha ema mácatátaji!
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Émasera ema Pablo majicapapa: —¡Pítira téhaviyare ema Viya, táichavene eta apimirairavi! Te juésvihipuca píti eta péjasirahi eta te jara, tatuparacavi pímatinuma te tatiarihipuca eta néjecapirava apaesa pémehanu. ¿Tájaha tacayema eta juca pivanairipihi? —máichapa.
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Ena apamuriana achaneana natiarihiqueneanahi náichapa ema Pablo: —¿Tájaha tacayema piácapaemacha ema corregidor, macapicahuquenehi tiyujaracarahi mayehe ema Viya? —náichapa.
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Ema Pablo majicapapa: —Tátanaveana, eperdonachanu. Vahi néchahini eta émairahipuca corregidor, macapicahuquenehi tiyujaracarahi. Tájina nímatiya nucajachareca ena tuparairucana, taicha nusuapa eta máechajiriruva ema Viya. Ani tacahe: “Vahi picucajacha mácani tuparairuca tayehe eta piávasa”.
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Tacahe, ema Pablo máimativacapa ena aquenucarahana, natiarihirahi ena saducéoana, énapa ena apamuriana fariséoana. Tásiha, tijaranupa eta máechajisirahi: —Nuparapenaveana. Nútirichuvare fariséonu. Énerichuvare ena ticachichanuana fariséoanahivare. Ecatupiacanuhi te juca emirahu táichavenehi eta nucuchapirahi eta véchepusiraya te táequenenapa eta vépenira —máichavacapa.
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Te nasamapa eta juca, ena fariséoana énapa ena saducéoana típutsimuriávanapa, napanerequenehapa.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 (Taicha ena saducéoana, vahi nasuapa eta náechepusiraya ena náepenaqueneana; váhivare nasuapa eta natiarihirahi ena ángeleana; váhivare nasuapa eta tatiarihirahi eta náchaneva ena náepenaqueneana. Énasera ena fariséoana nasuapa tamutu eta juca.)
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Tacahe, téchajicanapa muraca. Tacahe, te nataracu ena fariséoana, natiarihihi ena escribánoana. Téchepucana. Nacahepa: —Ema maca achane, tájina matapiravaina. Éneserapuca táechajicahi eta máchaneva ema Jesús, ángelepuca mácani. Vahi vicucanara ema Viya —nacahepa.
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Tacahe, ichape eta semanere. Tíñepipa náicha. Tacahe, ema comandante, eta máimairahi eta nasemavahi, tipicanecha tájahapuca náicharacahini ema Pablo. Tásiha, máimichuhavanepa ena suntaruana navehapa ema Pablo, náimijunijicapa te namirahu ena mánaranahi. Náimichavavárepa ema Pablo te cuartel.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Tásiha, te jena yátiquenehi máechajicapa ema Viya ema Pablo, máichapa: —Túmevinachucha, Pablo. Taicha tiúrihi eta péchajisihairahi eta níjare te juca Jerusalén. Puiti piyanayare eta te Roma, éneyareichu tacaheyare eta péchajisiraya —máichapa.
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Te apanaquenepa sache, natiarihihi ena apamuriana napanerechapa eta nacapasiraya ema Pablo. Nacahepa eta náechajiriruvahi: —Tacamunurine máepenavane ema mácatátaji Pablo. Tásiha puiti, víti vinacaya eta juca vícutiaraya. Vuíchaha vinicaimahi, vuíchahavare véraimahi, machu vásapiha vicaicuña me Viya te vahi vicuitaucha eta juca vipanereruhi. Tiámainucava te víturucapa vicapaca ema maca, vinicapa —nacahepa.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Náetavicahipuca cuarentana ena ajairana, ena tíjaracavanahi ticaechajiriruvanahi eta juca.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Tacahe, tiyananavarepa nayehe ena tuparairucana. Náichapa: —Víti víjaracavapa eta vítaequeneháiraya ema mácatátaji Pablo. Vinacaripa eta juca vícutiaraya. Vuíchaha vinicaimahi, vuíchahavare véraimahi, machu vásapiha vicaicuña me Viya te vuíchaha vicuitaucha eta juca vipanereruhi.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Tacahe, puiti eti tuparairucana eyaseacayare ema comandante máma achichu te emirahu, etanuca eta etseraruina macayaserehi ema Pablo eta juca máichavaquenévahi. Tásiha, víti vitsecavayare eta vicapasirayare éma te vímahapa máuchuca —náichapa.
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Tiuri, matiarihi ema suchicha esu maparape ema Pablo. Masamairiricapa eta juca. Tiyanapa te cuartel mametapana ema Pablo.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Tacahe, ema Pablo máichuhapa ema nacapitara ena suntaruana, máichapa: —Piáma ema maca amaperu te mamirahu ema comandante. Jucarihi eta juca mametacaya —máichapa.
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Tásiha, ema nacapitara mámapa ema amaperu mayehe ema comandante. Máichapa: —Ema máena macaerataquene Pablo tiyaseacanuhi náma eta piyehe ema maca amaperu. Jucarihiji eta timetacaviya —máichapa.
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Tacahe, ema comandante macaratavauchapa ema amaperu, mámapa máiputsiacapa. Tásiha, mayaserecapa, máichapa: —¿Tájahasica eta pimetacanuya?
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Ema amaperu máichapa: —Nararihi ena nujaneanana navarahahi nacapaca ema nécuca. Achichu tiyaseacavianayare piama éma te namirahu ena tuparairucana te cabildo. Nacaetseraruya ticayaseserehiyare eta juca máichavaquenévahi.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Váhisera picusuapavaca taicha cuarentana ena ajairana ticuchapanahi te picuchucapa éma, nacapacayarepa. Taicha najurachahi eta nacapasiraya ema Pablo, tásiha napaenumavainapa te náitauchapa eta napanereruhi, tinipananainapa. Puiti éna, pítinecha nacuchapahi te pisuapayarepuca éna —máichapa ema amaperu.
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Tacahe, ema comandante macahepa: —Tiuri, piyana te pipena. Nacuijasera picumetaca eta juca pimetarunuhi —macahepa.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Tiuri, ema comandante máichuhapa ena apinana nacapitarana ena suntaruana. Máichapa: —Etsecayare ena docientoana suntaruana tiámanaya eta espada, docientoanavare ena tiámanaya eta lanza, setentana ena ticaperanayarepahi. Enápanayare ema Pablo te Cesarea. Iúchuca puiti te las nueve yati.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Énerichuva etsecayare étanaina cavayu maperainapahi ema Pablo. Táurisera eta iámirainapahi. Íjaracaya ema Prefecto Félix —máichavacapa.
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Tacahe, máimiamarecavarepa eta carta. Eta juca táechajiriruvapahi eta carta:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 — ausente —
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 — ausente —
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 — ausente —
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 — ausente —
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 — ausente —
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Tacahe, ena suntaruana náitauchahi eta vanairipi. Námapa ema Pablo te jena yati. Títecapanapa te avasarechicha ticaijare Antípatris.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Étapa nachavinehi te apanapa sache ena suntaruana ena tipaicanapahi. Énasera ena ticaperana tímiyanavánapa eta nanapaniraya ema Pablo.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Tacahe, te títecapanapa te Cesarea, náijaracapa ema prefecto eta carta, émapa ema Pablo.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Te tamutupa eta máechajicuirahi eta carta, ema prefecto mayaserecapa ema Pablo: —¿Táviha eta piúchusine píti? —macahepa. —Núti núchusine te Cilicia —máichapa ema Pablo.
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Tacahe, ema prefecto máichapa: —Tiuri, véchayare te náitecapa ena piánarana —máichapa. Tásiha, macavanairipipa macajaneha te palacio máepiyaruinihi ema ichavicaini Aluresi.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.