Atos 23

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tacahe, ema Pablo máeseni­mu­rihapa ena aquenu­ca­rahana, máichavacapa: —Nupara­pe­naveana. Núti eta nítare­sirahi puíticha juca nucahehi, tájina níchira­váinahi eta nusami­ravahi te mamirahu ema Viya —macahepa.
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 Ema corregidor Ananías, tisemapa eta masamirahi eta máechaji­ri­ruvana ema Pablo. Macava­nai­ripipa ena titupi­hanahi te machacaya ema Pablo. Máichapa: —¡Ésapa­jacacha ema mácatátaji!
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 Émasera ema Pablo majicapapa: —¡Pítira téhaviyare ema Viya, táichavene eta apimi­rairavi! Te juésvihipuca píti eta péjasirahi eta te jara, tatupa­racavi pímatinuma te tatiari­hipuca eta néjeca­pirava apaesa pémehanu. ¿Tájaha tacayema eta juca pivanai­ripihi? —máichapa.
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 Ena apamuriana achaneana natiari­hi­que­neanahi náichapa ema Pablo: —¿Tájaha tacayema piácapaemacha ema corregidor, macapi­ca­hu­quenehi tiyuja­ra­carahi mayehe ema Viya? —náichapa.
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 Ema Pablo majicapapa: —Tátanaveana, eperdo­nachanu. Vahi néchahini eta émaira­hipuca corregidor, macapi­ca­hu­quenehi tiyuja­ra­carahi. Tájina nímatiya nucaja­chareca ena tuparai­rucana, taicha nusuapa eta máechaji­riruva ema Viya. Ani tacahe: “Vahi picucajacha mácani tuparairuca tayehe eta piávasa”.
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 Tacahe, ema Pablo máimati­vacapa ena aquenu­ca­rahana, natiari­hirahi ena saducéoana, énapa ena apamuriana fariséoana. Tásiha, tijaranupa eta máechaji­sirahi: —Nupara­pe­naveana. Nútiri­chuvare fariséonu. Éneri­chuvare ena ticachi­chanuana fariséoa­na­hivare. Ecatu­pia­canuhi te juca emirahu táichavenehi eta nucucha­pirahi eta véchepu­siraya te táequenenapa eta vépenira —máichavacapa.
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Te nasamapa eta juca, ena fariséoana énapa ena saducéoana típutsi­mu­riá­vanapa, napane­re­que­nehapa.
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 (Taicha ena saducéoana, vahi nasuapa eta náechepu­siraya ena náepena­queneana; váhivare nasuapa eta natiari­hirahi ena ángeleana; váhivare nasuapa eta tatiari­hirahi eta náchaneva ena náepena­queneana. Énasera ena fariséoana nasuapa tamutu eta juca.)
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Tacahe, téchaji­canapa muraca. Tacahe, te nataracu ena fariséoana, natiarihihi ena escribá­noana. Téchepucana. Nacahepa: —Ema maca achane, tájina matapi­ravaina. Énese­rapuca táechajicahi eta máchaneva ema Jesús, ángelepuca mácani. Vahi vicucanara ema Viya —nacahepa.
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 Tacahe, ichape eta semanere. Tíñepipa náicha. Tacahe, ema comandante, eta máimairahi eta nasemavahi, tipicanecha tájahapuca náichara­cahini ema Pablo. Tásiha, máimichu­ha­vanepa ena suntaruana navehapa ema Pablo, náimiju­ni­jicapa te namirahu ena mánaranahi. Náimicha­va­várepa ema Pablo te cuartel.
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Tásiha, te jena yátiquenehi máechajicapa ema Viya ema Pablo, máichapa: —Túmevi­nachucha, Pablo. Taicha tiúrihi eta péchaji­si­hairahi eta níjare te juca Jerusalén. Puiti piyanayare eta te Roma, éneyareichu tacaheyare eta péchaji­siraya —máichapa.
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Te apanaquenepa sache, natiarihihi ena apamuriana napanerechapa eta nacapasiraya ema Pablo. Nacahepa eta náechajiriruvahi: —Tacamu­nurine máepenavane ema mácatátaji Pablo. Tásiha puiti, víti vinacaya eta juca vícutiaraya. Vuíchaha vinicaimahi, vuíchahavare véraimahi, machu vásapiha vicaicuña me Viya te vahi vicuitaucha eta juca vipane­reruhi. Tiámainucava te víturucapa vicapaca ema maca, vinicapa —nacahepa.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Náetavi­ca­hipuca cuarentana ena ajairana, ena tíjara­ca­vanahi ticaecha­ji­ri­ru­vanahi eta juca.
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Tacahe, tiyana­na­varepa nayehe ena tuparai­rucana. Náichapa: —Víti víjara­cavapa eta vítaeque­ne­háiraya ema mácatátaji Pablo. Vinacaripa eta juca vícutiaraya. Vuíchaha vinicaimahi, vuíchahavare véraimahi, machu vásapiha vicaicuña me Viya te vuíchaha vicuitaucha eta juca vipane­reruhi.
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Tacahe, puiti eti tuparai­rucana eyasea­cayare ema comandante máma achichu te emirahu, etanuca eta etseraruina macaya­serehi ema Pablo eta juca máichava­que­névahi. Tásiha, víti vitseca­vayare eta vicapa­si­rayare éma te vímahapa máuchuca —náichapa.
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Tiuri, matiarihi ema suchicha esu maparape ema Pablo. Masamai­ri­ricapa eta juca. Tiyanapa te cuartel mametapana ema Pablo.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Tacahe, ema Pablo máichuhapa ema nacapitara ena suntaruana, máichapa: —Piáma ema maca amaperu te mamirahu ema comandante. Jucarihi eta juca mametacaya —máichapa.
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 Tásiha, ema nacapitara mámapa ema amaperu mayehe ema comandante. Máichapa: —Ema máena macaera­taquene Pablo tiyasea­canuhi náma eta piyehe ema maca amaperu. Jucarihiji eta timeta­caviya —máichapa.
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 Tacahe, ema comandante macara­ta­vauchapa ema amaperu, mámapa máiputsiacapa. Tásiha, mayase­recapa, máichapa: —¿Tájahasica eta pimeta­canuya?
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 Ema amaperu máichapa: —Nararihi ena nujaneanana navarahahi nacapaca ema nécuca. Achichu tiyasea­ca­via­nayare piama éma te namirahu ena tuparai­rucana te cabildo. Nacaetse­raruya ticaya­se­se­re­hiyare eta juca máichava­que­névahi.
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Váhisera picusua­pavaca taicha cuarentana ena ajairana ticucha­panahi te picuchucapa éma, nacapa­ca­yarepa. Taicha najurachahi eta nacapa­siraya ema Pablo, tásiha napaenu­ma­vainapa te náitauchapa eta napane­reruhi, tinipa­na­nainapa. Puiti éna, pítinecha nacuchapahi te pisuapa­ya­repuca éna —máichapa ema amaperu.
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Tacahe, ema comandante macahepa: —Tiuri, piyana te pipena. Nacuijasera picumetaca eta juca pimeta­runuhi —macahepa.
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 Tiuri, ema comandante máichuhapa ena apinana nacapi­tarana ena suntaruana. Máichapa: —Etsecayare ena docientoana suntaruana tiámanaya eta espada, docientoa­navare ena tiámanaya eta lanza, setentana ena ticape­ra­na­ya­repahi. Enápa­nayare ema Pablo te Cesarea. Iúchuca puiti te las nueve yati.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Énerichuva etsecayare étanaina cavayu maperai­napahi ema Pablo. Táurisera eta iámirai­napahi. Íjaracaya ema Prefecto Félix —máichavacapa.
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 Tacahe, máimiama­re­ca­varepa eta carta. Eta juca táechaji­ri­ru­vapahi eta carta:
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 — ausente —
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 — ausente —
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 — ausente —
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 — ausente —
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 — ausente —
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 Tacahe, ena suntaruana náitauchahi eta vanairipi. Námapa ema Pablo te jena yati. Títeca­panapa te avasa­rechicha ticaijare Antípatris.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 Étapa nachavinehi te apanapa sache ena suntaruana ena tipaica­napahi. Énasera ena ticaperana tímiya­na­vánapa eta nanapa­niraya ema Pablo.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 Tacahe, te títeca­panapa te Cesarea, náijaracapa ema prefecto eta carta, émapa ema Pablo.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Te tamutupa eta máechaji­cuirahi eta carta, ema prefecto mayase­recapa ema Pablo: —¿Táviha eta piúchusine píti? —macahepa. —Núti núchusine te Cilicia —máichapa ema Pablo.
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 Tacahe, ema prefecto máichapa: —Tiuri, véchayare te náitecapa ena piánarana —máichapa. Tásiha, macava­nai­ripipa macajaneha te palacio máepiya­ruinihi ema ichavicaini Aluresi.
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.