Atos 23
Ignaciano NT (IGN_SBB) vs NAA
1 Tacahe, ema Pablo máesenimurihapa ena aquenucarahana, máichavacapa: —Nuparapenaveana. Núti eta nítaresirahi puíticha juca nucahehi, tájina níchiraváinahi eta nusamiravahi te mamirahu ema Viya —macahepa.
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Ema corregidor Ananías, tisemapa eta masamirahi eta máechajiriruvana ema Pablo. Macavanairipipa ena titupihanahi te machacaya ema Pablo. Máichapa: —¡Ésapajacacha ema mácatátaji!
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Émasera ema Pablo majicapapa: —¡Pítira téhaviyare ema Viya, táichavene eta apimirairavi! Te juésvihipuca píti eta péjasirahi eta te jara, tatuparacavi pímatinuma te tatiarihipuca eta néjecapirava apaesa pémehanu. ¿Tájaha tacayema eta juca pivanairipihi? —máichapa.
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Ena apamuriana achaneana natiarihiqueneanahi náichapa ema Pablo: —¿Tájaha tacayema piácapaemacha ema corregidor, macapicahuquenehi tiyujaracarahi mayehe ema Viya? —náichapa.
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Ema Pablo majicapapa: —Tátanaveana, eperdonachanu. Vahi néchahini eta émairahipuca corregidor, macapicahuquenehi tiyujaracarahi. Tájina nímatiya nucajachareca ena tuparairucana, taicha nusuapa eta máechajiriruva ema Viya. Ani tacahe: “Vahi picucajacha mácani tuparairuca tayehe eta piávasa”.
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Tacahe, ema Pablo máimativacapa ena aquenucarahana, natiarihirahi ena saducéoana, énapa ena apamuriana fariséoana. Tásiha, tijaranupa eta máechajisirahi: —Nuparapenaveana. Nútirichuvare fariséonu. Énerichuvare ena ticachichanuana fariséoanahivare. Ecatupiacanuhi te juca emirahu táichavenehi eta nucuchapirahi eta véchepusiraya te táequenenapa eta vépenira —máichavacapa.
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Te nasamapa eta juca, ena fariséoana énapa ena saducéoana típutsimuriávanapa, napanerequenehapa.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 (Taicha ena saducéoana, vahi nasuapa eta náechepusiraya ena náepenaqueneana; váhivare nasuapa eta natiarihirahi ena ángeleana; váhivare nasuapa eta tatiarihirahi eta náchaneva ena náepenaqueneana. Énasera ena fariséoana nasuapa tamutu eta juca.)
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Tacahe, téchajicanapa muraca. Tacahe, te nataracu ena fariséoana, natiarihihi ena escribánoana. Téchepucana. Nacahepa: —Ema maca achane, tájina matapiravaina. Éneserapuca táechajicahi eta máchaneva ema Jesús, ángelepuca mácani. Vahi vicucanara ema Viya —nacahepa.
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Tacahe, ichape eta semanere. Tíñepipa náicha. Tacahe, ema comandante, eta máimairahi eta nasemavahi, tipicanecha tájahapuca náicharacahini ema Pablo. Tásiha, máimichuhavanepa ena suntaruana navehapa ema Pablo, náimijunijicapa te namirahu ena mánaranahi. Náimichavavárepa ema Pablo te cuartel.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Tásiha, te jena yátiquenehi máechajicapa ema Viya ema Pablo, máichapa: —Túmevinachucha, Pablo. Taicha tiúrihi eta péchajisihairahi eta níjare te juca Jerusalén. Puiti piyanayare eta te Roma, éneyareichu tacaheyare eta péchajisiraya —máichapa.
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Te apanaquenepa sache, natiarihihi ena apamuriana napanerechapa eta nacapasiraya ema Pablo. Nacahepa eta náechajiriruvahi: —Tacamunurine máepenavane ema mácatátaji Pablo. Tásiha puiti, víti vinacaya eta juca vícutiaraya. Vuíchaha vinicaimahi, vuíchahavare véraimahi, machu vásapiha vicaicuña me Viya te vahi vicuitaucha eta juca vipanereruhi. Tiámainucava te víturucapa vicapaca ema maca, vinicapa —nacahepa.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Náetavicahipuca cuarentana ena ajairana, ena tíjaracavanahi ticaechajiriruvanahi eta juca.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Tacahe, tiyananavarepa nayehe ena tuparairucana. Náichapa: —Víti víjaracavapa eta vítaequeneháiraya ema mácatátaji Pablo. Vinacaripa eta juca vícutiaraya. Vuíchaha vinicaimahi, vuíchahavare véraimahi, machu vásapiha vicaicuña me Viya te vuíchaha vicuitaucha eta juca vipanereruhi.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Tacahe, puiti eti tuparairucana eyaseacayare ema comandante máma achichu te emirahu, etanuca eta etseraruina macayaserehi ema Pablo eta juca máichavaquenévahi. Tásiha, víti vitsecavayare eta vicapasirayare éma te vímahapa máuchuca —náichapa.
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Tiuri, matiarihi ema suchicha esu maparape ema Pablo. Masamairiricapa eta juca. Tiyanapa te cuartel mametapana ema Pablo.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Tacahe, ema Pablo máichuhapa ema nacapitara ena suntaruana, máichapa: —Piáma ema maca amaperu te mamirahu ema comandante. Jucarihi eta juca mametacaya —máichapa.
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Tásiha, ema nacapitara mámapa ema amaperu mayehe ema comandante. Máichapa: —Ema máena macaerataquene Pablo tiyaseacanuhi náma eta piyehe ema maca amaperu. Jucarihiji eta timetacaviya —máichapa.
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Tacahe, ema comandante macaratavauchapa ema amaperu, mámapa máiputsiacapa. Tásiha, mayaserecapa, máichapa: —¿Tájahasica eta pimetacanuya?
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Ema amaperu máichapa: —Nararihi ena nujaneanana navarahahi nacapaca ema nécuca. Achichu tiyaseacavianayare piama éma te namirahu ena tuparairucana te cabildo. Nacaetseraruya ticayaseserehiyare eta juca máichavaquenévahi.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Váhisera picusuapavaca taicha cuarentana ena ajairana ticuchapanahi te picuchucapa éma, nacapacayarepa. Taicha najurachahi eta nacapasiraya ema Pablo, tásiha napaenumavainapa te náitauchapa eta napanereruhi, tinipananainapa. Puiti éna, pítinecha nacuchapahi te pisuapayarepuca éna —máichapa ema amaperu.
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Tacahe, ema comandante macahepa: —Tiuri, piyana te pipena. Nacuijasera picumetaca eta juca pimetarunuhi —macahepa.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Tiuri, ema comandante máichuhapa ena apinana nacapitarana ena suntaruana. Máichapa: —Etsecayare ena docientoana suntaruana tiámanaya eta espada, docientoanavare ena tiámanaya eta lanza, setentana ena ticaperanayarepahi. Enápanayare ema Pablo te Cesarea. Iúchuca puiti te las nueve yati.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Énerichuva etsecayare étanaina cavayu maperainapahi ema Pablo. Táurisera eta iámirainapahi. Íjaracaya ema Prefecto Félix —máichavacapa.
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Tacahe, máimiamarecavarepa eta carta. Eta juca táechajiriruvapahi eta carta:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 — ausente —
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 — ausente —
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 — ausente —
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 — ausente —
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 — ausente —
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Tacahe, ena suntaruana náitauchahi eta vanairipi. Námapa ema Pablo te jena yati. Títecapanapa te avasarechicha ticaijare Antípatris.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Étapa nachavinehi te apanapa sache ena suntaruana ena tipaicanapahi. Énasera ena ticaperana tímiyanavánapa eta nanapaniraya ema Pablo.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Tacahe, te títecapanapa te Cesarea, náijaracapa ema prefecto eta carta, émapa ema Pablo.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Te tamutupa eta máechajicuirahi eta carta, ema prefecto mayaserecapa ema Pablo: —¿Táviha eta piúchusine píti? —macahepa. —Núti núchusine te Cilicia —máichapa ema Pablo.
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 Tacahe, ema prefecto máichapa: —Tiuri, véchayare te náitecapa ena piánarana —máichapa. Tásiha, macavanairipipa macajaneha te palacio máepiyaruinihi ema ichavicaini Aluresi.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.