2 Coríntios 11

Ignaciano NT (IGN_SBB) vs BKJ

Sair da comparação
1 Tiuri puiti, nuvaraha ecamichaini eta juca nucaye­ma­que­nea­nayare eta eyehe. Ticutiyare súnsurupiana. Nuvara­hasera ítasa­mahini.
1 Quisera Deus vós suportásseis um pouco em minha loucura! Mas de fato me suportais.
2 Puiti, tétavi­cavahi eta néñami­ravahi ícha éti, tásiha­que­ne­hisera me Viya. Nucutiripa mácani achane suiya esu amaperu eta majanea­sirahi ésu. Taicha nuvaraha táurihini eta majaca­pi­ra­heyare ema Cristo te jena sácheyare. Ácutihini súcani esena amaperu te sutupi­ruvahi eta sucaimaira, tájina­sarepa mácaye­mahini ema suima.
2 Porque tenho ciúme sobre vós com ciúme divino; porque vos desposei com um marido, para vos apresentar como uma virgem pura a Cristo.
3 Eta néñami­ravahi eyehe, nuvarahahi ecuijahini iáquipaicava, ecuca­mi­tie­que­ne­hahini eta táurivahi eta éhisirahi ema Cristo. Vahi ecucuti eta suáquipai­si­ravahi esu vénarahaini Eva, maicha ema Váinaraji Satanás.
3 Mas eu temo que, de algum modo, assim como a serpente enganou Eva com a sua sutileza, que as suas mentes sejam corrompidas da simplicidade que há em Cristo.
4 Ímica­ti­sa­mu­re­chanuhi eta esuapi­ra­vanehi ena tépiya­hi­rahiana, apapipahi eta nametarairu tayehe eta náuchucuiraya. Núti, émahi ema Jesucristo ema néchaji­si­hasahi. Énasera, apanahi ema náechaji­sihahi. Émaripa ema Espíritu Santo, váhivare émainahini náechaji­si­hahini éna. Apanachucha ema nacasiñahi. Éti ejaca­pa­ripahi ema yátupi­quenehi Espíritu Santo.
4 Porque, se alguém for pregar-vos outro Jesus que nós não temos pregado, ou se recebeis outro espírito que não recebestes, ou outro evangelho que não aceitastes, vós o podeis suportar.
5 Núti németeaca vahi ticachu­ri­ca­nua­naimahi eta nucame­ta­rairuira ena tímija­cha­vanahi apóstolequeneana ticame­ta­rai­ru­ra­hia­nahíji náichava.
5 Porque suponho que em nada fui inferior aos superapóstolos.
6 Tayana­pa­nepuca táepuru­carehi nayehe eta néchaji­si­rasami, étasera eta nítupa­ji­jia­sirava, tamutuhi nímatie­queneha. Ímatinuhi éti tayehe tamutu jácani nímitu­si­raheana níchaque­neanahi.
6 Mas, embora eu seja rude no discurso, contudo não o sou no conhecimento; mas nos temos feito conhecidos totalmente entre vós em todas as coisas.
7 Etiari­hi­se­rapuca éti ímijachahi néjecapava eta némepau­re­chi­ravahi. Táitusiava népuru­carehi eyehe, ichape­ri­pa­hisera núricha­he­ripahi éti.
7 Porventura, eu cometi ofensa, humilhando-me, para que vós fôsseis exaltados, porque vos preguei o evangelho de Deus gratuitamente?
8 Váhivare nuyasea­ca­he­hi­pucaini eta nunica­que­nerepi eta nímitu­si­rahehi. Yátupi tíjara­ca­nuanahi ena apamuriana vichamuriana eta nénisia­vayare.
8 Eu roubei outras igrejas, recebendo delas salário, para vos servir.
9 Tásiha, te nítahapa eta plata, váhivare nuyasea­ca­hehini eta nunicaquene. Taicha ena vichamuriana ticava­sanahi te provincia Macedonia náimiama­recahi eta nucamu­nu­que­neanahi. Tacahe, nujanea­cavahi, vahi nuyasea­ca­hehini éti. Váhivare nuyasea­ca­hémahi puiti.
9 e quando eu estava presente convosco, quando tive necessidade, não fui uma carga para nenhum homem. Porque, o que estava me faltando, os irmãos que vieram da Macedônia supriram; e em todas as coisas me guardei de vos ser um fardo, e ainda me guardarei.
10 Jéhesare, nájina tirata­haimahi tihapapica eta nucuna­cha­ca­revahi tayehe eta tájina nucobra­chi­ra­hehini eta nímitu­si­rahehi emutu eti ecava­sanahi te Acaya, taicha yátupihi eta nímatie­que­ne­hairahi tamutu eta yátupi­que­neanahi máimitu­rapiana ema Cristo.
10 Como a verdade de Cristo está em mim, nenhum homem me impedirá de me gloriar nas regiões da Acaia.
11 Eta juca nucaye­ma­queneana, vahi ímija­chaimahi étaina­hi­pucaini táichanu eta numaemu­na­si­ra­hé­nahini. Ema Viya máimatihi eta yátupirahi némunacahe.
11 Por quê? Porque não vos amo? Deus o sabe.
12 Énesera nucaheyare núti. Váhiquene nuyasea­ca­hémahi. Nímiya­navaya eta nujanea­sirava apaesa tacuija naviya eta taviuchanu nayehe ena tímija­cha­vanahi tímitu­rahiana nácuti­nuhini eta apóstolenuirahi núti. Taicha navarahahi ticuna­cha­ca­rea­na­yarehi tímicu­ti­cha­va­na­yarehi eta nucuna­cha­ca­revahi núti.
12 Mas o que eu faço o farei, para que eu possa cortar ocasião aos que desejam ocasião, no que eles se gloriam, sejam achados assim como nós.
13 Éna, tépiya­ca­vanahi apóstoleana. Tivayua­ra­hia­nasera eta náitare­sirahi. Váhique­nevare vanairu­ca­naimahi me Viáquenu Jesucristo.
13 Porque tais são falsos apóstolos, obreiros enganosos, transformando-se em apóstolos de Cristo.
14 Ena nani, vahi tiárami­careana éna eta navayua­raivahi, taicha ema Satanás, yátupi­quenehi náquenu éna, tépiya­cavahi macuti ema ángele vanairucahi me Viya, mavarairahi tivayuareca.
14 E não é de admirar, porque o próprio Satanás se transfigura em anjo de luz.
15 Ene nacahe­yarehi ena nani mavana­ranahi ema Satanás, tépiya­ca­va­napahi pastoreana náuriqueneana. Járaja­pa­ya­re­hisera eta sácheyare najaca­pi­rayare eta náicuñayare táichave­neyare eta juca náimiaqui­pai­si­rahehi.
15 Portanto, não é grande coisa, se os seus ministros também são transformados em ministros da justiça; cujo fim será conforme as suas obras.
16 Nuvaraha nápechava numetacahe: Vahi ecusuapa eta náimija­chi­ranuhi máurishinu. Te etiari­hipuca éti ímijachanu máurishi, ecayehe paciencia eta nuyehe. Ecamichanu eta juca nucuna­chi­ra­va­sa­mipaini apaesa­chi­chai­nahini nácutipaini eta nacuna­chi­ravahi ena apamuriana.
16 Eu digo novamente: Nenhum homem me julgue um tolo, do contrário, recebei-me como tolo, para que me glorie um pouco.
17 Tájina mavanai­ripina ema Viáquenu tayehe eta vicuna­cha­ca­revahi. Tíchanu­hisera nucunachava taicha éti ímijachanu máurishinuhi.
17 O que digo, não o digo segundo o Senhor, mas como por tolice, nesta confiança de gloriar-me.
18 Táichave­ne­hisera eta nusamai­ri­ri­sirahi eta nacuna­chi­ravahi eyehe eta náitupa­ji­jia­si­ra­vahíji, énenapa nucaheyare núti eta nucuna­chirava.
18 Vendo que muitos se gloriam segundo a carne, eu também me gloriarei.
19 Éti, ímija­chavahi ichape eta échema­rai­va­vacahi. Evapi­na­va­hisera eta esuapirahi eta nayasea­si­rahehi ena máurishiana.
19 Porque suportais os tolos alegremente, sendo vós sensatos.
20 Ecami­cha­hivare tamutu eta napami­sirahe ítaucha eta tivita­careana vanairipiana. Tivere­ji­ca­heanahi eta ecaye­he­queneana. Tiyuru­caheana éhicavaca éna. Tasapihapa éti ecamichahi tamutu eta juca.
20 Porque sois sofredores, se um homem vos leva para a servidão, se um homem vos devora, se um homem vos toma, se um homem se exalta, se um homem vos fere na face.
21 Núti, tétavi­cavahi nutsirihahi énema­hi­nu­hi­nahini nácahehini. Te ímija­cha­hipuca tiúrihi tamutu eta juca náichirahehi, eperdo­na­cha­nuhini vahi níchahini éta. Ena nani ticuna­cha­vanahi eta náurivahi. Núti apanava núriha eta nucuna­chi­ra­va­yarehi, tayanapane ímija­cha­nupuca máurishinuhi.
21 Para vergonha minha o digo, falo como se estivéssemos enfraquecidos. Mas naquilo em que alguém é ousado (falo tolamente) eu também sou ousado.
22 Éna ticuna­cha­vanahi énairahi hebreo israelítana. Núti apana hebréonuvare, israelí­ta­nuvare. Éneri­chuvare núti mámarie­quenenu ema viáchucaini Abraham, nucuti­ri­chu­hivare éna.
22 Eles são hebreus? Eu também sou. São israelitas? Eu também sou. São a semente de Abraão? Eu também sou.
23 Éna, tímija­cha­vanahi mavanarana ema Cristo. Nútisera, jéheva­re­que­nenuhi mavana­ranuhi ema Cristo. Nápaju­pa­navahi núti eta nayehe. (Máurishinuhi eta nímairavahi eta juca nucuna­chi­ravahi.) Jéhevare núti nápaju­pa­navahi eta nucaema­ta­nea­sirahi ema Viya, nucachu­ri­ca­vacahi namutu éna. Eta juca nucaema­ta­nea­sirahi me Viya, témesta­canuhi, témera­ta­ca­nu­hivare. Éneri­chuvare ichape­murihi eta táimica­pa­si­ra­nu­ya­rehini. Ena nani nánarana, vahi náichahini, nájina nacatia­na­ca­va­cahini.
23 Eles são ministros de Cristo? (eu falo como um tolo) eu sou mais; em trabalhos mais abundantes; em açoites acima da medida; em prisões mais frequentes; em perigo de morte, muitas vezes.
24 Tacutiquene cíncohevare nucaesta naicha ena nujaneanana israelítana te jácani nupaisi­ra­napahi. Mapana arroba eta náestasi­ranuhi.
24 Dos judeus cinco vezes recebi quarenta açoites, exceto um.
25 Mapahevare tépuchi­ri­ca­nuanahi. Étahevare tiyuca­ra­ra­ca­nuanahi te márijahiana. Mapahevare térica eta pacure tiámanupahi. Tásiha, étanavare sache étanapa yati nucahehi te táinahu eta une te ichapequene mar.
25 Três vezes eu fui açoitado com varas, uma vez eu fui apedrejado, três vezes sofri naufrágio, uma noite e um dia passei nas profundezas;
26 Ichape­mu­ri­hivare eta nupaisi­ranahi. Nímaha­va­hivare eta táiñehi­ca­revahi eta tamuracava tajuna­pirahi eta une te ichape cajacure. Nupica­ca­va­hivare naicha ena tiámerahiana. Tipane­reu­cha­nua­napahi ticapa­canuana ena nujaneanana, énapa ena apava­sanana. Tamutuhi náemauchia­nupahi te jácani avasare, téhepa te mávapahi apaquehe, étapa te jácani nupaisirana te une tayehe eta pacure. Éneri­chuvare témauchanuana ena tímija­cha­vanahi nuchamuriana táichavenehi eta népiyae­que­neanahi.
26 em viagens, muitas vezes em perigos de águas, em perigos de ladrões, em perigos dos da minha própria nação, em perigos dos pagãos, em perigos na cidade, em perigos no deserto, em perigos no mar, em perigos entre os falsos irmãos;
27 Ichapemuri eta nucaema­ta­nerahi. Nucata­jivahi muraca. Ichape­mu­ri­hivare eta numacai­ma­ra­si­ravahi. Nucata­ji­va­hivare tayehe eta nécuava étapa eta numauneva. Ichape­mu­ri­hivare eta nucamichira eta ayuna­nui­ranuhi. Nucata­ji­va­hivare taicha eta ticasarahi. Néchuri­havare eta numuiri­harapi.
27 em exaustão e dor, em vigílias muitas vezes, em fome e sede, em jejum muitas vezes, no frio e na nudez.
28 Tayana­pa­nei­nesera eta nucata­ji­vairahi ichape, nímiya­na­va­hisera eta néñami­ravahi ícha emutu eti nuchamuriana te tamutu avasareana, nuvarairahi tacuijahini tahapa­pi­ri­ca­hehini tayehe eta éhisirahi ema Cristo.
28 Além das coisas exteriores, o que vem sobre mim diariamente, o cuidado de todas as igrejas.
29 Te etiari­hipuca eti vahi túmehé­nahini eta éhisirahi ema Viáquenu, ichape­rinehi eta néñami­ravahi núti. Tacutiquene te etiari­hipuca éti náimiaqui­pai­ruhehi, tétavi­cavahi eta nutsiri­ra­hivare, nusema­sa­mu­re­varepa.
29 Quem é fraco, e eu não sou fraco? Quem está ofendido, e eu não me inflamo?
30 Téhesera tatiari­hipuca eta nacuna­chi­ravahi, núti apanavare nucuna­cha­vavare. Étasera numaitu­pa­ji­jia­si­ravahi, étachucha ticuna­cha­carehi eta nuyehe.
30 Se for necessário gloriar-me, gloriar-me-ei nas coisas que dizem respeito à minha fraqueza.
31 Émasera ema Tata Vicaiyaquene, Maiya ema Viáquenu Jesucristo, máimatihi éma eta tatupi­ru­vairahi eta nucaye­ma­que­neanahi te juca nucartane. Éma, máitava­cacahi eta majirau­cha­ca­revahi.
31 O Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, que é bendito para sempre, sabe que eu não minto.
32 Tacutiquene te návihaipahi te Damasco, ema tuparai­rucahi tayehe, majupahahi ema rey Aretas, máimiva­ne­recahi ena séntinelana te tapajana tayehe eta avasare, mavarairahi ticara­ta­canuana.
32 Em Damasco, o governador sob o rei Aretas, guardou a cidade dos damascenos com uma guarnição, desejosos de me prenderem;
33 Énasera ena nuchamuriana tinaca­cu­ha­nuanapa tayehe eta ichape saye túmehi, ticuchu­ca­nuanapa te ventana, ticaju­chu­chu­ca­nuanapa te tiupi enure te apachacaya eta yúchama tayehe eta avasare. Tacahehi eta núchucuirahi. Vaipa nacara­ta­ca­nuhini.
33 e por uma janela, dentro de um cesto, fui descido em um muro, e escapei das suas mãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.