Deuteronômio 32

Biblica® Baịbụlụ Nsọ nʼIgbo Ndị Ugbu a nke dịrị onye ọbụla ịgụ (IBO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Gee ntị, gị eluigwe, nụrụ ihe m na-ekwu!
1 Escutem, ó céu e terra, e deem atenção às minhas palavras.
2 Ka okwu m daa dịka mmiri ozuzo
2 Que o meu ensino seja como a chuva que cai mansamente sobre a terra; que as minhas palavras sejam como o orvalho que se espalha sobre as plantas.
3 Aga m eto aha Onyenwe anyị
3 Eu louvarei o nome do Senhor . Anunciem a grandeza do nosso Deus!
4 Ọ bụ oke nkume ahụ, ọrụ ya zuruoke,
4 O Senhor é a nossa rocha; ele é perfeito e justo em tudo o que faz. Ele é fiel e correto e julga com justiça e honestidade.
5 Ha emerụọla onwe ha, ha abụkwaghị ụmụ ya,
5 Mas o seu povo se entregou ao pecado e por isso eles não merecem ser filhos dele. São gente pecadora e má.
6 Ọ bụ otu a ka unu si emeso Onyenwe anyị
6 Povo sem juízo e sem sabedoria, é assim que tratam o Ele é o seu Pai, que os criou; foi ele quem fundou e firmou a nação de vocês.
7 Cheta ụbọchị ochie ndị ahụ gara aga,
7 Lembrem do passado, daquilo que aconteceu há muitos anos. Perguntem aos seus pais o que foi que aconteceu e peçam aos velhos que lhes contem o que se passou.
8 Mgbe Onye kachasị ihe niile elu nyere mba ọbụla ihe nketa nke ha,
8 Quando o Altíssimo separou os povos e deu a cada povo as suas terras, ele marcou as fronteiras das nações, dando a cada uma o seu próprio deus.
9 Nʼihi na oke Onyenwe anyị nwetara bụ ndị ya
9 Mas escolheu Israel para ser o seu povo; os descendentes de Jacó pertencem ao
10 Nʼala dị nʼọzara ka ọ chọtara ya,
10 Deus os encontrou perdidos no deserto, numa região onde viviam animais ferozes. Chegou perto, cuidou deles e os protegeu como se fossem a menina dos seus olhos.
11 dịka ugo nke na-akpọte ụmụ dị nʼakwụ ya,
11 Como a águia ensina os filhotes a voar e com as asas estendidas os pega quando estão caindo, assim o
12 Onyenwe anyị naanị ya duru ya,
12 Ele os guiou sozinho, sem a ajuda de outro deus.
13 O mere ka ọ rịkwasị nʼebe niile dị elu nke ala ahụ,
13 O Senhor deixou que o seu povo dominasse as montanhas, e eles se alimentaram das plantações dos campos. Deu-lhes mel de abelhas nos rochedos e fez com que as oliveiras produzissem em terreno cheio de pedras.
14 na mmiri ara rahụrụ arahụ nke igwe ehi, na mmiri ara rahụrụ arahụ nke igwe ewu na atụrụ,
14 Alimentou-os com leite de vaca e de cabra, deu-lhes a carne dos melhores carneirinhos, carneiros e bodes, o melhor trigo e o vinho mais fino.
15 Ma Jeshurun mara abụba, ma gbagharịa ụkwụ ya,
15 O povo escolhido ficou rico, mas se revoltou contra Deus. Enriqueceu, progrediu, ficou satisfeito, mas abandonou a Deus, o seu Criador, e rejeitou o seu protetor e Salvador.
16 Ha sitere na chi ndị ala ọzọ ha kpasuo ekworo ya,
16 Com os seus deuses falsos eles provocaram a Deus, adoraram ídolos nojentos, e por isso ele ficou
17 Ha chụrụ aja nye ụmụ mmụọ, ndị na-abụghị Chineke,
17 Ofereceram sacrifícios aos demônios, a deuses falsos que não haviam adorado antes, novos deuses que os seus antepassados não conheciam.
18 Ị gbakụtara Oke Nkume ahụ mụrụ gị azụ,
18 Esqueceram o seu protetor; desprezaram o seu Pai e Criador.
19 Onyenwe anyị hụrụ ihe dị otu a, jụ ha,
19 O Senhor Deus viu isso, ficou irado e rejeitou os seus filhos e filhas.
20 “Aga m ezo ihu m nʼebe ha nọ,” ka o kwuru,
20 Ele disse: “Eu os abandonarei e então verei o que vai acontecer com eles, pois são um povo rebelde, são filhos desobedientes.
21 Ha esitela nʼihe na-abụghị chi kpalie ekworo m,
21 Com as suas imagens provocaram a minha ira, e fiquei com ciúmes dos seus deuses falsos. Portanto, eu farei com que eles fiquem com ciúmes de um povo que não é nação; e, com gente sem juízo, eu provocarei a ira deles.
22 Nʼihi na a mụnyela ọkụ nʼọnụma m,
22 A minha ira se acenderá como fogo e acabará com tudo o que há na terra; ela queimará até o e incendiará as bases das montanhas.
23 “Aga m ekpokwasị mbibi nʼelu ha,
23 “Farei cair sobre eles desgraças sem fim e os ferirei com muitos sofrimentos.
24 Aga m eziga ọnwụ na-eripịa eripịa megide ha,
24 A fome os matará, febres e doenças sem cura os destruirão. Mandarei animais selvagens para atacá-los e cobras venenosas para picá-los.
25 Nʼokporoụzọ, mma agha ga-eme ka ha gbara aka ụmụ,
25 Fora de casa morrerão na guerra e dentro de casa morrerão de medo. Serão mortos os moços e as moças, as crianças e os velhos também.
26 Ekwuru m na m ga-achụsasị ha,
26 Eu os poderia ter espalhado pelo mundo inteiro, e todos os esqueceriam.
27 Ma ihe banyere ịnya isi onye iro tinyere m ụjọ nʼobi,
27 Porém eu não queria que os seus inimigos zombassem e mentissem, dizendo que haviam derrotado o meu povo, afirmando que não fui eu, o
28 Ha bụ mba na-enweghị uche,
28 Israel é um povo sem juízo, um povo que não entende nada.
29 A sịkwarị na ha maara ihe, nwee uche
29 Se eles fossem sábios, entenderiam por que foram derrotados, saberiam qual a razão do seu castigo.
30 Kedụ ka otu onye ga-esi chụọ otu puku mmadụ ọsọ,
30 Por que foi que mil deles fugiram de um só inimigo, e dez mil foram perseguidos por dois? Foi porque o seu protetor os abandonou; o
31 Nʼihi na nkume ha adịghị ka Nkume anyị,
31 Os deuses dos nossos inimigos não são tão poderosos como o nosso Deus; os próprios inimigos dizem isso.
32 Osisi vaịnị ha si nʼosisi vaịnị Sọdọm,
32 Eles são tão maus como a gente de Sodoma e Gomorra; são como uvas amargas e venenosas;
33 Mmanya vaịnị ha bụ elo agwọ,
33 são como vinho feito de veneno de cobra, do veneno mortal das serpentes.
34 “Nke a ọ bụghị ihe m dokọtarala chere oge,
34 Deus lembra daquilo que os inimigos fizeram e espera o tempo certo para castigá-los.
35 Ọ bụ m ka ịbọ ọbọ dịrị m, aga m akwụghachi.
35 Deus se vingará; ele acertará contas com eles. Virá o tempo em que os inimigos cairão; o dia da desgraça deles está chegando depressa.
36 Onyenwe anyị ga-ekpe ndị ya ikpe,
36 O Senhor Deus terá pena do seu povo quando vir que eles estão fracos. Ele salvará aqueles que o servem, pois todos eles foram derrotados.
37 Ọ ga-asịkwa, “Ugbu a, olee ebe chi niile ha nọ,
37 Então ele perguntará ao seu povo: “Onde estão os seus deuses? Onde está o protetor em quem vocês confiavam?
38 chi ndị ahụ riri abụba ihe ịchụ aja ha,
38 Vocês lhes ofereciam sacrifícios e lhes davam animais e vinho. Pois que agora eles os ajudem, que eles venham socorrê-los!
39 “Ugbu a, hụnụ na mụ onwe m abụ m ya!
39 “Saibam todos que eu, somente eu, sou Deus; não há outro deus além de mim. Eu mato e eu faço viver; eu firo e eu curo. Ninguém pode me impedir de fazer o que quero.
40 Ana m eweli aka nʼeluigwe na-ekwupụta nʼịnụ iyi sị,
40 Agora levanto a mão para o céu e juro pela minha vida eterna que farei isto:
41 mgbe m mụrụ mma agha m na-egbu amụma,
41 Afiarei a minha espada brilhante e começarei a fazer justiça. Vou me vingar dos meus inimigos e castigar os que me odeiam.
42 Aga m eme ka àkụ m ṅụjuo ọbara afọ,
42 As minhas flechas ficarão manchadas de sangue, e a minha espada matará os meus inimigos. Não escapará nenhum dos que lutam contra mim; até os prisioneiros serão mortos.”
43 Ṅụrịanụ ọṅụ mba niile, unu na ndị ya,
43 Que todas as nações louvem o povo de Deus! Deus se vingará dos que mataram os seus Ele se vingará dos seus inimigos e perdoará os pecados do seu povo.
44 Mosis na Joshua nwa Nun soro bịa gụpụta mkpụrụ okwu abụ a na ntị ndị Izrel.
44 Moisés e Josué, filho de Num, recitaram essa canção inteira na presença do povo.
45 Mgbe Mosis gụpụtachara abụ a nye ndị Izrel,
45 Moisés acabou de ensinar ao povo de Israel toda a lei de Deus
46 ọ gwara ha okwu ndị a sị, “Na-atụgharịnụ uche nʼokwu niile m kwupụtara nye unu taa, ka unu si otu a nyefeekwa ya nʼaka ụmụ unu, ka ha onwe ha lezie anya debe okwu niile dị nʼiwu ndị a.
46 e então disse: — Pensem bem em tudo o que lhes ensinei hoje e mandem que os seus filhos obedeçam a tudo o que está escrito nesta Lei de Deus.
47 Nʼihi na okwu ndị a abụghị okwu efu, ndụ unu dabeere na ha. Unu debe ha, unu ga-adị ndụ ogologo nʼime ala ahụ unu na-aga inweta nʼofe ọzọ nke osimiri Jọdan.”
47 Não pensem que esta Lei não vale nada; pelo contrário, é ela que lhes dará vida. Se vocês obedecerem a esta Lei, viverão muitos anos na terra que estão para possuir no outro lado do rio Jordão.
48 Nʼotu ụbọchị ahụ, Onyenwe anyị gwara Mosis okwu sị,
48 Naquele mesmo dia o Senhor Deus disse a Moisés:
49 “Bilie ga nʼugwu Nebo nke dị nʼetiti ugwu Abarim, nʼala Moab, na ncherita ihu Jeriko, leekwa ala Kenan anya, bụ ala ahụ m na-enye ụmụ Izrel dịka ihe nketa ha.
49 — Vá até a serra de Abarim, aqui na terra de Moabe, e suba o monte Nebo, na altura de Jericó, que fica do outro lado do rio. Lá de cima você verá a terra de Canaã, que estou dando ao povo de Israel.
50 Mgbe ị hụsịrị ala a, ị ga-anwụ nʼebe ahụ nʼelu ugwu ahụ, lakwurukwa nna nna gị ha, dịka Erọn nwanne gị si nwụọ nʼugwu Hor, lakwuru ha.
50 Você vai morrer ali no monte, como Arão, o seu irmão, morreu no monte Hor.
51 Nʼihi na gị na Erọn jụrụ irubere m isi nʼihu ụmụ Izrel, na mmiri Meriba Kadesh, nke dị nʼọzara Zin, unu edoghị m nsọ nʼihu ndị Izrel.
51 Vocês dois foram infiéis a mim diante do povo de Israel. Quando estavam perto das fontes de Meribá, não longe da cidade de Cades, no deserto de Zim, vocês dois me desrespeitaram.
52 Nʼihi ya, ị ga-esite nʼebe dị anya hụ ala ahụ m na-enye ụmụ Izrel, ma ị gaghị aba nʼime ya.”
52 Por isso você verá de longe a terra que eu estou dando aos israelitas, porém não entrará nela.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.